Waarom ik al mijn werk gratis weggeef

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, Iusmentis, 23 reacties

CC-BY-SAOp Flickr staan meer dan 55 miljoen foto’s onder een Creative Commons licentie. Die mag je dus allemaal gratis en voor niets gebruiken en verder verspreiden. Tenzij je dat commercieel wilt doen: bij bijna 80% van de foto’s heeft de fotograaf dat specifiek verboden. En dat is niet alleen zo bij Flickr. Ook op weblogs en andere sites met Creative Commons materiaal wordt vaak gekozen voor de optie om commercieel gebruik te verbieden. Waarom zou dat zijn?

Creative Commons is voor veel mensen nogal wennen. In plaats van de volledige controle te houden, sta je nu toe dat anderen je werk verspreiden en misschien zelfs bewerken. Goed, ze moeten je naam er bij laten staan, maar zullen ze die wel goed spellen? In mijn geval een zeer relevante vraag. En gaan ze niet knoeien in mijn prachtige tekst, of knippen in die foto? Maar heb je je eenmaal over die angst heen gezet, dan zie je wat een mooi resultaat Creative Commons kan opleveren. Je werk wordt door anderen zichtbaar gewaardeerd. Je vakantiefoto blijkt voor iemand waardevol genoeg om het logo van zijn site te worden. Je blogpost komt in een online cursus over bloggen terecht, of je muziek wordt onderdeel van een grappig filmpje.

Soms zal dat gebruik ‘commercieel’ zijn. Anderen verdienen dan geld met jouw werk. En dat is iets waar veel mensen moeite mee lijken te hebben. Stel je voor dat iemand jouw werk in een boek gaat uitgeven en daar geld mee verdient. Of je foto in een advertentie-campagne verwerkt en overal in bushokjes ophangt. Instinctief roept dat een verontwaardigd gevoel op. Hoe durven ze. Maar is dat gevoel nu “hoe durven ze geld te verdienen met mijn werk” of eigenlijk “hoe durven ze geld te verdienen met mijn werk zonder mij een deel te geven”? Volgens mij het laatste. En ik vraag me af of dat wel een goede reden is.

Een tijd geleden sprak ik daarover met een econoom. Die had een boekje geschreven, zag geen kans dat uitgegeven te krijgen en slingerde het toen maar als Creative Commons op internet. Maar wel onder een “non-commercial” licentie. Want stel iemand ging het toch uitgeven, dan liep hij inkomsten mis. Na een half uur filosoferen kwamen we echter tot de conclusie dat als je zelf geen kans ziet het werk te vercommercialiseren, er eigenlijk geen economische rechtvaardiging is waarom jij geld zou moeten krijgen als iemand anders dat wel lukt. Het geld verdienen is dan niet meer jouw prestatie, maar die van de slimmerik die het gat in de markt zag. Jij hebt jouw prestatie, het maken van het werk, al verricht zonder dat je dat geld verwachtte. Dus waarom zou je dat nu alsnog moeten krijgen? Vond ik wel een opmerkelijk inzicht.

Recht op geld zit hem in de schaarste. Als ik NU een bepaalde foto nodig heb, of een specifieke tekst, dan moet ik daar iemand voor betalen. Heb ik de tijd, dan ga ik wel op Flickr zoeken naar een geschikte foto. Of wachten tot iemand die maakt natuurlijk. Omgekeerd: je hebt recht op royalties omdat je iets doet wat op dat moment uniek en/of schaars is. Dingen schrijven en wachten tot mensen er voor gaan betalen, lijkt me niet helemaal de bedoeling.

(Een bijzonder geval is exclusiviteit. Wil jij als enige van mijn werk op een bepaald gebied profiteren, dan gaat je dat geld kosten. Gelukkig heeft mijn werkgever dat heel goed begrepen.)

Maar copyright dan, is dat geen rechtvaardiging? Want met copyright heb je tenslotte recht op geld voor elke kopie, elke vercommercialisering eigenlijk van je werk. Tsja. Zoals Marco Raaphorst het zegt: Veel mensen denken dat copyright een middel is om geld te verdienen. Dat als je geen copyright gebruikt je arm zult worden. Een kromme gedachte want copyright levert alleen juridische bescherming, maar het garandeert geen inkomen. Royalties zijn voor maar heel weinig mensen genoeg om van rond te komen. Je kunt onderhand beter bij McDonald’s hamburgers gaan bakken, berekende Steve Albini ooit. Nee, van copyright word je niet rijk.

