Buma/Stemra treedt op tegen embedded muziekfilmpjes
De Buma gaat achter embeddende bloggers aan. Nee, niet embedded bloggers, maar bloggers die filmpjes of muziek van Youtube in hun berichten opnemen. Op C’T wordt Buma/Stemra als volgt geciteerd:
Embedden is volgens de wet echter ‘opnieuw openbaar maken’, zo zegt Buma/Stemra, en dus is er een webcasting-licentie voor nodig.
Volgens de wet? Dat dacht ik even niet. Embedden is een vorm van inline linken. Linken is geen openbaarmaken in de zin van de Auteurswet, zo blijkt uit de jurisprudentie (zie met name het ZoekMP3-arrest en de recente Shareconnector-zaak). Linken kan wel onrechtmatig zijn, omdat je door een link de inbreuk op auteursrecht faciliteert of zelfs aanmoedigt. Je moet dan wel, zo staat in diezelfde jurisprudentie, weten dat je linkt naar iets inbreukmakends. Nu denk ik dat dat vrijwel altijd wel opgaat bij embed-codes van Youtube, maar nog steeds: het is geen inbreuk maar hooguit onrechtmatig.
En nee, dat is geen gezochte juridisch-theoretische nuance. Of nou ja, dat is het misschien wel, maar hij is wel van belang. Want de manier waarop de Buma omgaat met deze onrechtmatige handelingen, is ietwat merkwaardig: men suggereert dat de blogger een webcasting-licentie nodig heeft voor dergelijke links. Zo schrijft de Buma aan Myownmusicindustry.nl:
[W]ij hebben geconstateerd dat u actief bent om (beschermde) muziekwerken uit het door Buma/Stemra beheerde wereldmuziekrepertoire ter beschikking te stellen, ontvangen wij van u graag de volgende gegevens ter bevestiging;
Dat wekt de indruk dat de embedded blogger inbreuk op auteursrecht pleegt. Alsof de embedded blogger hetzelfde doet als Youtube. Webcasting is een vorm van openbaar maken, daarvoor is een licentie nodig. Dat is duidelijk. Maar iemand die faciliteert bij webcasten, maakt zelf niet openbaar. En wie niet openbaar maakt, pleegt geen inbreuk op het auteursrecht en heeft dan ook geen licentie nodig.
Het is niet netjes om bloggers en Youtube dan zo over één kam te scheren. Youtube maakt openbaar en moet daarvoor een licentie nemen. De schade die de bloggers veroorzaken door hun embed-acties, is afgeleide schade en staat niet in verhouding tot de schade die Youtube veroorzaakt bij de auteursrechthebbenden. Die afgeleide schade kan dan niet leiden tot hetzelfde licentiebedrag als Youtube zou moeten betalen.
Buma zou met Youtube -de eigenlijke inbreukmaker- een ‘echte’ webcasting licentie afsluiten. En afhankelijk van de voorwaarde daarin zou men dan eventueel een apart, afgeleid tarief kunnen hanteren voor mensen die slechts embedden. Of, en dat zou uiteindelijk het beste zijn, Youtube laten afrekenen voor afspelen via haar embedded player, zodat bloggers vrijuit kunnen blijven bloggen.
UPDATE (17:21): De actie van Buma/Stemra was prematuur, zo meldt NU.nl zojuist.
UPDATE (14 februari) Heeft Buma/Stemra haar hand overspeeld? 3voor12 citeert Nicolien van Vroonhoven (CDA), lid van de werkgroep auteursrecht op internet: “Het is typerend hoe Buma hier nu op duikt. Het is lastig juridisch te beoordelen of ze het gelijk aan hun zijde hebben, maar je moet niet altijd het onderste uit de kan willen hebben. Youtube is een vrijplaats, en dat moeten we koesteren.”
Arnoud
Tags:
[…] Arnoud Engelfriet denkt er heel anders over: “Dat dacht ik even niet. Embedden is een vorm van inline linken. Linken is geen openbaarmaken in de zin van de Auteurswet” […]
Pingback door Opinieweblog : Buma op Bloggerjacht — 7 februari 2008 @ 16:10
In LJN BB3144 oordeelde de voorzieningenrechter toch juist “Het werk is immers als onderdeel van een ander werk weergegeven en als zodanig opnieuw (en zonder toestemming van [eiseres]) geopenbaard.”? Schrijf je zelf op de inbreukmakendheid van hyperlinks.
