Schenden van de gebruiksvoorwaarden van een site is toch geen computervredebreuk

| AE 11863 | Regulering, Security, Uitingsvrijheid | 6 reacties

Het schenden van de gebruiksvoorwaarden van een site is toch geen computervredebreuk, las ik bij Ars Technica. Een federale rechter in Washington, DC heeft geoordeeld dat de strenge Amerikaanse Wet Computercriminaliteit (Computer Fraud and Abuse Act) niet van toepassing is enkel omdat iemand op een site actief is in strijd met de gebruiksvoorwaarden. Dat zal enige rust geven bij veel onderzoekers, want in de literatuur werd vaak gedacht van wel: je bent dan immers ergens waar je niet mag zijn, en dat zou naar de letter van de wet al computervredebreuk zijn. Maar de rechter wijst erop dat je dan private partijen de strafwet laat schrijven, en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

De zaak was aangespannen door onderzoekers die raciale discriminatie wilden vaststellen op banenzoeksites. Daarvoor moeten ze data scrapen van die sites, iets dat in de voorwaarden natuurlijk verboden is. Ook wilden ze nepprofielen aanmaken, en ook dat is tegen de voorwaarden. Hun zorg was niet dat ze dan een schadeclaim zouden krijgen (wat in theorie kan, mits de schade aan te tonen is) maar vooral dat de sites dan de FBI op ze los zouden laten wegens computervredebreuk.

De CFAA verbiedt namelijk ” intentionally accessing a computer without authorization or in excess of authorization”, waarbij onduidelijk is wat “authorization” dan precies is. De gedachte dat dat is wat men toestaat in de gebruiksvoorwaarden is geen gekke; op iemands privé-eigendom mag je doen wat die je toestaat en niet meer, dus dat zou ook bij computers gelden. Dat maakt het wel heel makkelijk voor site-eigenaren om ongewenst gedrag af te schrikken: formuleer een verbod en bel de FBI (het is een federale wet immers) wanneer iemand het toch doet.

Met name bij onderzoekers in securitygebied gaf dit veel zorgen, maar ook in andere gebieden zoals hier onderzoek naar gedrag van grote sites is dit een punt van zorg. Daarom de rechtszaak, die overigens mede ingestoken was op het First Amendment want als onderzoeker niet mogen zoeken in openbare data is toch wel een ernstige inbreuk op je informatievrijheid – ook het vergaren van informatie valt onder dit recht, namelijk. Ook bij ons.

De rechtbank heeft dat echter niet nodig, en concludeert simpelweg dat het niet de bedoeling is dat website-eigenaren zelf stukjes strafwet mogen schrijven:

Under such circumstances, the CFAA’s prohibition on “access[ing] a computer without authorization,” even though phrased “in the form of a general prohibition” that can often escape nondelegation worries, see Silverman v. Barry, 845 F.2d 1072, 1086 (D.C. Cir. 1988), becomes unworkable and standardless. Criminalizing termsof-service violations risks turning each website into its own criminal jurisdiction and each webmaster into his own legislature. Such an arrangement, wherein each website’s terms of service “is a law unto itself,” Emp’t Div., Dep’t of Human Res. of Or. v. Smith, 494 U.S. 872, 890 (1990), would raise serious problems. This concern, then, supports a narrow interpretation of the CFAA.

Dit is niet de eerste uitspraak langs deze lijn. Ars Technica citeert een 3-2 uitkomst van zaken die voor en tegen dit argument aanliepen. Dat betekent dat het naar de Supreme Court moet om een definitieve uitspraak te krijgen, iets dat nog wel even zal duren.

In Nederland zou ik overigens eveneens niet verwachten dat iemand wordt vervolgd enkel omdat de voorwaarden iets verbieden. Als je er ‘gewoon’ bij kunt komen, dan is het civiel onrechtmatig maar daarmee nog lang niet strafbaar. Data scrapen waar je zonder exploits bij kunt, is daarvan een voorbeeld. Idem voor een nepprofiel. Pas als wat je doet sowieso al strafbaar is (een nepprofiel ten behoeve van identiteitsfraude of oplichting bijvoorbeeld) dan krijg je het OM achter je aan.

