Live computervredebreuk tijdens rechtszaak

Arnout Veenman schrijft op ISPam.nl over een Verslag kort geding van Impressed tegen Aleto Internet. Aleto had een klant overgenomen van Impressed. Omdat de site van de klant -de Gay Krant- een complex content management systeem (CMS) gebruikte, was de verhuizing niet eenvoudig. Inzet van de zaak was dat Aleto Internet op de server van Impressed zou hebben ingebroken om zo de hele site over te hevelen naar hun eigen server.

Opvallend was de manier waarop de eiser bewijs leverde:

Het hoogte punt van het relaas van de eiser was echter de LIVE demonstratie van het feit dat er met logingegevens die bekend waren bij de eiser kon worden ingelogd op het CMS achter de website van de Gay Krant, die nu bij Aleto op een eigen webserver draait. Daarmee wilde de eiser dus aantonen dat er in zou zijn gebroken op de webserver van Impressed, wat neer komt op inbreuk op artikel 138a Sr. Alleen wat de eiser met het inloggen met de “valse sleutel” in een “valse hoedanigheid” deed valt nou juist ook onder dat artikel. Of te wel onder het toeziend oog van de rechter werd er gewoon even doodleuk een misdrijf in de rechtszaal gepleegd, waar alle aanwezigen van de kant van gedaagde vol verbazing naar keken. Echter gedurende het verhaal van de eiser behoor je niet te interrumperen.

Arnoud

Webwinkelen onder pseudoniem, met creditcard

Security.NL bericht over een nieuwe dienst voor onder pseudoniem winkelen op Internet waarbij toch met een creditcard kan worden betaald. Het idee is dat je je creditcard en andere gegevens aan “a.K.a Card” geeft, waarna zij je een alternatieve naam en nummer geven waarmee je verder kunt winkelen. De winkelier komt via die alternatieve naam bij aKa Card uit, en die keuren de transactie goed nadat de echte creditcard maatschappij heeft gezegd dat het goed is.

Voordeel is dus dat een webwinkel geen idee meer heeft wie wat bij hem koopt. Nadeel is dat aKa Card nu precies weet wie waar koopt. Amazon weet alleen dat je boeken bij hen koopt, maar komt nooit te weten dat je ook een CD bij Bol (of een pornofilm bij XXXfilms) koopt. AKA Card wel. Dus je moet dit bedrijf net zo hard vertrouwen als je eigen creditcard maatchappij.

Hoe goed je privacy beschermd is bij dit systeem, is nog maar de vraag. Als je tenslotte dingen moet laten bezorgen, dan weet de webwinkel nog steeds je echte adres. En een krantenartikel over deze dienst meldt dat het helpt tegen identiteitsdiefstal, wat ik niet snap. Als iemand deze valse identiteit steelt, kan hij net zo goed dingen kopen waar jouw eigen creditcard voor opdraait.

Het is wel makkelijker zo om te switchen van identiteit.

Arnoud

Burger kan politie helpen met ‘Mms-witness’-programma (via Tweakers)

Het Nederlandse bedrijf Waleli heeft een programma ontwikkeld waarmee burgers filmpjes en foto’s van misdaden naar de politie kunnen sturen, zo meldt Tweakers:

Als het aan Waleli ligt, gaat de burger middels het programma ‘Mms-witness’ gebruikmaken van de foto- en video-opties op zijn mobiele telefoon om zo misdaden bij de politie te melden. Zodra een mms-bericht bij de politie binnenkomt, wordt het doorgestuurd naar de agenten die het dichtst bij de misdaadlocatie aanwezig zijn. Het mms-bericht wordt dan gebruikt om de dader te identificeren en dient tevens als bewijs van de misdaad.

Natuurlijk kan een kwaadwillend iemand zo de politie overspoelen met onzinfoto’s of valse meldingen, maar dat kan nu in principe ook al. Bovendien kan de politie altijd achterhalen van welke telefoon (en, bij een abonnement, welke eigenaar) die berichten afkomstig zijn en ze blokkeren of andere maatregelen nemen. Net als bij 112.

Bovendien is het aan de rechter om te beoordelen welke waarde hij hecht aan de foto als bewijs. Een onduidelijke foto van 320×240 pixels waar alleen een vaag gezicht op te zien is van iemand die wegrent, zal niet zo overtuigend zijn als een scherpe actiefoto van 2048×1024 van het moment van de overval.

Oh ja, en het portretrecht speelt niet echt mee: de foto wordt niet gepubliceerd maar alleen opgestuurd naar de overheid. Artikel 22 lid 1 staat toe dat de politie die foto’s vervolgens publiceert “ter opsporing van strafbare feiten”.

