Hoe bewijs je of er met bewijs op een PC geknoeid is?

In een zaak over cyberbelaging uit december vorig jaar werd de verdachte verweten dat ze zeer lasterlijke e-mailberichten, zogenaamd afkomstig van het slachtoffer, had verstuurd naar diens vrienden en kennissen. Bovendien waren er op allerlei onfrisse seks- en SM-sites contactadvertenties geplaatst -met foto.

Eén van de verweren was dat het toch mogelijk was dat de PC van de verdachte gehackt was door een onbekende derde. Die had zo het bewijs (de logs, de verzonden e-mails, bezochte webpagina’s etcetera) kunnen aanpassen of zelfs in zijn geheel kunnen vervalsen.

Hoe bewijs je dat nu? Je vraagt het een deskundige.

[De technisch rechercheur] heeft ter terechtzitting in hoger beroep op 7 november 2006 verklaard bij het technische onderzoek geen sporen van hacken te zijn tegengekomen. Gezien het aantal en de verschillende data van de op de pc’s aangetroffen webmailpagina’s is het volgens hem onwaarschijnlijk dat die berichten in één handeling van buitenaf op deze pc’s zijn geplaatst. Ook verklaart hij op de pc’s geen programma’s te zijn tegengekomen die van buitenaf toegang tot de desbetreffende pc verschaffen.
Tegen het feit dat [een tweede deskundige] ter terechtzitting in hoger beroep, sprekend over de theoretische mogelijkheid dat hem sporen van hacking zouden zijn ontgaan, heeft opgemerkt dat hacken niet uit te sluiten is, weegt op dat hij voor het feit dat dat zou zijn gebeurd (te weten dat die computers wèl gehackt zouden kunnen zijn geweest) geen enkele aanwijzing heeft gevonden en dat de aangetroffen sporen op de computers dermate in elkaar grijpen en interne consistentie vertonen dat het onwaarschijnlijk is dat de sporen anders dan door normaal gebruik van de computers – en dus niet door manipulatie van buitenaf – op die computers terecht zijn gekomen.

Oftewel, theoretisch gezien kan niet met absolute zekerheid worden uitgesloten dat “hacking” heeft plaatsgevonden. Maar gezien deze feiten is de kans dat ook echt gebeurd is, dermate klein dat deze verwaarloosd mag worden. Het gaat bij het recht nooit om absolute zekerheid, dat zou ook niet kunnen.

Arnoud

Economische motivatie om mee te doen aan open source

Vandaag vond ik een nieuw artikel van Dirk Riehle, The Economic Motivation of Open Source Software: Stakeholder Perspectives in IEEE Computer Magazine. Het zoekt naar de economische motivatie van de bedrijven die bijdragen aan open source. Riehle focust daarbij op ‘integrators’, bedrijven die complete producten of diensten leveren waarbij ze technologieën van vele verschillende partijen integreren. Bedrijven die moeten profiteren van open innovatie dus.

Zoals al beschreven in het boek Innovation Happens Elsewhere, gaat het bij open innovatie niet alleen maar om het aan- of verkopen van innovaties, maar ook om het gratis delen daarvan. En open source is een zeer geschikt middel om innovaties te delen.

De grote vraag is natuurlijk, wat maak je nu dus open source? Welke technologieën ga je gratis delen? Nou, die technologieën die complementair zijn aan je differentiators. In mijn artikel over mixed-source software schrijf ik hierover:

Open source is in principe geschikt voor complementaire features. Immers, het gemakkelijker en breder beschikbaar komen hiervan is in het belang van de makers van differentiërende features. Zij kunnen dan daarop voortbouwen met hun unieke producten.
Zoals Riehle het zegt:
It’s … in a system integrator’s interest to acquire hardware and software as cheaply as possible. Open source software, if an option, is typically much cheaper than closed source software, hence its use increases profits for the system integrator.
Voor bedrijven als IBM is de dienst de differentiërende feature, en de software complementair daaraan. Met de software bouwen ze immers hun dienst. Dit is dan ook de belangrijkste reden waarom bedrijven als IBM meedoen aan open source (plus natuurlijk het feit dat dit zo’n 12 miljard omzet per kwartaal oplevert). Immers:
Large system integrators, or solution providers, stand to gain the most from open source software because they increase profits through direct cost savings and the ability to reach more customers through improved pricing flexibility. Every dollar a system integrator saves on license costs paid to a software firm is a dollar gained that the customer might spend on services.
En gezien IBM’s uit services

Maar met de tweede reden die Riehle noemt, ben ik het niet eens:

Only community open source software prevents vendor lock-in. … Community open source ensures that prices for software support are subject to market forces rather than one owning corporation. Community open source is a strategic weapon for system integrators to squeeze out proprietary as well as commercial open source software vendors.

