Dat zal tijd worden: GNU General Public License versie 3

Hehe, eindelijk. Versie 3 van de GNU General Public License is na dik anderhalf jaar discussie dan toch nu in definitieve vorm verkrijgbaar: GNU General Public License version 3.0.

Zo op het eerste gezicht zie ik geen hele grote wijzigingen ten opzichte van de vorige draft. De meest opvallende wijziging is het toch weer automatisch laten vervallen van de GPL bij schending van de voorwaarden. Vorige drafts kenden een periode van 60 dagen waarin de schender de kans had om zich weer netjes aan de licentie te houden.

Nu eens goed bestuderen wat ons allemaal te wachten staat.

Arnoud

Europees Octrooibureau vindt regels over business methods duidelijk

De IPKat en eerder al Axel Horns melden dat het Europees Octrooibureau een nieuwe beslissing heeft genomen over de behandeling van zogeheten “business method” octrooien. Het Europees Octrooiverdrag verbiedt octrooien op “werkwijzen voor het zakendoen als zodanig”, maar de jurisprudentie van het Europees Octrooibureau legt dit verbod erg beperkt uit.

Een probleem hierbij was dat deze jurisprudentie niet altijd dezelfde lijn aanhield. Tot 2002 werd gekeken naar de strekking, het doel van de uitvinding. Als dat primair een zakelijke activiteit was, werd de aanvraag afgewezen. Dit was voor velen onbevredigend omdat je best een stuk techniek ter ondersteuning van een zakelijke activiteit zou kunnen maken (bijvoorbeeld een kassa). Het zou dan afhangen van hoe de uitvinding werd opgeschreven of er dan octrooi op verleend zou worden of niet.

In de COMVIK beslissing (bevestigd in de Hitachi beslissing) werd gekozen voor een aanpak waarbij de uitvinding slechts een implementatie-probleem mocht zijn. De zakelijke aspecten werden bekend verondersteld, en alleen als vervolgens het implementeren van die aspecten inventief zou zijn, kon er octrooi worden verleend. Dit wijkt duidelijk af van de oude aanpak.

In december vorig jaar werd in een Engels arrest (Aerotel vs. Macrossan) deze aanpak grondig geanalyseerd, met als conclusie dat het toch wel tijd werd om een knoop door te hakken en één aanpak te kiezen:

The decisions of the EPO Boards of Appeal are mutually contradictory. To say that is not to criticise anyone. On the contrary the Boards of Appeal have each done what they think is right in law – as befits tribunals exercising a judicial function. But surely the time has come for matters to be clarified by an Enlarged Board of Appeal. Under Art.112(1)(b) of the EPC the President of the EPO has the power to refer a point of law to an Enlarged Board where two Boards of Appeal have given different decisions on that question. That is now clearly the position. There are indeed at least four differing points of view.

In deze nieuwe beslissing T 154/04 zet het Europees Octrooibureau alles nog eens goed op een rijtje en concludeert dat toch het allemaal volkomen duidelijk, helder en consistent is:

In summary, the practice and case law of the Board referred to in the questions 1, 2, 3(b), and 5(a) and (b) have a sound legal basis in the Convention and are consistent with the case law of the boards of appeal and the Enlarged Board of Appeal. To decide on the present appeal, an answer of the Enlarged Board of Appeal to any of these questions is thus not required, and hence the request of referring these questions must be refused.

Arnoud

Gevraagd: octrooi op filmplot

In de Verenigde Staten is alles octrooieerbaar, mits het maar een “concrete, useful and tangible result” oplevert en “made by Man” is. Dus niet alleen mechanische constructies, maar ook e-commerce technieken. Maar wat te denken van een filmplot? De goeie zijn honderden miljoenen waard, en dat is toch een concreet, nuttig en tastbaar resultaat. En het plot wordt verzonnen dus is door de mens gemaakt.

