Inclusief twee spammers.
Gelukkig bent u allen (met uitzondering van de 109 man in de Akisment-bittenbak) een stuk beschaafder. Dank!
Via Erwin Boogert’s R-win.com.
Arnoud
Nieuw op Iusmentis: Peer-to-peer (P2P) File sharing
Langzaam maar zeker ben ik mijn site Iusmentis aan het herverbouwen. Dankzij deze blog wordt steeds duidelijker welke onderwerpen er nu voor internetrecht relevant zijn, en dat vertaal ik dan naar nieuwe thema’s op de site. De nieuwste toevoeging:
Verspreiding van muziek, films en ander auteursrechtelijk beschermd materiaal via zogeheten file sharing (“bestanden delen”) netwerken wordt steeds populairder.
Peer-to-peer (P2P) File sharing (iusmentis.com) door Arnoud Engelfriet.
Arnoud
Psychoanalyse van Powerpoint
Eindelijk weer eens een goed boek over Powerpointen, na alle Extreme Powerpoint voor dimwits 2007 Vista Ultimate boekjes van de afgelopen tijd. En dan bedoel ik Clear and to the Point: 8 Psychological Principles for Compelling PowerPoint Presentations door psycholoog Stephen M. Kosslyn. Garr Reynolds van Presentation Zen is erg enthousiast:
Clear and to the point gives a great amount of specific advice that’s rooted in well-known psychological principles. I have no issues at all with the principles outlined by the author, but any time you give specific do’s & don’ts in a book like this you are bound to have people disagree with some of your example treatments. I have some minor issues with only a few of the slide examples in the book, but all-in-all I would say that this is one of the most useful books on PowerPoint to ever be printed. Why this is not getting more press and more sales is a huge mystery — it’s as if Oxford Press or the author do not want this book to do well. Odd. This is not a how-to-use-PowerPoint book, nor does it prescribe a method (which are two of its attractive features to me). But this is a very good book and it deserves some buzz.
Een paar voorbeelden uit het boek staan op Powerpoint for Martians.
Arnoud
Nieuw op Opinieweblog: Van kopijrecht naar auteursrecht
In de serie ¡Viva la Creación! schreef ik het tweede artikel:
Hoe kun je geld verdienen met content, zonder je krampachtig aan het copyright vast te klampen? Als jurist moet ik dit vast een ongepaste vraag vinden. Auteursrecht is een wettelijk geregeld monopolie. De auteur heeft de beslissing over wat er met zijn werk gebeurt. Inbreuk is piraterij en schandalig. Zo staat het in de wet. Nou ja behalve dat ’schandalig’ dan. Dus hoezo auteursrecht loslaten? Straks gaan we zeker ook eigendom afschaffen!
Lees verder: Van kopijrecht naar auteursrecht.
Arnoud
“Bescherming Funda nekt marktwerking”
Gespecialiseerde zoekmachines moeten niet gehinderd worden door geschriftenbescherming. Dat schrijft Laurens Mommers van eLaw@Leiden in Het Financieele Dagblad naar aanleiding van de Jaap-zaak, waarbij de NVM-makelaars overname van huizenadvertenties voorkwamen met een beroep op de geschriftenbescherming, het stiefbroertje van het auteursrecht.
We zullen steeds vaker gespecialiseerde zoeksites gebruiken om op internet te vinden wat we zoeken. Algemene zoekmachines zoals Google zijn nauwelijks geschikt om een nieuw huis of om een goedkoop ticket te vinden, omdat ze geen specifieke zoek†en selectiemogelijkheden bieden, zoals de prijs van een product. We zijn dus gebaat bij partijen die dergelijke gegevens verzamelen en het daarmee mogelijk maken om gemakkelijk iemands telefoonnummer te vinden, de goedkoopste reis naar Spanje te boeken, of het mooiste huis tegen de beste prijs te vinden. Alle stappen die bedrijven zetten om zich tegen zo’n vergelijking te wapenen, werken uiteindelijk tegen onze welvaart.
Via Emerce.
