Met een lawyerbot de markt op, of hoe je juristen overtuigt je dienst af te nemen #ndalynnweek

| AE 12109 | Innovatie | Er zijn nog geen reacties

Mijn grootste fout bij de lancering van NDA Lynn was dat ik mezelf erbij verkocht. Iets preciezer: als je de bevindingen van Lynn te lezen kreeg, stond er bij dat je voor 99 euro een human review kon kopen. Hartstikke stom natuurlijk – Lynn klopt gewoon, waarom zou je nog een mens nodig hebben. (En het hele punt was nou net dat ik geen NDA’s meer hoefde te lezen. Maar dat terzijde.) Maar belangrijker, ik had vanaf het begin een custom omgeving moeten bieden. Mensen zelf laten aanpassen wat de uitvoer moet zijn. Want dan had je pas écht de kracht van AI voor juridische diensten kunnen bepalen.

Helaas duurde het even voordat we de Business Edition, zoals het is gaan heten, echt op de markt konden brengen. Je krijgt je eigen omgeving, waar je achtergrond, kleuren en teksten kunt aanpassen (en eigen URL, zij het als jouwnaamhier.ndalynn.com want dat was even het snelste). Je kunt oude gescreende NDA’s opvragen – wat nog een hele mooie bleek, want als er iets is dat in organisaties ontbreekt dan is het wel een index van de NDA’s die in je organisatie zijn getekend. Hartstikke leuk die contractmanagementsystemen maar NDA’s stopt niemand daarin.

Verder hadden we nog een mailinterface ingebouwd (forward je mail naar een speciaal adres en krijg de bevindingen teruggemaild) en een API koppeling gebouwd voor integratie van Lynn in andere diensten. Ik had mooie dromen om Lynn bijvoorbeeld aan Slack te koppelen: stuur haar een privébericht en ze reageert binnen een paar minuten in de chat met of je kunt tekenen of niet. Of nog leuker, een Outlook plugin of een koppeling met Salesforce. Stel je voor, je krijgt een mail met een NDA en in de sidebar staat meteen een bericht “deze kun je tekenen, no problem”. Maar ik had geen idéé hoe duur dat allemaal wel niet was.

De kern van de dienst is natuurlijk dat je zelf bepaalt welke NDA’s je accepteert. Je kunt dan ook alle dealbreakers, essentials en boilerplate zelf verschuiven, en bepalen wat er moet gebeuren bij welke uitkomst. Dus als jij vindt dat een NDA gerust 10 jaar van kracht mag zijn, dan zet je dat zo in je systeem en dan zal Lynn er nooit meer over vallen. Wil jij perse Zwitsers recht, dan zal Lynn er een punt van maken als er Duits staat. En je mag dan kiezen of dat punt een dealbreaker is of gewoon iets vervelends.

Daaraan gekoppeld zit een simpele workflow: als het resultaat iets anders is dan “je kunt tekenen” dan wordt de NDA met bevindingen doorgestuurd naar de bedrijfsjurist of advocaat die je zelf invult. Zo komen alle NDA verzoeken centraal binnen, is het idee, tenzij er helemaal niets mis is met het document. En je krijgt meteen de briefing met de problemen erbij, zodat je kunt bepalen of het alsnog goed is of je er echt inhoudelijk naar wilt kijken.

Tevens is er beperkt gebruikersbeheer: je moet inloggen via de webinterface om een NDA te kunnen uploaden. In de praktijk gebruiken mensen liever de mailinterface, want dat kun je vanuit je mailprogramma doen en je krijgt een reply die met één klik leidt naar de volledige resultaatpagina. De API gebruikt eigenlijk niemand.

Ik begin met de Business Edition bij bevriende advocaten aan te bieden. Die reageren geïnteresseerd maar ook sceptisch: wat als die bot een foutje maakt, wie is er dan aansprakelijk? Geen rare gedachte, zeker voor een advocaat die uiteindelijk ook tuchtrechtelijk voor slordigheden kan worden aangesproken. Maar het levert weinig business op.

