Mag je een zoekmachine voor miljoenen gehackte Nederlandse wachtwoorden online zetten?

| AE 10501 | Beveiliging | 23 reacties

De zoekmachine Gotcha.pw waarmee je de wachtwoorden van miljoenen Nederlandse e-mailadressen kunt doorzoeken is online, las ik bij RTL Nieuws. Met meteen daarop dat de zoekfunctie offline was, zo te lezen vanwege angst of het wel legaal is, om zo’n zoekdienst aan te bieden. Want meer dan 1,4 miljoen wachtwoorden van onder meer LinkedIn, Dropbox, Playstation en eBay publiceren, dat kan toch niet legaal zijn? Nou ja, zoals ik het bij Gotcha zie wel.

In maart blogde ik over de dienst HaveIBeenPwned.com van de Amerikaan Troy Hunt. Die biedt een zoekmachine die je na invoer van een mailadres meldt of er een wachtwoord bij bekend is (maar natuurlijk niet het wachtwoord zelf). Dat is niet strafbaar bij ons; het gebruik van een gelekt wachtwoord is wel strafbaar (computervredebreuk) net als het publiceren van iemands wachtwoord met als doel dat mensen vervolgens op dat account gaan inloggen.

Ga je wachtwoorden als zodanig bekend maken, dan wordt het spannender. Dat kan ik nog net billijken als je dit alleen aan de eigenaar zelf bekend maakt, al dan niet tegen betaling, maar dan moet er wel enige fatsoenlijke identiteitscontrole op zitten.

Bij Gotcha.pw zie ik nergens wachtwoorden gepubliceerd. De dienst is iets makkelijker in dat je een domeinnaam kunt (kon) invoeren en dan van alle bijbehorende mailadressen met bekend wachtwoord een melding krijgt. Dat zou in theorie de kans op misbruik kunnen vergemakkelijken, maar je krijgt per mailadres slechts de helft van de gebruikersnaam te zien en 2 letters van het wachtwoord. Daarmee heb je alsnog te weinig om daadwerkelijk op dat account in te loggen. Wat mij betreft is dit dus gewoon legaal.

Ook vanuit AVG-perspectief (een verplicht nummer zo net 2 maanden voor deze aardverschuiving) zie ik geen problemen. Ja, je verwerkt persoonsgegevens namelijk mailadressen en wachtwoorden van persoonsgebonden accounts. Nee daar heb je geen toestemming voor. Maar dat hoeft ook niet, want onder de AVG zijn er meer grondslagen. De hier relevante is die van het eigen gerechtvaardigd belang: het is in het algemeen belang (én dat van de slachtoffers) dat je gemakkelijk kunt nagaan of iemands wachtwoord gelekt is. Algemeen belang zodat beheerders in kunnen grijpen, en eigen belang zodat je je wachtwoord kunt wijzigen en goed op kunt letten.

Binnen dat belang moet je privacywaarborgen nemen, en dat is hier het geval met die halve naam en 2 letters wachtwoord. Daarmee zijn mensen niet van buitenaf te identificeren. Een organisatie zou dat met hun klanten of personeel wellicht wel kunnen (hoe veel a.engel*****@ictrecht.nl kennen we?) maar dat is binnen het belang een aanvaardbare situatie. Natuurlijk moet de werkelijke database zo stevig mogelijk dichtgetimmerd zijn en bij voorkeur niet via internet toegankelijk (dataminimalisatie en beveiliging). Maar bijzondere risico’s zie ik verder niet.

Arnoud

Mag een site je laten zien of je gehackt bent?

| AE 10428 | Strafrecht | 7 reacties

Een lezer vroeg me:

Vorige week zette beveiligingsonderzoeker Troy Hunt meer dan 500 miljoen gelekte wachtwoorden online. Met zijn zoekmachine kun je in bijna 4,9 miljard gestolen records kijken of je credentials ooit bij een website zijn gestolen. Maar is dit wel legaal? Hij heeft nu immers een gigantische hoeveelheid gestolen gegevens in zijn bezit. Is dat heling? Ben ik strafbaar als ik dit gebruik?

Nee, je bent niet strafbaar als je via HaveIBeenPwned.com kijkt of je wachtwoord ergens gelekt is.

Het is natuurlijk strafbaar om met een gestolen of gelekt wachtwoord op andermans account in te breken. Ook als het wachtwoord ondertussen publiekelijk bekend is geworden en ook als men nalatig is met het aanpassen van het wachtwoord. Het is en blijft andermans account, en dus computervredebreuk als je daar willens en wetens op inlogt.