Arnoud
Nieuw op Iusmentis: Aansprakelijkheid
Aanbieders van internetdiensten, zoals providers maar ook forumbeheerders en soms zelfs bloggers, hebben in theorie de mogelijkheid om alles wat ze plaatsen, aanbieden en/of doorgeven te controleren. Wie iets publiceert, is dan ook in principe aansprakelijk voor bijvoorbeeld inbreuk op auteursrecht van anderen, of als sprake is van smaad of laster. De wet beperkt deze aansprakelijkheid echter wanneer het gaat om materiaal van anderen.
Met deze artikelen en verwijzingen (vetgedrukt zijn nieuw):
Gronden voor aansprakelijkheid
- Inbreuk op auteursrecht
- Smaad, laster of belediging
- Schending van portretrecht
- Plaatsen van hyperlinks
Wanneer aansprakelijk
- Aansprakelijkheid van providers
- Strafrechtelijke aansprakelijkheid van providers
- Aansprakelijkheid bij weblogs
- Aansprakelijkheid bij forums
Identificatie van klanten
Arnoud
Niet zeuren, gewoon samen delen dat netwerk
Kijk, zo kan het ook. In plaats van netneutraliteit aan de kant te willen zetten, gewoon een technische oplossing voor al die video die het internet verstopt. Via ISPam.nl:
De oplossing van de video werkgroep van AMS-IX moet er voor gaan zorgen dat populaire video’s, die veel bekeken worden, automatisch op de servers van ISP’s worden geplaatst, waardoor deze enkel nog via het eigen interne netwerk hoeven te worden verspreid. Of te wel het principe van caching zoals we dat al langer kennen, maar dan voor video.
Iets meer uitleg bij Emerce:
De afgelopen jaren waren er al onderlinge afspraken tussen providers om bandbreedte uit te wisselen bij de Ams-IX, het zogeheten ‘peering’. Het nieuwe systeem gaat volgens de betrokkenen een stap verder. Het zorgt ervoor dat de meest bekeken videobestanden automatisch op servers van de providers komen te staan waarna ze die de beelden binnen het eigen netwerk kunnen verspreiden.
Caching, tijdelijke opslag voor je klanten, is geen inbreuk op het auteursrecht wanneer een provider het doet. De auteurswet, artikel 13a kent daar een expliciete vrijstelling voor:
Onder de verveelvoudiging van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst wordt niet verstaan de tijdelijke reproductie die van voorbijgaande of incidentele aard is, en die een integraal en essentieel onderdeel vormt van een technisch procédé dat wordt toegepast met als enig doel a) de doorgifte in een netwerk tussen derden door een tussenpersoon (…) van een werk mogelijk te maken, en die geen zelfstandige economische waarde bezit.
Arnoud
Want zo is het ook!: ‘Deze maar doen dan?’ is een stomme vraag
Want zo is het ook! is er weer:
Het zou te ver gaan om het een noodzakelijk kwaad te noemen, maar winkelen is niet mijn hobby. Maar soms moet je. Omdat iemand per se jarig moet worden, omdat je met je grauwgrijze Nike-sweater niet voor de klas kan, omdat je iemand gezelschap houdt, of omdat je schoenen eigenlijk allang wijlen zijn. In dergelijke gevallen spoed ik mij dorpwaarts en bestorm hier en daar een winkel.
Lees verder waarom ‘Deze maar doen dan’ een stomme vraag is. En Tink, als je dit leest: blog alsjeblieft vaker.
Arnoud
BREIN: “providers zijn aansprakelijk voor wangedrag anonieme klanten”
Een opvallende passage uit het persbericht van BREIN waarin men meldt weer 6 Bittorrent websites uit de lucht te hebben gehaald :
Met de verstrekte naam- en adresgegevens van de site-eigenaren kan BREIN deze in persoon aanspreken om herhaling te voorkomen en schadevergoeding te vorderen. Het komt voor dat service providers niet over betrouwbare klantgegevens beschikken omdat zij toestaan dat deze zich anoniem of met valse gegevens registeren. In dat geval trekken zij de aansprakelijkheid voor de door de site veroorzaakte schade naar zich toe.