Reactie door Merijn de Weerd — 7 februari 2008 @ 16:36
Akkoord, maar dat is 1 vonnis van een voorzieningenrechter. Ik vind dan het arrest in ZoekMP3 relevanter: daarin werden de links naar MP3’s niet als inbreuk gezien maar (gezien de omstandigheden) wel onrechtmatig.
Arnoud
Reactie door Arnoud Engelfriet — 7 februari 2008 @ 16:37
Volgens Christiaan AT zit het als volgt:
‘In het geval van framing of inline linking is er mogelijk wel sprake van een auteursrechtelijk relevante handeling. De hyperlink is dan meer dan een voetnoot of een verwijzing naar informatie die zich elders bevindt. Bij framing en inline linking gaat het om de opname van een zelfstandig auteursrechtelijk beschermd werk binnen een andere context. Dat het auteursrechtelijk beschermde werk in technisch opzicht niet wordt verveelvoudigd – het werk blijft immers op de oorspronkelijke server staan – hoeft er niet aan af te doen dat er sprake kan zijn van een auteursrechtelijk relevante handeling. Het werk wordt immers als onderdeel van een ander werk weergegeven en
als zodanig opnieuw geëxploiteerd. De internetgebruiker hoeft de weblocatie waarbinnen de link wordt weergegeven niet te verlaten om het werk te consumeren. Naar analogie van het CAI-Amstelveen-arrest kan de websitehouder, dus degene die de framed of inline link heeft aangebracht, vergeleken worden met de CAI-Amstelveen: hij geeft het auteursrechtelijk beschermde werk door via zijn eigen website. Verdedigbaar is dat er dan sprake is een openbaarmaking door een ‘autre organisme’ in de zin van het arrest.’
(edit: formattering goed gezet)
Reactie door Wouter Rutten — 7 februari 2008 @ 17:26
[…] Engelfriet wel, en hij geeft een heldere juridische analyse van de Buma-claim op zijn weblog: Webcasting is een vorm van openbaar maken, daarvoor is een licentie nodig. Dat is […]
Pingback door Roel Groeneveld – Angstzaaierij van Buma/Stemra over YouTube videoclips? — 7 februari 2008 @ 18:21
Ik vermoed dat Cristian gelijk heeft, maar vind de handelswijze van Buma/Sterma niet kunnen. Hun reactie lijkt erg op “Wij hebben u schuldig bevonden aan, toon maar aan dat dit niet zo is of sluit een overeenkomst met ons af”. Het wordt alleen in een vriendelijk jasje gegoten.
Reactie door Alex — 7 februari 2008 @ 19:15
Dit citaat van Alberdingk Thijm komt uit zijn artikel Auteursrecht en internet.
Hij trekt de analogie met het HR-arrest 30 oktober 1981 (CAI Amstelveen) waarin opvangen van televisiesignalen en doorgeven via de kabel een nieuwe openbaarmaking werd geacht. Het verweer “we geven alleen maar efficiënt door wat mensen ook zelf uit de lucht kunnen plukken” ging niet op: van belang is slechts dat de doorgifte geschiedt door een ander organisme.
Je kunt die analogie inderdaad maken, als je “doorgeven” heel breed uitlegt. Dat zit mij niet lekker, omdat de Centrale Antenneinrichting toch echt het signaal zelf doorgaf en dus met een soort-van kopie van het werk bezig was. Mag je de rechtsregel dan ook toepassen op een situatie waarin men het signaal (het filmpje) niet zelf doorgeeft maar dat het oorspronkelijke organisme dat nog steeds doet?
“Doorgeven impliceert dat een intermediair een handeling verricht met het werk”, schrijft Alberdingk Thijm zelf op diezelfde pagina (9 in de PDF). Hij lijkt het hier dus mee eens te zijn. Maar dan zegt hij bij frames/inline links: “Bij framing en inline linking gaat het om de opname van een zelfstandig auteursrechtelijk beschermd werk binnen een andere context.”
En inderdaad, het werk is te zien in een andere context. Maar welke handeling met het werk verricht ik door <embed src=X> in plaats van <A HREF=X> te typen? In beide gevallen typ ik een code en een URL, en het is de browser van de bezoeker die daar iets mee doet. Ik lever geen faciliteiten of middelen waarmee de browser meer kan dan eerst. Bij Youtube-filmpjes is het Youtube dat de embedded player levert.
