Tag: Innovatie

About Innovatie

Subscribe Feeds

‘Open voor business’ nu ook verkrijgbaar als PDF

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, nog geen reacties

Livre meldt dat het boek ‘Open voor business’ van Jaap Bloem en Menno van Doorn nu ook als PDF-bestand (onder een Creative Commons-licentie) te downloaden is.

Het boek begint met de relatie tussen open source en open innovatie duidelijk te maken. De auteurs zien consumentgeleide innovatie als de sleutel om deze brug tussen open source en open innovatie te bouwen. Uitgangspunt van open innovatie is tenslotte openstaan voor anderen. En waarom zouden dat geen ‘consumenten’ kunnen zijn? Mag je die mensen eigenlijk nog wel ‘consument’ noemen als ze bijdragen aan productontwikkeling en niet alleen maar braaf consumeren wat je ze aanbiedt?

Een boekbespreking bij Kennisland vat het boek als volgt samen:

In zeven hoofdstukken geven de auteurs vorm aan hun vermoeden door de lezer mee te nemen langs voorbeelden van open innovatie, een overzicht van de softwaremarkt, drijfveren in de open-sourcegemeenschap, open sourcecultuur, en de vraag hoe ‘open’ de toekomst zal zijn. Uiteindelijk formuleren Bloem en Van Doorn dertien lessen voor open innovatie. Belangrijkste boodschap is dat gebruikerservaring in open innovatie centraal hoort te staan, serieus genomen moet worden, en dat open business gebouwd wordt rond een meedenkende en meeproducerende massa consumenten.

Arnoud

‘Communities worden in de toekomst steeds belangrijker’ (via Livre)

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 1 reacties

Kunnen bedrijven profiteren van het open source model? En dan niet alleen voor ontwikkeling van producten, maar ook voor optimalisatie van hun bedrijfsmodel. Livre meldt over een onderzoek in opdracht van Twynstra Gudde over het organisatiemodel van open source communities.

In het kader van dit onderzoek hebben zij met een groot aantal mensen gesproken uit open source communities, bedrijfsmatige organisaties en mensen die commercie en open source hebben weten te combineren. Eén van hun conclusies? ‘Communities worden in de toekomst steeds belangrijker’.

Het onderzoek vond plaats onder leiding van Ruben van Wendel de Joode, die eerder gepromoveerd was op open source communities. Ejn van de opvallendste conclusies in dit kader was is dat open source communities zelforganiserend zijn.

Ontwikkelaars in de communities geven aan, dat ze zelf kiezen wat ze willen doen. De bevindingen uit dit onderzoek laten zien dat het individuele keuzegedrag van ontwikkelaars, welke nauwelijks beïnvloed wordt door instituties, leidt tot verassend intelligente patronen op een collectief niveau. De aanwezigheid van zelforganisatie is belangrijk omdat het betekent dat de communities niet of nauwelijks maakbaar en kopieerbaar zijn.

Voor een bedrijf wordt het dus nog een hele uitdaging om te profiteren van zulke communities. Top-down mensen verplichten in een community samen te werken, zal niet snel lukken. Maar een bedrijf zou wel de ruimte moeten bieden waardoor communities kunnen ontstaan. Wiki’s aanbieden, tijd bieden om aan gezamenlijke projecten te werken, enzovoorts. Want, zo las ik in Computable:

Het gebrek aan bruikbare informatie uit de bedrijfsdata komt vooral doordat deze op verschillende plaatsen en op versnipperde wijze wordt opgeslagen. Er wordt gebruik gemaakt van spreadsheets, databases en datawarehouses. Alleen in het laatste geval (bij slechts een derde van de ondervraagden) is de informatie centraal opgeslagen en heeft het bedrijf snel en efficiënt toegang tot alle soorten informatie.
Een wiki blijkt een uitgelezen manier te zijn om informatie bij elkaar te krijgen en tot een min of meer leesbaar document te verwerken. En in een bedrijfsomgeving spelen de problemen waar Wikipedia last van heeft als het goed is minder. Bedrijfsinformatie is toch van een andere orde dan politiek.

