Een opmerkelijk stukje ICT-recht. In december 2005 werd een bank in Oosterhout overvallen. Nee, geen computercriminaliteit maar op de ouderwetse manier. Alleen verloor een van de overvallers zijn portemonnee, met daarin zijn rijbewijs, bankpasjes en identiteitsbewijs. Nee, ik verzin het niet. Hij was dan ook snel opgespoord. Hij had ook snel een excuus: die portemonnee was hij verloren, en wellicht had de echte overvaller deze gevonden en (al of niet opzettelijk) bij de overval achtergelaten.
Het Gerechtshof was daar snel klaar mee: “de suggestie dient als volstrekt onwaarschijnlijk van de hand te worden gewezen.” En hier komt het ICT-aspect van de zaak: met die bankpasjes was de recherche bij de bank langsgeweest met een bevel (art. 126nd Strafvordering) tot inzage in de bankrekening die bij dat pasje hoorde.
Uit het vervolgens door de [bank] verstrekte rekeningoverzicht blijkt dat door verdachte op 20 december 2005 bij de bouwmarkt Karwei te ‘s-Hertogenbosch een pinbetaling was verricht (p. 33) ten behoeve van – zo bleek na onderzoek – de aanschaf van tie-rips; uit nader onderzoek bleek vervolgens dat die door de verdachte aangeschafte tie-rips in kleur en afmetingen overeenkomst vertoonden met de tie-rips die bij de overval waren gebruikt om de bankmedewerkers mee te knevelen.
De verdachte kreeg drie jaar cel. De portemonnee met inhoud kreeg hij trouwens wel netjes terug.
Arnoud