Internetrecht door Arnoud Engelfriet
About Iusmentis
Wordt u ook ongeduldig waar mijn boek nu blijft? De drukker is druk aan het drukken, met een beetje geluk kan ik de enveloppen maandag verzenden. Ondertussen wilt u misschien luisteren naar mijn interview op Radio 1 van gisterochtend.
En anders kunt u hier even naar kijken, de drukproef was binnen:
(Met dank aan Jolie voor de foto)
Arnoud
Ziet u het verschil tussen BREIN en een computervirus? Ars Technica meldde dinsdag dat er een nieuwe techniek in omloop is om computers te infecteren met virussen, Trojans en wormen. De techniek is gebaseerd op de aloude truc om een interessant uitziend mailtje met bijlage te sturen. Wie de bijlage opent, wordt besmet. Kennelijk is mevrouw Kournikova niet hot genoeg meer, en trappen mensen ook niet meer in mailtjes die leuke screensavers beloven of een filmpje waarop Bin Laden aanhouden, doodgeschoten of wat dan ook wordt.
Nee, de nieuwste truc is om de mailtjes zogenaamd afkomstig te laten zijn van het controversiële bedrijf Media Defender. Wie Slashdot of Tweakers leest, weet dat dit bedrijf de RIAA en MPAA helpt bij opsporing en bestrijding van filesharing. En die twee clubs dagen zelfs omaatjes van tachtig die niet eens een PC hebben voor 80.000 dollar voor de rechter. Dus als je daar een mailtje van krijgt, dan ga je dat wel even lezen.
In de mails wordt de lezer beschuldigd illegaal muziek of films verspreid te hebben via Bittorrent. Na eng klinkende verwijzingen naar 17 USC 502 en andere cryptische wetsartikelen meldt de mail dat het bewijs in de bijlage zit. Tsja, en wie gaat er dan niet meteen klikken op de bijlage?
Op dit moment is dit nog een incident. Ik vraag me wel af wat er gaat gebeuren als namen van bv. BREIN of Buma/Stemra op grote schaal gebruikt worden door verspreiders van virussen en Trojans. Wie nu een mail krijgt van deze instanties, weet dat hij serieus om moet gaan met de beschuldigingen daarin. Maar wat moet je nu doen als er een kans van 30% is dat de mail een virus is? Of 50%? Bij welk percentage mag je als ontvanger redelijkerwijs twijfelen aan de authenticiteit van zo’n mail?
Of wat te denken van een overactief spamfilter dat zulke mails automatisch weggooit. Ben ik aansprakelijk voor mails die dankzij mijn virus- of spamfilter niet aankomen?
Arnoud
Op 18 en 19 september is de jaarlijkse Holland Open conferentie er weer. En ik ga weer eens spreken, deze keer voor het eerst niet namens Philips. De organisatie meende mijn presentatie als volgt te moeten samenvatten:
Leuk, Open Source Software. Maar hoe implementeer je dat nou in je beleid. Wat zijn de juridische valkuilen, waarom zijn er zoveel verschillende licenties en waar moet je op letten als gebruiker. Want wat zijn de risico’s eigenlijk als een systeem componenten bevat die licentie-technisch strijdig zijn? Wat weten ICT-bedrijven daar eigenlijk van en kun je vertrouwen op de contracten die met de gebruikers worden afgesloten? Onder andere Arnoud Engelfriet, octrooigemachtigde en tot voor kort aan de slag bij Philips, weet daar als partner bij ICTrecht alles van. Maar of we vrolijk worden van zijn boodschap? Volgens hem liggen er nog veel kansen voor open source software als we in staat zijn het “neen, tenzij†beleid van veel bedrijven om te buigen.
Mocht u dat niks lijken, dan is in ieder geval Brenno de Winter’s presentatie over het Small Sister project verplichte kost.
Lees het programma hierrr en geef u dan snel op als deelnemer.
Arnoud
Powerpoint zondag: een serie artikelen over hoe je op een effectieve manier van Powerpoint gebruik kunt maken.
Niemand zit te wachten op iemand die “iets gaat vertellenâ€. Je geeft een presentatie om een bepaalde boodschap over te brengen.“Iets vertellen†is geen boodschap. Je publiek moet iets gaan doen met wat je ze vertelt. Niet alleen maar een warm gevoel krijgen van het nieuwe mission statement of te weten komen wat de jaarcijfers zijn. Je wilt ze ergens van overtuigen.
De cruciale vraag is dus: waar komt je publiek voor? Welke vragen hebben zij, wat willen zij weten?
Voor je dus ook maar één sheet maakt, moet je dus weten wat je hoofdboodschap zal zijn. Waar moeten ze mee naar buiten gaan? Waarom moet het publiek weten wat ik ga vertellen? Dat wordt de centrale focus van je presentatie. Om een boodschap goed over te laten komen is herhaling essentieel. De hoofdboodschap moet dus steeds terugkomen.