En nee dit is geen theoretische discussie, want ene Andrew Knight is het aan het proberen. Zijn plotuitvinding luidt als volgt:

A process of relaying a story having a timeline and a unique plot involving characters, comprising: <br/> indicating a character’s desire at a first time in said timeline for at least one of the following:<br/> a) to remain asleep or unconscious until a particular event occurs; and <br/> b) to forget or be substantially unable to recall substantially all events during the time period from said first time until a particular event occurs; <br/> indicating said character’s substantial inability at a time after said occurrence of said particular event to recall substantially all events during the time period from said first time to said occurrence of said particular event; and <br/> indicating that during said time period said character was an active participant in a plurality of events.

Knight verdedigt zijn juridische theorie op zijn site. De TechnoLama wees op zowel een prior art film als een kritiek in de Harvard Journal of Law and Technology. De conclusie daarvan spreekt voor zich:

[I]t is hard to see how storyline patents could be anything other than a dangerous and misguided addition to an arsenal of intellectual property protection that is supposed to protect the public’s best interests.

Ondertussen lag die aanvraag dus al sinds 2005 bij het US Patent Office. En nu is er dan de eerste reactie van de examiner. Die begint goed:

[S]torytelling is of immemorial antiquity. Throughout recorded history, man has told stories. No doubt storytelling antedates recorded history. One can easily imagine our Neolithic ancestors lounging about the case spinning yarns. … The point is that for tens of thousands of years , people have been telling stories. Each of these stories has a plot. literature.

Einde oefening, zou je zeggen. Verhalen zijn zo oud als de mensheid, dus een echt nieuw plot (in de zin van “nieuwe uitvinding”) zit er niet in. Maar nee, de octrooi-onderzoeker vraagt slechts om de relevante literatuur die de uitvinder heeft. Dat is op zich een legitieme vraag, en de uitvinder is verplicht om die literatuur te overhandigen als de onderzoeker daarom vraagt. Op die manier wordt voorkomen dat de uitvinder pijnlijke publicaties achterhoudt.

Het opvallende aan deze hele zaak is dat de Octrooiraad lijkt aan te nemen dat de filmplots in principe octrooieerbaar zijn en dat ze alleen moeten beoordelen of deze wel nieuw en inventief zijn. Voor de principe-vraag “zijn dit soort dingen octrooieerbaar” heb je tenslotte geen literatuur nodig. Iets is “useful, concrete and tangible” of niet.

Maar wie weet komt er in de volgende brief een meer gefundeerd bezwaar.

Ik maak me trouwens geen moment zorgen dat dit soort dingen in Europa geprobeerd gaan worden. Europese octrooien krijg je alleen op nieuwe en inventieve technologie, en alhoewel ook daar de precieze grenzen soms wat vaag zijn, durf ik met zekerheid te stellen dat een filmplot te ver gaat. De beruchte “business methods” worden nu al stuk voor stuk afgeschoten, en daar komt dan nog wel eens een stuk techniek aan te pas.

Arnoud

Downloaden bedreigt maïsindustrie

The Inquirer meldt dat NBC/Universal’s general counsel Rick Cotton een nieuw slachtoffer van het downloaden van films heeft gevonden: de maïsindustrie. Ja, het staat er echt: al dat downloaden van films (wat dus niet illegaal is) is schadelijk voor de maïsindustrie. Want als je niet zou downloaden, dan zou je elke film in de bioscoop gaan kijken met natuurlijk een kubieke meter popcorn op schoot.

De man wordt geciteerd op Public Knowledge:

Because of our nation’s interlocking economy, two-thirds of the lost earnings and lost jobs are in industries other than motion picture production. For example, in the absence of movie piracy, video retailers would sell and rent more titles. Movie theatres would sell more tickets and popcorn. Corn growers would earn greater profits and buy more farm equipment.

Arnoud

Filmmakers op de bres voor auteursrechten

Filmmakers gaan op de bres voor auteursrechten:

Het is nog niet zo lang geleden dat de auteursrechten goed geregeld waren. Regisseurs en scenarioschrijvers kregen een afgesproken bedrag voor hun inzet. Bij herhalingen betaalde de omroep een herhalingsvergoeding. Maar nu de omroepen bezuinigen, staat het auteursrecht ter discussie. ‘Ze zien het als een soort kerstbonus. En het eerste dat je schrapt als het minder gaat is de kerstbonus’, zegt regisseur Norbert ter Hall. De regisseurs en scenarioschrijvers hebben de regering gevraagd in te grijpen.

