Wanneer kan een gewoon woord een merknaam zijn?

| AE 12049 | Intellectuele rechten | 10 reacties

Reiswebsite Booking.com mag haar bedrijfsnaam als merk vastleggen in de VS, las ik bij Ars Technica. De Supreme Court bepaalde dat hoewel de term ‘booking’ in het Engels natuurlijk vrij generiek is, de toevoeging van ‘.com’ het tot een unieke naam maakte. Hoewel mensen inderdaad “a booking” zouden maken bij een willekeurige dienstverlener, zou niemand zeggen “I’m going to make a booking.com tonight”. Dat maakt deze combinatie geschikt om als merk te dienen. Het punt van merken is immers dat je bedrijven of producten van elkaar kunt onderscheiden. Dit is wel opvallend, omdat in Nederland juist altijd is gezegd dat een toevoeging zoals .com niets zegt, dat heeft iedereen. Ik kreeg dan ook vele vragen over hoe onderscheidend of creatief een merknaam moet zijn.

Het merkrecht is bedoeld om namen (en logo’s en zelfs vormgeving, zoals het getoonde Coca-Cola flesje) te beschermen. Dat wil zeggen: als je naam geschikt is om als merk te dienen. Het criterium daarvoor is dat je naam onderscheidend vermogen heeft, oftewel het vermogen om met de naam een product, dienst of bedrijf te onderscheiden van de concurrent. “Melk” is bijvoorbeeld geen geschikte merknaam voor dat witte goedje, maar “Boerenland melk” en “Den Eelder melk” zijn dat wel omdat je hier meteen al ziet dat dit twee aparte soorten melk zijn.

Een veelgehoord misverstand is dat gewone, bestaande woorden geen merk kunnen zijn. Daar zeg ik dan altijd op: gazelle, randstad, diesel, telegraaf, hoezo mag dat niet? Dit zijn prima merknamen – alleen niet voor de letterlijke betekenis. Die spijkerbroeken zijn geen brandstof voor dieselmotoren, dus dat gaat goed.

In het Engels geldt hetzelfde criterium, en daarom had Booking.com een probleem want “booking” is natuurlijk letterlijk de dienst die je doet bij een booking-site. Althans dat vond het USPTO, het Amerikaanse merkenbureau. Daar ging de dienstverlener tegen in beroep, en bij de hoogste rechter krijgt men nu gelijk vanwege de toevoeging “.com”. Dat maakt het een unieke naam en dus geschikt als merk. Daarbij woog zwaar mee dat mensen in een enquête “booking.com” als een verwijzing naar die ene dienstverlener zagen, en niet een algemene term voor boekingssites op internet of iets dergelijks. Een beetje zoals bij ons “marktplaats” niet meer “de plek van de markt” betekent maar “die ene oranje website waar je je oude spullen kwijt kunt”.

Het gevaar dat meteen wordt gesignaleerd is dat dit merkrecht nu gebruikt kan worden om de concurrent te verhinderen het woord “booking” te gebruiken. Dat zou wel heel onhandig zijn op een concurrerende boekingwebsite, en om die reden zou dat ook niet moeten kunnen. Ik zeg “zou moeten” want ik lees in het Ars Technica artikel al meteen afschrikwekkende voorbeelden van bijvoorbeeld het bedrijf Monster (van die slechtvoordejeugdzijnde energiedrankjes) dat uitgave van een kinderboek met als titel “Albert and the Amazing Pillow Monsters” wist te verhinderen met een stevige blafbrief. Specifiek in de reisbranche maak ik me daar minder zorgen over, want die concurrenten zijn ook héle grote jongens met navenante juridische afdelingen en die herkennen een blaf echt als zodanig.

Arnoud

Mag je corp.com registreren als je weet dat dat een Windows-fout is?

| AE 11791 | Security | 4 reacties

Een lezer vroeg me:

Bij KrebsOnSecurity las ik dat het Corp.com domein te koop gezet gaat worden. Daarmee is toegang te krijgen tot allerlei credentials en nu vroeg ik me af of dat legaal is. Immers je doet niets, andere mensen configureren hun Windows-netwerk slecht. Hoe zit dat in Nederland?

