Filmmakers op de bres voor auteursrechten

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Filmmakers gaan op de bres voor auteursrechten:

Het is nog niet zo lang geleden dat de auteursrechten goed geregeld waren. Regisseurs en scenarioschrijvers kregen een afgesproken bedrag voor hun inzet. Bij herhalingen betaalde de omroep een herhalingsvergoeding. Maar nu de omroepen bezuinigen, staat het auteursrecht ter discussie. ‘Ze zien het als een soort kerstbonus. En het eerste dat je schrapt als het minder gaat is de kerstbonus’, zegt regisseur Norbert ter Hall. De regisseurs en scenarioschrijvers hebben de regering gevraagd in te grijpen.

Een auteursrecht is natuurlijk een basis om een vergoeding voor gebruik van werk te eisen. Maar als de wederpartij ook sterk staat, dan worden de onderhandelingen natuurlijk lastiger.

Arnoud

Andrew Keen’s The cult of the amateur – kopen!

Geplaatst op in Innovatie, Iusmentis, 2 reacties

Via the Inquirer werd ik verwezen naar een boekbespreking bij de Times Online van Andrew Keen’s The cult of the amateur, en daarop besloot ik meteen het boek te bestellen (en nee, Lawrence Lessig’s kritiek hield me er niet vanaf, die was vooral boos dat hij als anti-auteursrecht werd neergezet).

Het boek is een kritisch antwoord op boeken als We-think: The power of mass creativity van Charles Leadbeater. De centrale stelling is dat de “wijsheid van de massa” van Web 2.0 vooral heel veel troep produceert, en dat we ons niet moeten blindstaren op de zeldzame parels.

De wijsheid van de massa bevrijdt ons van de dictatuur van de experts, dat is waar. Maar is die massa wel zo wijs? Vermeende Web 2.0-parel Wikipedia krijgt er flink van langs: “Wikipedia is premised on a contrary theory of truth that would have seemed familiar to George Orwell: if the crowd says that two plus two equals five, then two plus two really does equal five.”

Bij de blogosfeer geldt iets vergelijkbaars, maar daar heb je ook nog eens het probleem dat mensen zelden blogs lezen waar ze het vooral mee oneens zijn. Op die manier ontwikkel je tunnelvisie in plaats van een kritische geest.

De vraag is dan natuurlijk wel, hoe moet het dan wel. Dat is een lastige. Citizendium probeert daar nu achter te komen. Maar meer algemeen, je hebt mensen nodig die door de troep waden en de parels op een rijtje zetten. En dan niet alleen “dit vond ik leuk” maar ook de tegenstellingen, de kritiek en de andere visies.

Veel van de kritiek focust op het stukje over auteursrecht, wat m.i. maar een zijdelings punt van het boek is. Ja, auteursrecht staat onder druk door internet. Maar is dat erg? Die wetten zijn te herzien voor de nieuwe business modellen die via Internet mogelijk worden. Het is jammer dat Keen daar te behoudend over denkt. Maar daar gaat het niet om in deze discussie. Wie eigenaar is van informatie, staat los van de vraag hoe je zorgt dat deze op een betrouwbare manier beschikbaar komt.

Een van de weinige inhoudelijke debatten over het boek vond ik bij Jewcy: een mailwisseling tussen Keen en Kevin Kelly, mede-oprichter van Wired magazine.

Arnoud

Funda vindt helpen concurrent NVM schending erecode

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Ondernemingsvrijheid, 1 reacties

Funda is weer eens boos over hergebruik van informatie uit de Funda-database, zo las ik op Tweakers:

Funda ligt opnieuw overhoop met een online concurrent. Dit keer is het initiatief van DSB Bank Jaap.nl het doelwit: volgens Funda zetten de NVM-makelaars hun goede naam op het spel door nu ook op Jaap.nl vermeld te staan.
Overnemen van gegevens uit een databank kan inbreuk zijn op het databankenrecht, en bij teksten of foto’s kan ook sprake zijn van inbreuk op het auteursrecht. De laatste keer dat Funda een rechtszaak ondernam, gingen ze echter op alle punten onderuit.

Funda gooit het nu over een andere boeg: ze zet haar leden aan om geen informatie meer door te geven aan concurrent Jaap.nl. Ook een manier, want die NVM makelaars hebben een erecode met een Raad van Toezicht, die een makelaar zijn lidmaatschap van de NVM kan ontnemen. Vandaar dus dat Funda nu roept dat makelaars die meewerken met Jaap “hun goede naam op het spel” zetten.

Arnoud

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers (1)

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 1 reacties

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers. Het bestaande systeem, “de natte-vinger-methode” van BUMA en SENA is niet meer van deze tijd, zo stelt hij. Het geld komt in 1 grote pot zonder dat iemand zich afvraagt wat die winkel nu specifiek voor muziek draait.