Bovendien, heb ik er wel zin in om iedereen achter de vodden te zitten omdat ze een artikeltje van mijn site overnemen? Niet echt. Dan maak ik liever gebruik van die slimmerikken die geld weten te verdienen met mijn werk. Want, zoals Robert Scoble het mooi omschrijft:

I’ve found that the more I give away my content, the more magical stuff happens to me anyway and if that means my photos or writings or videos get used in some way that I don’t really like, well, that’s a risk I’m willing to take.

Daarom heb ik gekozen voor een Creative Commons licentie met toestemming voor commercieel hergebruik. Materiaal op mijn site mag iedereen hergebruiken. Ja, jij ook. Word jij daar rijk van, hartstikke mooi. Maar zet mijn naam er wel bij, zodat iedereen weet dat ik al die briljante (ahem) dingen heb gezegd. Dat is goede promotie voor mij – zolang je mijn naam maar goed spelt.

Arnoud<br/> (de titel van deze post is geïnspireerd op Marco Raaphorst’s post van 26 april)

Bier als zodanig

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Iusmentis, nog geen reacties

Wanneer is bier bier als zodanig? Inderdaad, collega-octrooigemachtigde David Musker schreef een werkelijk briljante parodie op de “software patent” ruzies van 2004 en 2005.

Virtual Worlds, with their own economies and political systems, have become commonplace. This report summarizes the history of the Free Beer debate, which occurred some years ago in Wasted Life, the first virtual world to feature a patent system. For those unfamiliar with Wasted Life, suffice to say that its countries and institutions are closely based on those of our own world, though the many colourful personalities are, of course, entirely fictitious creations of the players themselves.

Lees verder in The great free beer debate or, what ales the patent system?

Arnoud

Simulatie is technische uitvinding, aldus Europees Octrooibureau

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Het Europees Octrooibureau (EOB of EPO) trekt de laatste tijd een strengere lijn over wat ze wel en niet als “uitvinding” zien. Het moet gaan om techniek, en niet om iets zakelijks of abstracts zoals een veilingtechniek of een wiskundige formule. Wat je in je hoofd kunt nadoen, is geen uitvinding. Pas als er een stuk technologie aan te pas komt, kun je er wellicht octrooi op krijgen. Uitgebreid hierover is mijn artikel Taking care of business methods.

Onlangs publiceerde het EPO echter beslissing T 1227/05, waarin een simulatie-techniek tot uitvinding werd verklaard. Dit omdat hij gebruikt wordt bij het simuleren van halfgeleiders (chips), en daar zelfs een essentieel onderdeel voor de productie daarvan is.

Een merkwaardig contrast met eerdere zaak T 914/02. Daar besliste het EPO juist dat er geen sprake was van een uitvinding bij een manier om te berekenen hoe je een reactorkern het beste in een kerncentrale kunt laden:

technical character would be provided through the technical implementation of the method, resulting in the method providing a tangible, technical effect, such as the provision of a physical entity, eg a reactor core loaded according to a given design, or a non-abstract activity, such as through the use of technical means. The claimed method, however, lacks such a technical implementation.

Helemaal opvallend was deze passage die uitlegt waarom het EPO haar nieuwe uitleg gerechtvaardigd vindt:

A further fundamental change is to be found in the fact that development and production are increasingly separated, materially and geographically, in a globally distributed industry. In that light, too, the board considers specific patent protection to be appropriate for numerical development tools designed for a technical purpose.

In juni schreef ik nog dat het EPO haar regels duidelijk vond. Dat vindt men nog steeds (in ieder geval de heer Steinbrener die al deze regels uitvaardigt als voorzitter van de Kamer van Beroep), maar ik begrijp er zo niet veel meer van. Het doet me steeds meer denken aan een aflevering van Monty Python. Vandaar de geciteerde plaatjes uit Life of Brian hierboven, een passage uit mijn presentatie over business method octrooien van eind 2006.