Het domein corp.com gaat inderdaad in de verkoop als ik het goed lees, al lijkt het vooral de bedoeling dat Microsoft het koopt voor een miljoen dollar. Dat zou dan zijn omdat inderdaad veel slecht geconfigureerde Windowsnetwerken verkeer naar dit domein sturen, inclusief authenticatiemiddelen zoals wachtwoorden.

De reden hierachter is dat Windows bij het maken van een intern netwerk standaard de suffix “.corp” voorstelt, wat lang niet iedereen aanpast. Interne diensten zoals gedeelde harde schijven kun je benaderen met iets als \klantdata\ in de Explorer. Echter, ga je vervolgens ergens werken waar je andermans DNS gebruikt, dan maakt Windows van die naam eerst “klantdata.corp” en vervolgens “klantdata.corp.com” omdat .corp niet bestaat bij die ander. En dan stuurt je systeem dus inderdaad logins en dergelijke naar die website.

Op zich gebeurt dit vaker. Bedrijven die een oude domeinnaam hebben overgenomen, of blijken te hebben geregistreerd, ontvangen regelmatig mails voor de oude eigenaar bijvoorbeeld. Dat is vervelend, maar in de praktijk gooi je die mail dan weg en dan is het klaar.

Hier voelt het iets anders, omdat de bedoeling van deze domeinnaam hebben nu duidelijk lijkt te zijn dat je die logins wilt hebben. Het is moeilijk daar een legitiem doel aan te koppelen. Natuurlijk is er vast een marketingblablaverhaal te verzinnen dat je corporate dienstverlening wilt verrichten en dat corp.com dan perfect aansluit bij je merkwaardebeleving, maar om eerlijk te zijn geloof ik daar dan geen bal van.

In Nederland is het strafbaar (art. 139d Strafrecht) om wachtwoorden of dergelijke authenticatiemiddelen te verwerven, in te voeren, beschikbaar te stellen of voorhanden te hebben. Althans, als je doel daarmee is om het misdrijf computervredebreuk, denial of service of aftappen van vertrouwelijke informatie te plegen. Een wetenschapper die wil onderzoeken hoe groot dit probleem is, kan dus prima monitoren wat hier gebeurt. Een security-onderzoeker die al die bedrijven wil waarschuwen handelt ook legaal. Maar voor het overige zie ik niet hoe je iets kunt doen met die informatie.

Arnoud

Amerikaanse keten dwingt Utrechtse sapjesbar naam te veranderen

| AE 11173 | Intellectuele rechten | 12 reacties

De Utrechtse zaak Smood Juicebar, die nu bijna 3 jaar gevestigd zit op de Vismarkt in de binnenstad, wordt gezien als bedreiging door een soortgelijk bedrijf in de Verenigde Staten. Dat meldde stadskrant DUIC onlangs. Na een juridisch gevecht van een half jaar heeft de sapjesbar eieren voor haar geld gekozen en wordt de naam nu verandert. Dat bevreemde een hoop lezers, want merkrechten zijn toch per land beperkt en hoezo kan een hipstercafé in New York (Dr Smood) dan in Utrecht rechten hebben?

Een merk is inderdaad per land beperkt, hoewel er bijvoorbeeld in Europa ook merken voor de hele gemeenschap ineens aangevraagd kunnen worden. Maar voorop staat dat je ergens je merk geregistreerd moet hebben (en daadwerkelijk gebruiken) om rechten uit te kunnen oefenen.

Dit speelt vaak bij internetzaken: bedrijf A in het ene land claimt een domeinnaam waar bedrijf B in een ander land haar merk in ziet, en dan worden er dure advocaten losgelaten die op hoge poten afgifte van dit Ernstig Inbreukmakende Eigendom eisen (een kenmerk van blafbrieven is Zelfbedachte Dreigende Afkortingen). Ongeacht hoe het merkenrechtelijk nu precies zit. Dat kan dus niet, tenzij bedrijf A door haar handelen daadwerkelijk in het land van B interfereert met het gedeponeerde merk. Vanuit Nederland kún je je op de VS richten en zo een merkrecht aldaar schenden, maar specifiek met een sapjesbar in Utrecht kan ik me dat moeilijk voorstellen.