Meer succes heb ik dan ook bij bedrijven met één overwerkte bedrijfsjurist. Die kan veel tijd vermijden met deze oplossing. Opvallend genoeg krijg ik vooral aanvragen uit Zuid-Amerika en Azië. De reden? Allereerst dat Lynn een stuk goedkoper is dan de alternatieven, en daarnaast dat ik ook Spaanstalige datasets heb toegevoegd. (Die maakte ik met Bing Translate, net als de Nederlandse en de Duitse. Dat werkt prima, iedereen gebruikt dezelfde terminologie en clausules.)

En nou ja, het werkt. Het wordt afgenomen, ook door bedrijfsadviseurs en anderen die het “erbij” verkopen aan hun klanten weer. Maar heel hard gaat het niet. Ik doe een snelle enquête en het antwoord is duidelijk: je moet documenten aanpassen, niet alleen maar adviseren. Nu moet je nog alles doorlezen om te zien wáár dan die te strenge regels staan of die vijf jaar die twee moet zijn.

Dat werd Edit Mode en daar zitten we nu hard aan te werken.

(Dit is de vierde van vijf vakantieberichten.)

Arnoud

Van idee naar ontwerp, of hoe moet een lawyerbot nu werken? #ndalynnweek

| AE 12095 | Innovatie | 5 reacties

Goed, ik had dus een dataset en daarmee kon ik redelijke voorspellingen doen ook. Tijd dus om het héle ontwerp van Lynn eens te maken. Dan is gelijk de eerste vraag: wat moet Lynn dan precies doen? Nou ja, mij werk uit handen nemen. Ik wil niet meer lastig gevallen worden met “kan ik deze NDA tekenen”. Het doel van Lynn was dus: wees een site die zegt of je die NDA kunt tekenen. Document uploaden, geen gezeur, ja je kunt tekenen.

Ik had zo’n systeem nog niet eerder gezien. Bestaande systemen ondersteunen advocaten in hun praktijk. Het grote voordeel is dan dat ze sneller lezen en altijd even accuraat. Je krijgt dan een document met geel gemarkeerde secties waar iets raar mee is, en je weet dat de rest dan dus standaard is. (Het is ergens heel raar dat bedrijven elkaar doodgooien met teksten waarvan een robot al zegt, dit is standaard lekker laten gaan, maar dat is een andere discussie.) Maar je moet het zelf nog steeds lezen en uiteindelijk je conclusie trekken.

Zo’n advies, gewoon ja of nee zeggen. Hoe moet dat eruit zien. Uit mijn praktijk weet ik dat mensen vaak alleen vragen of er dealbreakers in staan. Grote dingen die heel pijnlijk zijn. Een hele lange termijn. Een boetebeding. Exclusiviteit of een concurrentieverbod. Dat werk. Als je die ziet, dan mag er niet getekend worden.

Dan zijn er nog andere dingen die best vervelend kunnen zijn maar niet perse een dealbreaker. Ja, jij zit in Nederland en men wil Taiwanees recht, dat is niet handig maar even serieus, gaat er echt een rechtszaak komen hiervan? Dat wil je dus wel wéten maar om de NDA daar nu meteen op af te keuren is ook zo wat. Ik noem dit de essentials.

En dan heb je nog de boilerplate, de volkomen standaard tekst die iedereen van elkaar overneemt maar werkelijk niets relevants bevat. Dat de kopjes informatief zijn. Dat de partijen verklaren te mogen tekenen. Dat dit de gehele overeenkomst is. Dat herkent Lynn echt vrijwel perfect (wat niet raar is, in veel gevallen zou een pure string vergelijking minstens zo goed werken) maar niemand wil het weten. Dat moet dus zéér terughoudend terugkomen in de uitvoer.

Met deze opzet komt het erop neer dat Lynn dus allereerst kijkt of er dealbreakers in het document staan. Zo ja, dan is het advies om niet te tekenen. Zijn er essentials met problemen, dan mag je tekenen mits je daar even naar kijkt. (Maar zijn het er te veel, wat ik maar even arbitrair definieer als 30% van de essentials) dan mag je alsnog niet tekenen. En de boilerplate die is er maar dat betekent verder niets. Niemand gaat een NDA weigeren omdat er niets staat over hoe informatief de kopjes zijn.