Arnoud

Hoe erg is het dat onze loginbanner “Welkom” zegt tegen mensen?

| AE 11713 | Security | 6 reacties

Een lezer vroeg me:

Op onze interne servers krijgt personeel een loginscherm met daarop een tekst à la “Welkom bij Initech, gelieve in te loggen – uitsluitend voor werkdoeleinden gebruiken”. Nu zegt onze ISO auditor dat deze tekst problematisch is, omdat met name dat ‘welkom’ zou maken dat inbrekers kunnen claimen er niet wederrechtelijk te zijn. Dus het moet worden “Verboden toegang – uitsluitend geautoriseerd personeel – misbruik wordt vervolgd als misdrijf”. Dat vind ik niet echt vriendelijk naar mijn personeel, is er een tussenweg? Is dit echt zo krom, juridisch?

Dit is een broodje aap-verhaal dat geen enkele juridische basis kent. Het recht werkt niet zo en de inhoud van zo’n loginscherm gaat echt het verschil niet maken wanneer iemand vervolgd wordt voor computervredebreuk.

Natuurlijk komt dit verhaal uit Amerika, maar ook daar lijkt het nergens op een werkelijke zaak te herleiden (deze en deze bijvoorbeeld zijn vrij oude bronnen al). Ik kan in Nederland geen enkele rechtszaak rond computervredebreuk vinden waarbij het zelfs maar een discussie was wat de loginbanner of MOTD vermeldde.

Het recht kijkt nooit naar één specifiek aspect van de zaak, zoals zo’n logintekst. Bij rechtszaken wordt altijd gekeken naar de volledige omstandigheden van het geval. Het criterium is immers of de inbreker had moeten weten dat hij op verboden terrein was toen hij de handeling verrichte die hem ten laste werd gelegd. Dat zal nooit afhangen enkel van een zo’n tekstje. Je moet bijvoorbeeld nog steeds inloggen op het systeem van de vraagsteller, en als je een wachtwoord raadt dan moet je weten dat dat niet mag. Dus ga je alsnog nat.

Ik kan werkelijk geen situatie bedenken waarin die tekst relevant is. Heel misschien als er een gast/gast account is op zo’n systeem én je dingen kunt doen die niet gewenst zijn vanaf zo’n gastenaccount. Dan mocht je naar binnen (“welkom”) en mocht je inloggen zonder bekend te zijn (gast/gast) en was je in staat iets te doen dat niet de bedoeling was, hoe kon je dan weten dat dat laatste het geval was. Maar dat voelt weinig realistisch.

Arnoud

Wanneer is het hebben van een Remote Acces Tool en een Keylogger strafbaar?

| AE 11106 | Regulering, Security | 22 reacties

In december werd een man veroordeeld voor het voorhanden hebben en verspreiden van Blackshades software. De rechtbank merkte dit aan als medeplichtigheid tot computervredebreuk, omdat deze software gebruikt kan worden om een inbraak in andermans computer te vergemakkelijken. Wat diverse lezers ertoe bracht om me te vragen, hoezo is het strafbaar om die software te hebben? Er zijn zo veel tools voor remote access, hoe moet je nu weten wanneer dat wel of niet strafbaar is?

Het enkele feit dat software geschikt is voor remote access maakt deze natuurlijk niet meteen een hulpmiddel voor computervredebreuk. De wet spreekt van “ontworpen of geschikt gemaakt” voor het misdrijf (art. 139d lid 2 Strafrecht), en niet alle binnengaan of binnendringen in andermans computer is een misdrijf. Een ICT-bedrijf kan immers prima legaal bij de klant zijn computer binnengaan om onderhoud te plegen onder een contract, of op verzoek inloggen om een probleem te herstellen.

Dergelijke software kan ook door criminelen worden gebruikt om stiekem bij mensen binnen te dringen, en dan bijvoorbeeld data te gijzelen of te verkrijgen, of om de computer als springplank voor een aanval elders te gebruiken. Dat zijn misdrijven.

Hoe zie je dan het verschil? Zoals ik wel vaker zeg, dat zie je aan de intentie van hoe de software wordt vermarket en hoe deze in de markt bekend staat. De software Blackshades staat bekend als hackingtool:

Blackshades is the name of a malicious trojan horse used by hackers to control infected computers remotely. The malware targets the computers using Microsoft Windows -based operating systems. According to US officials, over 500,000 computer systems have been infected worldwide with the software. … Blackshades infects computer systems by downloading onto a victim’s computer when the victim accesses a malicious webpage (sometimes downloading onto the victim’s computer without the victim’s knowledge, known as a drive-by download) or through external storage devices, such as USB flash drives.

