Geen PDF voor massavernietigingswapens

Ook informatierecht: in hoeverre moet een bedrijf de inzet van haar software bij de ontwikkeling van massavernietigingswapens tegengaan? Een lastige voor de juristen, maar Adobe doet haar best. Wie Acrobat wil downloaden, moet deze vragen beantwoorden:

Een verstandige zet, want elke handleiding is in PDF tegenwoordig. En als de terroristen liegen, kan Adobe ze wegens contractbreuk aanpakken. Dat zal ze leren.

Via The Register.

Arnoud

Beeldcitaatrecht

Sorry, dit moet even. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht. Beeldcitaatrecht.

Hoe bedoelt u, slechts één hit op het woord beeldcitaatrecht?

En om te voorkomen dat dit als spam wordt gezien: beeldcitaten mogen. Voor alle citaten geldt de wettelijke eis dat je mag citeren wat in overeenstemming is met hetgeen naar de regels van het maatschappelijk verkeer redelijkerwijs geoorloofd is. Wel moet je kunnen aantonen dat “aantal en omvang der geciteerde gedeelten door het te bereiken doel zijn gerechtvaardigd.”

In de Jaap-zaak werd een fotootje van 194×145 pixels overnemen door die huizenzoekmachine gerechtvaardigd geacht. Een tijdje eerder werd 3 minuut 12 seconden uit een film legaal geciteerd in een documentaire.

Arnoud

Beveiliging uitgelegd met cartoons

Twee Amerikaanse beveiligingsexperts hebben een nieuwe website gelanceerd die via stripverhalen de eindgebruiker op een toegankelijke manier de gevaren van het web uitlegt, meldt Security.nl.

Ze zijn meer informatief dan grappig, maar voor sommige mensen vast beter dan een platte tekst.

.

Arnoud

Valselijk voordoen als advocaat

Ok, dit is niet slim. Ene David Scali deed zich voor als merkadvocaat van grote bedrijven, en stuurde websites dreigende brieven wegens merkinbreuk door hun domeinnaam:

According to the FBI, David Scali is charged with registering an e-mail account under an alias and then sending e-mails in which he claimed to be the intellectual property lawyer. In the e-mails, which were sent in late June and early July of 2006, Scali threatened to file $100,000 trademark infringement lawsuits against the owners of various Internet website names unless they gave up their domain name registrations within two days.

De truc was natuurlijk dat hij dan zelf de domeinnaam kreeg, en die zou gaan doorverkopen aan de werkelijke merkhouder. Als er al echt sprake zou zijn van merkinbreuk natuurlijk.

Hij is nu gearresteerd voor fraude, oplichting en het zich voordoen als advocaat.

Via Slashdot.

Arnoud

Langste disclaimer ooit

Je kunt ook overdrijven natuurlijk.

By entering this website, the user hereinafter agrees to abide by all the terms and conditions of the following agreement that nobody ever reads, as well as the Geneva Convention and the U.N. Charter and the Secret Membership Oath of the Benevolent Order of Weasels and such other terms and conditions, real and imaginary, as we shall deem necessary and appropriate, including the right to come to the user’s home and examine the user’s hard drive, as well as the user’s underwear drawer if we feel like it.

En zo gaat het nog enige kilobytes verder.

Arnoud

Uw nieuwe wachtwoord: “gemutileerde zeehond”

Is dit slim of zie ik iets over het hoofd?

Al die sites die eisen dat je een naam en wachtwoord kiest, zijn eigenlijk heel onveilig. Vrijwel iedereen gebruikt tegenwoordig zijn e-mailadres als gebruikersnaam, en vaak heb je niet eens meer een aparte gebruikersnaam. De veiligheid komt dan volledig te liggen op het wachtwoord. Zo hoort het ook, alleen als mensen zelf wachtwoorden mogen kiezen, kiezen ze vaak hele onveilige.

Nu kwam ik van het weekend dit voorstel tegen: schaf gebruikersnamen af, en verzin voor iedereen die zich registreert, een lange, makkelijk te onthouden maar moeilijk te raden zin (een passphrase):

  • A user should enter only his password. Login is not needed for this scheme. Certainly, a password should be unique for each user.
  • <li>The password is not chosen by user, but generated by the program. There is nothing new here: passwords are often generated by software using secure random number generators.</li>
    

  • The password is a random sentence. Raskin proposes to put together two random adjectives and one noun from a large dictionary (e.g., about 10 000 words):
    old free papaya
    exclusive malformed seal
    savoury manlike oracle
  • <li>User can choose to use another type of password. As Raskin says, you can give user a choice from five methods of generating easy-to-remember passwords. I would also add that you can use Koremutake algorithm (passwords like “habakysomagri” or “gafevipromystu”), a random sentence generator (”old free papaya” or “exclusive malformed seal”) and several other generators.</li>
    

Wel een beetje opletten natuurlijk wat je genereert, want “gemutileerde zeehond” is dan misschien makkelijk te onthouden maar niet voor iedereen een even fijn wachtwoord.