De vuistregel voor de opbouw is vertellen, vertellen, vertellen. Vertel wat je gaat vertellen, vertel het en vertel wat je net verteld hebt.
Een veel gebruikte manier om die lijn in je boodschap te krijgen, is de verhaaltechniek. Stel dat je afdeling gaat verhuizen naar een nieuw gebouw en het jouw taak is om mensen te “informeren over hun nieuwe werkplek.†Hoe breng je daar nu structuur in aan? Zet een fictieve werknemer centraal en bespreek diens dag in het nieuwe kantoor.
Maria is een 32-jarige medewerkster van de administratie. Ze komt ‘s ochtends met de auto of de fiets: waar parkeert ze? Of als ze met de bus komt, hoe ver is het lopen vanaf de halte? Laat de parkeerplaats, de halte en het nieuwe gebouw zien op een satellietfoto van Google Earth.
Op haar nieuwe werkplek heeft ze nu eindelijk de ruimte voor al haar dossiers. Foto van haar oude werkplek met stapels paperassen, en de nieuwe met keurig geordende stapeltjes. Natuurlijk begint ze de dag met een kop koffie. Foto van de nieuwe automaat. Door naar het kopieerapparaat. Het lunchrestaurant. Het park voor de wandeling. Dit geeft een logische structuur aan je verhaal en gaat uit van het publiek. Zo wordt voor hen meteen duidelijk wat het nieuwe kantoor hen op zal leveren.
Deze aanpak heeft één nadeel: je moet oefenen, oefenen, oefenen in wat je gaat zeggen. En met oefenen bedoel ik niet: door je sheets bladeren en zeggen “hier ga ik vertellen over onze nieuwe producten, hier iets over het nieuwe kantoor en hier sluit ik af met de verwachte verkoopcijfers.†Zeg het. Zet de presentatie aan en houd je verhaal. Dan merk je wat eigenlijk overbodig is, wat de onlogische overgangen zijn en waar een extra sheet toch wel handig zou zijn.
Arnoud
(Foto teleprompter: Luc van Braekel)<BR/> (Foto bureau: koneude)
Ja, echt waar. Ik maak mij schuldig aan het afstemmen van feitelijke gedragingen met andere ondernemingen, wat ten gevolge heeft althans ertoe strekt dat de mededinging op de Nederlandse markt of een deel daarvan wordt verhinderd, beperkt of vervalst (art. 6 Mededingingswet). Ook kan deze afstemming de mededinging binnen de gemeenschappelijke Europese markt verhinderen, beperken of vervalsen (art. 81 EG-Verdrag).
Mijn enige excuus: ik moet wel, want de Nederlandse wetgever verplicht mij om lid te worden van dit kartel. Op grond van de Wet op de vaste boekenprijs ben ik namelijk een uitgever, en daarmee verplicht om een vaste prijs voor mijn boek vast te stellen. Alle Nederlandse boekhandels zijn eveneens verplicht om die prijs aan te houden.
Het idee achter de vaste boekenprijs is, kort gezegd, dat uitgevers daardoor meer boeken zullen uitgeven in plaats van alleen bestsellers. Niet dat ik nu ineens van plan ben om boeken van anderen uit te geven (laat staan boeken die kennelijk niemand wil lezen), maar goed ik ben dan ook geen grote uitgever. Het gekke is, in de wet staat nergens dat uitgevers de winst die ze halen met de vaste boekenprijs moeten investeren in het opbouwen van een pluriform cultureel verantwoord aanbod. Dus hoe deze wet hiertoe zal leiden, is me volstrekt onduidelijk.
Verder gaat deze wet er vanuit dat het uitgeven van boeken een kostbare en riskante onderneming is. Dat was twintig jaar geleden misschien zo, maar tegenwoordig kun je via print-on-demand en internetuitgeverijen de risico’s behoorlijk beperken. Internetboekhandels slagen er prima in om de long tail van relatief slecht verkopende boeken aan de man te brengen, ook -of vooral- in landen met een vrije boekenprijs.
Waarom niet gewoon een subsidie voor cultureel verantwoorde boeken? Dat is een veel directer middel om te stimuleren dat bepaalde boeken er komen. Bij andere vormen van kunst is dit al gebruikelijk. Voor non-fictie ligt dat misschien iets lastiger, maar uit onderzoek van het CBP blijkt dat het aanbod van non-fictie boeken relatief toeneemt bij afschaffing van de vaste boekenprijs.
Gelukkig voor u mag ik als uitgever regelmatig kortingen geven aan kopers van mijn boek.
Ziet er iemand voordelen in een vaste boekenprijs?
En heeft u al vooringetekend op mijn boek?
Arnoud
Tot 1 september kon u intekenen, had ik gezegd. Maar als u er nu snel bij bent, tot uiterlijk donderdagochtend 9:03, zal ik niet moeilijk doen over die datum.
