Marathon oplezen gebruikersvoorwaarden apps duurt bijna 32 uur

| AE 8681 | Informatiemaatschappij | 22 reacties

ie-aagree-ezelEen marathon gebruikersvoorwaarden van populaire apps voorlezen in Noorwegen, is na 31 uur en 49 minuten afgerond. Dat meldde Nu.nl vorige week. De Noorse Consumentenbond had deze actie georganiseerd om de absurditeit van de app EULA aan te tonen: niemand leest ze, redelijkerwijs kán niemand ze lezen, dus waar zijn wij met zijn allen mee bezig.

Heel creatief. Het deed me denken aan Richard Dreyfuss die iTunes voorleest, hoewel dat een stuk aangenamer was om te horen dan die Noorse marathon. Maar het punt is in beide gevallen hetzelfde: inhoudelijk zijn standaardvoorwaarden voor consumenten zo onbelangrijk dat het lezen ervan een opmerkelijkheid is.

Ik schrijf die dingen voor mijn brood, maar zelfs ik kom met het lezen meestal niet verder dan de helft. En als ik dat zeg, dan lacht er normaal niemand. En er zijn meer juristen met zulke problemen.

Waarom werkt iedereen dan toch met die dingen? Gewoonte, voornamelijk. Cargo culting: iedereen doet het, het ziet er juridisch uit, dus zal het juridisch wel wat doen. Maar het voegt over het algemeen bar weinig toe, zeker als de app gratis wordt verspreid. Meestal komt het neer op: 1) we denken dat ie het doet, maar zo niet dan heeft u pech 2) ©, hij is van ons, afblijven 3) wij zijn niet aansprakelijk 4) er komen soms updates, zie 1 t/m 3, en 5) deze voorwaarden kunnen wijzigen. Maar dan dus met veel meer woorden.

Oké, er zit iets meer achter. Er is geen relevante contractwetgeving voor apps (en software in het algemeen, om over internetdiensten en SaaS maar niet te spreken). Je moet dus eigenlijk elke keer opnieuw het wiel uitvinden, en dan heeft iedere jurist zijn of haar eigen formulering die net wat beter klinkt. Maar wat mij betreft is het de hoogste tijd voor wettelijke standaardvoorwaarden. Dat hebben we ook voor webwinkels en een heleboel andere soorten contracten. Waarom dan niet voor de meest voorkomende vorm, de softwarelicentie?

Arnoud

Is Groupon aansprakelijk voor een deal met nep-SD-kaartjes?

| AE 8627 | Ondernemingsvrijheid | 17 reacties

groupon-sd-kaartDe Consumentenbond waarschuwt Nederlanders om geen gebruik te maken van een aanbieding van Groupon, die over goedkope sd-kaartjes van SanDisk lijkt te gaan. Dat meldde Tweakers vorige week. Diverse tweakers hadden ontdekt dat de kaartjes nep waren (niet van het bekende merk Sandisk, en achterblijvende prestaties) en de Bond is daarop gesprongen. Uiteindelijk heeft Groupon ingegrepen en de deal verwijderd en beloofd “gepaste stappen [te] nemen richting onze klanten.” Maar stel dat dat mis zou gaan, kun je dan wat tegen Groupon of moet je bij de kaartjesboer zijn?

In het verleden (tot medio 2014) was dit nog een knap lastige vraag. Hoewel je de vouchers koopt bij Groupon en daar ook betaalt, stelt het bedrijf zich op het standpunt dat je uiteindelijk zaken doet met hun partner, in dit geval de sdkaartjesleverancier. Logisch, want daardoor valt Groupon er tussenuit als er problemen komen. En weinig dingen zo prettig als er niet tussen zitten als er claims komen.

In juni 2014 is de wet echter gewijzigd. Het consumentenrecht is sterk uitgebreid, en dat zie je onder meer in art. 6:230g lid 3 BW:

Indien een overeenkomst waarop deze afdeling van toepassing is tot stand is gekomen via een andere persoon, handelend in het kader van zijn handels-, bedrijfs-, ambachts- of beroepsactiviteit, die daarbij optreedt namens of voor rekening van een handelaar, kan de consument zich ook jegens die andere persoon beroepen op het in deze afdeling bepaalde.

Groupon is zo’n “andere persoon”: zij hebben als handelsactiviteit het tot stand brengen van overeenkomsten tussen consumenten en andere bedrijven. Groupon treedt daarbij op voor rekening van die ander, en daarmee valt zij onder deze regeling.

Oftewel, je kunt dus wel degelijk een claim bij Groupon indienen voor een correcte naleving van de overeenkomst. Dat betekent dus dat Groupon moet zorgen dat je de kaartjes krijgt die zijn beloofd, want het is heel simpel: de kaartjes zijn niet van het beloofde merk en hebben niet de beloofde functionaliteit. Ik vermoed dat Groupon niet verder zal gaan dan een refund, want praktisch gezien hoe moeten zij aan die kaartjes komen?

Ik ken nog geen enkele zaak waarbij iemand geprobeerd heeft dit artikel in te roepen, dus wat dat betreft blijft het speculeren. Maar het opent wel mogelijkheden.

(Bij algemene advertentieplatforms zoals Marktplaats geldt deze regel niet, die treden volgens mij niet op “namens of voor rekening van” de adverteerder.)

Arnoud