Vijf EULA-clausules waar je je koffie van tegen het scherm zult spugen

| AE 10826 | Informatiemaatschappij | 16 reacties

1. Geen iTunes voor jou, Kim Jong-Il
Ik begin met een klassieker: Apple verbiedt in de iTunes voorwaarden het gebruik van de software bij de productie of ontwikkeling van massavernietigingswapens:

You also agree that you will not use these products for any purposes prohibited by United States law, including, without limitation, the development, design, manufacture or production of nuclear, missiles, or chemical or biological weapons.

Dit is een mooi stukje cargo culting: high-end software kan onder exportverboden of dual use regelingen rondom wapenhandel en -ontwikkeling vallen. Om te voorkomen dat je software in die categorie komt, kun je maar beter je klant verbieden Dus komt er een verbod daarop in de licenties voor die software. En dat komt dan ook in de voorwaarden voor gewone software.

2. Dit verbod vervalt bij de Zombie Apocalyps
Maar deze kende je nog niet: ga je via de Amazon marketplace in hout handelen, dan geldt ook zo’n verbod tegen gebruik of handel met militaire doeleinden. Echter, dit vervalt wanneer de Zombie Apocalyps zich voor zal doen:

However, this restriction will not apply in the event of the occurrence (certified by the United States Centers for Disease Control or successor body) of a widespread viral infection transmitted via bites or contact with bodily fluids that causes human corpses to reanimate and seek to consume living human flesh, blood, brain or nerve tissue and is likely to result in the fall of organized civilization.

3. Jouw testresultaten zijn van mij
Je zou zeggen dat als je kijkt hoe software werkt, dat dan jouw toegenomen kennis is. Sommige EULA’s – zoals die van analyticspakket Crobox – denken daar anders over:

10.5 The Customer acknowledges that details of the Product, and the results of any performance tests of the Product, constitute Crobox’s Confidential Information.

Dit is juridisch bindend maar natuurlijk wel heel vervelend.

4. Tot de dood van de Koningin ons opzegt
Een Engelse softwarelicentie – die ik helaas niet mag publiceren – bevatte een wel heel aparte einddatum:

This license shall be in force for the period ending at the expiry of 21 years from the death of the last survivor of all the lineal descendants of her Majesty Queen Elisabeth II who have been born on the date of this agreement, whichever comes later.

Dit blijkt dus een in Engeland niet ongebruikelijke clausule. Onder Engels recht zijn eeuwigdurende overeenkomsten problematisch, maar door het op te hangen aan een gebeurtenis die technisch niet eeuwig hóeft te zijn zou je dat dan omzeilen.

5. Op voorwaarde van persoonlijke groei en het nemen van maatschappelijke verantwoordelijkheid De “Replace Tekst” softwarelicentie eist een zoektocht naar zingeving:

You agree to admit your own fallibility and to embrace personal growth to the benefit of yourself, and those around you.
You agree to act responsibly towards the environment and to help improve the environment however you see fit.
You agree to treat all people with respect and to help other people in whatever way you are most passionate about.

In een zakelijke context minder gek; menig inkoopcontract bij een groot bedrijf eist dat je maatschappelijk verantwoord onderneemt, geen kinderarbeid toepast, milieuvriendelijk werkt en je bedrijfsprocessen continu verbetert. Waarom dan niet je persoonlijke mentale processen?

Arnoud

Kan ik onder de AVG mijn Nintendo-landkeuze aanpassen?

| AE 10819 | Ondernemingsvrijheid, Privacy | 19 reacties

Een lezer vroeg me:

Recent ben ik verhuisd van Denemarken naar Noorwegen. Na het uitpakken van mijn Nintendo Wii U bleek deze echter niet te werken, omdat het Nintendo Network ID in Denemarken was geregistreerd en volgens de EULA niet overgezet kan worden naar een ander land. Mijn beroep op het correctierecht uit de AVG – ik woon nu immers in Noorwegen – werd afgewezen omdat ik akkoord was gegaan met de EULA. Maar EULA’s gaan toch niet boven de wet?

Het klopt dat een EULA niet boven de wet kan gaan. Althans niet boven wat juristen “dwingend recht” noemen, want er is ook “regelend recht” en dat is nadrukkelijk bedoeld om contractueel anders te mogen doen. Dat je een internetbestelling binnen 14 dagen retour mag melden is dwingend recht. Dat een langlopend contract op ieder moment opgezegd mag worden is regelend recht – je kunt afspreken dat je er een jaar aan vastzit.

