Amerikaanse keten dwingt Utrechtse sapjesbar naam te veranderen

| AE 11173 | Intellectuele rechten | 12 reacties

De Utrechtse zaak Smood Juicebar, die nu bijna 3 jaar gevestigd zit op de Vismarkt in de binnenstad, wordt gezien als bedreiging door een soortgelijk bedrijf in de Verenigde Staten. Dat meldde stadskrant DUIC onlangs. Na een juridisch gevecht van een half jaar heeft de sapjesbar eieren voor haar geld gekozen en wordt de naam nu verandert. Dat bevreemde een hoop lezers, want merkrechten zijn toch per land beperkt en hoezo kan een hipstercafé in New York (Dr Smood) dan in Utrecht rechten hebben?

Een merk is inderdaad per land beperkt, hoewel er bijvoorbeeld in Europa ook merken voor de hele gemeenschap ineens aangevraagd kunnen worden. Maar voorop staat dat je ergens je merk geregistreerd moet hebben (en daadwerkelijk gebruiken) om rechten uit te kunnen oefenen.

Dit speelt vaak bij internetzaken: bedrijf A in het ene land claimt een domeinnaam waar bedrijf B in een ander land haar merk in ziet, en dan worden er dure advocaten losgelaten die op hoge poten afgifte van dit Ernstig Inbreukmakende Eigendom eisen (een kenmerk van blafbrieven is Zelfbedachte Dreigende Afkortingen). Ongeacht hoe het merkenrechtelijk nu precies zit. Dat kan dus niet, tenzij bedrijf A door haar handelen daadwerkelijk in het land van B interfereert met het gedeponeerde merk. Vanuit Nederland kún je je op de VS richten en zo een merkrecht aldaar schenden, maar specifiek met een sapjesbar in Utrecht kan ik me dat moeilijk voorstellen.

Het geval wil echter dat Dr Smood een Europees merk heeft, en dan komt het natuurlijk anders te liggen. Dan gaat het dus niet over Amerikaanse claims tegen een Utrechtse bar, maar een Europees recht dat botst met een Nederlandse onderneming. Het merk is uit 2014 en de bar uit 2016, dus zo op het eerste gezicht heeft de merkhouder daar een punt. Ook als ze (nog) niet in Europa actief zijn – het merk zou dan 5 jaar na de toekenning (2016) vervallen, en daar zijn we nog niet.

Arnoud

Een domeinnaamhouder kan worden aangesproken op gedrag van de website-eigenaar

| AE 10942 | Intellectuele rechten | 42 reacties

Het is uitzonderlijk, maar het kan: als domeinnaamhouder aansprakelijk gesteld worden voor wat de gebruiker van je domeinnaam doet. Dat maak ik op uit een recent vonnis van de rechtbank Midden-Nederland. Zoals eigenlijk altijd in het recht is niets absoluut, ook niet de regel dat je als domeinnaamhouder geen bemoeienis en dus geen aansprakelijkheid hebt met wat de beheerder van de daaraan gekoppelde site vervolgens doet. Alles hangt af van de omstandigheden van het geval – een ergerlijke omschrijving, maar wel eentje waar we het mee moeten doen.

De eisers in deze zaak waren ondernemers, die op een website achter een specifieke domeinnaam ineens artikelen lazen waarin zij in verband werden gebracht met ernstige misdrijven, waaronder moord. In de artikelen stonden hun namen en adressen en hun onderneming en er werden foto’s van ze getoond. Als je zoiets gebeurt, dan is het logisch dat je allereerst kijkt op de site zelf – maar daar stonden geen duidelijke contactgegevens.

Contactgegevens vind je vaak wel bij de domeinnaam, omdat daar een openbaar register van is waar dat in staat. In dit geval ging het om een .nl domeinnaam, zodat men via het SIDN register uitkwam bij de gedaagde partij. Die verweerde zich met het argument dat hij niet aansprakelijk is, omdat hij de inhoud niet zelf had geplaatst en niet aansprakelijk gehouden kan worden voor wat zijn klanten (de domeinnaam-huurder in dit geval) doen met websites achter die domeinnaam.

Dat principe gaat inderdaad op als hoofdregel, maar zoals elke hoofdregel in het recht zijn daar uitzonderingen op. In dit geval is dat het feit dat je als hostingprovider (wat een DNS-aanbieder kennelijk is, de rechter oordeelt dat vrij makkelijk) gehouden bent een effectieve notice/takedown procedure te voeren. Bij klachten over inhoud als deze zul je als hoster op zijn minst verhaal bij je klant moeten gaan halen. De klacht naast je neerleggen en een video terugmailen met een sketch uit de serie “Little Britain” met het thema “computer says no” terugsturen lijkt me op geen enkele manier een redelijke NTD procedure te noemen.