Hoogleraar Bernd Hugenholtz ziet trouwens in zijn preadvies uit 1998 geen reden om het auteursrecht in te zetten bij dit soort situaties. Wie framet of embedt, kan via merkenrecht of ongeoorloofde mededinging aangepakt worden. Dat was m.i. de voornaamste reden om in de Batavus-zaak het verbod om te framen toe te staan. Een ex-dealer van Batavus deed het via geframede pagina’s met fietsinformatie voorkomen of hij nog steeds geaffilieerd met Batavus was.
De motivatie van de inbreuk op auteursrecht laat hier nogal te wensen over: het enige wat ik kan vinden in het vonnis, is dat “immers de indruk [wordt] gewekt dat de informatie van de website van Batavus eigen materiaal van [V.] betreft”. Maar indrukken wekken is nog geen inbreuk op auteursrecht. Alberdingk Thijm was er zelf ook kritisch over in zijn noot bij dit vonnis.
Kortom, als je het CAI-arrest zo breed leest als Alberdingk Thijm voorstelt, dan zijn frames en inline links inderdaad nieuwe openbaarmakingen en daarmee inbreuk op het auteursrecht. Maar ik zie geen wezenlijk technisch verschil tussen zulke links en ‘gewone’ links. Als verwijzen ‘doorgeven’ is, dan geef ik in alle drie de gevallen door. Dus dan is elke hyperlink een nieuwe openbaarmaking, en dat kan toch niet de bedoeling zijn.
Arnoud
Reactie door Arnoud Engelfriet — 8 februari 2008 @ 9:15
Als ik je goed begrijp zeg je eigenlijk dat het onrechtmatig kan zijn te embedden naar inbreukmakend materiaal. Je imoliceert dat het al snel inbreukmakend is als het op Youtube staat. Wat is je bron hiervan/je redenatie hierachter?
Volgens webwereld heeft buma geen problemen met Youtube omdat er al regeling is tussen youtube en buma. http://webwereld.nl/ref/rss/49781
Reactie door oeroek — 8 februari 2008 @ 10:27
Ik ging er inderdaad vanuit dat de filmpjes zonder toestemming op Youtube waren gezet. Dan is het onrechtmatig om die filmpjes te embedden.
Als Youtube een regeling heeft getroffen met Buma/Stemra, dan staan die filmpjes er legaal. Het is niet onrechtmatig om een legaal aangeboden filmpje te embedden in je blog. Ik ken die regeling niet, maar het lijkt me Youtube’s verantwoordelijkheid om dan te zorgen dat hetzij zij rechten afdragen voor embedded views van het filmpje, hetzij de embed-mogelijkheid uitstaat voor deze filmpjes.
Arnoud
Reactie door Arnoud Engelfriet — 8 februari 2008 @ 10:50
Kortom… de geleerden zijn het er (nog) niet over eens. Gelukkig geeft B/S nu aan dat het ‘prematuur’ was om deze berichten de wereld in te helpen. Duh.
Reactie door Wouter Rutten — 8 februari 2008 @ 19:08
Leuk dat ik nu eindelijk als geleerde erkend word
Arnoud
Reactie door Arnoud Engelfriet — 8 februari 2008 @ 19:37
Sterk. Arnoud, herinner ik het me verkeerd, of was jij nu juist altijd van mening dat embedden een hernieuwde openbaarmaking? Zo ja, waarom ben je dan van mening veranderd? (Ik meen me ook een voorbeeld met een kalender te herinneren.)
Buma zou wel eens gedeeltelijk gelijk kunnen hebben, al plaats ik twee kanttekeningen: 1) is Buma wel de juiste organisatie voor deze heffingen? 2) Waar een filmpje niet zomaar wordt overgenomen, maar van commentaar wordt voorzien, lijkt me dat het filmpje wordt geciteerd binnen een verhandeling, en volgens mij heeft Buma daar niets mee te maken. (”Als inbreuk op het auteursrecht op een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet beschouwd het citeren uit een werk in een aankondiging, beoordeling, polemiek of wetenschappelijke verhandeling of voor een uiting met een vergelijkbaar doel.”) Voor zover ik kan achterhalen zijn voor citaten geen vergoedingen vereist.
Het citeren van een heel Youtube-filmpje is duidelijk iets wat in het maatschappelijk verkeer gebruikelijk is.
Reactie door Branko Collin — 16 februari 2008 @ 13:50
Branko, klopt, in een grijs verleden heb ik dat wel verdedigd, langs ongeveer dezelfde lijn als Alberdingk Thijm. Is voortschrijdend inzicht een geldige reden om van mening te veranderen?