Arnoud

Antigua mag inbreuk maken op Amerikaanse auteursrechten

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, nog geen reacties

De woordgrap over Pirates of the Caribbean weet ik nog steeds niet, maar ik weet wel dat dat Antigua nu straffeloos inbreuk mag maken op Amerikaanse auteursrechten. En wel voor maximaal 21 miljoen dollar. Dat besliste een WTO-arbitragecommissie afgelopen vrijdag naar aanleiding van een klacht van de microstaat dat de Verenigde Staten haar het internetgokken onmogelijk maakte.

De VS is fel tegen internetgokken, en doet er alles aan om buitenlandse poker- en goksites die zich op de VS richten het leven zuur te maken. Een recente wet, de SAFE Port Act, verbiedt het Amerikaanse financiële instellingen (banken en creditcardmaatschappijen) om geld op te sturen naar buitenlandse goksites. En zonder creditcardbetaling is de lol van internetgokken er snel af natuurlijk.

Het eiland AntiguaProbleem bij dit alles is dat die buitenlanden menen dat zij soevereine staten zijn en dus best goksites mogen exploiteren. En we hebben de Wereldhandelsorganisatie (WTO) om bij dat soort handelsdisputen in te grijpen. De gebruikelijke oplossing is om dan het benadeelde land tegensancties in te laten stellen. Als de VS Europese bananen van een oneerlijke invoerbelasting voorziet, dan mag Europa dat doen met Amerikaanse schoenen.

Alleen, Antigua (dat hele kleine groene stipje links) verkoopt geen bananen en ook geen schoenen. De economie telt grofweg maar twee dingen – toerisme en internetgokken. Dus waar kan men dan een invoerbelasting op heffen die de VS in de portemonnee treft?

Nou, intellectueel eigendom dus. Antigua moet van het TRIPS-verdrag de auteursrechten, octrooien, merken en aanverwante rechten van andere WTO-lidstaten respecteren. En nu heeft de arbitragecommissie beslist dat Antigua dat tijdelijk niet hoeft te doen:

the Arbitrator determines that Antigua may request authorization from the DSB, to suspend the obligations under the TRIPS Agreement mentioned in paragraph 5.6 above, at a level not exceeding US$21 million annually.

Klinkt leuk voor Antigua, al zal het nog wel lastig worden om te bepalen wanneer je 21 miljoen dollar aan inbreuk hebt gepleegd. Hoe vaak moet Pirates dan gedownload worden?

Meer achtergrond bij The Antigua- US WTO Dispute over Internet Gambling.

Arnoud

Computerbeveiliging over tien jaar

Geplaatst op in Security, 1 reacties

Aan het einde van het jaar is het gebruikelijk om vooruit te kijken. Beveiligingsgoeroes Bruce Schneier en Marcus Ranum discussiëren over de toekomst van computerbeveiliging:

Moore’s Law is easy: In 10 years, computers will be 100 times more powerful. My desktop will fit into my cell phone, we’ll have gigabit wireless connectivity everywhere, and personal networks will connect our computing devices and the remote services we subscribe to. Other aspects of the future are much more difficult to predict. I don’t think anyone can predict what the emergent properties of 100x computing power will bring: new uses for computing, new paradigms of communication. A 100x world will be different, in ways that will be surprising.

But throughout history and into the future, the one constant is human nature. There hasn’t been a new crime invented in millennia. Fraud, theft, impersonation and counterfeiting are perennial problems that have been around since the beginning of society. During the last 10 years, these crimes have migrated into cyberspace, and over the next 10, they will migrate into whatever computing, communications and commerce platforms we’re using.

Lees verder in Security in Ten Years op Schneier on Security.

Arnoud

Boete van OPTA voor verspreiden malware

Geplaatst op in Security, 2 reacties

De OPTA heeft drie Nederlandse bedrijven en hun twee directeuren een boete van in totaal een miljoen euro opgelegd, meldde Planet dinsdag. De boete (van 1 miljoen) was voor het verspreiden van de DollarRevenue reclamesoftware. Deze software installeerde ongevraagd andere software, toonde reclame in floepvensters (popups) en was niet of nauwelijks te verwijderen. Goed dus dat daar hard ingegrepen is, maar sinds wanneer doet de telecomwaakhond dat?