Arnoud

Want zo is het ook!: ‘Deze maar doen dan?’ is een stomme vraag

Want zo is het ook! is er weer:

Het zou te ver gaan om het een noodzakelijk kwaad te noemen, maar winkelen is niet mijn hobby. Maar soms moet je. Omdat iemand per se jarig moet worden, omdat je met je grauwgrijze Nike-sweater niet voor de klas kan, omdat je iemand gezelschap houdt, of omdat je schoenen eigenlijk allang wijlen zijn. In dergelijke gevallen spoed ik mij dorpwaarts en bestorm hier en daar een winkel.

Lees verder waarom ‘Deze maar doen dan’ een stomme vraag is. En Tink, als je dit leest: blog alsjeblieft vaker.

Arnoud

BREIN: “providers zijn aansprakelijk voor wangedrag anonieme klanten”

Een opvallende passage uit het persbericht van BREIN waarin men meldt weer 6 Bittorrent websites uit de lucht te hebben gehaald :

Met de verstrekte naam- en adresgegevens van de site-eigenaren kan BREIN deze in persoon aanspreken om herhaling te voorkomen en schadevergoeding te vorderen. Het komt voor dat service providers niet over betrouwbare klantgegevens beschikken omdat zij toestaan dat deze zich anoniem of met valse gegevens registeren. In dat geval trekken zij de aansprakelijkheid voor de door de site veroorzaakte schade naar zich toe.

Volgens mij heb ik een nieuwe Kluwer collegebundel nodig. Waar staat dat?

Artikel 6:196c BW gaat over de aansprakelijkheid van providers.

Een webhoster valt onder lid 4:

Degene die diensten van de informatiemaatschappij verricht als bedoeld in artikel 15d lid 3 van Boek 3, bestaande uit het op verzoek opslaan van van een ander afkomstige informatie, is niet aansprakelijk voor de opgeslagen informatie, indien hij:
a. niet weet van de activiteit of informatie met een onrechtmatig karakter en, in geval van een schadevergoedingsvordering, niet redelijkerwijs behoort te weten van de activiteit of informatie met een onrechtmatig karakter, dan wel
b. zodra hij dat weet of redelijkerwijs behoort te weten, prompt de informatie verwijdert of de toegang daartoe onmogelijk maakt.

Ik zie daar nergens staan dat ze moeten weten wie hun klanten zijn. Als ze (moeten) weten dat de informatie onrechtmatig is, dan moeten ze de informatie verwijderen. Dat lijkt me logisch, en dat zou ook genoeg moeten zijn.

De Nederlandse wet heeft wel een regeling over afgifte van identificerende gegevens:

Artikel 54A Wetboek van Strafrecht. Een tussenpersoon die een telecommunicatiedienst verleent bestaande in de doorgifte of opslag van gegevens die van een ander afkomstig zijn, wordt als zodanig niet vervolgd indien hij voldoet aan een bevel van de officier van justitie, na schriftelijke machtiging op vordering van de officier van justitie te verlenen door de rechter-commissaris, om alle maatregelen te nemen die redelijkerwijs van hem kunnen worden gevergd om de gegevens ontoegankelijk te maken.
Maar let wel: de officier van justitie. Niet Brein.

Dat past ook binnen het advies van de Advocaat-Generaal van het Europese Hof trouwens. Ook die was van mening dat de Richtlijn alleen gebruikt kan worden om afgifte van persoonsgegevens aan opsporingsdiensten toe te staan. Niet aan private personen of organisaties.

Via ISPam.nl.

Arnoud

Huisarrest inclusief verplicht Windows-gebruik

Veroordeeld tot Windows. Security.NL meldt over een man die vijf maanden gevangenisstraf plus huisarrest kreeg wegens het verspreiden van Star Wars III. Bij zijn huisarrest hoort ook de plicht om monitoring software op zijn PC te laten draaien, zodat ook zijn gangen op internet kunnen worden nagegaan. Ok, dat kan, maar nu komt het: die monitoring-software werkt alleen onder Windows, dus wordt deze Linux-gebruiker nu verplicht om van besturingssysteem te wisselen.

McCausland verklaart:

“Het gaat er niet om dat ik gemonitord wordt, maar het feit dat ik mijn leven moet herstructureren, en dat ik verplicht wordt om software aan te schaffen terwijl ik nu geen werk heb, en ook moeilijk zal krijgen vanwege het strafblad dat ze me hebben gegeven.”
Ik ben er nog even niet uit of dit verdedigbaar is als redelijk onderdeel van de maatregel. Op Tweakers merkte nog iemand op “Kan me voorstellen dat als je een enkelbandje omkrijgt dat dat ook niet altijd bij je favoriete broek kleurt.”

Hoe belangrijk is het om op internet te kunnen dan wel op andere manieren van je computer gebruik te kunnen maken?

Wat gebeurt er eigenlijk als je te dik bent voor een enkelband?

Arnoud