SCO versus Novell – einde verhaal voor SCO vs IBM?

Het bedrijf SCO, dat ruzie met IBM heeft over Linux, verloor onlangs een gerelateerde rechtszaak tegen Novell. Inzet van die zaak was wie nu eigenlijk eigenaar was van UNIX. SCO beweerde dat zij die rechten had gekocht van Novell, en dat IBM delen uit UNIX had gestolen en in het open source besturingssysteem Linux had verwerkt.

Op Ars Technica een uitgebreide analyse van de uitspraak in SCO vs. Novell: nee, de rechten lagen en liggen bij Novell. Bovendien heeft Novell het recht om SCO te verbieden gebruikers van UNIX met rechtszaken over UNIX lastig te vallen.

In the aftermath of federal district judge Dale A. Kimball’s recent ruling, which determined that Novell, not SCO, is the rightful owner of the UNIX copyrights, the once-mighty proprietary UNIX vendor is on the verge of annihilation. As SCO’s grasp on survival weakens and the company braces itself for descent into financial oblivion, much can be learned by reflecting on the circumstances of the case. A close reading of the ruling provides fascinating insight into the details of SCO’s battle and sheds light on the peculiar events through which SCO has branded itself with the bitter taint of infamy.

SCO heeft nog een aantal andere claims over richting IBM, zoals contractbreuk en schending van geheimhouding. Maar of die standhouden, wordt sterk betwijfeld.

Verrassend weinig discussie bij Tweakers.

Arnoud

Zit Microsoft aan GPLv3 vast?

GPL versie 3 is tegen Microsoft. En helemaal tegen die man die die creatieve deal met Novell bedacht heeft, waarbij Microsoft tegen betaling octrooilicenties geeft aan klanten van Novell voor het gebruik van SuSE Linux. Dus liep GPLv3 acht maanden achterstand op met als doel een constructie te verzinnen waardoor Microsoft nu aan GPL versie 3 hangt.

Op het eerste gezicht lijkt dat raar. Microsoft verspreidt geen GPL versie 3 software, en heeft dus geen GPL licentie nodig zou je zeggen. Bovendien, alleen de licentietekst aanpassen is niet genoeg. Microsoft moet ook iets doen waaruit blijkt dat ze akkoord zijn met de licentie. Zo meldde Slashdot onlangs dat een advocaat heeft gezegd (jaja, betrouwbare bronnen) dat Microsoft niet aan GPL versie 3 vastzit. Want, zo vertelt ze:

The strategy, Lam-Beattie said, will ultimately fail because parties have to willingly enter contracts, and contracts can’t be retrospective.
…
In this case, she said, Microsoft never acted – never ‘entered’ into the agreement, and the terms and conditions can only apply to new actions by Microsoft, not older ones. She said: “Their actions so far are not enough to say that they are bound.”

Maar het gaat niet om het feit dat Novell en Microsoft ooit een overeenkomst sloten en dat daardoor Microsoft nu aan GPL versie 3 vastzit. Dat kan inderdaad niet. “Iedereen die vorig jaar een contract sloot met Novell, verklaart zich daarmee nu alsnog akkoord met mijn licentie.”

Dat stukje “willingly” is gedeeltelijk waar. Je kunt in principe niet aan een contract gebonden worden tegen je wil. Maar als jij doet alsof je het wel wilt, kun je achteraf niet zeggen dat je het eigenlijk stiekem toch niet wilde. Als je iets doet waaruit blijkt dat je akkoord bent met de licentie, kun je daarna niet meer roepen dat je dat eigenlijk niet wilde. Zeker bij auteursrecht. Stel je verspreidt software. Dan ben je of akkoord met de licentie, of je bent auteursrecht aan het schenden. Wat is nu het meest logisch? Ik zou zeggen dat je akkoord bent met de licentie.

Nee, het plan is anders. En het gaat wel degelijk over toekomstige activiteiten. Zoals ik al schreef op Livre: Novell gaat straks GPL versie 3 software verspreiden, en Microsoft geeft Novell-klanten daar een octrooilicentie op. Maar GPL versie 3 eist dat Novell zo’n licentie voor de hele wereld had moeten afsluiten. Dus Novell schendt de GPL door toch te verspreiden met zo’n beperkte licentie.

Microsoft zet Novell daartoe aan. We weten uit de Amerikaanse Grokster-uitspraak dat “aanzetten tot inbreuk” ook inbreuk op het auteursrecht is (wat laatst nog bij een pornozaak aan de orde was). En de GPL zegt dat je je akkoord verklaart met de GPL door iets te doen dat normaal inbreuk is. Dus Microsoft zit nu vast aan GPL versie 3 en licentieert daarmee al haar octrooien gratis aan de hele open source gemeenschap. Pardon, vrije software gemeenschap.