Arnoud

Het interoperabiliteitsoctrooi

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 2 reacties

Een opvallend nieuw idee: het interoperabiliteitsoctrooi. Twintig jaar bescherming, maar geen exclusiviteit. IBM stelt voor om een nieuw soort octrooi in te voeren dat de octrooihouder alleen het recht geeft om royalties te vragen voor het gebruik van de uitvinding. Bij een octrooi zoals we dat nu kennen, kan de octrooihouder ook gewoon weigeren om gebruik door derden toe te staan, of zelfs de betreffende activiteit van de inbreukmaker via de rechter stil laten leggen.

Joff Wild van IAM vat samen waarom IBM dit graag wil:

The benefits of such a system would be manifold, Kappos believes. “No-one would need to be worried about having their business closed down if they were accused of infringing an EIOP because a licence would always be available – this would make it less important to obtain translations and far less likely there would be litigation, so costs would come right down. It also means that there would be a patent which was aligned with interoperability and global collaboration.” Crucially, the EIOP would not replace the existing system in Europe, but would instead co-exist with it – so companies could choose whether to register or not.

Het idee komt uit de EPO scenarios voor de toekomst.

Arnoud

Innovatie van spam, malware en phishing

Geplaatst op in Innovatie, Security, nog geen reacties

Goed artikel op Ars Technica over de innovatie van spam, malware en phishing door de jaren heen:

Computer viruses have been around almost as long as there have been computers. But these days, writing malware is no longer exclusively the domain of a few socially maladjusted computer nerds. What was once primarily an intellectual exercise is now seriously big business.

The enemy adapts: the state of spam, malware, and phishing scams.

De meest opvallende ontwikkeling is het gebruik van Web 2.0 sites als Myspace om via nep-profielen persoonlijke informatie van mensen los te praten. Of om stiekem Trojans of andere rotzooi te installeren.

De oplossing: wees skeptisch bij alles wat je binnenkrijgt.

Arnoud

Geld vertegenwoordigt geen goud, maar schuld

Geplaatst op in Innovatie, Iusmentis, nog geen reacties

Economie vond ik vroeger erg saai (en dat wil wat zeggen als je vier jaar octrooirecht hebt gestudeerd). Hadden ze destijds maar deze film Money as Debt gebruikt! Deze geweldige animatie legt in 47 minuten uit waar geld vandaan komt en hoe het monetaire systeem tegenwoordig werkt.

Natuurlijk weet iedereen wel dat er niet meer voor elk briefje van 10 een klompje goud in de kluis bij de bank ligt. Maar dat geld letterlijk uit niets wordt geschapen door de banken, was even nieuw voor mij. En als je wilt weten waarom de economie instort als iedereen zijn schulden afbetaalt, moet je zeker deze film kijken.

De film is integraal beschikbaar via Google Video.

Arnoud

De nieuwe wereldeconomie volgens Wired (via SYNC.nl)

Geplaatst op in Innovatie, nog geen reacties

SYNC.nl beschrijft de nieuwe wereldeconomie volgens Wired in een mooi overzichtsartikel:

Internetbedrijven bouwen aan bedrijfsmodellen op basis van materiaal dat via de gebruiker wordt verzameld. Producten worden met de dag persoonlijker en bedrijven gaan ineens duurzaam. SYNC brengt je de zes trends die de wereldeconomie voortstuwen.

Met oude bekenden als peer production (prosumptie) en gepersonaliseerde ICT-diensten, maar ook met opvallende nieuwkomers als open innovatie en open standaards (dat vraagt om open source). En natuurlijk niet te vergeten: groen.

Maar is “onbeperkte video” nu echt een trend die de wereldeconomie gaat voortstuwen?

Arnoud

Gevraagd: octrooi op filmplot

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, Iusmentis, nog geen reacties

In de Verenigde Staten is alles octrooieerbaar, mits het maar een “concrete, useful and tangible result” oplevert en “made by Man” is. Dus niet alleen mechanische constructies, maar ook e-commerce technieken. Maar wat te denken van een filmplot? De goeie zijn honderden miljoenen waard, en dat is toch een concreet, nuttig en tastbaar resultaat. En het plot wordt verzonnen dus is door de mens gemaakt.