Arnoud

Flinke toename cybercrime in Nederland (via Emerce)

De online criminaliteit neemt flink toe in Nederland, meldt o.a. Emerce. Dit blijkt uit het Trendrapport Cybercrime 2007, uitgegeven door ICT-beveiligingsinstantie Govcert.NL (van o.a. de Waarschuwingsdienst.nl)

Het grootste probleem is de toename van botnets. Botnets vormen de infrastructuur voor cybercrime, zo meldt het rapport. Daarmee kunnen ongestraft virussen, spam mail en dergelijke worden verzonden. Ook worden ze gebruikt als springplank om in andere systemen in te breken. Nieuwsgierig hoe dat werkt? Neem een kijkje in de cockpit.

Malware, kwaadaardige software en phishing, het vissen naar persoonlijke informatie, worden ook een steeds groter probleem.

De makers van dergelijke software en botnets worden ook steeds slimmer. De vraag is dus hoe cybercrime aan te pakken.

Arnoud

Kort geding over publicatie verkiezingssoftware (3)

NU.nl meldt dat de stichting Wij Vertrouwen Stemcomputers Niet de verkiezingssoftware van Groenendaal van zijn website moet verwijderen, op straffe van een dwangsom van 5000 euro per dag. Het kort geding (dat 22 mei diende) ging over de vraag of je auteursrechten mag schenden in het belang van de informatievrijheid, en dan met name om te kunnen nagaan of verkiezingen eerlijk verlopen.

In het vonnis maakte de rechter korte metten met de verweren dat er geen auteursrecht op de software zou zitten of dat deze -net als wetten en vonnissen- publiek domein zou zijn omdat deze bij verkiezingen wordt gebruikt.

Interessant wordt het bij de belangenafweging tussen vrije meningsuiting en auteursrecht. Zoals ik al eerder schreef, als er een zwaarwegend belang is dat voor publicatie van een werk pleit, dan kan de rechter het auteursrecht daarvoor laten wijken. De vraag is of de beperking, het verbod op publicatie op grond van het auteursrecht dus, “noodzakelijk is in een democratische samenleving”.

De rechter oordeelt echter dat het niet proportioneel is om de gehele software te publiceren. Groenendaal verkoopt de software, en is bang voor concurrenten die nu ook stemmachines kunnen maken met zijn software. Bovendien, blijkens een uitvoerige serie geciteerde rapporten heeft de stichting ook zonder dit zware middel al genoeg aandacht voor de problemen met stemcomputers weten te vragen. Gezien deze aandacht behoort nu de overheid de volgende stap te nemen en de software te (laten) controleren. Het is niet meer nodig om die software nog wereldwijd aan te bieden zodat “de eerste de beste hacker” er in kan kijken.

En die laatste opmerking (uit het pleidooi van Groenendaal) vond ik nogal een -waarschijnlijk onbedoelde- schop richting stichtingsoprichter Rop Gonggrijp, bepaald niet “de eerste de beste” hacker van Nederland. Of nou ja, heel letterlijk gelezen misschien wel. In ieder geval één van de.

De software moet binnen 24 uur worden verwijderd.

UPDATE: (15 juni) via de comments bij Tweakers over dit vonnis vond ik nog een link naar een Youtube-filmpje waarin te zien is hoe je binnen 60 seconden een stemmachine hackt. Vereisten: schroevendraaier (kruiskop), nieuw chipje en 60 seconden in een afgesloten ruimte.

Arnoud

ICTRecht Weblog » OpenID een elektronische handtekening?

Eén van de eisen voor een rechtsgeldige digitale handtekening is dat er een betrouwbaar middel voor identificatie van de plaatser gebruikt wordt. Een OpenID identiteit is een webadres of URL, met een mogelijkheid om te bewijzen dat jij eigenaar bent van die URL. Is deze nu geschikt voor een digitale handtekening? Steven Ras van ICTRecht vraagt het zich af:

Het is nog maar de vraag of OpenID kan worden gezien als betrouwbaar middel voor authentificatie. Een OpenID-account maak jezelf aan en is daarom niet direct betrouwbaar. Kort gezegd: een elektronische handtekening die je aan jezelf geeft is onbetrouwbaar.

Arnoud

Tot 324 Mbps ‘gratis’ internet met The Slurpr

Merien ten Houten schrijft in SYNC.nl over een nieuw apparaatje, de Slurpr, dat tot 324 Mbps ‘gratis’ internet mogelijk maakt:

De Nederlandse übergeek Mark Hoekstra lanceert op 1 juni The Slurpr. De Slurpr is een WiFi breedband router die tot zes beschikbare WiFi kanalen gebruikt en deze combineert tot één supersnelle breedband toegangspunt. De Slurpr kiest zelf de zes sterkste open netwerken die beschikbaar zijn. De Slurpr werkt alleen met netwerken die niet beveiligd zijn. Er is dus geen sprake van het kraken van de netwerken (in de strikte zin van het woord).