Arnoud

Werknemer gebruikt GPL software van werkgever bij eigen bedrijf

Toevallig vond ik een vonnis over een geschil tussen een automatiseringsbedrijf en een (ex-)werknemer. Deze werknemer was gedurende zijn dienstverband vennoot van een vof, door hemzelf aangeduid als hobbybedrijfje. Dit hobbybedrijf leerde Virtual Private Network (VPN) oplossingen aan een bedrijf dat ook klant van zijn werkgever bleek te zijn. Daarbij zou onder andere de software van dat bedrijf gebruikt zijn. Echter:

Met betrekking tot de gebruikte technieken voert [gedaagde] aan dat Serac ten deze vordering onvoldoende heeft onderbouwd, dat VRISned (en niet [gedaagde]) gebruik heeft gemaakt van software die gratis te downloaden is (zgn. GPL-software) van het internet (wat ook Serac bij uitvoering van een dergelijke opdracht zou doen) en dat derhalve onduidelijk is welke technieken Serac bedoelt. [gedaagde] betwist dat Serac rechten zou kunnen ontlenen aan enig auteursrecht, laat staan dat sprake zou zijn van enige inbreuk daarop door [gedaagde].

Mag een medewerker bij zijn eigen bedrijf gebruik maken van dezelfde open source als bij zijn werkgever? Die laatste heeft natuurlijk geen auteursrecht op die software. Hooguit zou je kunnen betogen -en dat gebeurde hier ook- dat de manier waarop je die aan elkaar knoopt, unieke toegevoegde waarde is van het bedrijf. En bedrijfsgeheimen mag je niet zomaar meenemen en zelf gebruiken als werkgever.

In een heel andere zaak, over je eigen bedrijf beginnen na ontslag en zonder concurrentiebeding, werd de ex-werknemer verboden de software van de baas te gebruiken. Maar de rechter meldde daarbij wel dat “delen van het systeem die uitsluitend informatie bevatten die voor iedereen vrij via het publieke domein toegankelijk zijn, van het verbod zijn uitgezonderd”. Je mag dus dezelfde open source gebruiken als je vroeger bij je werkgever deed.

Arnoud

GPL versie 3 is in feite tegen open source

Vandaag op Livre mijn artikel GPL versie 3 is in feite tegen open source. Ik heb me al eerder druk gemaakt over GPL versie 3 en vrije software versus open source. Naar aanleiding van deze post over drie stromingen in open source nu dan dit artikel over de problemen die open source kan verwachten als GPL versie 3 aanslaat.

GPLv3 is tegen. Tegen DRM, tegen software-octrooien en vooral tegen bedrijven die hun hardware beperkt toegankelijk maken. En dat is een slechte zaak voor open source. Waar versie 2 een goede, pragmatische basis voor samenwerking bood, dringt versie 3 van de populairste open source licentie een rigide ‘vrije software’ regime op. Dit regime verstoort de balans die ten grondslag ligt aan het zo succesvolle model van open source. En daarmee, zo zegt Arnoud Engelfriet*, is GPL versie 3 in feite tegen open source.

Enige inspiratie uit het Jem Report verhaal over GPLv3 kan ik niet ontkennen.

Wie het verhaal live wil horen, kan zich aanmelden voor mijn lezing in oktober.

Arnoud

Skype veroordeeld wegens schenden GPL

In Duitsland is het bedrijf Skype veroordeeld voor schending van de GPL, melden onder andere Heise en Slashdot. Het bedrijf gebruikt open source in haar Voice-over-IP telefoon WSKP100, en bood de broncode daarvan aan op haar website (een 106 MB zipfile met een Linux kernel, Busybox, GNU binutils, curl, glibc, libjpeg, u-Boot en wpa_supplicant).

Punt is alleen dat dat niet genoeg is. De GPL eist dat je de broncode meelevert of op zijn minst een schriftelijk aanbod bijsluit om mensen de broncode toe te sturen als ze daar om vragen. Verwijzen naar een website mag alleen als de software zelf ook via een website wordt verspreid. Verspreid je de software anders, bijvoorbeeld in een telefoon dus, dan moet je meeleveren of dat aanbod bijsluiten. Verder bleek de handleiding geen kopie van de tekst van de GPL te bevatten, wat ook verplicht is.

