Een lezer vroeg me:
Hoe anoniem is het om eigenlijk jou om advies te vragen? Je ontvangt regelmatig vragen van lezers en ik denk dat hier soms ook wel eens vragen tussen zitten die indirect toegeven dat een persoon betrokken is geweest bij een (digitaal) misdrijf. Of een misdrijf heeft begaan. Ben je dan niet verplicht om aangifte te doen?
Ik heb nog nooit gehad dat iemand vrijelijk een misdrijf kwam bekennen. Wel mensen die worstelen met de vraag of een computerhack strafbaar was, maar die zijn slim genoeg om een anoniem adres te gebruiken.
Daarover aangifte doen zou ik ongepast vinden, hoewel het wel mag. (Niemand is verplicht aangifte te doen, het is alleen een recht.) Maar ik heb dan niet genoeg informatie om de politie in beweging te krijgen, en als ze dat wel doen dan gaat de vraagsteller natuurlijk gigantisch rondbazuinen dat ik niet te vertrouwen ben. Dat zou dan het einde van mijn reputatie zijn. Er is dus impliciet vertrouwen dat ik zulke dingen niet doe, en dat vertrouwen wens ik niet te beschamen. Maar zulk vertrouwen moet je wel verdienen natuurlijk.
Wanneer een strafrechtadvocaat op dezelfde manier zou gaan werken als ik, dan is het misschien goed om te zeggen dat je de vragen alleen gebruikt voor een vertrouwelijk eerste advies, en dat je altijd apart toestemming vraagt voordat je ze doorspeelt aan een derde. Met ‘derde’ houd je de ruimte open om te publiceren of om aangifte te doen.
Persoonlijk vind ik het lastiger om vragen te beantwoorden die gaan over conflicten (of conflicten-in-wording) met bedrijven die klant van me zijn. Als ik een webwinkel heb geadviseerd over het retourbeleid, en een klant vraagt aan mij of dat retourbeleid wel klopt, dan geef ik natuurlijk naar eer en geweten antwoord maar hoe weet die klant dat? Als het advies niet is wat hij zoekt, dan kan hij denken dat ik mijn klant naar de mond praat. Dat vind ik wel moeilijk.
Arnoud
Over een week of drie te koop: ons 
Voldoet het auteursrecht in een tijdperk waarin het kopiëren en verspreiden van informatie zo gemakkelijk is? Belemmert het auteursrecht innovatie in de online omgeving, of zorgt het juist voor een impuls voor creatievelingen? Moet downloaden verboden worden, of staan burgerrechten onder druk om een trage bedrijfstak te beschermen? 
Ook journalisten moeten zich aan de wet houden. Maar als publicatie een maatschappelijk belang dient, kan het zijn dat de strafwet daarvoor moet wijken. Dit gegeven speelt een belangrijke rol bij publiceren over veiligheidslekken en ICT-problemen. Over dit onderwerp schreef ik een 
In januari 
Het is fraai: een ondernemer gaat een beetje de Rijdende Rechter wraken omdat een NCRV-medewerkster wat op de blog van het programma schreef. Dit omdat de blog over hetzelfde onderwerp ging als de zaak waarvoor dat bedrijf bij de kantonrechter in Zaandam moest komen, en inhoudelijk nadelig voor hem was. Bewijs dus dat meester Visser vooringenomen zou zijn voor de wederpartij! (Eigenlijk moet ik natuurlijk zeggen “mr. [A], kantonrechter in deze rechtbank, Locatie Zaandam… nevenfunctie bindend adviseur in het tv-programma “De rijdende rechter”.”)