Geenstijl.nl: “UVA niet meer welkom!”

Ik studeer aan de UvA en ik lees Geenstijl, maar dat laatste kan niet meer vanaf het netwerk van de eerste. Want wat blijkt, het Zookma project van de UvA kopieerde en publiceerde comments van diverse sites, met kennelijk de bedoeling daar allerlei analyses op te doen. Geenstijl roept, in haar geheel eigen stijl:

Sterker nog, een professor is op dit moment bezig op kosten van de belastingbetaler een heus bedrijfje op te zetten dat onze content en comments gaat verkopen aan de hoogstbiedende. Hoe dat werkt? Welnu, comments van commenters en onze content worden inclusief commentnaam en datum opgeslagen in een hele grote database. (voorbeeldje) Bij andere sites slaan de ‘wetenschappers’ ook emailadres en woonplaats op. Daar laten ze dan allerhande leuke statistiekjes op los. Vervolgens worden comments gerangschikt naar onderwerp. En de ‘wetenschappers’ gaan uw kritieken op -laten we zeggen- Wouter Bos of de Avro vervolgens verkopen aan Wouter Bos of de Avro. Maar dat MAG helemaal niet en dat PIKKEN we niet.

Comments zijn natuurlijk gewoon auteursrechtelijk beschermd, aangenomen dat mensen iets meer zeggen dan “wat een onzin”. De enige eis is tenslotte of iets origineel en creatief is. Je hoeft je werk niet te deponeren of vast te leggen. Zelfs een copyright notice is niet nodig.

Door ze te plaatsen op een site, geef je de eigenaar daarvan het recht ze op te nemen in die pagina en om ze aan andere lezers/bezoekers te laten zien. Daarbij kan de site natuurlijk in zijn reglement vastleggen dat zulke comments gemodereerd mogen worden, of zelfs verwijderd. Pardon, weggejorist.

Dat betekent echter nog niet dat die comments zomaar overgenomen mogen worden naar een andere site, ook niet voor wetenschappelijk onderzoek. Een citaat, een enkele comment, mag wellicht wel bij onderzoek of kritiek, maar gewoon de hele site leegtrekken gaat de grenzen van het citaatrecht te buiten. Zookma heeft dan ook de boel snel weggehaald en haar excuses aangeboden. EDIT: maar wel goed verstopt, helemaal onderaan de pagina in het lichtgrijs:

By mistake we served content and comments from the newssites that we track. This was a mistake for which we apologize.

Arnoud

Aansprakelijk bij dieplinken naar Youtube-filmpjes

Een vraag van een lezer:

Youtube geeft je de mogelijkheid filmpjes van anderen te integreren in je site met behulp van de ‘embed’ code. Stel dat zo’n filmpje inbreuk pleegt op het auteursrecht. Kan je dan ook verantwoordelijk gesteld worden door dit op je site te tonen, of enkel de eigenaar van het filmpje?

Ik doe dat ook wel eens, maar alleen als ik weet dat ik geen problemen hoef te verwachten.

Meestal is een hyperlink legaal, behalve in uitzonderingsgevallen. Een link naar een inbreukmakend bestand is zo’n uitzondering, ook als het gaat om een inline link. Kan een zoekmachine nog verdedigen dat zij niet elke link kunnen verifiëren, bij zo’n filmpje ligt dat anders. Je weet dan welke film je linkt, en je kunt dan zonder al te veel moeite inschatten of dat een probleem is. Die Hard 4 wordt vast niet legaal op Youtube aangeboden.

Daar komt nog bij dat zo’n “embed” constructie een inline link is, die iedereen meteen het filmpje laat zien (en met 1 klein trucje zelfs helemaal automatisch). Dat gaat nog weer een stapje verder dan alleen linken naar een pagina bij Youtube.

Je verwerkt dus een film waarvan je zou moeten weten dat deze illegaal aangeboden wordt, in je eigen site om zo je eigen publiek die film te laten zien. Je komt dan wel heel dicht in de buurt van het Indymedia/Deutsche Bahn-vonnis, waarin Indymedia aansprakelijk werd gehouden voor een hyperlink:

Aangezien Indymedia weet dat enkele op haar website geplaatste hyperlinks leiden tot [onrechtmatige publicaties], handelt zij … onrechtmatig jegens Deutsche Bahn door geen maatregelen te treffen om verspreiding van de onrechtmatige informatie te staken. Daaraan doet niet af dat Indymedia, als persmedium, de gewraakte informatie niet tot haar eigen informatie maakt. De vraag welke vorm van hyperlinken wordt gebruikt is in dit verband niet van belang. Doorslaggevend is dat Indymedia het technisch mogelijk maakt en laat de informatie te bereiken.

En heel recent nog in deze zaak:

Het werk is immers als onderdeel van een ander werk weergegeven en als zodanig opnieuw (en zonder toestemming van [eiseres]) geopenbaard.

Ik zou dus zeggen dat wie een Youtube-filmpje in zijn blog of site embedt (opneemt), best aansprakelijk gesteld kan worden als het filmpje zonder toestemming op Youtube geplaatst blijkt.