Dit is wel waar, maar vanuit het perspectief van die vendor is dit natuurlijk irrelevant. Die zit juist met klanten die lock-in willen voorkomen. Die eisen dus dat alle copyrights op de oplossing naar hen moeten worden overgedragen. Dan kunnen ze naar een andere leverancier. De leverancier wil die natuurlijk niet afgeven, want dan kunnen ze de oplossing niet bij de volgende klant hergebruiken.

Het unieke van IBM is dat zij als enige kunnen zeggen “Dat zouden we graag doen, maar ja het is allemaal open source.”

Hoe dan ook, het moge duidelijk zijn dat deze aanpak de software-industrie zal veranderen. Software-bedrijven moeten niet meer proberen de volgende Microsoft te worden, zoals Bruce Perens al in 2005 bepleitte. Riehle voorspelt een verschuiving van pure software-ontwikkeling naar diensten bovenop open source, met als bijkomstigheid een emancipatie van de programmeur:

Open source software has enabled large system integrators to increase their profits through cost savings and reach more customers due to flexible pricing. This has upset existing ecosystems and shuffled structural relationships, resulting in the emergence of firms providing consulting services to open source projects. This new breed of service firm in turn lives or dies by its ability to recruit and retain appropriate talent.

For such talent, in particular for software developers, life has become more difficult and exciting at once. Developers face new career prospects and paths, since their formal position in an open source project, in addition to their experience and capabilities, determines their value to an employer. Economically rational developers strive to become committers to high-profile open source projects to further their careers, which in turn generates more recognition, independence, and job security.

Maar wat zal dit betekenen voor de secundaire software-sector, de embedded software-gebruikers? Iets voor een volgende keer.

Arnoud

Planet – Hacker steelt computerspel ‘van ontwerptafel’

Vanochtend op Planet: Hacker steelt computerspel ‘van ontwerptafel’.

Een 21-jarige man uit Beusischem heeft bekend dat hij het afgelopen halfjaar heeft ingebroken in het systeem van een internationale fabrikant van computerspellen. Hij heeft daarbij een computerspel gestolen dat nog in ontwikkeling was.

Dit meldt het landelijk parket van het Openbaar Ministerie (OM) donderdag. Het gaat om een spel van een internationale softwareproducent, die in Griekenland is gevestigd, aldus justitie. De hacker heeft beschermde e-mailadressen gekraakt en privé- en bedrijfsinformatie gestolen om verdere toegang te krijgen tot het systeem van de producent. Justitie maakte niet bekend om welk spel en welke fabrikant het gaat.

Dit is dus Computervredebreuk met gegevensdiefstal waar een straf van maximaal vier jaar cel op staat.

Arnoud

Angst voor cybercrime groter dan werkelijke risico’s

Perceptie van angst blijkt vaak zwaarder te wegen dan de objectieve risico’s, zo blijkt uit een onderzoek van beveiligingsbedrijf NOD32 (gevonden via ADManager).

Door gebrekkige informatievoorziening over de beveiligingsrisico’s van internetactiviteiten, verschilt de veiligheidsperceptie van consumenten sterk van de werkelijkheid. Internetgebruikers passen hun surfgedrag aan op basis van perceptie, niet op feiten.

Het blijkt dat men zich het meeste zorgen maakt bij online winkelen vanwege de mogelijke risico’s bij het afrekenen. Als daarbij geen beveiligde verbinding wordt gebruikt, kan iemand die meekijkt er zo met mijn creditcard-gegevens vandoor.

Op zich een risico, maar hoe groot is dat nu? Welke hacker gaat een hele avond mijn Internet afluisteren in de hoop dat ik net die avond een aankoop met mijn creditcard ga doen? Hij breekt gewoon in bij de server van de webwinkel. Lijkt me een stuk efficiënter.

Arnoud

22 juni: gastcollege Creative Commons bij Universiteit Utrecht

Op 22 juni houdt Creative Commons voor de tweede maal een gastcollege aan het Centrum voor Intellectueel Eigendomsrecht aan de Universiteit Utrecht. Het gaat om een inleidend college in flexibele omgang met auteursrecht. Het college begint om 12:30 uur.

Arnoud

Standaardverweer bij aansprakelijkheid

Er is niets gebeurd. Voorzover er wel wat gebeurd is, was er geen sprake van een normschending. Voorzover er wel een norm geschonden was, strekte deze niet tot bescherming van uw belangen. Voorzover uw belangen wel geschaad zijn, heeft u geen schade. Voorzover u wel schade heeft, is er geen causaal verband met de normschending. Voorzover er wel een causaal verband is, was ik er niet bij betrokken. Voorzover ik er wel bij betrokken was, was er sprake van overmacht. Voorzover er geen sprake was van overmacht, was er sprake van noodweer. Voorzover er geen sprake was van noodweer, kwam het zonder dat ik me er van bewust was. Voorzover ik me er van bewust was, kwam het door onachtzaamheid. Voorzover ik wel oplette, was het niet met opzet. Voorzover het met opzet was, kan de schade mij niet naar redelijkheid worden toegerekend. Voorzover deze mij wel kan worden toegerekend, moet de vergoeding worden verminderd vanwege eigen schuld. Voorzover de schadevergoeding niet verminderd wordt uit eigen schuld, moet deze worden verminderd omdat u geen maatregelen ter beperking van de schade hebt genomen. Voorzover u wel afdoende maatregelen hebt genomen, moet er een billijkheidscorrectie worden toegepast. Voorzover geen billijkheidscorrectie wordt toegepast, moet de schadevergoeding gematigd worden op grond van redelijkheid en billijkheid.