Het is echter ook strafbaar (art. 139d lid 2 Strafrecht) om een “computerwachtwoord, toegangscode of daarmee vergelijkbaar gegeven waardoor toegang kan worden gekregen tot een geautomatiseerd werk of een deel daarvan” voorhanden te hebben, beschikbaar te stellen of te verspreiden. Vereist is dan wel dat je dit doet met het oogmerk dat iemand er computervredebreuk mee gaat plegen (of vertrouwelijke communicatie mee gaat afluisteren).

Het is dat oogmerk waardoor Hunts site legaal is. Het doel van die site is zo evident niet om inbreken makkelijker te maken dat ik er geen seconde aan twijfel dat hier niet op vervolgd wordt. De site is opgezet om mensen te informeren en te laten checken of hun account gehackt is. Natuurlijk zou je dat met andermans mailadres of accountnaam kunnen controleren, maar het lijkt onmogelijk om enkel met een mailadres te komen tot een wachtwoord of hash daarvan.

Wie op de homepage een mailadres invult, krijgt een lijst van sites waar een account behorende bij dat mailadres is gecompromitteerd, maar geen hashes of wachtwoorden die daarbij hoorden. Je kunt ook zoeken op wachtwoord, maar dan krijg je geen e-mailadressen te zien of zelfs maar sites waar deze gelekt zijn. Ook kun je wachtwoorden downloaden als groot zipbestand, maar ook dan krijg je verder geen informatie.

Ik zie dus nergens een manier om misbruik te maken van die gegevens. En daarmee kan er geen sprake zijn van een strafbaar feit.

Arnoud

Ex-werknemer moet 500 euro betalen voor achterhouden wachtwoord

| AE 10399 | Beveiliging | 32 reacties

Een voormalige medewerkster van een Amsterdams kinderdagverblijf moet van de rechter 500 euro betalen omdat ze het wachtwoord van haar bedrijfslaptop niet aan haar directeur wilde geven. Dat las ik bij Security.nl. De vrouw wilde het wachtwoord niet afgeven omdat daarmee anderen onder haar naam zouden kunnen werken, maar het kdv gaf aan niet op een andere manier de laptop te kunnen resetten. In hoger beroep bevestigt het Gerechtshof Amsterdam dat het wachtwoord moet worden afgegeven plus een schadevergoeding. Een ICT-faal, zoals men zegt in de reacties?

De vrouw was een goed half jaar in dienst bij het kdv, en had voor haar werk onder meer een bedrijfslaptop gekregen. Bij einde dienstverband leverde ze deze weer in, maar vervolgens bleek dat het gebruikersaccount voorzien was van een wachtwoord. Daardoor kon het kdv er geen nieuw account op zetten.

Navraag bij de vrouw gaf de op zich terechte reactie:

De administrator kan simpelweg een nieuwe account voor (…) aanmaken. Het afgeven van het wachtwoord zou betekenen dat anderen kunnen werken op mijn account. Dit zou betekenen dat men allerlei (ongewenste) activiteiten zou kunnen uitvoeren op mijn account zonder mijn in- en toestemming. (…)

Het kdv beschouwde daarop de laptop als onbruikbaar en hield de kosten van een nieuwe(!) in op haar laatste loonbetaling. Mede daarom kwam het voor de rechter. In eerste instantie oordeelde de kantonrechter dat een nieuwe laptop een tikje overdreven was, maar dat er wel schade was en die werd geschat op 500 euro.

In hoger beroep wordt dat bevestigd, met name omdat er geen inhoudelijk verweer was gevoerd tegen het verzoek. Enkel zeggen dat een administrator dat zou moeten kunnen oplossen is namelijk niet genoeg. Zeker als daar aantoonbaar tegenover staat dat er veel uren zijn gestoken in het proberen te ontgrendelen van de laptop. En ja, dan ga je nat als werknemer.

Natuurlijk, met een goede ict-infrastructuur was dit geen issue: laptop terug, standaard image erop en klaar. Of het schaduwaccount oproepen dat administrator-rechten heeft, het gebruikersaccount met data wissen en een nieuwe gebruiker aanmaken voor de opvolger. Of een van de vele andere oplossingen die een professioneel bedrijf zou kunnen inzetten om laptops te hergebruiken.

Alleen: dit is geen professioneel bedrijf met ict-afdeling of zelfs maar een fulltime ict’er. We hebben het hier over een kinderdagverblijf, waar professionele kinderverzorgenden rondlopen maar de ict-beheerskennis geen kerncompetentie is (of hoeft te zijn). Dan wordt er in de praktijk dus op een andere manier gewerkt met de ict-middelen, en het is die praktijk vanuit waar de rechtbank moet kijken hoe het geschil moet worden opgelost.