Een auteursrecht is natuurlijk een basis om een vergoeding voor gebruik van werk te eisen. Maar als de wederpartij ook sterk staat, dan worden de onderhandelingen natuurlijk lastiger.

Arnoud

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers (1)

Marco Raaphorst piekert over muziek voor MKB’ers. Het bestaande systeem, “de natte-vinger-methode” van BUMA en SENA is niet meer van deze tijd, zo stelt hij. Het geld komt in 1 grote pot zonder dat iemand zich afvraagt wat die winkel nu specifiek voor muziek draait.

Willen MKB’ers nu alles gratis? Nee, dat nu ook weer niet. Betalen is prima, maar het moet wel eerlijk en transparant zijn:

Het is niet zo dat deze MKB’ers niets voor muziek willen uitgeven. Ze willen een transparant systeem: een systeem waarbij het geld rechtstreeks naar de juiste partijen gaat in plaats van dat het op een grote stapel bij de BUMA/SENA belandt. … De meest geschikte oplossing voor muziek in de horeca en winkels is muziek die niet onder een BUMA-contract valt. Dan kun je denken aan muziek die onder het Publieke Domein valt (geheel rechtenvrij) en muziek die wordt uitgebracht onder Creative Commons licenties.

CC muziek draaien mag zonder verdere vergoeding, mits je maar zorgt dat je geen “non-commercial” muziek draait. Maar hoe krijgen muzikanten dan nog een faire vergoeding? Hoe meet je om te beginnen wie welke muziek draait?

Arnoud

Reclame voor dus niet geoctrooieerde Biostabil gaat gewoon door

De misleidend geoordeelde spotjes over de Biostabil (waar dus geen wereldwijd octrooi op zit) gaan gewoon door, schrijft de Mediacourant:

De RCC beoordeelde de spot over de hanger die lichamelijke klachten zoals slapeloosheid, hoge bloeddruk en hoofdpijn zou verminderen twee weken geleden als ‘misleidend’. “Maar de Reclame Code Commissie kan ons spotje helemaal niet verbieden“, zegt Bianca Damas van TelSell.

Damas vervolgt in de krant: “Van de zenders waar we de reclame op uitzenden hebben we geen klachten gehad, dus gaan we er gewoon mee door.”

Oordelen van de Reclame Code Commissie zijn inderdaad niet bindend. Maar:

De op grond van de Mediawet bij de Stichting Reclame Code aangesloten organisaties, hebben zich verplicht de veroordeelde reclame-uiting in zo’n geval niet meer uit te zenden.

Alleen gaat dit uitsluitend over de publieke zenders, de commerciële omroepen zijn niet aangesloten bij deze stichting.

Tip van Wim, die u bekend zou moeten zijn van de vaak hilarische Lars en Wim show.

Arnoud

Anderhalf miljoen euro boete voor software-piraat

Tweakers.net meldt dat de maker van de Twilight- en Crazybites-cd’s veroordeeld is tot 1,5 miljoen euro boete wegens ‘beroepsmatig uitoefenen van opzettelijk inbreuk maken op het auteursrecht’:

De Nederlander verkocht in de periode van januari 1998 tot en met 16 juni 2001 talloze cd’s waarmee verschillende gekraakte softwarepakketten illegaal verspreid werden. In totaal zou de piraat volgens berekeningen van de rechtbank daarmee 3.698.300 gulden verdiend hebben, omgerekend 1.678.215 euro.
De advocaat voerde nog aan dat de man toch echt geen 1,6 miljoen euro op de bank had. Daar had de rechtbank geen medelijden mee:
Uit het onderzoek ter zitting is niet aanstonds aannemelijk geworden dat de huidige en de redelijkerwijs te verwachten toekomstige draagkracht van de veroordeelde niet toereikend zal zijn om voormeld bedrag te voldoen. Aangezien de tenuitvoerlegging van het ontnemings-vonnis eerst 16 jaren nadat dit onherroepelijk is geworden verjaart, heeft de veroordeelde even zovele jaren tot zijn beschikking om zijn verdiencapaciteit aan te spreken. De rechtbank ziet dan ook geen aanleiding tot matiging van het te betalen bedrag.