De rechtbank is dan ook van oordeel dat de Blackshades software hoofdzakelijk is ontworpen om het plegen van computervredebreuk mogelijk te maken. Daarmee is bezit van deze software dus strafbaar. Dat de software ook gebruikt kan worden voor legale activiteiten is dan niet relevant; het gaat erom of hij hoofdzakelijk bedoeld is voor illegale zaken. En gezien hoe deze software algemeen bekend staat, en het soort features dat aan boord is, is dat hier dus het geval.

De verdachte wilde zich aansluiten bij de reeds bestaande Blackshades organisatie, en kreeg dat op zeker moment ook voor elkaar. Bovendien had hij wetenschap van alle functionaliteiten en illegale mogelijkheden van deze software. Dat maakt hem ook strafbaar voor het voorhanden hebben van die software, én voor medeplichtigheid aan misdrijven zoals binnendringen en denial of service aanvallen.

Arnoud

Wanneer URL-manipulatie strafbaar is als computervredebreuk

| AE 9566 | Regulering | 11 reacties

Vanwege mijn vakantie deze week geen nieuwe blogs. In plaats daarvan een terugblik op de afgelopen tien jaar: ik heb vijf populaire blogs geselecteerd en kijk er anno 2017 graag nog eens naar met jullie. Vandaag: Wanneer URL-manipulatie strafbaar is als computervredebreuk, De man die de kersttoespraak van koningin Beatrix op internet vond, heeft zich… Lees verder

Een Spotify-account overnemen versus de Wet computercriminaliteit

| AE 8064 | Regulering | 15 reacties

Weer een interessante Tweakersdiscussie, ditmaal over een jongen die een Spotify premium account generator gebruikt had dat van een politie-stagiair bleek te zijn. Die wist de jongen te traceren en dreigde met aangifte wegens creditcardfraude. Hoe strafbaar is dat dan, een Spotify-account overnemen? De agent-in-opleiding noemt art. 232 Strafrecht als basis. Dat artikel stelt strafbaar… Lees verder

De security scan als strafbare poging tot computervredebreuk

| AE 7233 | Security | 10 reacties

Wanneer is het zoeken naar kwetsbaarheden nu strafbaar als computervredebreuk? Een vaak terugkomende discussie, waar nu met een vonnis (dank, lezer) een eerste antwoord op is gegeven. Een security scan is strafbaar als het er alle schijn van heeft dat je van plan bent daarna in te gaan breken. Een security scan kan van alles… Lees verder

Is het strafbaar mijn wachtwoord van online diensten te delen met vrienden?

| AE 7067 | Security | 22 reacties

Een lezer vroeg me: Het is vaak tegen de gebruikersvoorwaarden om mijn login gegevens van een digitale dienst zoals een krantenabonnement of streamingdienst met anderen te delen. Maar is het ook strafbaar? En hoe zit het als ik er een vergoeding voor vraag, zodat de ander en ik allebei de helft van het abonnement betalen?… Lees verder

Is een portscan strafbaar?

| AE 6593 | Security | 33 reacties

Een lezer vroeg me: Op mijn thuisserver zie ik met zeer grote regelmaat portscans voorbij komen. Is dat eigenlijk niet strafbaar en wat kan ik er juridisch tegen doen? Een portscan (port scan?) is een technisch hulpmiddel om vast te stellen welke diensten een bepaalde server aanbiedt. Diensten (services) zijn via verschillende adressen op een… Lees verder

Wanneer is rondkijken op iemands pc (mét toestemming) alsnog strafbaar?

| AE 6204 | Security | 19 reacties

Een lezer vroeg me: Een kennis vroeg me laatst om op afstand op zijn PC in te loggen om hem zo te helpen met een probleempje. Tijdens het oplossen daarvan klikte ik ook een paar mapjes aan die misschien niet direct relevant waren, waarop hij me direct beschuldigde van computervredebreuk. Klopt dat? Hij heeft me… Lees verder