Willen MKB’ers nu alles gratis? Nee, dat nu ook weer niet. Betalen is prima, maar het moet wel eerlijk en transparant zijn:

Het is niet zo dat deze MKB’ers niets voor muziek willen uitgeven. Ze willen een transparant systeem: een systeem waarbij het geld rechtstreeks naar de juiste partijen gaat in plaats van dat het op een grote stapel bij de BUMA/SENA belandt. … De meest geschikte oplossing voor muziek in de horeca en winkels is muziek die niet onder een BUMA-contract valt. Dan kun je denken aan muziek die onder het Publieke Domein valt (geheel rechtenvrij) en muziek die wordt uitgebracht onder Creative Commons licenties.

CC muziek draaien mag zonder verdere vergoeding, mits je maar zorgt dat je geen “non-commercial” muziek draait. Maar hoe krijgen muzikanten dan nog een faire vergoeding? Hoe meet je om te beginnen wie welke muziek draait?

Arnoud

Reclame voor dus niet geoctrooieerde Biostabil gaat gewoon door

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Iusmentis, 2 reacties

De misleidend geoordeelde spotjes over de Biostabil (waar dus geen wereldwijd octrooi op zit) gaan gewoon door, schrijft de Mediacourant:

De RCC beoordeelde de spot over de hanger die lichamelijke klachten zoals slapeloosheid, hoge bloeddruk en hoofdpijn zou verminderen twee weken geleden als ‘misleidend’. “Maar de Reclame Code Commissie kan ons spotje helemaal niet verbieden“, zegt Bianca Damas van TelSell.

Damas vervolgt in de krant: “Van de zenders waar we de reclame op uitzenden hebben we geen klachten gehad, dus gaan we er gewoon mee door.”

Oordelen van de Reclame Code Commissie zijn inderdaad niet bindend. Maar:

De op grond van de Mediawet bij de Stichting Reclame Code aangesloten organisaties, hebben zich verplicht de veroordeelde reclame-uiting in zo’n geval niet meer uit te zenden.

Alleen gaat dit uitsluitend over de publieke zenders, de commerciële omroepen zijn niet aangesloten bij deze stichting.

Tip van Wim, die u bekend zou moeten zijn van de vaak hilarische Lars en Wim show.

Arnoud

Wilt u niet op Straatzicht? Geef dan al uw persoonsgegevens even

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Ondernemingsvrijheid, nog geen reacties

In Threat Level – Wired Blogs las ik dat Kevin Bankston van EFF heeft geprobeerd zichzelf van Google Street View te laten verwijderen (uit principe, niet omdat het een rare foto was).

Google wilde dat wel, maar vroeg wel om de volgende gegevens:

1. Provide your legal name.

2. Provide your e-mail address.

3. Provide the street view address of the Street View image you would like removed.

4. Include the sworn statement: “I declare, under penalty of perjury, that the information in this notification is accurate.”

5. Attach a clear, readable copy of a valid photo ID (e.g. driver’s license, national ID card, etc). If you are requesting removal of an image of a location, attach a copy of a document demonstrating your association with that location ( e.g. business card or letterhead).

Nu snap ik wel dat Google geen zin heeft in tienduizenden verzoeken om willekeurige foto’s te verwijderen, maar het gaat nogal ver om mensen te vragen naam, adres en kopie van identiteitsbewijs te laten overleggen. Vooral omdat Google nergens zegt dat ze die gegevens alleen zullen gebruiken ter verificatie van de claim.

Arnoud

Anderhalf miljoen euro boete voor software-piraat

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Tweakers.net meldt dat de maker van de Twilight- en Crazybites-cd’s veroordeeld is tot 1,5 miljoen euro boete wegens ‘beroepsmatig uitoefenen van opzettelijk inbreuk maken op het auteursrecht’:

De Nederlander verkocht in de periode van januari 1998 tot en met 16 juni 2001 talloze cd’s waarmee verschillende gekraakte softwarepakketten illegaal verspreid werden. In totaal zou de piraat volgens berekeningen van de rechtbank daarmee 3.698.300 gulden verdiend hebben, omgerekend 1.678.215 euro.
De advocaat voerde nog aan dat de man toch echt geen 1,6 miljoen euro op de bank had. Daar had de rechtbank geen medelijden mee:
Uit het onderzoek ter zitting is niet aanstonds aannemelijk geworden dat de huidige en de redelijkerwijs te verwachten toekomstige draagkracht van de veroordeelde niet toereikend zal zijn om voormeld bedrag te voldoen. Aangezien de tenuitvoerlegging van het ontnemings-vonnis eerst 16 jaren nadat dit onherroepelijk is geworden verjaart, heeft de veroordeelde even zovele jaren tot zijn beschikking om zijn verdiencapaciteit aan te spreken. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding tot matiging van het te betalen bedrag.