Het geval wil echter dat Dr Smood een Europees merk heeft, en dan komt het natuurlijk anders te liggen. Dan gaat het dus niet over Amerikaanse claims tegen een Utrechtse bar, maar een Europees recht dat botst met een Nederlandse onderneming. Het merk is uit 2014 en de bar uit 2016, dus zo op het eerste gezicht heeft de merkhouder daar een punt. Ook als ze (nog) niet in Europa actief zijn – het merk zou dan 5 jaar na de toekenning (2016) vervallen, en daar zijn we nog niet.

Arnoud

Een domeinnaamhouder kan worden aangesproken op gedrag van de website-eigenaar

| AE 10942 | Intellectuele rechten | 42 reacties

Het is uitzonderlijk, maar het kan: als domeinnaamhouder aansprakelijk gesteld worden voor wat de gebruiker van je domeinnaam doet. Dat maak ik op uit een recent vonnis van de rechtbank Midden-Nederland. Zoals eigenlijk altijd in het recht is niets absoluut, ook niet de regel dat je als domeinnaamhouder geen bemoeienis en dus geen aansprakelijkheid hebt… Lees verder

Liegen over een bijna ingepikte domeinnaam is dus echt bedrog

| AE 10729 | Intellectuele rechten | 27 reacties

Hij is al vaak langsgekomen, maar nu is het echt door de rechter bevestigd: mensen een domeinregistratiecontract aansmeren met als verkooptruc “iemand anders wil hem registreren” heet bedrog, en je kunt dat contract daarmee per direct van tafel krijgen. Dat blijkt uit een rechtszaak tussen het bedrijf Trademark Office (sowieso al een dubieuze naam gezien… Lees verder

Nederlands bedrijf aangeklaagd wegens domeinnaamfraude

| AE 10439 | Intellectuele rechten | 22 reacties

Het in Amsterdam en Heerhugowaard gevestigde Trademark Office wordt door een groep van ruim dertig ondernemers aangeklaagd wegens domeinnaamfraude. Dat meldde Nu.nl vorige week. Advocatenkantoor Berntsen Mulder, dat zich al een tijd vastbijt in deze praktijken, heeft namens die ondernemers een collectieve rechtszaak aangespannen om een claim wegens acquisitiefraude te verhalen. De beschreven truc is… Lees verder

Is het valsheid in geschrifte om andermans TTL aan te passen?

| AE 9960 | Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten | 10 reacties

Sorry, beetje nerdtitel. Via Twitter de vraag: DNS TTL violations is a controversial topic. It basically means a resolver overrides a TTL value provided by an authoritative server, and then serving its clients with this value. In this post, we analyse if this is happening in the wild. … is ttl violation geen valsheid in… Lees verder

Internationale domeinbeheerder staat afschermen domeininfo toe

| AE 9785 | Intellectuele rechten, Privacy | 13 reacties

De wereldwijde domeinnaambeheerder ICANN gaat geen stappen ondernemen tegen beheerders van domeinnaamextensies die de zogenoemde WHOIS-gegevens afschermen. Volgens de ICANN-regels moeten gegevens van domeinnaamhouders in het WHOIS register worden gepubliceerd, waar ze zonder enige restrictie toegankelijk zijn voor de hele wereld. Onze eigen Autoriteit Persoonsgegevens kwam recent tot de conclusie dat dat niet mag wanneer… Lees verder

Nee, een domeinnaam hoef je niet af te staan als je er niets mee doet

| AE 9519 | Intellectuele rechten | 17 reacties

Wie een nieuwe domeinnaam wil gaan gebruiken, kent de frustratie: die is al bezet. Vrijwel elke leuke Nederlandse term is al geclaimd, en in de meeste gevallen gebeurt er weinig meer mee dan een reclamepagina of een “Hier wordt een concept ontwikkeld, overname is bespreekbaar”-achtige tekst. Erg vervelend als je daar zelf al plannen voor… Lees verder

Is het een datalek om een domeinnaam te laten vervallen?

| AE 9491 | Intellectuele rechten | 29 reacties

Door het laten verlopen van een domeinnaam heeft Samsung miljoenen gebruikers risico laten lopen, zo laat de Portugese beveiligingsonderzoeker Joao Gouveia op Twitter weten. Dat las ik bij Security.nl. De domeinnaam hoort bij een door Samsung opgeheven dienst (S Suggest), die gebruikers populaire applicaties laat zien die gegarandeerd compatibel met hun apparaat zijn. De onderzoeker… Lees verder