Volgens mij heb ik een nieuwe Kluwer collegebundel nodig. Waar staat dat?
Artikel 6:196c BW gaat over de aansprakelijkheid van providers.
Een webhoster valt onder lid 4:
Degene die diensten van de informatiemaatschappij verricht als bedoeld in artikel 15d lid 3 van Boek 3, bestaande uit het op verzoek opslaan van van een ander afkomstige informatie, is niet aansprakelijk voor de opgeslagen informatie, indien hij:
a. niet weet van de activiteit of informatie met een onrechtmatig karakter en, in geval van een schadevergoedingsvordering, niet redelijkerwijs behoort te weten van de activiteit of informatie met een onrechtmatig karakter, dan wel
b. zodra hij dat weet of redelijkerwijs behoort te weten, prompt de informatie verwijdert of de toegang daartoe onmogelijk maakt.
Ik zie daar nergens staan dat ze moeten weten wie hun klanten zijn. Als ze (moeten) weten dat de informatie onrechtmatig is, dan moeten ze de informatie verwijderen. Dat lijkt me logisch, en dat zou ook genoeg moeten zijn.
De Nederlandse wet heeft wel een regeling over afgifte van identificerende gegevens:
Artikel 54A Wetboek van Strafrecht. Een tussenpersoon die een telecommunicatiedienst verleent bestaande in de doorgifte of opslag van gegevens die van een ander afkomstig zijn, wordt als zodanig niet vervolgd indien hij voldoet aan een bevel van de officier van justitie, na schriftelijke machtiging op vordering van de officier van justitie te verlenen door de rechter-commissaris, om alle maatregelen te nemen die redelijkerwijs van hem kunnen worden gevergd om de gegevens ontoegankelijk te maken.Maar let wel: de officier van justitie. Niet Brein.
Dat past ook binnen het advies van de Advocaat-Generaal van het Europese Hof trouwens. Ook die was van mening dat de Richtlijn alleen gebruikt kan worden om afgifte van persoonsgegevens aan opsporingsdiensten toe te staan. Niet aan private personen of organisaties.
Via ISPam.nl.
Arnoud
Social engineering: van vuilnisbak naar Hyves-profiel
Een erg lastige vorm van computercriminaliteit is social engineering: niet een computer hacken maar de persoon er voor. Je voordoen als je slachtoffer, dat helaas zijn wachtwoord is vergeten (“en mijn gebruikersnaam is er-o-o-tee”) en zielig doen tot de helpdesk het wachtwoord verandert. Meer voorbeelden bij Microsoft en Securityfocus.
Daar heb je natuurlijk wel de nodige informatie over je slachtoffer bij nodig. Vroeger moest je dan diens vuilnisbak plunderen in de hoop een brief of bankafschrift te vinden. Tegenwoordig is dat een stuk makkelijker: bekijk iemands Hyves-profiel, blader door zijn Linkedin-contactenlijst of lees zijn weblog.
In Emerce een waarschuwend artikel over de risico’s van zulke Web 2.0-sites. Men citeert XS4All:
Met Web 2.0-toepassingen wordt van mensen verwacht dat ze informatie géven. Dat is wezenlijk anders dan de aard van het web een paar jaar geleden. Toen was internet er vooral om informatie tót je te nemen. Hoe meer je geeft, hoe meer risico je loopt. We vinden het verstandig om internetgebruikers erop te wijzen dat dat hun eigen risico is.
XS4All biedt ook een veiligheidstraining waar deze aspecten aan de orde komen.
Je voordoen als iemand anders kan computervredebreuk zijn. Het probleem is natuurlijk dat dat bijzonder lastig te bewijzen is als iemand jou je wachtwoord weet te ontfutselen. Dat laat geen sporen na die een echte ‘hack’ wel nalaat.
UPDATE: (6 september) ook Corcom heeft er een stukje over.
Arnoud