Het boek komt in september uit via Lulu.com en zal 24,95 gaan kosten. Maar speciaal voor alle lezers van deze blog maak ik graag een uitzondering. Wie mij dus voor donderdag 9:03 mailt met naam en adresgegevens en de belofte het bedrag over te maken naar mijn bankrekening, krijgt het boek voor slechts 19,95 (incl. porto) toegestuurd!
Arnoud
Reden voor een feestje: IE-blog Boek 9 heeft een nieuwe huisstijl, en belangrijker, heeft eindelijk paginatitels die overeenkomen met waar de pagina over gaat.
Bij deze beloof ik dus plechtig niet meer naar deze blog te verwijzen als “Volledig bericht, pardon Boek 9″.
Alleen, waarom zegt de RSS feed afkomstig te zijn van Energierecht.nu?
Arnoud
Ik dacht eerst dat het aan mij lag, maar toen las ik iemand bij Slashdot die hetzelfde had: de hoeveelheid spam in mijn inbox is dramatisch omlaag gegaan de laatste tijd. Hetzelfde geldt voor de spam die op mijn blog binnenkomt. Ergens wel goed, want mijn spamfilter en ik werden er nogal moe van, maar wel raar.
De meest gehoorde speculatie is dat dit komt omdat veel spam vanuit botnets in Rusland wordt verstuurd, en al die botnets nu bezig zijn om Georgië aan te vallen. Intrigerend.
Hoe is dat bij jullie?
Arnoud<br/> PS: vergeet niet in te tekenen op mijn boek!
Iedereen bedankt voor het meekiezen aan de mooiste cover twee weken terug. Het is de “alleen foto” geworden, zoals u hiernaast kunt zien. Deze wordt nu in definitieve, hoge kwaliteit gemaakt en daarna kan het zetten en drukken beginnen.
Het boek komt in september uit via Lulu.com en zal 24,95 gaan kosten. Maar speciaal voor alle lezers van deze blog maak ik graag een uitzondering. Wie voor 1 september 4 september 9:03 uur mij mailt met naam en adresgegevens en de belofte het bedrag over te maken naar mijn bankrekening, krijgt het boek voor slechts 19,95 (incl. porto) toegestuurd!
Het boek telt veertien hoofdstukken:
Voor meer informatie, zie de homepage van ‘De wet op internet’ op mijn site. En ja, u mag deze URL overal doorvertellen natuurlijk. 🙂
Ik heb ook al een ISBN: 978-90-813360-1-7. Nu alleen nog afwachten hoe lang het duurt voordat dat in de catalogus van het Centraal Boekhuis zit. Iemand daar ervaring mee toevallig?
Arnoud
Powerpoint zondag: een serie artikel over hoe je op een effectieve manier van Powerpoint gebruik kunt maken.
Sheets moeten laten zien waar je over praat. Dat betekent niet dat je alleen maar letterlijk mag tonen wat je vertelt. Je kunt je publiek juist beter prikkelen door een sheet te tonen die enig denkwerk vergt. Ik geef veel presentaties over octrooien en uitvindingen. Ik wil daarbij de juridische eis uitleggen dat een uitvinding niet voor de hand mag liggen, met andere woorden dat deze niet triviaal is. Dat onderwerp visualiseer ik zo:
Een andere manier om je publiek te prikkelen is het gebruik van citaten. Een relevant citaat �ver je boodschap is veel krachtiger dan een zin met je boodschap. Het dwingt je publiek om na te denken over waarom het citaat relevant is, en dat helpt ze bij het verwerken van je boodschap. Houd citaten wel kort. Je moet een citaat immers voorlezen, of uit je hoofd opzeggen.
Als je iets wilt laten zien bij het citaat, zorg dan dat de afbeelding relevant is voor het onderwerp van het citaat. Dus als je bijvoorbeeld Einstein?s citaat ?Alles moet zo simpel mogelijk gemaakt worden, maar niet simpeler? wilt gebruiken, laat dan eerder een apparaat met maar ��n knop zien dan Einstein?s hoofd. Of juist een apparaat dat overdreven simpel is:
Doorbreek clich�s. Een clich�beeld zet je publiek niet aan tot nadenken. Sterker nog, het kan storend werken omdat mensen het clich� herkennen en er op afknappen. Het grootste clich� over uitvindingen is natuurlijk de gloeilamp. Zulke presentaties beginnen dan ook altijd met een foto van een gloeilamp. Om dat clich� te doorbreken, begin ik zelf liever met deze afbeelding:
Dit zet mensen aan het denken. Eerst stellen ze zich voor dat iemand probeert met een lucifer zijn gloeilamp aan te steken. Dat roept het beeld op dat een uitvinding iets nieuws is, waar mensen nog helemaal geen verstand van hebben.
Arnoud