Het interoperabiliteitsoctrooi

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, 2 reacties

Een opvallend nieuw idee: het interoperabiliteitsoctrooi. Twintig jaar bescherming, maar geen exclusiviteit. IBM stelt voor om een nieuw soort octrooi in te voeren dat de octrooihouder alleen het recht geeft om royalties te vragen voor het gebruik van de uitvinding. Bij een octrooi zoals we dat nu kennen, kan de octrooihouder ook gewoon weigeren om gebruik door derden toe te staan, of zelfs de betreffende activiteit van de inbreukmaker via de rechter stil laten leggen.

Joff Wild van IAM vat samen waarom IBM dit graag wil:

The benefits of such a system would be manifold, Kappos believes. “No-one would need to be worried about having their business closed down if they were accused of infringing an EIOP because a licence would always be available – this would make it less important to obtain translations and far less likely there would be litigation, so costs would come right down. It also means that there would be a patent which was aligned with interoperability and global collaboration.” Crucially, the EIOP would not replace the existing system in Europe, but would instead co-exist with it – so companies could choose whether to register or not.

Het idee komt uit de EPO scenarios voor de toekomst.

Arnoud

Netkwesties: “Discussies over privacy zijn er nauwelijks”

Geplaatst op in Privacy, nog geen reacties

Netkwesties maakt de balans op over de ondermijning van privacy door nieuwe opsporingstechnieken en overheidsdatabases. De belangrijkste conclusie lijkt te zijn dat het debat nauwelijks op gang komt. Een klein groepje mensen is zeer actief, maar de overgrote meerderheid lijkt het niets uit te maken.

Maar is dat wel zo? Matt Poelmans wordt geciteerd met deze zeer rake opmerking:

Verder wordt nogal makkelijk beweerd dat het de mensen blijkbaar niets uitmaakt. Men wijst dan op afgenomen betekenis die men hecht aan privacy of aan het gemak waarmee met name de jeugd te koop loopt met persoonlijke informatie. Dat die onnadenkendheid is gebaseerd op gemakzucht of onwetendheid over wat er met gegevens wordt gedaan wordt er niet bij gezegd.

Dat roept wel de vraag op hoe mensen dan op een makkelijke manier geïnformeerd kunnen worden over de negatieve dingen die met al die gegevens gedaan kunnen worden. De positieve dingen zijn namelijk makkelijk zichtbaar: nooit meer wachtwoorden intypen, websites weten precies wat jij leuk vindt, en advertenties gaan alleen maar over dingen die je graag wilt hebben. Dat je wellicht ergens op een zwarte lijst staat, of afgewezen wordt voor sollicitaties bij de overheid vanwege een foute koppeling bij de AIVD, zul je niet snel merken.

Arnoud

Bijblad bij de industriële eigendom nu digitaal

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Het juridische tijdschrift Bijblad bij de industriële eigendom is nu elektronisch beschikbaar voor iedereen met een papieren abonnement.

Het Bijblad bij de Industriële Eigendom (BIE) is een uitgave van Octrooicentrum Nederland. Het is een vakblad waarin jurisprudentie, actualiteiten, artikelen, boekbesprekingen, berichten en officiële mededelingen op het gebied van het intellectuele/industriële eigendomsrecht worden gepubliceerd.

Arnoud

Russische webwinkel stunt dankzij gestolen creditcards

Geplaatst op in Security, nog geen reacties

Security.NL bericht over een Russische webshop met wel heel lage prijzen, tot wel 20% van de nieuwprijs. En dat is geen typefout-OTTO-style maar de werkelijke prijs.

Op de vraag waarom de online winkel zulke lage prijzen hanteert geeft de webshop het volgende antwoord: “Het is erg eenvoudig. We kopen deze producten in Westerse landen met gestolen creditcards. Je loopt geen enkel risico als je deze producten koopt.” Niet alleen vindt de webshop het geen enkel probleem om haar handelswijze op deze manier bekend te maken, het zoekt zelfs partners die naar de winkel willen linken.

Arnoud

Creatieve akte van overdracht van auteursrecht

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Iusmentis, nog geen reacties

Een auteursrecht wordt overgedragen door een akte, een ondertekend geschrift waarin staat welke rechten nu precies worden overgedragen.

Wat denkt u hiervan?

De rechter vond het goed genoeg:

Het is derhalve duidelijk dat de akte is ondertekend door de maker, die blijkens de akte alle rechten op de strik heeft overgedragen aan Starform. Het auteursrecht op de (stickervellen met) strik(jes) komt gelet hierop Starform toe.”

Gevonden via Boek 9. Ook de inhoudelijke bespreking van de zaak staat daar.

Arnoud

Internetproviders in problemen met persoonsgegevens

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Ondernemingsvrijheid, Privacy, nog geen reacties

Wanneer moeten internetproviders (ISP’s) nog weigeren om persoonsgegevens van klanten af te geven? Na de uitspraak over BREIN vs. KPN lijkt het wel erg makkelijk te worden om die op te eisen in een civiele rechtszaak.

ISPam meldt over een artikel van Remy Chavannes in Mediaforum, waarover eerder Boek 9 ook berichtte:

“De antwoorden van de Haagse voorzieningenrechter in de zaak tussen Brein en KPN zijn in het licht van de feiten te begrijpen, maar vormen een onjuist en onwenselijk precedent. (…) De realiteit van het ‘internetrecht’ is echter dat er vrijwel uitsluitend uitspraken in kort geding zijn die, bij gebrek aan hardere precedenten, in volgende zaken worden aangehaald, door partijen en door rechters. Dat betekent dat een uitspraak als deze wel degelijk belangrijk is, met name voor wat betreft (a) welke criteria worden gehanteerd bij de beoordeling van vorderingen tot verstrekking van NAW-gegevens en afsluiting van internetverbindingen; en, even belangrijk (b) hoe streng die criteria in concreto worden toegepast. (…) Als de criteria uit Lycos/Pessers op deze manier gehanteerd (moeten) worden, dan brengt dat het risico met zich mee dat ISP’s zullen concluderen dat het op deze manier opkomen voor de privacy klanten een dure en onzekere – zo niet zinloze – exercitie is.”

