Dutch Filmworks mag van Autoriteit Persoonsgegevens tegen bittorrenters gaan optreden

| AE 9582 | Auteursrecht | 51 reacties

De Autoriteit Persoonsgegevens heeft een ontwerpbesluit gepubliceerd waarin staat dat de toezichthouder van plan is om Dutch Filmworks toestemming te verlenen om illegale up- en downloaders op te sporen in torrentzwermen. Dat las ik bij Tweakers, met excuses voor de vertraging. DFW roept al een tijdje achter illegale downloaders aan te willen gaan, maar lijkt dus serieus te worden: toestemming van de privacytoezichthouder is immers een vereiste om grootschalig te gaan snuffelen naar persoonsgegevens in openbare netwerken.

In theorie is het vrij simpel om achter illegale downloaders aan te gaan. Wie op Bittorrent up- of downloadt, zal daarbij immers zijn IP-adres onthullen aan de andere ‘peers’ in het netwerk (de zwerm, in Tweakerstaal). Wat je dus doet, is je aansluiten op dat netwerk en doen alsof je het bestand ook wilt hebben. De IP-adressen komen dan als vanzelf binnen. Daarmee kun je dan naar de betreffende internetproviders om NAW-gegevens te eisen, waarna je de betreffende persoon sommeert en aanklaagt.

Het bijhouden van die IP-adressen telt echter als een verwerking van persoonsgegevens, en gezien het doel daarvan (opsporing strafbare/onrechtmatige feiten) is toestemming van de toezichthouder verplicht (art. 31 Wbp). Die krijg je alleen als je een duidelijk protocol uitwerkt en daarbij zo veel mogelijk rekening houdt met de privacy van de personen wiens gegevens je verwerkt.

Kort gezegd komt het protocol van DFW erop neer dat het zonder IP-adressen wel héél ingewikkeld wordt om up- en downloaders aan te spreken, want er is geen overige identificerende informatie. Andere routes dan het aanpakken van die personen zijn er niet; blokkeren bij internetproviders mocht immers niet van het Hof Amsterdam. Plus, wie onrechtmatig bezig is moet zich niet zomaar achter de privacywet kunnen verschuilen. Zeker niet omdat torrenten nooit ‘per ongeluk’ gebeurt; wie een torrent opvraagt doet dat bewust en dan moet je niet klagen als je wordt gepakt.

Het juridisch kader is verder vrij standaard. Een derde partij verzamelt de IP-adressen en legt daarbij op forensisch betrouwbare manier vast wat en hoe. Resultaten worden aan DFW verstrekt, waarna die naar de Nederlandse internetproviders kan stappen om NAW-gegevens te krijgen, “al dan niet vrijwillig”. Het enige dat ik mis, is hoe om te gaan met het onvermijdelijke verweer dat het niet de abonnementhouder maar de buurman/het kind/een huisvriend was die zat te downloaden.

Wie bezwaar wil maken, kan dat tot 25 augustus doen.

Arnoud