Bespreking van het vonnis ook bij Boek 9.

Arnoud

Lawrence Lessig stopt ermee

Lawrence Lessig, een van de bekendste activisten op het gebied van Internetrecht en auteursrecht, stopt ermee. Of nou ja, bijna dan. Hij is 10 jaar bezig geweest met lobbyen over Internetwetgeving, en komt nu tot de conclusie dat hij liever zijn energie stopt in het bevechten van wat hij de “corruptie van het politiek systeem” noemt:

I don’t mean corruption in the simple sense of bribery. I mean “corruption” in the sense that the system is so queered by the influence of money that it can’t even get an issue as simple and clear as term extension right. Politicians are starved for the resources concentrated interests can provide. In the US, listening to money is the only way to secure reelection. And so an economy of influence bends public policy away from sense, always to dollars.

Lessig zal ook geen presentaties meer geven over deze onderwerpen, en dat is erg jammer want hij was een van de besten op dit gebied. Gelukkig zijn zijn oude presentaties vrij beschikbaar:

Arnoud

Profielensite CU2 niet aansprakelijk voor inline links gebruikers

Hyperlinks zijn legaal, behalve in bijzondere gevallen. Inline linken, het direct verwijzen naar een afbeelding op een andere site in je eigen site, kan zo’n bijzonder geval zijn. In september 2004 oordeelde de Rotterdamse rechter in kort geding dat zulk hergebruik van plaatjes inbreuk was. Maar nu is er een vonnis (wederom in kort geding) waarin profielensite CU2 juist vrijuit ging nadat een gebruiker een inline link had gelegd in zijn profiel naar een afbeelding van een schilderij.

In de voorwaarden van CU2 staat dat het verboden is om inline te linken naar andermans afbeeldingen zonder toestemming, en de afbeelding werd dan ook prompt verwijderd na de klacht van de schilder. De vraag was nu of CU2 al eerder had moeten ingrijpen, omdat de link er al een tijdje stond. Dat hoefde niet:

Naar het oordeel van de kantonrechter is niet gebleken dat CU2 zich schuldig heeft gemaakt aan een onrechtmatige gedraging, of onrechtmatig nalaten, jegens [eiseres], omdat CU2 onmiddellijk na de melding van [eiseres], inhoudende dat de op haar auteursrecht inbreuk makende afbeelding op de website van CU2 was gezien, deze (link) heeft verwijderd. Gesteld noch gebleken is dat CU2 al langer op de hoogte was, of had kunnen zijn, van de plaatsing van de afbeelding van het schilderij van [eiseres] op de website [website 2], laat staan van het onrechtmatige karakter van die plaatsing.

CU2 is een hosting provider, en in de wet staat dat hosting providers pas aansprakelijk zijn als ze gewezen zijn op het inbreukmakend materiaal en het dan niet meteen weghalen.

De algemene voorwaarden en het actief reageren op klachten gaveb waarschijnlijk de doorslag:

Daarnaast heeft CU2 in haar algemene voorwaarden haar gebruikers verboden om te linken naar afbeeldingen die niet van de gebruiker zelf zijn, zonder voorafgaande toestemming van de rechthebbende op die afbeelding. Met het voorgaande heeft CU2 genoegzaam voldaan aan haar verplichtingen als beheerder van die website. Geen rechtsregel verplicht CU2 elke onrechtmatige gedraging van derden, waaronder haar klanten, bij voorbaat te voorkomen of onmogelijk te maken, wanneer dat in dit geval technisch al uitvoerbaar zou zijn.

Tip via Volledig bericht, pardon Boek 9.

Arnoud