Arnoud

Nieuw op Iusmentis: Mixen van open en gesloten software (Nederlandse versie)

Na bijna acht maanden toch de Nederlandse vertaling van mijn artikel uit Intellectual Asset Magazine over mixed-source software ontwikkeling: het combineren van gesloten en open source software.

Veel firma’s gaan op een ad-hoc manier om met open source: een programmeur heeft een stukje code nodig om een deadline te halen, men komt toevallig iets tegen op internet, of een leverancier meldt en passant dat gebruik is gemaakt van open source. Als er wel beleid over open source is, komt dat meestal neer op “niet toegestaan, tenzij”. Het meer structureel en pro-actief gebruikmaken van open source voor bepaalde onderdelen van producten kan grote voordelen opleveren.

Regels over open source moeten niet gericht zijn op het verbieden daarvan, maar moeten onderdeel zijn van de strategie waarmee het bedrijf effectief gebruik van open source maakt. Cruciaal hierbij is een positieve houding van de bedrijfsjuristen en IP-specialisten, en natuurlijk voldoende kennis van software-ontwikkeling om een zinvolle bijdrage aan het ontwerp te kunnen leveren.

De open source strategie bestaat uit drie stappen. Allereerst moet bij elk product duidelijk zijn welke features differentiërend, baseline of commodity zijn. De volgende stap is op basis hiervan beslissen waar open source gebruikt gaat worden. En als derde stap moeten naast de technische ook de juridische ontwerpbeslissingen worden gemaakt, zodat het systeem op de juiste manier kan worden ontworpen. Het ABISS voorbeeld hierboven laat zien dat een goede samenwerking tussen de ontwikkelaars en de juristen hierbij van groot belang is. Kortom, mix dus niet alleen open en gesloten software, maar ook ontwikkelaars en juristen.

Mixen van open en gesloten software (in Programma’s > Open source software @ iusmentis.com).

Hierop voortbordurend is mijn Innoveren met open source.

Arnoud

Hoe beveilig je vooral niet een USB-stick

Vandaag op Tweakers: Secustick biedt schijnveiligheid.

USB-sticks bevatten steeds meer gevoelige gegevens, en zijn natuurlijk kwetsbaar voor diefstal en ongeautoriseerde toegang. Een verstandige gebruiker zorgt er dan ook voor dat zijn stick voorzien is van encryptie-software en andere beveiliging. Dat kun je zelf doen (met b.v. Truecrypt) maar er komen ook steeds meer sticks met ingebouwde beveiliging.

Eentje daarvan is de Secustick. Niet alleen werkt deze met een wachtwoord, maar een hij vernietigt zichzelf als te vaak een verkeerd wachtwoord wordt ingevoerd. Klinkt spannend, zeker als je bedenkt dat het nog helemaal niet makkelijk is om een USB-stick zichzelf te laten vernietigen. Waar haal je de energie vandaan? En mag zo’n ding eigenlijk nog wel door de controle bij het vliegveld?

Vragen die ze zich bij Tweakers ook stelden. In een zesdelig verslag werd het ding eens flink aan de tand gevoeld. En daarbij deden ze een paar opmerkelijke ontdekkingen, die leidden tot de volgende conclusie:

Ons advies mag duidelijk zijn: iemand die 130 euro over heeft voor een mooie metalen usbstick met ophangkoordje kan gerust een Secustick aanschaffen; degene die graag zijn gegevens veilig meeneemt doet er verstandiger aan een beter exemplaar te zoeken of een gewone stick te gebruiken met een programma als TrueCrypt.

Mooi stukje doghouse security dus.

Arnoud

Draadloos internetten vanuit de telefooncel

BRIGHT meldt zojuist:

Voor draadloos surfen via een wifi-hotspot kan je nu naar de telefooncel gaan. Dat klinkt vreemd, maar het is toch zo. KPN gaat dertig telefooncellen in grote steden voorzien van Wifi, meldt het telecombedrijf vandaag.

Maar dan zou een tafeltje toch wel handig zijn. Waar laat ik anders mijn laptop?

B R I G H T :: Telefooncel toch nog ergens goed voor.

Arnoud