De AVG is dwingend recht, althans de delen die burgers rechten geven, dus een EULA kan geen bepalingen bevatten die in strijd zijn met de AVG. Doen ze dat toch, dan zal de rechter die clausule negeren.

De Nintendo Wii U EULA vermeldt dat je een ID krijgt dat gekoppeld is aan je “country of residence”, het land waar je op dat moment woont. De EULA vermeldt ook dat deze niet kan worden gewijzigd:

The Nintendo Network ID is linked to your country of residence that you indicated during the registration. If you move to another country, you may not be able to use your Nintendo Network ID (including Digital Products) and you may have to create another Nintendo Network ID if you want to enjoy Nintendo Network in this new country. If you move back to the country, in which your Nintendo Network ID was registered, you will be able to use your original Nintendo Network ID again.

Op grond van de AVG heb je het recht om onjuiste gegevens te laten rectificeren (art. 16 AVG). Als je van Denemarken naar Noorwegen verhuist, dan is een registratie “Country of residence: Denmark” vervolgens onjuist, zodat je die mag laten corrigeren. Hiervoor mogen overigens geen kosten worden gevraagd (artikel 12 AVG).

Echter, ik vraag me dan af of dit wel de informatie is die men opslaat. Gezien de tekst van de EULA gaat het om een keuze, in welk land wil ik dat mijn landgebonden Nintendo-dienst werkt. Die keuze is en blijft dan Denemarken. Het zou net zoiets zijn als vergeten je betaaldparkeren af te melden in je app en vervolgens een AVG-correctie eisen naar de werkelijke wegrijtijd. De geregistreerde eindtijd is geen fout, dat was de tijd dat je áángaf weg te rijden. Dat je feitelijk eerder wegreed en vergat de parkeeractie te stoppen in de app, is iets heel anders.

Omdat de Nintendo-dienst landgebonden is, lijkt het me legitiem dat die landkeuze niet onder de AVG aangepast kan worden. Dan forceer je langs oneigenlijke weg dat de dienst ineens EU-breed geleverd moet worden op dezelfde voorwaarden. Natuurlijk kun je erover twisten of dat laatste niet behoort de werkelijkheid te zijn, maar dat los je niet op door de AVG in te zetten.

Arnoud

Samsung bakt er niets van met algemene voorwaarden voor hun nieuwe oven

| AE 10721 | Informatiemaatschappij | 15 reacties

“To use my oven I have to accept terms and conditions”, klaagde Morten Nielsen recent op Twitter. De hele discussie rond die oven is interessant. Zo blijkt de oven internet op te gaan ook als je dat uitschakelt, de bedienings-app wil toegang tot je contactenlijst en de voorwaarden beperken aansprakelijkheid voor schade nogal. Spannend, want de oven kan op afstand worden bediend namelijk, inclusief voorverwarmen. En natuurlijk zit er alleen stokoude software in. Het internet der dingen wordt zo steeds meer een synoniem voor krakkemikkige prutsapparaten.

Vroeger was het nog wel eens een grap, dat je oven of je auto algemene voorwaarden zou tonen voordat je kon wegrijden. Maar de werkelijkheid heeft dit allang ingehaald: het wegklikken van zulke voorwaarden is een bekend fenomeen bij nieuwere apparatuur. Hoewel ik het zelf bij ovens nog niet heb gezien.

De voorwaarden lijken de algemene cloudvoorwaarden van Samsung te zijn, dus strikt gesproken niet die voor de oven zelf maar voor de diensten die men eraan koppelt. Wie ze leest, zal concluderen dat ze vol staan met gebakken lucht zoals gebruikelijk bij generieke cloudvoorwaarden. Er is een dienst, deze kan wijzigen, er zijn geen garanties en geen aansprakelijkheid en een heleboel meer blabla die niets wezenlijks doet.

Op zich zie ik er niets in dat de werking van de oven betreft, noch dat aansprakelijkheid voor problemen met de oven zou beperken. Dat kan natuurlijk juridisch ook niet. Wel kun je je afvragen wat er zou gebeuren als door een slechte levering van deze dienst de oven oververhit en de keuken in de fik zet. Het lijkt me dat een beetje rechtbank dan de beperking van aansprakelijkheid opzij zet, alleen is hier een complicatie dat je niet naar de rechtbank mag maar private arbitrage moet doen.