De telefoon in kwestie is overigens afkomstig van SMC. Maar omdat Skype deze op de markt bracht, zijn zij toch verplicht om zich aan de GPL te houden. Het bedrijf kan zich niet verschuilen achter de toeleverancier (wat eerder ook D-Link niet lukte). Tegen SMC loopt een identieke rechtszaak trouwens.

iFross merkt nog op:

Zudem macht das Urteil in unmissverständlicher Weise klar, dass eine nur ungefähre Beachtung der GNU GPL nicht ausreichend ist, sondern auch Verletzungen von Lizenzdetails zum Rechtsverlust des Lizenznehmers und damit zur rechtswidrigen Nutzung der GPL-Software führen.

In het eerste vonnis inzake Sitecom werd namelijk nog simpelweg gezegd dat Sitecom niet mocht verspreiden

without at the same time – in accordance with the license conditions of the GNU General Public License, Version 2 (GPL) – making reference to the licensing under the GPL and attaching the license text of the GPL as well as making available the source code of the software “netfilter/ iptables free of any license fee.

Sitecom maakte vervolgens de software als download beschikbaar, met de zure opmerking “that these downloads are completely unnecessary unless you plan to do programming to alter the code.” Dat blijkt nu dus onvoldoende te zijn.

Op Slashdot wordt nog wat gemopperd over het Duitse vonnis, want dat gaat er vanuit dat de GPL een contract is. Maar naar Duits recht is de GPL ook een contract. Naar Nederlands recht ook.

Arnoud

Bruce Sterling’s Open Source Speech

Via via kwam ik de Open Source Speech van science-fiction auteur Bruce Sterling tegen. Sterling is geen programmeur maar kan wel ontzettend goed aangeven hoe dingen in elkaar zitten. Deze speech, of beter rant, is al uit 2002 maar nog steeds actueel. En de ontwikkelaars krijgen er flink van langs:

It’s like life in a refugee camp. If you want Doctors Without Borders to show up, you don’t want to have yourself any kind of really nice refugee camp. With some flowers, and a safe place for old ladies to knit. You want that inferno of starvation and disease that looks really good on CNN. Because if you actually organized a refugee camp, then you’d have stuff like taxes and gas and electricity and police protection, as opposed to what one gets in squatters’ camps, which is, incessant internal quarrels. Because there’s never just one gang trying to run the anarchy. You get bitter quarrels, between Free Software and Open Source, between the Stallman hero-model and alternative business.

Oftewel: het verschil tussen open source en vrije software.

Arnoud

Het verschil tussen vrije software en open source

Op Bright las ik een artikel over de Neo1973 dat begint met:

De iPhone is prachtig, maar programmaatjes draaien van derden is er niet echt bij. Ok, programmeurs kunnen programma’s schrijven zolang deze in Safari draaien, maar de iPhone blijft een duur, gesloten systeem.

En dat deed me meteen denken aan de klaagzang van de FSF over de iPhone, die precies gelanceerd werd op de dag dat GPL versie 3 uitkwam:

Tomorrow, Steve Jobs and Apple release a product crippled with proprietary software and digital restrictions: crippled, because a device that isn’t under the control of its owner works against the interests of its owner.

Alleen is het antwoord van de FSF niet veel meer dan “het moest niet mogen”, terwijl het antwoord van open source op de iPhone een stuk duidelijker is:

De Neo1973 heeft een 2,8 inch touchscreen, geïntegreerde AGPS, bluetooth, micro SD-kaart, is een quad band telefoon, draait op open source Linux, is sim-lock vrij en kost slechts 300 dollar.

Meer over dit apparaat bij Ars Technica.

En dat laat precies zien wat het verschil is tussen vrije software en open source. Open source is één van de succesvolste modellen voor softwareontwikkeling. Vrije software is een politieke beweging, waarbij het maken van software slechts een middel is.

UPDATE: (27 juli) vandaag publiceerde Livre mijn artikel GPL versie 3 is in feite tegen open source.

Arnoud

Discussie over GPL versie voor Busybox

Een voorbeeldje van de praktische problemen die we kunnen verwachten met GPL versie 3: heftige discussie over de licentie van Busybox in LWN: Busy busy busybox. Busybox is een veelgebruikt stuk software in embedded systemen, dat zo ongeveer alle veelgebruikte Linux-tools vervangt maar vele malen kleiner is.