Omdat de hoster geen effectieve NTD voerde, is hij aansprakelijk voor de schade als gevolg van de onrechtmatige publicatie vanaf het moment dat hij daarop werd gewezen. Zeker nu er geen werkelijke auteur in beeld is, is dat ook niet meer dan redelijk wat mij betreft. De domeinnaambeheerder moet nu zorgen dat de betreffende artikelen ontoegankelijk wordt (regel het maar met je klant, je hebt er een zootje van gemaakt, maar dan in juridische taal) en als dat niet gebeurt dan moet hij de gehele website offline halen (en dan schadeclaims over en weer over wanprestatie met zijn klant gaan oplossen, zijn probleem).

En mocht dat alles geen effect hebben, zelfs niet met dwangsommen, dan wordt het vonnis aangemerkt als een verzoek door de domeinnaamhouder om deze offline te halen. Daarmee kunnen de eisers dan terecht bij SIDN, die dat vervolgens uit zal voeren. (Dit is de Nederlandse vertaling van “een gerechtelijk bevel”.)

Arnoud

Liegen over een bijna ingepikte domeinnaam is dus echt bedrog

| AE 10729 | Intellectuele rechten | 25 reacties

Hij is al vaak langsgekomen, maar nu is het echt door de rechter bevestigd: mensen een domeinregistratiecontract aansmeren met als verkooptruc “iemand anders wil hem registreren” heet bedrog, en je kunt dat contract daarmee per direct van tafel krijgen. Dat blijkt uit een rechtszaak tussen het bedrijf Trademark Office (sowieso al een dubieuze naam gezien de kennelijke allures naar overheidsmerkinstanties) en een ondernemer die een rekening van € 425,10 voor een tienjarig domeincontract niet wilde betalen. Protip: neem als ondernemer alsjeblieft alle ongevraagde inkomende gesprekken op, als bewijs. En ja dat mag.

De feiten uit de zaak zijn zo simpel als het maar kan. Trademark Office (niet te verwarren met het US Patent and Trademark Office of het Benelux Merkenbureau) had de ondernemer gebeld om haar de dienst van registratie en doorverwijzen van een domeinnaam aan te bieden. Als verkoopbevorderend argument was daarbij gezegd dat een andere partij deze domeinnaam had geclaimd, en dat zij deze nu aanboden aan de gebelde ondernemer. Wees er snel bij want anders is ‘ie weg.

Klinkt dat bekend? Inderdaad, het doet sterk denken aan de vele alarmerende mails die ondernemers krijgen met als strekking dat iemand anders je merk als domein wilt vastleggen en dat jij nu de kans krijgt dit te voorkomen. Vaak wordt daarbij geschermd met enige autoriteit die men zou hebben (“By law we are requried to now seek your consent”). Ik ken deze truc vooral uit verre landen, omdat niemand voor een paar honderd euro naar Hongkong gaat voor een procedure om zijn geld terug te krijgen.

Trademark Office kwam onlangs ook in het nieuws vanwege een collectieve rechtszaak tegen zich namens vele gedupeerde ondernemers. Deze uitspraak staat daar los van, maar de feiten zijn wel precies hetzelfde. En voor mij is jezelf “Trademark Office” noemen net zo misleidend als schermen met verwegwetgeving die zou vereisen dat je bij een merkhouder moet navragen of hij de domeinnaam wil hebben.

In de comments werd nog verwezen (dank Wim) naar dit Vice-artikel over de schimmige praktijken van dit Groningse bedrijf, inclusief screenshots van de interne trainingsgids met daarin pareltjes als “the first registration law” en de aanduiding “handelsmerkenkantoor in de Benelux” voor het bedrijf.

Het hielp het bedrijf natuurlijk niet dat ze stilzwijgend erkenden dat dit het verkooppraatje is geweest. En dan is de rechter heel makkelijk:

Omdat Trademark Office niet heeft weersproken dat zij een ‘verkooptruc’ heeft toegepast om [gedaagde] te bewegen de overeenkomst te sluiten, door hem de onjuiste mededeling te doen dat een andere, onbekende partij de gebruikersnaam [domeinnaam] .com had geclaimd (en dat zij deze voor hem kon veiligstellen), is er sprake van bedrog. Een rechtshandeling die als gevolg van bedrog is tot stand gekomen, is vernietigbaar.