Nou, sinds augustus dit jaar ongeveer. Ongevraagd installeren van software is verboden op grond van het (Koninklijk) Besluit Universele Dienstverlening, en de OPTA gaat over de uitvoering van dat besluit.

Zoals ik destijds schreef:

Artikel 4.1 van dat Besluit regelt dat opslaan van gegevens op iemands computer alleen mag als men eerst de gebruiker duidelijk en nauwkeurig informeert over het hoe en waarom, en ook nog eens op een “voldoende kenbare wijze” gelegenheid biedt om dat opslaan te weigeren

Mooie zaak dus dat de OPTA zo voortvarend bezig is gegaan met deze regeling. Want malware kan niet hard genoeg bestreden worden.

Arnoud

Europees Octrooiverdrag 2000 van kracht

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

EPC 2000Op 13 december is het gewijzigde Europees Octrooiverdrag (EOV) in werking getreden. Het EOV regelt de verkrijging van Europese octrooien. Dit verdrag is, mede dankzij Nederland, in 1973 van de grond gekomen maar was ondertussen wel eens aan een grondige revisie toe. En dat is nu EPC 2000 geworden. Geen commentaar graag dat het al 2007 is, de discussies over de wijzigingen waren al moeilijk genoeg.

De belangrijkste wijzigingen worden samengevat door CMS Derks Star Busmann. Het gaat vooral om aanpassingen in de verleningsprocedures, maar er zijn twee inhoudelijke wijzingen die van groot belang zijn.

Uitvindingen met technisch karakter: EPC 2000 vermeldt nu expliciet dat octrooien alleen op uitvindingen op gebieden van de technologie verleend mogen worden. Dit zou duidelijk moeten maken dat b.v. puur zakelijke procedures (business methods) niet geoctrooieerd kunnen worden. Software is en blijft alleen octrooieerbaar als de software onderdeel is van een technische uitvinding.

Uitleg van octrooien: Europese octrooien moeten in elk land volgens de nationale wet worden uitgelegd. Zo kan het gebeuren dat de Nederlandse rechter vindt dat er inbreuk is, en de Duitse rechter concludeert van niet. Artikel 69 van EPC 2000 bevat een uitgebreid protocol dat probeert de uitleg enigszins te harmoniseren. Vooral belangrijk is het stuk over equivalentie. Hoorneman van CMS legt uit:

Soms wordt door een (beweerd) inbreukmaker een uitvoeringsvorm van de geoctrooieerde uitvinding toegepast waarbij één kenmerk niet hetzelfde is als beschreven in de conclusie. Bijvoorbeeld in de octrooiconclusie staat als kenmerk onder meer “verlichting voor een fiets” terwijl de (beweerd) inbreukmaker een “verlichting voor een scooter” toepast. Onder omstandigheden zal de rechter kunnen oordelen dat toch sprake is van inbreuk omdat het kenmerk scooter in het licht van de geoctrooieerde uitvinding equivalent moet worden geacht met fiets. Dit zal in de rechtspraktijk van belang kunnen zijn.

Het plaatje rechtsboven is de cover van het boek van Nicholas Fox over EPC 2000, volgens IP Kitten een zeer relevant boek voor wie meer over EPC 2000 wil leren.

Er is zelfs een wiki over EPC 2000.

Arnoud

Kabinet presenteert beleid op het gebied van auteursrecht

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, nog geen reacties

Gisteren heeft de regering een beleidsbrief naar de Tweede Kamer gestuurd waarin de plannen voor de komende jaren op het gebied van auteursrecht en piraterij worden gepresenteerd, meldt o.a. Tweakers. Het auteursrecht is immers “de laatste jaren in toenemende mate voorwerp van maatschappelijke en politieke discussie geworden” (goh, echt?), dus het werd tijd om hier nieuw beleid voor te maken.

