Nieuw op Iusmentis: Citeren uit muziek – het geluidscitaat (in Citeren > Auteursrecht @ iusmentis.com)

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Het is toegestaan om een fragmentje van muziek of ander geluid over te nemen in de context van een citaat. Hoe groot dat fragment mag zijn, hangt af van het doel van het citaat. Er is geen harde grens zoals 10 of 30 seconden.

Op grond van het citaatrecht mag een relevant deel van een werk van iemand anders worden overgenomen – met bronvermelding. Dit mag bijvoorbeeld voor een aankondiging, bespreking, kritiek of beoordeling. Het citaatrecht geldt ook voor geluid. Het is dus toegestaan om een fragmentje van muziek of ander geluid over te nemen in de context van een citaat. De regels hierbij zijn hetzelfde als bij elk ander citaat.

Niet elk overnemen van een fragment van muziek is daarmee automatisch een citaat. Het fragment moet worden overgenomen voor een van de toegestane doelen: aankondiging, bespreking, kritiek of discussie. Bijvoorbeeld om aan te tonen dat een stuk muziek wel erg lijkt op een ouder werk, of om uit te leggen hoe een bepaalde geluidstechniek werkt.

Lees verder in Citeren uit muziek – het geluidscitaat (in Citeren > Auteursrecht @ iusmentis.com).

Arnoud

Een strategie voor Öppen Källkod

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Öppen källkod. Dat is Zweeds voor open source, zo leerde ik een tijdje geleden. Ik stond toen in Stockholm een presentatie te geven over slim gebruik van open source. Nu blijkt Computer Sweden daar een artikel over geschreven te hebben:

Det är inte en fråga för juristerna på företaget och heller inte en fråga för ingenjörerna. Nej, öppen källkod är en affärsstrategi. Det hävdar Arnoud Engelfriet på Philips, en av talarna på CS Arena om öppna program på Linuxworld Open Solutions Summit i onsdags.

De verbazingwekkend nette machinevertaling:

Open source code it is not one question for the legal advisers to be carried out and neither not one question for the engineers. No, open source code is a business strategy.

En waar gaat het om in die strategie:

Just det som är skillnaden mellan den egna produkten och de andra – det är där man ska lägga sina resurser och se till att skydda dem. När det gäller att utveckla allmängodset kan man spara de egna resurserna och i stället använda öppna program.

Just it that is the difference between the own product and they other – it is where one will put your resources and to ensure to protect them. When it comes to developing the public property can one save the own resources and instead used open programmes.

De truc is dus slim mixen van open en gesloten software. De keuze voor open of gesloten software moet dus afhangen van de vraag wat het meeste waarde oplevert.

De eerste deelvraag daarbij is wat de differentiërende features zijn, en welke complementair daaraan. Open source is in principe geschikt voor complementaire features. Immers, het gemakkelijker en breder beschikbaar komen hiervan is in het belang van de makers van differentiërende features. Zij kunnen dan daarop voortbouwen met hun unieke producten.

Die grapjassen van IDC blijken de bijbehorende paper paper gewoon online gezet te hebben. En dat moet ik dan lezen via Barton George, mijn zegmaar-collega bij Sun.

Arnoud

Iraanse nucleaire onderzoekers mogen geen iPhone gebruiken

Geplaatst op in Iusmentis, nog geen reacties

Tijdens wat graven naar de legaliteit van je iPhone unlocken bekeek ik ook de EULA van het ding. En wat zie ik in artikel 8:

You also agree that you will not use the iPhone Software or the iPhone Software Updates for any purposes prohibited by United States law, including, without limitation, the development, design, manufacture or production of missiles, nuclear, chemical or biological weapons.

Nou zijn EULA’s (gebruiksovereenkomsten) natuurlijk grotendeels een copy & paste kwestie, maar een beetje opletten wat je copy’t zou wel fijn zijn, collega’s.

Arnoud

Einde van de stemcomputer – en eerste overheidsrapport met Youtube-link

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, nog geen reacties

Pagina 48, noot 24.

Afgelopen vrijdag werd het rapport van de Adviescommissie inrichting verkiezingsproces uitgebracht.

De Commissie, onder voorzitterschap van de heer mr. F. Korthals Altes, is ingesteld om het verkiezingsproces in beeld te brengen en voorstellen te doen voor verbetering of verandering van de inrichting van het verkiezingsproces die voldoen aan de vereisten van geheime, vrije, betrouwbare, voor ieder gelijkelijk toegankelijke, praktisch uitvoerbare en transparante verkiezingen.

De aanleiding was natuurlijk het gedoe rond de stemcomputers, maar de commissie heeft ook andere ‘alternatieve’ manieren van stemmen bekeken, zoals stemmen via internet of per brief, en ook andere aspecten van het stemproces als zodanig. Denk aan stemmen in een willekeurig stemlokaal in Nederland of de toegankelijkheid van stemlokale voor mensen met een handicap.