Had TO wél ontkend, dan had de ondernemer een heel stuk zwakker gestaan en waarschijnlijk de zaak verloren. Want als je een beroep doet op bedrog, moet jij bewijzen dat je bent bedrogen. Oftewel, dan moet je bewijzen dat deze club die mededeling daadwerkelijk heeft gedaan.

Er is maar één manier om dat te doen, en dat is een gespreksopname maken. Ik zou dus bij deze iedere ondernemer willen adviseren om bij ieder ongevraagd binnenkomend gesprek een telefoonopname te maken. En ja dat mag van de AVG, het gaat immers om bewijsvoering voor (toekomstige, gevreesde) rechtsvorderingen. Je hebt daarmee een legitiem belang dit te doen, zolang je de opnames maar weggooit zodra ze niet relevant blijken.

Arnoud

Nederlands bedrijf aangeklaagd wegens domeinnaamfraude

| AE 10439 | Intellectuele rechten | 19 reacties

Het in Amsterdam en Heerhugowaard gevestigde Trademark Office wordt door een groep van ruim dertig ondernemers aangeklaagd wegens domeinnaamfraude. Dat meldde Nu.nl vorige week. Advocatenkantoor Berntsen Mulder, dat zich al een tijd vastbijt in deze praktijken, heeft namens die ondernemers een collectieve rechtszaak aangespannen om een claim wegens acquisitiefraude te verhalen. De beschreven truc is… Lees verder

Is het valsheid in geschrifte om andermans TTL aan te passen?

| AE 9960 | Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten | 10 reacties

Sorry, beetje nerdtitel. Via Twitter de vraag: DNS TTL violations is a controversial topic. It basically means a resolver overrides a TTL value provided by an authoritative server, and then serving its clients with this value. In this post, we analyse if this is happening in the wild. … is ttl violation geen valsheid in… Lees verder

Internationale domeinbeheerder staat afschermen domeininfo toe

| AE 9785 | Intellectuele rechten, Privacy | 13 reacties

De wereldwijde domeinnaambeheerder ICANN gaat geen stappen ondernemen tegen beheerders van domeinnaamextensies die de zogenoemde WHOIS-gegevens afschermen. Volgens de ICANN-regels moeten gegevens van domeinnaamhouders in het WHOIS register worden gepubliceerd, waar ze zonder enige restrictie toegankelijk zijn voor de hele wereld. Onze eigen Autoriteit Persoonsgegevens kwam recent tot de conclusie dat dat niet mag wanneer… Lees verder

Nee, een domeinnaam hoef je niet af te staan als je er niets mee doet

| AE 9519 | Intellectuele rechten | 17 reacties

Wie een nieuwe domeinnaam wil gaan gebruiken, kent de frustratie: die is al bezet. Vrijwel elke leuke Nederlandse term is al geclaimd, en in de meeste gevallen gebeurt er weinig meer mee dan een reclamepagina of een “Hier wordt een concept ontwikkeld, overname is bespreekbaar”-achtige tekst. Erg vervelend als je daar zelf al plannen voor… Lees verder

Is het een datalek om een domeinnaam te laten vervallen?

| AE 9491 | Intellectuele rechten | 29 reacties

Door het laten verlopen van een domeinnaam heeft Samsung miljoenen gebruikers risico laten lopen, zo laat de Portugese beveiligingsonderzoeker Joao Gouveia op Twitter weten. Dat las ik bij Security.nl. De domeinnaam hoort bij een door Samsung opgeheven dienst (S Suggest), die gebruikers populaire applicaties laat zien die gegarandeerd compatibel met hun apparaat zijn. De onderzoeker… Lees verder

Nee, een domeinnaam is geen maatwerk onder de Wet Koop op afstand

| AE 9310 | Intellectuele rechten | 30 reacties

Regelmatig zie ik bij domeinnaamverkopers en webhosters staan dat aangeschafte domeinnamen niet kunnen worden geannuleerd onder de Wet koop op afstand, omdat het om maatwerk zou gaan. Immers, je vult zelf in welke naam je wilt hebben. Maar een recent vonnis over maatwerkdomeinnamen laat zien dat dit écht niet klopt. Domeinnamen zijn diensten, en daarvoor… Lees verder

Wat moet ik doen met mail naar een gekocht domein?

| AE 9232 | Intellectuele rechten, Privacy | 7 reacties

Een lezer vroeg me: nlangs heb ik een domeinnaam overgenomen van een bedrijf. Kennelijk heeft de verkopende partij de domeinnaam overgedragen terwijl deze nog actief gebruikt werd voor e-mailaccounts. Op basis van een catch all komt er allerlei mail binnen. Moet ik deze doorsturen, bewaren of terugzenden (bouncen)? Wat zijn mijn wettelijke plichten in deze?… Lees verder