Busybox was altijd onder “de GPL”, en de huidige maintainer wilde dit omzetten in “GPL versie 2 of 3”. Dual licensing dus, zodat bedrijven konden kiezen of ze liever versie 2 of versie 3 wilden gebruiken. Dat gaf veel discussie, want de oorspronkelijke auteur claimde dat het project begonnen was met “de GPL” en nu dus naar GPL versie 3 zou moeten gaan.

What followed was a long discussion on whether DRM differs from simply putting the code into ROM, whether the FSF is more worthy of trust than IBM, whether a move to a GPLv2-only license was possible, how much of Bruce’s original contribution remains, and so on. Interested parties are encouraged to go into the BusyBox list archives and spend considerable time plowing through the postings; they do not always show the free software community at its best. The real outcomes, however, are this:

BusyBox will be GPLv2 only starting with the next release. It is generally accepted that stripping out the “or any later version” is legally defensible, and that the merging of other GPLv2-only code will force that issue in any case.

Bruce Perens wants his contributions to keep the “any later version” language, and has requested (“and required”) that the copyright notices reflect this wish. Accommodating a contributor’s wishes in this regard is normally done, but Rob Landley has refused to go along; his reason, in the end, boils down to “I’m mad at Bruce and don’t want to.”

Zie ook de uitgebreide kritiek uit the Jem Report waarover ik eerder blogde. Mijn eigen commentaar komt na mijn vakantie trouwens.

Arnoud

The Jem Report uitgesproken kritisch over GPL versie 3

Jem Matzan, een bekende auteur over open source in o.a. Linux Today, is uitgesproken kritisch over GPL versie 3. Onder de kop “GPLv3 license marks GNU’s decline” schrijft hij:

We will look back on this and say that June 29, 2007 was the day when the Free Software Foundation jumped the shark, creating an impassable chasm where there was already an uncomfortable rift between the Free Software Foundation and GNU Project, and the larger free software and open source worlds. The GPLv3 adds restrictions galore for developers and users alike, none of which are designed to be understood by the people who matter most — programmers and users. The FSF tells us that the new restrictions in the GPLv3, on patents, patent licensing, and hardware capabilities, are there to make us more free. That’s right — more restrictions are being forced on us so that we can be “more free.” If that sounds like a big steaming pile of nonsense to you, then I’m with you, brother.

Zo ver ga ik niet, maar de insteek bij GPLv3 vind ik wel degelijk erg negatief. Zoals ik al schreef, men is “tegen” van alles en niet zozeer “voor” iets. Als je niet uitkijkt, kan dat een sfeer oproepen van wij-hebben-gelijk en voor-afwijkende-meningen-is-geen-plaats en dat komt de samenwerking niet ten goede.

Een ander punt van kritiek is de begrijpelijkheid. Waar een programmeur met een beetje goede wil nog wel door GPL versie 2 heenkomt, zal dat met versie 3 niet meevallen. Hij is twee keer zo lang en drie keer zo moeilijk te begrijpen. Die nieuwe verboden vereisen de nodige moeizame juridische constructies.

UPDATE: (27 juli) vandaag publiceerde Livre mijn artikel GPL versie 3 is in feite tegen open source.

Arnoud

‘Open voor business’ nu ook verkrijgbaar als PDF

Livre meldt dat het boek ‘Open voor business’ van Jaap Bloem en Menno van Doorn nu ook als PDF-bestand (onder een Creative Commons-licentie) te downloaden is.

Het boek begint met de relatie tussen open source en open innovatie duidelijk te maken. De auteurs zien consumentgeleide innovatie als de sleutel om deze brug tussen open source en open innovatie te bouwen. Uitgangspunt van open innovatie is tenslotte openstaan voor anderen. En waarom zouden dat geen ‘consumenten’ kunnen zijn? Mag je die mensen eigenlijk nog wel ‘consument’ noemen als ze bijdragen aan productontwikkeling en niet alleen maar braaf consumeren wat je ze aanbiedt?

Een boekbespreking bij Kennisland vat het boek als volgt samen:

In zeven hoofdstukken geven de auteurs vorm aan hun vermoeden door de lezer mee te nemen langs voorbeelden van open innovatie, een overzicht van de softwaremarkt, drijfveren in de open-sourcegemeenschap, open sourcecultuur, en de vraag hoe ‘open’ de toekomst zal zijn. Uiteindelijk formuleren Bloem en Van Doorn dertien lessen voor open innovatie. Belangrijkste boodschap is dat gebruikerservaring in open innovatie centraal hoort te staan, serieus genomen moet worden, en dat open business gebouwd wordt rond een meedenkende en meeproducerende massa consumenten.

Arnoud