Een praktisch probleem bij deze oven lijkt me (zo te zien) wel dat je niet verder kunt zonder de voorwaarden te accepteren. En dat is precies de ergernis die dit oproept: het klopt niet maar je moet wel.

Of het bindend is, die voorwaarden accepteren, is natuurlijk zeer de vraag. Het is rijkelijk laat na het aankoopmoment, en algemene voorwaarden moeten overal ter wereld bij de verkoop worden gemeld of genoemd. Daar staat tegenover dat het de voorwaarden zijn van een aanvullende dienst die je strikt gesproken optioneel afneemt, en ze worden geboden op het moment dat je die aanvullende dienst in gebruik neemt. Dus ik denk dat er vanuit die hoek weinig aan te doen is.

Arnoud

Wat gebeurt er als een kind een EULA accepteert en dan gaat cheaten?

| AE 10589 | Informatiemaatschappij | 21 reacties

“De gedaagde is een cheater, en niemand houdt van cheaters”, aldus Epic Games in haar rechtszaak tegen een veertienjarige. Dat las ik bij The Verge. De zaak is op zichzelf al opmerkelijk genoeg: de jongen werd aangeklaagd vanwege het op Youtube plaatsen van videos waarin hij laat zien hoe een cheat werkt. Epic had de… Lees verder

Ik wil niet namens mijn werkgever akkoord gaan met Microsoft’s EULA

| AE 9075 | Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid | 15 reacties

Een lezer vroeg me: Deel van mijn werk is het uitrollen van Office 365. Eén van de installatiestappen is het akkoord gaan met de hele riedel gebruiksvoorwaarden en privacy condities van de firma Microsoft. Dit snap ik niet. Waarom moet dat, als wij al een contract hebben? En hoe voorkom ik dat ik straks privé… Lees verder

Waarom EULA’s allemaal zo verschrikkelijk onleesbaar zijn

| AE 9049 | Informatiemaatschappij | 12 reacties

Mooi stuk bij BoingBoing: onze digitale economie zit vol met licenties (EULA’s, end user license agreements) maar geen hond die ze leest. Is dat luiheid van de consument? Onoplettendheid in het bestelproces? Nee. Dit zit fundamenteler. Het concept van licenties – verlening van toestemming – is natuurlijk al veel ouder dan internet. De visvergunning is… Lees verder

Fabrikanten mogen van EU-Hof pc’s met geïnstalleerde software verkopen

| AE 8952 | Intellectuele rechten | 21 reacties

Computerfabrikanten mogen gewoon pc’s blijven verkopen met bijvoorbeeld Windows vooraf geïnstalleerd. Dat meldde Nu.nl onlang. Ze hoeven geen alternatief te bieden zonder de geïnstalleerde software. Dit volgt uit een uitspraak van het Hof van Justitie (zaaknr C-310/15) naar aanleiding van een Franse rechtszaak over de vraag of dit een oneerlijke handelspraktijk was. Een Franse consument… Lees verder

En nu eisen sitevoorwaarden ook al je eerstgeboren kind op

| AE 8802 | Informatiemaatschappij | 7 reacties

Gaan we weer: hee kijk, niemand leest websitevoorwaarden, zelfs als je erin zet dat je je eerstgeboren kind moet afstaan, gaat iedereen blindelings akkoord. Dat las ik bij Ars Technica. Leuk nieuwtje weer, maar wat mij betreft nieuwswaarde nul. Al sinds het begin van internet staat iedere site bol van de gebruiksvoorwaarden. Ergens wel logisch,… Lees verder

Marathon oplezen gebruikersvoorwaarden apps duurt bijna 32 uur

| AE 8681 | Informatiemaatschappij | 22 reacties

Een marathon gebruikersvoorwaarden van populaire apps voorlezen in Noorwegen, is na 31 uur en 49 minuten afgerond. Dat meldde Nu.nl vorige week. De Noorse Consumentenbond had deze actie georganiseerd om de absurditeit van de app EULA aan te tonen: niemand leest ze, redelijkerwijs kán niemand ze lezen, dus waar zijn wij met zijn allen mee… Lees verder