Mag je je dvd’s digitaliseren van de Auteurswet?

| AE 9213 | Auteursrecht | 43 reacties

Een lezer vroeg me:

Ik ben bezig mijn oude filmcollectie te digitaliseren naar een home media player. Dus ik converteer nu elke dvd naar een modern formaat, en daarna kunnen die weg. Maar ik zie veel dvd’s met kopieerbeveiliging. Klopt het dat ik die niet mag kraken, ook niet voor dit eigen doel? Het is toch legaal, je dvd’s converteren?

Ja, het is legaal je dvd’s te converteren maar nee, het is niet toegestaan daarbij een kopieerbeveiliging te kraken.

In de Auteurswet staat (art. 16b en 16c) dat je een kopie mag maken van elk werk dat je uit legale bron verwerft, behalve (kort gezegd) boeken en standbeelden. Het maakt niet uit of je het koopt of huurt, de enige eis is dat je het uit een legale bron hebt verkregen. Een aangeschafte (of zelfs geleende) dvd is een legale bron, dus valt een kopie daarvan onder de thuiskopieregeling.

Vaak is een dvd beveiligd tegen kopiëren. En hoewel dat niet moeilijk te omzeilen is, is dit toch een probleem. De Auteurswet (art. 29a lid 2) zegt eenvoudigweg:

Degene, die doeltreffende technische voorzieningen omzeilt en dat weet of redelijkerwijs behoort te weten, handelt onrechtmatig.

Deze tekst maakt geen voorbehoud voor omzeilen voor een legitiem doel, zoals het maken van een toegestane thuiskopie. Dit werd namelijk bij invoering van dit wetsartikel geen probleem gevonden. En voor het geval er toch een probleem zou komen, is een optie toegevoegd:

Bij algemene maatregel van bestuur kunnen regelen worden vastgesteld die de maker of zijn rechtverkrijgenden er toe verplichten aan de gebruiker van een werk van letterkunde, wetenschap of kunst voor doeleinden als omschreven in de artikelen 15i , 16 , 16b , 16c , 16h , 16n , 17b en 22 van deze wet de nodige middelen te verschaffen om van deze beperkingen te profiteren, mits de gebruiker rechtmatig toegang tot het door de technische voorziening beschermde werk heeft. Het bepaalde in de voorgaande zin geldt niet ten aanzien van werken die onder contractuele voorwaarden aan gebruikers beschikbaar worden gesteld op een door hen individueel gekozen plaats en tijd.

Hiermee kan de minister dus snel (zonder een nieuwe wet aan te hoeven laten nemen) een uitzondering maken op artikel 29a voor legale kopieën onder artikel 16b of 16c. Maar totdat dat gebeurt, is het recht van thuiskopiëren van een dvd dus zuiver theoretisch. Zij het dat de kans nul is dat je wordt betrapt.

Dan nog de vraag wat ‘doeltreffend’ dan inhoudt. Want een beveiliging die zo makkelijk te kraken is, is die dan nog wel doeltreffend? Ja, blogde ik in 2013, hoewel er nog steeds maar weinig duidelijkheid is over de criteria die moeten worden toegepast.

In 2007 heeft een Finse rechter gezegd dat CSS niet doeltreffend (meer) was omdat die crack van Jon Johansen (DeCSS) zo wijdverbreid was dat iedereen ‘m kon vinden. Dat vind ik wel een aardige: het uitbrengen van een crack is dan onrechtmatig, maar als deze wijd beschikbaar is dan niet meer. Te laat.

Maar helaas: in hoger beroep werd dat teruggedraaid, met het argument dat het niet de bedoeling van de wet was dat een tool als DeCSS legaal zou zijn, dus is deze dat niet. Eh. Juist. Bovendien was er speciale software nodig, en dat bewijst dat de beveiliging normaal juist wel doeltreffend is. Alleen dat wat een gemiddelde consument “out of the box” en zonder hulpmiddelen zou kunnen omzeilen, is dan niet doeltreffend. En ik vermoed dat dit de bedoeling was van de wet. Dus ook hiermee ga je er niet komen.

Arnoud

Britten mogen (weer) geen thuiskopie meer maken

| AE 7774 | Auteursrecht | 7 reacties

software-disc-cd-dvd-dragerHet UK High Court is knettergek, aldus Cory Doctorow: volgens hun laatste auteursrechtarrest mogen de Britten geen thuiskopieën van gekochte DVD’s meer maken, omdat rechthebbenden daarvoor geen vergoeding krijgen. En dat terwijl de Britse regering net een goed jaar geleden dit eindelijk eens in de wet toegestaan had. Wat krijgen we nou?

Het recht om voor je eigen gebruik een kopie te maken, staat in alle Europese landen in de auteurswet. Alle landen? Nee, niet alle: Groot-Brittannië had nooit expliciet dit in haar wet opgeschreven. Men kende al langer het concept “fair dealing”, ongeveer het Amerikaanse fair use, en dacht dat een thuiskopie daar ook wel onder zou vallen.

