Politie werkt aan Pokémon Go-achtige app voor opsporing gestolen auto’s

| AE 9727 | Strafrecht | 48 reacties

De Nederlandse politie werkt aan een Pokémon Go-achtige app genaamd Automon waarmee burgers kentekens kunnen scannen en punten krijgen voor een ‘hit’. Dat meldde Tweakers onlangs. De app gaat een overlay tonen met informatie uit politieregisters over het al dan niet gestolen zijn van de auto op basis van kenteken. Maar wacht even, mogen burgers op die manier wel door de politie worden ingeschakeld?

In principe mogen burgers natuurlijk helpen bij de opsporing van gestolen goederen, zoals auto’s. Wie auto ziet en reden heeft te vermoeden dat die gestolen is, heeft natuurlijk het volste recht daar aangifte van te doen. En dat mag ook zijn op basis van iemands bericht op internet “Mijn auto met kenteken XX-123-XX is gestolen, wie ziet hem”. Of met een app die helpt met dergelijke informatie gestructureerd te verschaffen.

Anders ligt het als de politie een burger opdraagt of verzoekt bepaalde informatie te achterhalen. In dat geval valt diens handelen onder dezelfde regels als die voor de politie zelf gelden. Een door de politie ingehuurde IT-specialist mag dus niet ineens computervredebreuk plegen, het daardoor verkregen bewijs zou onrechtmatig zijn. Terwijl als die IT-er dat ongevraagd deed, het bewijs wél bruikbaar was (maar hij natuurlijk nog steeds wel strafbaar.)

Met een app als deze zit je ergens in het midden. Enerzijds vraagt de politie je om mee te helpen, anderzijds zou je dit een nogal ongerichte vraag kunnen noemen. Dit is geen inhuuropdracht, meer een “Opsporing verzocht” in een nieuw jasje. En er is niets mis met kijken naar Opsporing Verzocht en dan driftig gaan zoeken naar auto’s met het genoemde kenteken, dus waarom zou dat bij een app anders zijn?

Wat mij eigenlijk vooral interesseert, is met welke database deze app praat. Er is of komt dus een database met daarin kentekens en “gestolen ja/nee”, en die app kan daarbij. Die database lijkt me dan publieke informatie te noemen, want iedereen die de betreffende API call weet, kan die informatie ophalen. Dat voelt wel opmerkelijk, dat die informatie openbaar zou zijn?

Arnoud

Hoe bindend is een bestelling met je moeders duim?

| AE 9164 | Webwinkels | 14 reacties

Een zesjarig meisje heeft voor 250 dollar Pokémon-artikelen besteld met haar moeders iPhone, las ik in SFgate. Ze ontgrendelde de telefoon door haar moeders duim te gebruiken terwijl die sliep. Gelukkig voor het verhaal bleek de order retourneerbaar, maar het riep bij mij wel de juridische vraag op: zit je er aan vast als ouder, als je kind zo een bestelling plaatst?

Een kind van zes kan niet rechtsgeldig een overeenkomst sluiten met een winkel natuurlijk. Tenzij je zegt dat het normaal is voor zesjarigen om voor 250 dollar aan speelgoed te kopen (art. 1:234 lid 2 BW). Daar verandert het gebruik van moeders duim -of pincode, of lijst met TAN-codes, of portemonnee- niets aan. De ouders kunnen die transactie onder Nederlands recht dus zonder enig probleem terugdraaien.

Lastig wordt het alleen wel als de winkel zegt “Nee, niet het kind maar u de ouder heeft die bestelling geplaatst, het was immers uw telefoon waarmee de betaling werd geautoriseerd”. Bij dit soort bestellingen zal de bestelinformatie immers op naam van de vader of moeder staan, en inderdaad is er een betaalmiddel van de ouder gebruikt. De bal ligt dan bij de ouder in kwestie om te bewijzen dat het niet haar was maar het kind dat op die knop drukte. En dat lijkt me nog knap ingewikkeld.

In het verleden hebben we deze discussie ook gehad bij gebruik van ouderlijke creditcards, of smartphones waar recent de pincode nog was ingevoerd. Juridisch maakt het weinig verschil dat nu een vingerafdruk is gebruikt. De bewijsproblematiek wordt er volgens mij niet wezenlijk anders van. Hoe toon je aan dat je kind jouw duim pakte, dat is hetzelfde als hoe je aantoont dat je kind jouw creditcard overtypte of jouw telefoon gebruikte binnen de 20 minuten voordat de pincode weer gevraagd wordt.

Verschil in de praktijk is natuurlijk wel dat je bij die andere betaalmiddelen iets kunt doen. Je creditcard kan in een afgesloten tas. Je telefoon kun je handmatig vergrendelen. Je TAN-codes kun je op een hoge plank leggen. Maar wat doe je met je duim als je in slaap valt? Dit schijnt sleepjacking te heten, en volgens mij is het nog best lastig om dat probleem met biometrische authenticatie op te lossen.

Arnoud

Ben ik eigenaar van de augmented reality op mijn perceel?

| AE 8885 | Innovatie | 11 reacties

pokemon-goEen lezer vroeg me:

Het terrein rond mijn huis (een Rijksmonument) is erg populair bij Pokémon Go-spelers, er blijkt hier een zeldzaam beestje te zitten. Allemaal leuk en aardig, en als mensen netjes aanbellen dan wil ik ze best nog eens binnen laten, maar er zijn ook mensen die over het hek klimmen. Kan ik daar wat aan doen bij Niantic, is dat plaatsen van die beestjes niet een inbreuk op mijn eigendomsrecht?

Het eigendomsrecht is het meest veelomvattende recht dat je op een zaak zoals een huis kunt hebben. Jij bent de baas en jij beslist wat er mee gebeurt, en daar hoef je geen redenen voor op te geven. Wil je dus geen Pokémonspelers in je tuin, dan hebben ze buiten te blijven.

Alleen: hier gaat het niet om het eigendomsrecht in de fysieke wereld, maar om een virtueel eigendomsrecht. Zeggenschap over welke augmentations dienstverleners zoals Niantic toevoegen aan je huis. Dáár is het eigendomsrecht niet voor gemaakt, en volgens mij ook niet voor bedoeld. Het lijkt me niet goed te werken om te zeggen dat je als eigenaar toestemming moet geven voor augmented reality-gebruik van je eigendom. Al is het maar omdat Google Maps dan óók ineens onmogelijk wordt, immers straatnamen of informatie over een huis projecteren is óók augmented reality.

Er is wat mij betreft eigenlijk niet eens een augmented reality. Het is gewoon een dienst, waarbij men handig gebruik maakt van transparante afbeeldingen. Het gaat me te ver om die dienst onmogelijk te maken (want dat doe je met zo’n toestemmingseis, zeggen “het mag met toestemming” is hetzelfde als “het mag niet”). Natuurlijk, aan overlast moet wat worden gedaan maar daar zijn andere instrumenten voor.

Arnoud