Arnoud

Driestappentoets voor Nederlandse thuiskopieregeling

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 2 reacties

SP-kamerlid Arda Gerkens heeft kamervragen gesteld over de thuiskopie. (UPDATE: zie de antwoorden) Planet meldt dat de vragen ingegeven zijn door de angst dat onze thuiskopieregeling, die downloaden van illegaal aangeboden muziek en films toelaat, wel eens door “Brussel” ongedaan gemaakt kan worden.

Richtlijn 2001/29/EG bevat nieuwe regels over auteursrecht die alle EU-lidstaten moeten invoeren. Nationale wetten die in strijd zijn met die regels, moeten worden aangepast. Deze richtlijn staat weliswaar toe dat een lidstaat een thuiskopie-regeling hanteert (artikel 5 lid 2), maar zo’n regeling moet dan wel aan de zogeheten Berner driestappentoets voldoen. Dat wil zeggen, de drie eisen die de Berner Conventie stelt aan beperkingen op het auteursrecht. Een land mag dus alleen beperkingen op het auteursrecht invoeren die aan die drie eisen voldoen.

De drie eisen zijn:

  1. de beperking mag alleen gelden voor bepaalde bijzondere gevallen
  2. er mag geen afbreuk worden gedaan aan de normale exploitatie van werken of ander materiaal
  3. de wettige belangen van de rechthebbende mogen niet onredelijk worden geschaad.

Dit zijn zelfs voor juristen vaag omschreven criteria. Advocaat en auteursrecht-expert Kamiel Koelman bijvoorbeeld was in 2006 uitgesproken kritisch over deze toets:

De driestappentoets is het resultaat van een diplomatiek compromis. Hij is geschreven om internationaal overeenstemming te bereiken. De toets is niet ontwikkeld om als criterium te dienen bij beantwoording van de vraag of gebruik in een voorliggend geval onder het verbodsrecht behoort te vallen en is daarvoor dan ook niet geschikt.

Het grootste probleem is dat de toets alleen uitgaat van de belangen van de rechthebbende. Een groot maatschappelijk belang bijvoorbeeld kan niet eenvoudig in deze toets worden meegewogen. De enige mogelijkheid daarvoor is door te stellen dat dat belang het “redelijk” maakt om de belangen van de rechthebbende te schaden. Dat is niet automatisch het geval.

Hoe zou nu onze thuiskopie-regeling passen in deze toets?

De beperking mag alleen gelden voor bepaalde bijzondere gevallen: kopiëren in de privésfeer is waarschijnlijk wel te zien als zo’n “bijzonder geval”. De wetgever moet een bepaald algemeen belang nastreven met de regeling. En het doel van onze thuiskopie-regeling is te voorkomen dat wat mensen thuis doen, ineens een strafbaar feit zou worden.

De wettige belangen van de rechthebbende mogen niet onredelijk worden geschaad: omdat de thuiskopie-regeling een vergoeding kent (op lege dragers), is hieraan voldaan. Het is vrij geaccepteerd dat een beperking waar een vergoeding tegenover staat, aan deze eis voldoet.

Er mag geen afbreuk worden gedaan aan de normale exploitatie van werken of ander materiaal: hier zal waarschijnlijk het knelpunt zitten. Wat is “normale” exploitatie en wanneer doet een beperking daar afbreuk aan? Je kunt betogen dat een uitzondering op het auteursrecht de normale exploitatie niet aantast, omdat het tenslotte een uitzondering op auteursrecht is. Maar dan betekent deze zin niets. Een uitzondering mag omdat het geen afbreuk doet omdat het een uitzondering is. Dat is een cirkelredenering.

Je kunt ook uitgaan van de mogelijkheden om geld te verdienen, wat toch een doel is van het auteursrecht. Zoals Koelman het zegt: als het niet reëel is om te verwachten dat de maker daar geld mee kan verdienen, dan mag het gebruik onder een beperking vallen. Dat klinkt redelijk.

Alleen: dankzij Internet kan nu zowat elke vorm van gebruik in theorie worden gecontroleerd en afgerekend. In plaats van een thuiskopie te downloaden, kunnen mensen tenslotte ook via Internet een origineel kopen. Daarmee doet de regeling afbreuk aan de normale exploitatie. Zeker als de thuiskopie van een illegale bron gemaakt wordt. Dus maakt zo’n theoretische mogelijkheid het nu verboden om dit via een beperking gratis toe te staan?

Het kan nog wel even duren voor er antwoord komt.

Arnoud

Innovatie van spam, malware en phishing

Geplaatst op in Innovatie, Security, nog geen reacties

Goed artikel op Ars Technica over de innovatie van spam, malware en phishing door de jaren heen:

Computer viruses have been around almost as long as there have been computers. But these days, writing malware is no longer exclusively the domain of a few socially maladjusted computer nerds. What was once primarily an intellectual exercise is now seriously big business.

The enemy adapts: the state of spam, malware, and phishing scams.

De meest opvallende ontwikkeling is het gebruik van Web 2.0 sites als Myspace om via nep-profielen persoonlijke informatie van mensen los te praten. Of om stiekem Trojans of andere rotzooi te installeren.

De oplossing: wees skeptisch bij alles wat je binnenkrijgt.

Arnoud