En nee dit is geen theoretische discussie, want ene Andrew Knight is het aan het proberen. Zijn plotuitvinding luidt als volgt:

A process of relaying a story having a timeline and a unique plot involving characters, comprising: <br/> indicating a character’s desire at a first time in said timeline for at least one of the following:<br/> a) to remain asleep or unconscious until a particular event occurs; and <br/> b) to forget or be substantially unable to recall substantially all events during the time period from said first time until a particular event occurs; <br/> indicating said character’s substantial inability at a time after said occurrence of said particular event to recall substantially all events during the time period from said first time to said occurrence of said particular event; and <br/> indicating that during said time period said character was an active participant in a plurality of events.

Knight verdedigt zijn juridische theorie op zijn site. De TechnoLama wees op zowel een prior art film als een kritiek in de Harvard Journal of Law and Technology. De conclusie daarvan spreekt voor zich:

[I]t is hard to see how storyline patents could be anything other than a dangerous and misguided addition to an arsenal of intellectual property protection that is supposed to protect the public’s best interests.

Ondertussen lag die aanvraag dus al sinds 2005 bij het US Patent Office. En nu is er dan de eerste reactie van de examiner. Die begint goed:

[S]torytelling is of immemorial antiquity. Throughout recorded history, man has told stories. No doubt storytelling antedates recorded history. One can easily imagine our Neolithic ancestors lounging about the case spinning yarns. … The point is that for tens of thousands of years , people have been telling stories. Each of these stories has a plot. literature.

Einde oefening, zou je zeggen. Verhalen zijn zo oud als de mensheid, dus een echt nieuw plot (in de zin van “nieuwe uitvinding”) zit er niet in. Maar nee, de octrooi-onderzoeker vraagt slechts om de relevante literatuur die de uitvinder heeft. Dat is op zich een legitieme vraag, en de uitvinder is verplicht om die literatuur te overhandigen als de onderzoeker daarom vraagt. Op die manier wordt voorkomen dat de uitvinder pijnlijke publicaties achterhoudt.

Het opvallende aan deze hele zaak is dat de Octrooiraad lijkt aan te nemen dat de filmplots in principe octrooieerbaar zijn en dat ze alleen moeten beoordelen of deze wel nieuw en inventief zijn. Voor de principe-vraag “zijn dit soort dingen octrooieerbaar” heb je tenslotte geen literatuur nodig. Iets is “useful, concrete and tangible” of niet.

Maar wie weet komt er in de volgende brief een meer gefundeerd bezwaar.

Ik maak me trouwens geen moment zorgen dat dit soort dingen in Europa geprobeerd gaan worden. Europese octrooien krijg je alleen op nieuwe en inventieve technologie, en alhoewel ook daar de precieze grenzen soms wat vaag zijn, durf ik met zekerheid te stellen dat een filmplot te ver gaat. De beruchte “business methods” worden nu al stuk voor stuk afgeschoten, en daar komt dan nog wel eens een stuk techniek aan te pas.

Arnoud

Andrew Keen’s The cult of the amateur – kopen!

Geplaatst op in Innovatie, Iusmentis, 2 reacties

Via the Inquirer werd ik verwezen naar een boekbespreking bij de Times Online van Andrew Keen’s The cult of the amateur, en daarop besloot ik meteen het boek te bestellen (en nee, Lawrence Lessig’s kritiek hield me er niet vanaf, die was vooral boos dat hij als anti-auteursrecht werd neergezet).

Het boek is een kritisch antwoord op boeken als We-think: The power of mass creativity van Charles Leadbeater. De centrale stelling is dat de “wijsheid van de massa” van Web 2.0 vooral heel veel troep produceert, en dat we ons niet moeten blindstaren op de zeldzame parels.