Ik kan me heel goed voorstellen dat een organisatie zoals een kdv niet in staat is een account op een laptop te wissen en dan een nieuw account in te richten. Met name als die laptop in een winkel gekocht is en bij de installatie alleen de standaardprocedure is doorlopen waarbij er één account wordt aangemaakt. Dan heb je als ict-leek best wel weinig opties behalve vanuit dat account inloggen en een nieuw account aanmaken of anderszins de boel resetten.

In die situatie snap ik best dat er weinig anders opzit. Dus zelfs als mevrouw een steviger verweer had gevoerd, had ik deze uitkomst wel verwacht. Ik zie dus niets in de argumentatie dat de rechters ict-prutsers zijn – dat zijn ze tegenwoordig zelden meer. Het is vooral dat er een knoop moet worden doorgehakt, hoe lelijk die oplossing ook is. Dus dan is alle mooie theorie over hoe het ook had gekund niet meer relevant.

Arnoud

Mag een site me tegen betaling zeggen of ik gehackt ben?

| AE 10352 | Beveiliging | 31 reacties

Wat is dit nu weer voor een dienst: Is mijn data gelekt.nl. “Ismijndatagelekt.nl biedt internetgebruikers de mogelijkheid om te checken of er inloggegevens van hen op internet te vinden zijn. Deze internetgebruikers kunnen hierop dan actie ondernemen en zichzelf beter beschermen”, zo staat er in de “over ons”. Wil je echter weten om welke gegevens… Lees verder

Mag ik een klant persoonsgegevens over zijn logins verschaffen?

| AE 9761 | Beveiliging, Cloud | 8 reacties

Een lezer vroeg me: Wij zijn een clouddienstverlener voor bedrijven. Met enige regelmaat krijgen wij vragen van klanten over logingedrag. Wie logde er na 18 uur nog in, vanaf welk IP-adres is gistermiddag toegang tot de database gezocht en ga zo maar door. Omdat dit persoonsgegevens zijn, wil ik graag weten hoe dat zit onder… Lees verder

Mag ik mijn collega haar Out of Office aanzetten met een gereset wachtwoord?

| AE 9375 | Arbeidsrecht, Beveiliging | 24 reacties

Een lezer vroeg me: Vanochtend ontdekten wij dat een collega die er een maand niet is, haar Out of Office niet aan heeft staan. Om dit voor haar te doen, hebben we haar wachtwoord nodig. Is het toegestaan om hiervoor het account te resetten, of stuit dat op privacybezwaren? We hebben geen reglement dat ons… Lees verder

Een Twitteraccount kapen via een verlopen domein, hoe legaal is dat?

| AE 9350 | Domeinnamen | 38 reacties

Via Twitter kreeg ik de vraag: [V]raag me af of het ook niet gewoon strafbaar is (via gekocht domein www reset en account kapen), @ictrecht? Iets meer achtergrond: het Twitteraccount voor @recensiekoning “keerde terug” met nieuwe eigenaren, waar oude eigenaar Arjan Lubach niet zo blij mee was. Hij had jarenlang een blog onder die naam,… Lees verder

Is er wetgeving die encryptie juist verbiedt?

| AE 9327 | Beveiliging | 17 reacties

Een lezer vroeg me: Nu de Privacyverordening eraan komt, wordt het gebruik van encryptie steeds belangrijker. Maar is er ook wetgeving die encryptie juist verbiedt? Ik herinner me dat je als bedrijf geen encryptie mag gebruiken op administratie en belangrijke logs en dergelijke, omdat de Belastingdienst of Justitie dan geen onderzoek kan uitvoeren op je… Lees verder

Mag je gekraakte wachtwoorden of hashes in je bezit hebben?

| AE 9278 | Hacken, Strafrecht | 16 reacties

Een lezer vroeg me: Er zijn veel dumps van gehackte wachtwoorddatabases (b.v. LinkedIn) beschikbaar op internet. Is het strafbaar om (1) deze in je bezit te hebben (2) hashes in zo’n dump te kraken en (3) gekraakte wachtwoorden publiek te maken in b.v. presentaties of publicaties? Het is op dit moment algemeen niet strafbaar om… Lees verder

Winkelhouder niet aansprakelijk voor inbreuken via open wifi-netwerk

| AE 8935 | Aansprakelijkheid, Auteursrecht | 16 reacties

Het Europese Hof van Justitie heeft in de Mc Fadden-zaak beslist dat een winkelhouder niet aansprakelijk is voor auteursrechtinbreuken die worden begaan via een open wifi-netwerk. Dat meldde Tweakers vorige week donderdag. Wel kan een rechthebbende partij eisen dat een winkel zijn netwerk beschermt met een wachtwoord, omdat je anders het té makkelijk maakt dat… Lees verder