In de praktijk is het natuurlijk het meest efficiënt om bij Youtube zelf te gaan klagen. Als die de film weghalen, werken al die links er naar ook niet meer. Dus de kans dat je ook werkelijk aansprakelijk gesteld zult worden, is vrij klein.

Arnoud

Inline link is inbreuk op auteursrecht

Een inline link, waarbij een plaatje op andermans site getoond wordt alsof het een onderdeel is van je eigen site, is inbreuk op het auteursrecht. Dat is al vaker zo geoordeeld, maar nu is er weer een rechtszaak waarin inline linken zonder toestemming als inbreuk werd aangemerkt:

Dat het werk van [eiseres] in technisch opzicht niet wordt verveelvoudigd nu het werk op de oorspronkelijke server blijft staan, doet er niet aan af dat van een auteursrechtelijk relevante handeling sprake is. Het werk is immers als onderdeel van een ander werk weergegeven en als zodanig opnieuw (en zonder toestemming van [eiseres]) geopenbaard. Naar het oordeel van de kantonrechter levert een en ander schending op van het auteursrecht van [eiseres], op grond waarvan [gedaagde] aan [eiseres] een vergoeding verschuldigd is.

In juni werd profielensite CU2 nog vrijgesproken voor aansprakelijkheid wegens een dergelijke link. Dat kwam omdat ze de link meteen verwijderden bij een klacht.

Via Volledig bericht, pardon Boek 9.

Arnoud

RIAA-optreden mogelijk mededingingsbeperkend

Een originele verdediging tegen een beschuldiging van inbreuk op auteursrecht: de eiser is lid van een verboden kartel. Ars Technica citeert uit een pleitnota in een van de vele RIAA-zaken over muziek op internet:

The plaintiffs, who are competitors, are a cartel acting collusively in violation of the antitrust laws and of public policy, by tying their copyrights to each other, collusively litigating and settling all cases together, and by entering into an unlawful agreement among themselves to prosecute and to dispose of all cases in accordance with a uniform agreement, and through common lawyers, thus overreaching the bounds and scope of whatever copyrights they might have.

Een kartel is een overeenkomst tussen bedrijven, een besluit van een ondernemersvereniging of een wat zo mooi heet “onderling afgestemde feitelijke gedraging” met als strekking of gevolg dat de mededinging wordt verhinderd, beperkt of vervalst. Kartels zijn verboden op grond van de Mededingingswet.

De RIAA is, net als bij ons de BUMA of BREIN, wel te zien als een ondernemersvereniging of een serie afspraken tussen bedrijven – de auteursrechthebbenden dus. De vraag is dus of de handelwijze van de RIAA er voor zorgt dat de mededinging, de concurrentie wordt vervalst. Welke concurrentie? Nou ja, die tussen platenmaatschappijen, of misschien zelfs die tussen liedjes.

In een vrije markt zou je kunnen verwachten dat sommige maatschappijen uit concurrentieoverwegingen filesharing aanmoedigen, of goedkopere licentietarieven vragen dan anderen. Maar hier reageren ze allemaal precies hetzelfde. Want let wel, het zijn en blijven de maatschappijen die de rechtszaken aanspannen. Niet de RIAA zelf. Toevallig zijn al die rechtszaken wel identiek, zo ongeveer tot en met de voetnoten in de pleitnota’s. En dat is voor kartelwaakhonden normaal reden tot fronzen van wenkbrauwen.

Slashdot gaat er uitgebreid op verder, met o.a. deze nuttige comment

If the RIAA labels were actually competing among themselves, then any one of them would be happy to see the others suffer alleged loss of sales. Paying RIAA lawyers to safeguard their alleged competitors’ profits is therefore direct anti-competitive collusion, rather than mere pooling of legal costs: they pay shared lawyers to perform actions which they know will support their “competitors”.

Het is wel eens vaker geroepen, maar deze rechtszaak ziet er iets serieuzer uit dan de eerdere pogingen.

Arnoud

TLC: welke Creative Commons-licentie kan op een verzamelwerk?

Technologie- en media-advocaat Olivier Oosterbaan is bezig met een fotoboek over Japan, waar hij graag publiek beschikbare foto’s van anderen in wil gebruiken. Dat leidt tot gepuzzel over portretrecht, de vraag wat is “commercieel”, hoe zit het met het publiek domein, en dan nu : welke licentie kan hij op het verzamelwerk plaatsen?

If I also use content of others, I must make sure that whatever license I end up applying, or would like to apply in the future, does not conflict, in whole or in part, with the license or licenses applicable to the works I use. Carving out or replacing those parts is likely to be a painstaking process. For example, if there is a chance that how I use the works could be seen as Commercial, for example because money changes hands for the hard-copy version, then I cannot use works licensed under a Non-Commercial license.

Japan Picture Book, 6: Choosing A Creative Commons License.