De wijsheid van de massa bevrijdt ons van de dictatuur van de experts, dat is waar. Maar is die massa wel zo wijs? Vermeende Web 2.0-parel Wikipedia krijgt er flink van langs: “Wikipedia is premised on a contrary theory of truth that would have seemed familiar to George Orwell: if the crowd says that two plus two equals five, then two plus two really does equal five.”

Bij de blogosfeer geldt iets vergelijkbaars, maar daar heb je ook nog eens het probleem dat mensen zelden blogs lezen waar ze het vooral mee oneens zijn. Op die manier ontwikkel je tunnelvisie in plaats van een kritische geest.

De vraag is dan natuurlijk wel, hoe moet het dan wel. Dat is een lastige. Citizendium probeert daar nu achter te komen. Maar meer algemeen, je hebt mensen nodig die door de troep waden en de parels op een rijtje zetten. En dan niet alleen “dit vond ik leuk” maar ook de tegenstellingen, de kritiek en de andere visies.

Veel van de kritiek focust op het stukje over auteursrecht, wat m.i. maar een zijdelings punt van het boek is. Ja, auteursrecht staat onder druk door internet. Maar is dat erg? Die wetten zijn te herzien voor de nieuwe business modellen die via Internet mogelijk worden. Het is jammer dat Keen daar te behoudend over denkt. Maar daar gaat het niet om in deze discussie. Wie eigenaar is van informatie, staat los van de vraag hoe je zorgt dat deze op een betrouwbare manier beschikbaar komt.

Een van de weinige inhoudelijke debatten over het boek vond ik bij Jewcy: een mailwisseling tussen Keen en Kevin Kelly, mede-oprichter van Wired magazine.

Arnoud

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers (1)

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 1 reacties

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers. Het bestaande systeem, “de natte-vinger-methode” van BUMA en SENA is niet meer van deze tijd, zo stelt hij. Het geld komt in 1 grote pot zonder dat iemand zich afvraagt wat die winkel nu specifiek voor muziek draait.

Willen MKB’ers nu alles gratis? Nee, dat nu ook weer niet. Betalen is prima, maar het moet wel eerlijk en transparant zijn:

Het is niet zo dat deze MKB’ers niets voor muziek willen uitgeven. Ze willen een transparant systeem: een systeem waarbij het geld rechtstreeks naar de juiste partijen gaat in plaats van dat het op een grote stapel bij de BUMA/SENA belandt. … De meest geschikte oplossing voor muziek in de horeca en winkels is muziek die niet onder een BUMA-contract valt. Dan kun je denken aan muziek die onder het Publieke Domein valt (geheel rechtenvrij) en muziek die wordt uitgebracht onder Creative Commons licenties.

CC muziek draaien mag zonder verdere vergoeding, mits je maar zorgt dat je geen “non-commercial” muziek draait. Maar hoe krijgen muzikanten dan nog een faire vergoeding? Hoe meet je om te beginnen wie welke muziek draait?

Arnoud

Individuele content creatie bedreigt creatieve industrie?

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 1 reacties

Filmpjes van zingende scholieren, visuals van Photoshop-amateurs en krakende audiofragmenten kunnen de grote filmstudio’s en televisiemakers overtreffen, en dat ervaart de content-industrie als een bedreiging, zo staat in Frankwatching:

Media en entertainment executives zien de groeiende mogelijkheden en interesse van individuen om hun eigen content te creëren als een van de grootste bedreigingen voor hun business. Dit is de belangrijkste uitkomst van een recent onderzoek van Accenture onder senior executives in de media en entertainment industrie.

En inderdaad, als je je klanten als “consument” ziet, die braaf moet gaan zitten en kijken of luisteren, dan is het een bedreiging als die klanten creatieve dingen gaan doen met jouw materiaal. Dat kun je met je auteursrecht proberen tegen te houden, maar het is veel slimmer om met de klant mee te denken. Maak je werk makkelijk verkrijgbaar en makkelijk toegankelijk, en bied de mogelijkheid voor mensen om er op voort te bouwen.

Arno