Echter, het gebruik maken van andermans draadloos netwerk is strafbaar wanneer het opzettelijk en wederrechtelijk gebeurt. Ook als daarbij geen beveiliging wordt omzeild of misleid. Wel moet het voor de ‘meesurfer’ kenbaar zijn dat hij op verboden terrein zit, bijvoorbeeld doordat een netwerknaam met daarin ‘verboden toegang’ wordt gebruikt.

Tweakers meldt nog dat de gebruikte soft- en hardware door Hoekstra zijn vrijgegeven onder een Creative Commons-licensie, waardoor iedereen zijn eigen Slurpr in elkaar kan knutselen.

UPDATE: het ding blijkt duizend euro te kosten en gezien de toon van de homepage ligt de maker niet echt wakker van de juridische aspecten.

Arnoud

Rechercheurs lekken onbedoeld via Google (Planet)

Planet meldde maandag:

Informatie van de politie kan makkelijk in de verkeerde handen terechtkomen doordat rechercheurs gebruik maken van open bronnen op internet. Veel rechercheurs beseffen niet dat ze door zoekmachines te gebruiken informatie weggeven en zo hun onderzoek onderuit halen.

Wie naar een site gaat via een Google-zoekopdracht, stuurt immers de gehele zoekopdracht mee naar die site. Zo weet ik bijvoorbeeld dat “wet koop afstand” en “all rights reserved” populaire zoektermen voor mijn site. Maar ja, als een site nu een bezoek krijgt vanaf bureau132.politie.nl met een bepaalde zoekopdracht, dan is het wel duidelijk waar die bezoeker voor komt.

De politie kan natuurlijk -oh ironie- een anonieme proxy gebruiken. En, zo schrijft Arjan Dasselaar in het artikel, “De recherche beschikt over speciale computers voor dat doel, maar je kunt bijvoorbeeld ook een programma als OperaTor gebruiken. Zo lijkt het alsof je niet voor de politie werkt, maar bijvoorbeeld vanuit een snackbar zit te surfen.”

Niet alle opsporingsambtenaren in het korps zijn zich genoeg bewust van de sporen die ze zelf al rondspeurend achterlaten op internet, vandaar dat de gespecialiseerde collega’s nu aan de bel trekken.

Arnoud

Derde deel systeembeheerders misbruikt positie

Een derde van de IT-ers met adminrechten misbruikt zijn positie door rond te kijken in vertrouwelijke informatie op bedrijfsnetwerken, meldt Solv. Uit onderzoek door Cyber-Ark blijkt dat een grote groep techneuten zijn nieuwsgierigheid niet kan bedwingen en zichzelf toegang verschaft tot persoonlijke gegevens van collega’s.

Een systeembeheerder die zonder toestemming (en zonder aanwijsbare technische noodzaak) persoonlijke gegevens inziet, is strafbaar volgens de Wet Computercriminaliteit. Een medewerker van een telecombedrijf of Internet-provider die opzettelijk en wederrechtelijk van gegevens kennisneemt van klanten, kan daarvoor maximaal anderhalf jaar cel krijgen. Dit geldt ook voor niet-openbare netwerken zoals bedrijfsnetwerken. En wie “opzettelijk toelaat” dat dit gebeurt, kan dezelfde maximumstraf krijgen.

Arnoud

Onderzeese Internetkabel gestolen voor de kust van Vietnam

Is diefstal van kilometers glasvezelkabel internetrecht? Als het voor de backbone van de Vietnamese Internet-verbinding is, zou ik zeggen van wel:

Al enige weken hebben Vietnamese internetters om onverklaarbare reden een trage internetverbinding. Na onderzoek lijkt het er op dat voor de kust van Ca Mau een kilometers lang deel van de TVH-fiber die Thailand, Vietnam en Hongkong verbindt te zijn gestolen. … Aan de diefstal is waarschijnlijk enige voorbereiding vooraf gegaan, gezien de fiber op de bodem van zee lag en deze met behulp van diepzee duikers naar boven moet zijn gehaald. De politie is al wel een dader op het spoor, in een kust plaats trof de recherche een schip aan die 60 ton aan glasvezelkabel vervoerde, daarnaast werden er nog eens drie andere schepen van de zelfde eigenaar aangetroffen die gezamenlijk 40 ton aan glasvezelkabel vervoerden.

Nu ben ik wel benieuwd wat de dief in kwestie meende te gaan doen met de glasvezel?

Gevonden op Onderzeese fiber gestolen voor de kust van Vietnam · ISPam.nl.

Arnoud