Bij bovenstaande zit wel nog een impliciete aanname, namelijk aan welke kant van de tafel je zit. In het jargon van de NDA-jurist (ja, die bestaat) heb je zogeheten give, get en mutual NDA’s. Een give NDA is geschreven voor de partij die informatie geeft, en is dus heel streng in zijn voordeel. Een get NDA is er juist voor de ontvangende partij, en de mutual NDA probeert beiden even hard te beschermen. (Protip: vraag altijd de mutual NDA, dat scheelt héél veel onderhandelen.)

Je moet dus weten welke van de drie situaties je te maken hebt. Dat is dan ook de vraag (en de enige vraag) die NDA Lynn je stelt. Ga je geven, ontvangen of samen delen? Ik vraag nog meer, maar dat is optioneel en vooral voor de statistieken. Eigenlijk alleen de vraag “in welk land zit u” komt terug in het antwoord: als dat niet hetzelfde is als de rechts- en forumkeuze dan krijg je daar een waarschuwing over.

Blijft over: wat ga je zeggen. Daarvoor schrijf ik een uitvoertabel, die per clausule per smaak per situatie aangeeft wat het antwoord moet zijn. Hierboven zie je een klein stukje daarvan: dit is de uitvoer voor de categorie “warranties” oftewel garanties. Wat moet je zeggen als deze standaard of juist breed gevraagd worden, of als er geen garanties in staan. Je ziet dat het antwoord net anders is als je in de give dan wel in de get of mutual situatie zit.

En dan zijn we er. Document tekst extraheren, met een ML model de zinnen classificeren, de zinnen bij elkaar rapen, van de clausules het juiste smaakje bepalen, in de uitvoertabel opzoeken welke uitvoer je moet geven en klaar is Kees. Of Lynn dan.

We testen, en komen de nodige probleempjes tegen. Zo voegen we taaldetectie toe (“Sorry, Portugese NDA’s worden niet ondersteund”), is het extraheren van tekst uit PDF net wat ingewikkelder en staat er soms gewoon rommel in een document. Maar dat is allemaal op te lossen. Tijd om de markt op te gaan.

(Dit is de derde van vijf vakantieberichten.)

Arnoud

Als je een legal tech kantoor wilt hebben, moet je klein beginnen #legaltechtuesday

| AE 12083 | Innovatie | 4 reacties

De grootste fout die softwareontwikkelaars maken: versie 3.  Dat is namelijk de versie waarbij men besluit de oude rommel eens weg te gooien en hélemaal opnieuw te beginnen. Lekker een schone lei, al die rare dingen het raam uit en een mooie, strakke set code. Dat kost alleen ontzettend veel tijd en je gaat alle oude fouten nog eens tegenkomen. Die oude code was namelijk zo raar en rommelig omdat er ontzettend veel fouten mee ondervangen moesten worden. Ditzelfde fenomeen zie je wanneer organisaties besluiten tools zoals legal tech software in te zetten. Laten we alles opnieuw invullen, de hele workflow aanpakken en alles netjes opnieuw neerzetten. Dat werkt dus net zo min.

Legal tech is software die een juridisch proces ondersteunt – maar meestal het proces op een nieuwe manier invult. De neiging van software is om groter en groter te worden (“totdat het ook kan e-mailen”, was ooit het mantra) en dat betekent dat je als klant dus een enorme verandering over je heen krijgt wanneer je zulke software inzet.

En vooral: je krijgt dan dus een enorme organisatieverandering wanneer je zulke software inzet. Zie mijn column van vorige maand: legal tech is een cultuurverandering. Hoe groter die is, hoe lastiger het is om die met succes door te voeren. Want je krijgt meer weerstand, en sowieso moet je meer moeite doen om iedereen al die veranderingen te laten doen. Dat verkleint serieus je kansen op succes.

Ik spreek ondertussen best veel mensen over legal tech (en krijg in de mail ook vele vertrouwelijke oorlogsverhalen, blijf ze sturen meiden&jongens), en de teneur is inderdaad vaak dat er een groot en glimmend ding naar binnen gereden wordt, mensen in frisse polo’s flitsende demo’s laten zien en de directie dan zegt “en vanaf nu alles hiermee”. Om vervolgens mensen aan te spreken op declarabele uren en niet te meten hoe vaak er met de nieuwe tool wordt gewerkt. Ja, vind je het gek.