In 2014 werd deze regel alsnog wettelijk vastgelegd, zodat er geen onduidelijkheid meer kon bestaan over het ‘faire’ karakter van deze handeling.

De meeste landen die een dergelijke regeling hebben, hebben er tevens een heffing aan gekoppeld. Die heffing wordt dan uitgekeerd aan rechthebbenden, vanwege de vermeend gemiste inkomsten omdat er nu minder dvd’s of cd’s worden verkocht. Immers, wie niet legaal een cd kon rippen die had er wel twee gekocht. (Ja ja ja, ik weet het. Ik leg het alleen maar uit.)

Groot-Brittannië koos echter anders: geen heffingen, gewoon legaliseren van thuis kopiëren. “The UK government doesn’t think British consumers would tolerate levies”, aldus een woordvoerder van de regering destijds.

De High Court oordeelt nu echter dat dit helemaal niet mag, gewoon maar iets legaliseren dat voorheen auteursrechtinbreuk was. Daar moet echt een compensatie tegenover staan voor rechthebbenden. Binnen het auteursrechtstelsel is dat logisch, de gedachte is immers dat je eigenlijk áltijd moet betalen, en als je iets doet waarvoor je niet hoeft te betalen, dan had je eigenlijk tóch nog iets moeten betalen. Iets formeler gezegd: uitzonderingen in auteurswetgeving moeten voldoen aan de driestappentoets, en die vereist dat de belangen van rechthebbenden niet onredelijk mogen worden geschaad door de uitzondering – waarbij een heffing ter compensatie de standaardoplossing is om hieraan te voldoen.

Bijgevolg zijn de Britten nu weer terug bij af. Thuiskopiëren mag eigenlijk niet, maar waarschijnlijk toch wel als “fair dealing” en/of “pak me dan als je kan”.

Arnoud

Mag een Amerikaanse rechter je .de domeinnaam offline laten halen?

| AE 7547 | Auteursrecht | 12 reacties

fengtao-software-domeinnaam-beslag-dvdEen rechter in New York heeft inbeslagname gelast van tientallen domeinnamen van het Chinese bedrijf Fengtao Software, las ik bij Ars Technica. Ook moeten hun socialmediaaccounts gesloten worden en mogen betalingsproviders geen zaken meer met ze doen. Dit omdat Fengtao DVD-rippingsoftware verspreidt. Maar eh, ook de .de, .cn en .jp domeinnamen?

The Register meldt dat het onder meer gaat om DVDFab.com, DVDFab.net, DVDFab.jp, DVDFab.de, Ray-ripper.us, Boooya.org en CopyBiuRay.us, plus hun accounts op Facebook, Twitter, Google+ en YouTube en oh PayPal, Visa, MasterCard en Amazon Payments mogen geen betalingen meer faciliteren voor het bedrijf. Ben je mooi klaar mee dan, want die bedrijven blijken allemaal keurig gehoor te geven aan een court order van een Amerikaanse rechter. Alle domeinnamen zijn offline voor zover beheerd door een Amerikaans bedrijf, de grote sociale jongens hebben de accounts bevroren en betalingen lijken te zijn gestopt. Buitenlandse registries (zoals .de en .jp) trekken zich niets van het verbod aan.

Kan dat zomaar? Ja, dat kan zomaar. De software van Fengtao is ontworpen om de CSS kopieerbeveiliging op DVD’s en BluRay discs te kraken, en dat is een overtreding van de Amerikaanse auteurswet. Om die overtreding te beëindigen, bepaalt de rechter nu dat alle diensten die bij de verspreiding van de software worden ingezet, daarmee op moeten houden. Een in het juridisch kader begrijpelijke maatregel. Maar het voelt wel als een wereldwijde machtsgreep van een Amerikaanse rechter.

Feit is dat een heel groot deel van het wereldwijde web in feite Amerikaans is. Amerikaanse wetten (en gewoontes en fatsoensnormen) zijn dan ook zeer beeldbepalend voor wat er wel en niet kan en mag op internet. En dat zie je ook bij deze zaak terugkomen.

Natuurlijk, uiteindelijk zijn het Amerikaanse bedrijven dus het Amerikaans recht geldt, maar als internationale bedrijven zó afhankelijk zijn van Amerikaanse diensten, is dat dan nog wel eerlijk? En als het dat wel is, moeten we dan niet eens op zoek naar een andere infrastructuur waardoor de invloed van één land niet zo gigantisch is?

(Natuurlijk zou die Fengtao software bij ons ook een probleem zijn gezien onze antikopieerbeveiligingskraakwetten, maar daar gaat het nu even niet om. Een Amerikaanse rechter bepaalt niet of iets bij ons verboden is, toch?)

Arnoud