Arnoud

Nieuw op Opinieweblog: Van kopijrecht naar auteursrecht

In de serie ¡Viva la Creación! schreef ik het tweede artikel:

Hoe kun je geld verdienen met content, zonder je krampachtig aan het copyright vast te klampen? Als jurist moet ik dit vast een ongepaste vraag vinden. Auteursrecht is een wettelijk geregeld monopolie. De auteur heeft de beslissing over wat er met zijn werk gebeurt. Inbreuk is piraterij en schandalig. Zo staat het in de wet. Nou ja behalve dat ’schandalig’ dan. Dus hoezo auteursrecht loslaten? Straks gaan we zeker ook eigendom afschaffen!

Lees verder: Van kopijrecht naar auteursrecht.

Arnoud

“Bescherming Funda nekt marktwerking”

Gespecialiseerde zoekmachines moeten niet gehinderd worden door geschriftenbescherming. Dat schrijft Laurens Mommers van eLaw@Leiden in Het Financieele Dagblad naar aanleiding van de Jaap-zaak, waarbij de NVM-makelaars overname van huizenadvertenties voorkwamen met een beroep op de geschriftenbescherming, het stiefbroertje van het auteursrecht.

We zullen steeds vaker gespecialiseerde zoeksites gebruiken om op internet te vinden wat we zoeken. Algemene zoekmachines zoals Google zijn nauwelijks geschikt om een nieuw huis of om een goedkoop ticket te vinden, omdat ze geen specifieke zoek‐ en selectiemogelijkheden bieden, zoals de prijs van een product. We zijn dus gebaat bij partijen die dergelijke gegevens verzamelen en het daarmee mogelijk maken om gemakkelijk iemands telefoonnummer te vinden, de goedkoopste reis naar Spanje te boeken, of het mooiste huis tegen de beste prijs te vinden. Alle stappen die bedrijven zetten om zich tegen zo’n vergelijking te wapenen, werken uiteindelijk tegen onze welvaart.

Via Emerce.

Arnoud

Aangeraden: ¡Viva la Creación! (Opinieweblog XS4All)

Niels Huijbregts is op Opinieweblog de serie ¡Viva la Creación! begonnen over creativiteit, internet en de toekomst van auteursrecht. Dit is de aanloop voor de discussie op PICNIC’07 waarover ik gisteren schreef.

De aftrap begint goed: creativiteit is altijd voor een deel na-apen. Niet zozeer jatten, als wel bestaande dingen samenvoegen en zo iets nieuws te creëren. En ja, dan loop je tegen het auteursrecht aan. Iedere auteur heeft volautomatisch dat auteursrecht, en kan daarmee elk gebruik van zijn werk controleren.

Da’s mooi, maar er zit een groot nadeel aan: ‘alle rechten voorbehouden’ is wel erg streng. Het houdt in dat je je , als je geïnspireerd raakt door iets dat je hoort of ziet, telkens moet afvragen of dat wel mag. En dat belemmert de creativiteit. Want creativiteit wil helemaal niet onderbroken worden door juridische vraagstukken. Creativiteit wil creëren.

Wordt vervolgd.

Arnoud

XS4ALL organiseert wedstrijd videosampling

XS4ALL organiseert wedstrijd videosampling:

Vandaag is op www.vivalacreacion.nl een wedstrijd in videosampling gelanceerd. Iedereen kan aan het project deelnemen door beeld en geluid te uploaden en te remixen. Jeroen Hofs – bekende videosampler Eboman – mixt mee en helpt deelnemers. Op 27 september wordt tijdens PICNIC’07 een prijs uitgereikt aan de mooiste creatie.

Op diezelfde 27 september organiseert XS4ALL samen met Creative Commons Nederland een discussiesalon over auteursrecht in de hedendaagse remixcultuur.

Arnoud

Huisarrest inclusief verplicht Windows-gebruik

Veroordeeld tot Windows. Security.NL meldt over een man die vijf maanden gevangenisstraf plus huisarrest kreeg wegens het verspreiden van Star Wars III. Bij zijn huisarrest hoort ook de plicht om monitoring software op zijn PC te laten draaien, zodat ook zijn gangen op internet kunnen worden nagegaan. Ok, dat kan, maar nu komt het: die monitoring-software werkt alleen onder Windows, dus wordt deze Linux-gebruiker nu verplicht om van besturingssysteem te wisselen.

McCausland verklaart:

“Het gaat er niet om dat ik gemonitord wordt, maar het feit dat ik mijn leven moet herstructureren, en dat ik verplicht wordt om software aan te schaffen terwijl ik nu geen werk heb, en ook moeilijk zal krijgen vanwege het strafblad dat ze me hebben gegeven.”
Ik ben er nog even niet uit of dit verdedigbaar is als redelijk onderdeel van de maatregel. Op Tweakers merkte nog iemand op “Kan me voorstellen dat als je een enkelbandje omkrijgt dat dat ook niet altijd bij je favoriete broek kleurt.”

Hoe belangrijk is het om op internet te kunnen dan wel op andere manieren van je computer gebruik te kunnen maken?

Wat gebeurt er eigenlijk als je te dik bent voor een enkelband?

Arnoud