De belangrijkste aanbevelingen:

  1. Het stemmen met papieren stembiljetten in een stemlokaal heeft bezien vanuit de transparantie en controleerbaarheid de voorkeur. In de praktijk zijn echter bezwaren gebleken tegen het tellen van papieren stembiljetten.
  2. Een elektronische vorm van stemmen in het stemlokaal die in gelijke mate aan de waarborgen voldoet is realiseerbaar, mits dit resulteert in een papieren stem die alleen door de kiezer zelf kan worden gecontroleerd.

Het einde dus van de stemcomputer zoals we die nu hebben.

De Commissie beveelt de introductie aan van de stemprinter met elektronische stemmenteller aan. Tweakers legt uit:

De kiezer geeft zijn keuze aan en drukt vervolgens op een printknop. Het vervolgens afgedrukte stembiljet verdwijnt in een stembus. Na het sluiten van de stemlokalen worden de verzamelde biljetten elektronisch geteld met een zogenaamde ‘stemmenteller’. De invoering van dit nieuwe systeem zou ongeveer 61 miljoen euro gaan kosten.

Arnoud

Bankoverval opgelost dankzij pinbetaling

Geplaatst op in Iusmentis, Security, nog geen reacties

Een opmerkelijk stukje ICT-recht. In december 2005 werd een bank in Oosterhout overvallen. Nee, geen computercriminaliteit maar op de ouderwetse manier. Alleen verloor een van de overvallers zijn portemonnee, met daarin zijn rijbewijs, bankpasjes en identiteitsbewijs. Nee, ik verzin het niet. Hij was dan ook snel opgespoord. Hij had ook snel een excuus: die portemonnee was hij verloren, en wellicht had de echte overvaller deze gevonden en (al of niet opzettelijk) bij de overval achtergelaten.

Het Gerechtshof was daar snel klaar mee: “de suggestie dient als volstrekt onwaarschijnlijk van de hand te worden gewezen.” En hier komt het ICT-aspect van de zaak: met die bankpasjes was de recherche bij de bank langsgeweest met een bevel (art. 126nd Strafvordering) tot inzage in de bankrekening die bij dat pasje hoorde.

Uit het vervolgens door de [bank] verstrekte rekeningoverzicht blijkt dat door verdachte op 20 december 2005 bij de bouwmarkt Karwei te ‘s-Hertogenbosch een pinbetaling was verricht (p. 33) ten behoeve van – zo bleek na onderzoek – de aanschaf van tie-rips; uit nader onderzoek bleek vervolgens dat die door de verdachte aangeschafte tie-rips in kleur en afmetingen overeenkomst vertoonden met de tie-rips die bij de overval waren gebruikt om de bankmedewerkers mee te knevelen.

De verdachte kreeg drie jaar cel. De portemonnee met inhoud kreeg hij trouwens wel netjes terug.

Arnoud

Nieuw op Iusmentis: Citeren uit afbeeldingen – het beeldcitaatrecht (in Citeren > Auteursrecht @ iusmentis.com)

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 2 reacties

Het overnemen van (een deel van) een afbeelding, foto, tekening of ander beeld is toegestaan om dat beeld aan te kondigen, te bekritiseren of te bespreken. Hergebruik van beeld als versiering is niet toegestaan.

Op grond van het citaatrecht mag een relevant deel van een werk van iemand anders worden overgenomen – met bronvermelding. Dit mag bijvoorbeeld voor een aankondiging, bespreking, kritiek of beoordeling. Alhoewel de meeste citaten uitsluitend tekst bevatten, is het ook toegestaan om te citeren uit een visueel werk, zoals een foto, tekening, schilderij of zelfs een film. De regels voor beeldcitaat zijn niet anders dan die voor andere citaten.

Dat wil niet zeggen dat elk hergebruik van een plaatje een toegestaan citaat is. Het beeld moet echt worden overgenomen omdat het nodig is bij de bespreking, kritiek of wat dan ook van dat beeld. Bij een film is een still van een relevante scene bijvoorbeeld toegestaan in de context van een filmkritiek. Bij een artikel over molens een willekeurige afbeelding van een molen tonen is geen beeldcitaat.

Lees verder in Citeren uit afbeeldingen – het beeldcitaatrecht (in Citeren > Auteursrecht @ iusmentis.com).

Arnoud

Is een e-mail een rechtsgeldig bewijsmiddel? (via Jurofoon)

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, 1 reacties

In een nieuw artikel op Jurofoon wordt de vraag besproken of een e-mail rechtsgeldig is (komt me bekend voor):

Veel mensen vragen zich af of een e-mail eigenlijk wel rechtsgeldig is. Dat ligt eraan, zoals juristen altijd zeggen. Net zoals je mondeling een brood kunt kopen en telefonisch een pizza kunt bestellen, kun je ook per e-mail een overeenkomst sluiten.

Intrigerend vond ik de verwijzing naar een overeenkomst per chat:

Begin dit jaar speelde een zaak waarin de rechter aan de hand van chatgesprekken moest beoordelen of er tussen beide gesprekspartners een geldlening bestond.

Helaas kon ik de zaak niet vinden op Rechtspraak.nl, maar ik zou eerlijk gezegd niet weten waarom dit niet zou kunnen.