Belangrijkste punten uit dit beleid zijn:

  1. Meer toezicht op collectieve instanties zoals Stichting de Thuiskopie
  2. Een geschillenkamer waar tariefgeschillen over die collectieve inning van heffingen kunnen worden afgehandeld
  3. Er moet één factuur voor het bedrijfsleven komen voor afdrachten van auteursrechten, in plaats van de soms meer dan tien nu
  4. Het thuiskopiestelsel moet worden geëvalueerd om een toekomstbestendige visie te ontwikkelen (altijd vervelend, die visies die niet bestand zijn tegen de toekomst)
  5. Het wetsvoorstel over auteursrechtcontracten moet nu eindelijk eens worden afgerond
  6. Meer optreden tegen roofovervallen op schepen op volle zee, pardon tegen grootschalige illegale verspreiding van auteursrechtelijk beschermde werken
  7. Onderzoeken naar onder andere wat te doen met “weeswerken”: publicaties waarvan de auteursrechthebbende onvindbaar is

Meer over de collectieve incasso van heffingen bij Planet.

Hoofdstuk 7, over de relatie tussen auteursrecht en innovatie, vond ik intrigerend. “De onderlinge beïnvloeding van innovatie, auteursrecht en marktwerking laat zich moeilijk in abstracte termen duiden en kan in de praktijk van geval tot geval sterk uiteenlopen”, schrijft men. Het voorbeeld is muziek:

Zo kunnen artiesten via internet een directe relatie opbouwen met de eindgebruiker om muziek te verkopen, zowel via de eigen website als via webwinkels, en kunnen door de toepassing van DRM licenties op maat worden aangeboden. Daarnaast ontstaan bedrijfsmodellen die reclame-inkomsten, abonnementsgelden of goodwill van fans als basis voor het verdienmodel hanteren. … Deze modellen kunnen bijvoorbeeld gebaseerd zijn op licentieverlening door middel van een Creative Commons-licentie of op de toepassing van vormen van DRM. Het bestaan van verschillende bedrijfsmodellen kan veel voordelen bieden, zoals meer keuzevrijheid en bevordering van de concurrentie.

Van het weekend nog maar eens goed lezen dus. Pierre Gorissen deed dat al en schreef:

Er zal nog voldoende te zeggen, doen en te vinden zijn rond auteursrechten in 2008. Maar zoals ik aan het begin al zei, deze brief wekt op mij een typisch Nederlandse indruk. Niet extreem in opvattingen. Organisaties als Brein zullen er voldoende in zien om te roepen dat de regering haar bestaansrecht onderschrijft. De Consumentenbond zal ongetwijfeld hernieuwd aandacht vragen voor de donkere kanten van DRM. En wij, gewone gebruikers, hoeven ook in 2008 niet bang te zijn voor een klop op de deur midden in de nacht.
We leven eigenlijk toch best in een prettig landje.

Arnoud

Hoe omzeil ik een softwarelicentiezegel

Geplaatst op in Iusmentis, Security, nog geen reacties

Hoe omzeil ik een licentiestickerDoor dit zegel te verbreken, aanvaardt u de licentievoorwaarden. Dat is een bekende tekst bij EULA’s of software-licenties. Omdat je de CD met de software niet uit de envelop krijgt zonder het zegel te verbreken, kan de maker van de software nu eenvoudig bewijzen dat je de EULA geaccepteerd hebt.

Niet helemaal, zoals uit de foto hiernaast blijkt. Dit was een zeer creatieve oplossing van ene Wellington Grey. En ja, hij mag nu de software installeren en gebruiken. Hij heeft deze rechtmatig verkregen, en dan zegt art. 45j Auteurswet dat je de software mag gebruiken. Het blijft natuurlijk verboden om deze te kopiëren en te verspreiden.

De rest van de presentatie gaat verder over de DMCA en waarom die dit zou verbieden als hij ook op niet-digitale zaken van toepassing zou zijn. De analyse rammelt nogal; de DMCA verbiedt het hacken van beveiliging van software, maar welke beveiliging wordt hier gehackt? Een knopje “Akkoord met licentie” omzeilen is echt geen beveiliging van de software. Maar dat is iets voor een andere keer.

De hierboven getoonde foto is gemaakt door Wellington Grey en is beschikbaar onder de Creative Commons 3.0 BY-SA licentie.

Arnoud