En het grappige is, er is juist al héél veel winst te halen uit kleine stapjes. Zo veel laaghangend fruit, in het Engelse jargon, dat je kunt plukken. Zet een documentgenerator naast je oude set met templates. Voeg een knopje toe aan Word waarmee je jurisprudentie snel kunt opzoeken. gebruik tools die een specifieke klus versnellen, enzovoorts. Zo leren mensen proeven van dit soort vernieuwingen, en dat smaakt naar meer.

Arnoud

Legal tech invoeren vereist een cultuurverandering en dus leiderschap #legaltechtuesday

| AE 12023 | Innovatie | 3 reacties

Is nu, tijdens deze crisis, het moment om naar legal tech over te gaan? Dat dacht ik in mijn vorige column. We werken al op een andere manier, dus waarom niet naast thuiswerken ook met nieuwe tools gaan werken? Nou ja, dat was misschien toch wat makkelijk gedacht. Want thuis versus op kantoor werken is… Lees verder

Hoe ga je als kantoor daadwerkelijk over naar inzet van legal tech? #legaltechtuesday

| AE 11942 | Innovatie | 1 reactie

Sinds de coronacrisis begon, lees ik veel over advocatenkantoren en bedrijfsjuristen die legal tech inzetten. Het begon met massaal digitaal ondertekenen van contracten, wat natuurlijk een heel logische stap is, en nu zijn we bij Zoom-onderhandelingen en gebruik van Google Docs om samen documenten door te nemen of te reviseren. Een virus als de grote… Lees verder

Hoe zouden robots contracten kunnen onderhandelen? #legaltechtuesday

| AE 11815 | Innovatie | 2 reacties

Goed, robots kunnen dus contracten lezen. Kort gezegd: ze herkennen tekstpatronen, al dan niet grammaticale constructies en vergelijken dat met kennis en/of regels om te bepalen of die patronen acceptabel zijn. Zo niet, dan kan het systeem dat aangeven en kan een menselijke jurist een alternatief voorstellen. Zo doen beide partijen waar ze goed in… Lees verder

Hoe meer we robots contracten laten lezen, hoe korter contracten worden #legaltechtuesday

| AE 11810 | Innovatie | 5 reacties

Ja, contractlezende robots komen eraan. Die scannen op vrij triviale wijze, trekken conclusies volgens standaardregels en geven basaal advies. Maar toch: dat is goed genoeg voor de meeste afnemers van juridische dienstverlening. De mens blijft over om de moeilijke gevallen te lezen, dat dan weer wel. Maar vandaag wou ik het over een ander aspect… Lees verder

Hoe gaat de jurist van de toekomst eruit zien? #legaltechtuesday

| AE 11776 | Innovatie | 1 reactie

Mijn blog van volgende week over het uurtarief raakte aan een teer punt, gezien het aantal reacties in de mail dat ik erop kreeg. Een jurist is toch een kenniswerker, die uiteindelijk zijn uren inzet verkoopt. Dus je kunt wel vaste prijzen ergens op hangen, maar dat blijft in feite het afronden van een urenschatting… Lees verder

Legal tech gaat niets worden als je niet ook het declarabele uurtje afschaft

| AE 11762 | Innovatie | 6 reacties

Al jaren gaat het rond in de juridische sector: het wordt tijd om eens af te stappen van de billable hours oftewel het uurtje/factuurtje model. Klanten worden er nooit gelukkig van, het is een hoop gedoe voor medewerkers en het zou zo eenvoudig moeten zijn om gewoon een prijs te noemen. Maar toch blijft het… Lees verder

Met RPA klikt een robot op je knopjes #legaltechtuesday

| AE 11744 | Innovatie | 3 reacties

Legal tech gaat het juridische werk transformeren, lijkt mijn mantra te gaan worden. Nieuwe tools maken nieuwe manieren van werken mogelijk, en dat zal uiteindelijk zorgen voor een heel andere juridische sector. Waarschijnlijk met minder advocaten en meer andersoortige dienstverleners die juridische zaken erbij doen. In ieder geval de standaardzaken. Maar zo ver zijn we… Lees verder