Bespreking van het vonnis ook bij Boek 9.

Arnoud

Lawrence Lessig stopt ermee

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten, Iusmentis, nog geen reacties

Lawrence Lessig, een van de bekendste activisten op het gebied van Internetrecht en auteursrecht, stopt ermee. Of nou ja, bijna dan. Hij is 10 jaar bezig geweest met lobbyen over Internetwetgeving, en komt nu tot de conclusie dat hij liever zijn energie stopt in het bevechten van wat hij de “corruptie van het politiek systeem” noemt:

I don’t mean corruption in the simple sense of bribery. I mean “corruption” in the sense that the system is so queered by the influence of money that it can’t even get an issue as simple and clear as term extension right. Politicians are starved for the resources concentrated interests can provide. In the US, listening to money is the only way to secure reelection. And so an economy of influence bends public policy away from sense, always to dollars.

Lessig zal ook geen presentaties meer geven over deze onderwerpen, en dat is erg jammer want hij was een van de besten op dit gebied. Gelukkig zijn zijn oude presentaties vrij beschikbaar:

Arnoud

Profielensite CU2 niet aansprakelijk voor inline links gebruikers

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 1 reacties

Hyperlinks zijn legaal, behalve in bijzondere gevallen. Inline linken, het direct verwijzen naar een afbeelding op een andere site in je eigen site, kan zo’n bijzonder geval zijn. In september 2004 oordeelde de Rotterdamse rechter in kort geding dat zulk hergebruik van plaatjes inbreuk was. Maar nu is er een vonnis (wederom in kort geding) waarin profielensite CU2 juist vrijuit ging nadat een gebruiker een inline link had gelegd in zijn profiel naar een afbeelding van een schilderij.

In de voorwaarden van CU2 staat dat het verboden is om inline te linken naar andermans afbeeldingen zonder toestemming, en de afbeelding werd dan ook prompt verwijderd na de klacht van de schilder. De vraag was nu of CU2 al eerder had moeten ingrijpen, omdat de link er al een tijdje stond. Dat hoefde niet:

Naar het oordeel van de kantonrechter is niet gebleken dat CU2 zich schuldig heeft gemaakt aan een onrechtmatige gedraging, of onrechtmatig nalaten, jegens [eiseres], omdat CU2 onmiddellijk na de melding van [eiseres], inhoudende dat de op haar auteursrecht inbreuk makende afbeelding op de website van CU2 was gezien, deze (link) heeft verwijderd. Gesteld noch gebleken is dat CU2 al langer op de hoogte was, of had kunnen zijn, van de plaatsing van de afbeelding van het schilderij van [eiseres] op de website [website 2], laat staan van het onrechtmatige karakter van die plaatsing.

CU2 is een hosting provider, en in de wet staat dat hosting providers pas aansprakelijk zijn als ze gewezen zijn op het inbreukmakend materiaal en het dan niet meteen weghalen.

De algemene voorwaarden en het actief reageren op klachten gaveb waarschijnlijk de doorslag:

Daarnaast heeft CU2 in haar algemene voorwaarden haar gebruikers verboden om te linken naar afbeeldingen die niet van de gebruiker zelf zijn, zonder voorafgaande toestemming van de rechthebbende op die afbeelding. Met het voorgaande heeft CU2 genoegzaam voldaan aan haar verplichtingen als beheerder van die website. Geen rechtsregel verplicht CU2 elke onrechtmatige gedraging van derden, waaronder haar klanten, bij voorbaat te voorkomen of onmogelijk te maken, wanneer dat in dit geval technisch al uitvoerbaar zou zijn.

Tip via Volledig bericht, pardon Boek 9.

Arnoud

Individuele content creatie bedreigt creatieve industrie?

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 1 reacties

Filmpjes van zingende scholieren, visuals van Photoshop-amateurs en krakende audiofragmenten kunnen de grote filmstudio’s en televisiemakers overtreffen, en dat ervaart de content-industrie als een bedreiging, zo staat in Frankwatching:

Media en entertainment executives zien de groeiende mogelijkheden en interesse van individuen om hun eigen content te creëren als een van de grootste bedreigingen voor hun business. Dit is de belangrijkste uitkomst van een recent onderzoek van Accenture onder senior executives in de media en entertainment industrie.

En inderdaad, als je je klanten als “consument” ziet, die braaf moet gaan zitten en kijken of luisteren, dan is het een bedreiging als die klanten creatieve dingen gaan doen met jouw materiaal. Dat kun je met je auteursrecht proberen tegen te houden, maar het is veel slimmer om met de klant mee te denken. Maak je werk makkelijk verkrijgbaar en makkelijk toegankelijk, en bied de mogelijkheid voor mensen om er op voort te bouwen.

Arno