De jurisprudentie over linken, torrents e.d. heeft me duidelijk gemaakt dat verwijzen naar een werk onvoldoende is om als nieuwe openbaarmaking te gelden. Ergens bevredigt me dat ook wel: de ultieme consequentie van mijn eerdere standpunt was namelijk dat iedere sitebeheerder het absolute recht had om links naar elke pagina op zijn site te verbieden. Dat zat me nooit zo lekker. En als dan ook de rechtspraak vrij consequent zegt “linken is geen openbaarmaken”, dan ga ik om.
Een beroep op het citaatrecht bij iets waarbij het hele werk wordt gepubliceerd, zal niet snel slagen. Je mag niet meer citeren dan strikt nodig voor je citaat. Je zou dus een paar stills of misschien een relevante scene uit het filmpje kunnen lichten, maar meer niet. Als je een hele film (videoclip) laat zien, is dat volgens mij geen ‘aankondigen’ of ‘bespreken’ van de film. Ook al zet je er “wat een slechte clip, kijk zelf maar” boven.
Arnoud
Reactie door Arnoud Engelfriet — 16 februari 2008 @ 16:15
Framing werd in de beginjaren van het web ook aangevochten door partijen als
CNN en weerwebsites, wiens on-line plaatjes en/of complete frames en pagina’s
door andere pagina’s en framesets werden omvat. In de VS is het allang strafbaar
omdat het schade en/of inkomstenderving kan toebrengen aan de eigenaar.
Het fietsframe-geval is gelukig gebaseerd op merkenrecht, geen auteursrecht.
De ex-dealer wekte opzettelijk bepaalde indrukken en maakte daartoe misbruik
van beschermde merken. Dat had -gelukkig- weinig met Internet te maken.
Om te zien hoe paranoia een instituut als Buma/Stemra omgaat met Internet,
moet je hun eigen web-voorwaarden maar eens lezen (staan er al vele jaren).
“Hyperlinking is toegestaan mits Buma/Stemra daarvan in kennis wordt gesteld.”
(Zie hun Disclaimer, laatste punt bij artikel A3.) Zoiets is toch niet te geloven ?
Reactie door Peter Villevoye — 21 februari 2008 @ 16:50
[…] (o.a.) de reacties op Tweakers.net blijkt al wat bloggend Nederland er van vindt, Arnoud Engelfriet ondergraaft de argumenten ook netjes en juridisch onderbouwd en vanochtend lees ik al dat Buma/Stemra inbindt en dat ze […]
Pingback door Buma versus bloggers : Vakblog - werken met informatie — 21 maart 2008 @ 9:23
Nieuw licentiemodel auteursrechten vrijwaart embedder (mits niet commercieel)…
Ik loop een beetje achter geloof ik. Ik las het vrijdag pas bij 3Voor12. Emerce had het al op 4 september. Gelukkig ben ik niet de allerlaatste: Buma/Stemra zelf heeft het nog steeds niet op de site staan (wie het kan vinden, mag het melden).
In iede…
Trackback door Internetrecht door Arnoud Engelfriet — 15 september 2008 @ 8:38
Mag ik u even vriendelijk verwijzen naar een pagina op mijn site, ( http://www.keyboardforum.nl/cms/pages/buma.php ) alwaar ik de moeite heb genomen om een interview van Tros Radio Online met Antal de Waij (Manager Online van BUMA/Stemra) uit te tikken waar het gaat om het ‘aanpakken’ van particulieren?
Antal de Waij stelt daar meerdere malen dat particulieren NOOIT hoeven te betalen. Ook met betrekking tot het embedden is er van heffing geen sprake, aldus BUMA/Stemra:
Een citaat: (FvJ = Francisco van Jole, AdW = Antal de Waij)
FvJ: Dus ik zet dat bijvoorbeeld op mijn eigen site, zijn filmpje. Moet ik dan weer betalen?
AdW: Nou als het bedrijfsmatig is dan komen we daar binnenkort uit met nieuws, dan gaan we dat inderdaad eh, dan willen wij dat inderdaad licenseren, en daarna… als je bijvoorbeeld een particulier bent, hoeft dat niet.
De Waij (BUMA/Stemra dus) stelt verder in het interview dat alléén bedrijfsmatige sites zouden moeten betalen. Voor plaatsen van content als ook voor het embedden, en dat dit allemaal niet voor particulieren geldt.
Lees, luister en verbaas u:
http://www.keyboardforum.nl/cms/pages/buma.php
Reactie door Bart Burkels — 4 oktober 2008 @ 15:04