Het probleem zit hem niet zozeer in het rechtsgeldig zijn, maar vooral in het bewijs. Hoe overtuig je de rechter dat je klant wel degelijk toegezegd heeft in die chat of met die e-mail?

Jurofoon komt met een aardige anekdote:

Het valt niet altijd mee om een rechter te overtuigen. Er zijn rechters die – bij wijze van spreken – alles nog met een kroontjespen schrijven, maar er zijn ook rechters die goed vertrouwd zijn met de moderne communicatiemiddelen. JuroFoon heeft mensen bijgestaan tegen een internetbedrijf dat beweerde dat zij via internet dozen met dvd’s hadden besteld. Om aan te tonen dat de klanten hadden besteld, kon het bedrijf alleen adresgegevens en logboeken met ip-adressen produceren.

Aardig maar wel op het randje. Want door dit bewijs van het bedrijf in twijfel te trekken, stel je feitelijk dat het bedrijf een club oplichters is. Waarom zou het bedrijf anders vervalste IP-logfiles maken en die koppelen aan willekeurige adressen? Het zou best kunnen dat dit bedrijf een oplichter was, maar dat zal toch de uitzondering zijn op de regel. Hoop ik dan maar.

Arnoud

Keyword meta-tags zijn dood; lang leve de magneetwoorden

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 5 reacties

Ooit, toen zoekmachines nog naïef waren, kon je met een META-tag in je webpagina extra trefwoorden toevoegen. “Britney Spears” was een populaire (dit is lang geleden), en als je het een paar keer herhaalde, kwamen fans van de zangeres vanzelf op jouw homepeetsj met foto’s van je cavia. Nee, het nut van die truc heb ik nooit echt begrepen.

Trefwoorden toevoegen kan natuurlijk wel een nuttig doel hebben. Bijvoorbeeld synoniemen of fout gespelde varianten van het onderwerp van de pagina vermelden. Maar er werd zo veel misbruik van gemaakt dat zoekmachines er steeds minder waarde aan hechtten. En nu zijn meta-tags dood, meldt Search Engine Land (gevonden via Technology & Marketing Law Blog).

Ondertussen gaf het onderwerp de nodige commotie bij juristen: mag je andermans merk in je meta-tag vermelden? Is dat gebruik van het merk? Geen triviale vraag (wel een leuk afstudeeronderwerp. Bij merkgebruik moet het merk wel zichtbaar zijn voor de klant, maar meta-tags zijn onzichtbaar. Is het dan wellicht subliminaal adverteren?

Tegenwoordig draait het om de Google Adwords, Yahoo Search Marketing, gesponsorde koppelingen of magneetwoorden: advertenties die verschijnen bij bepaalde zoekopdrachten of trefwoorden bij zoekmachines. In principe zijn die toegestaan, zo blijkt uit de jurisprudentie.

De oudste zaak is VNU/Monsterboard. In hoger beroep werd het toegestaan dat Monsterboard haar vacature-advertenties toonde bij zoekopdrachten met het woord “intermediair” er in. Dit ondanks het merkrecht op de tijdschrift-titel Intermediair van VNU.

In de zaak van Douwe Egberts (Sara Lee) tegen koffieveroper Capriole werd toegestaan dat Capriole advertenties toonde voor DE koffie bij zoekopdrachten voor “douwe egberts”:

Door het handelen van Capriole worden de eigen websites van Sara Lee/DE niet minder bereikbaar dan zij zonder dat handelen geweest zouden zijn. Capriole maakt gebruik van de mogelijkheden die het internet biedt om hoog op de resultatenpagina’s te komen en daardoor de kans te vergroten dat de eigen website wordt bezocht. Dat is, zonder bijkomende omstandigheden waarvan in dit geval niet is gebleken, ten opzichte van anderen die die mogelijkheden niet wensen te benutten niet als misbruik te kwalificeren.

De zoekmachine zelf pleegt trouwens ook geen merkinbreuk, zo bepaalde de rechter in de Farm date-uitspraak.

Arnoud

Pornografische pleitnota

Geplaatst op in Iusmentis, nog geen reacties

Homoporno in de pleitnota. Ja, dat kan, en antispelletjeskruisvaarder Jack Thompson deed het ook nog:

The attached exhibit, which includes several graphic images of oral and genital sex between adult males, was filed electronically in the docket in this case, without prior permission from the court…

To the extent that the other attorney’s alleged conduct is in any way relevant… there was no need for Mr. Thompson to file these graphic images in the public record. A simple reference to the website and its alleged links would have sufficed…

Through his actions, Mr. Thompson made available for unlimited public viewing, on the court’s docketing system, these graphic images.

De rechter wil graag van Thompson horen wat hij meende daarmee te bereiken en waarom hij niet geschorst zou moeten worden als advocaat.

Via Slashdot.

Arnoud

iPhone unlocken in Nederland: is het legaal? (Deel 3)

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Security, nog geen reacties

En daar zijn we dan: deel drie van de serie bij Macwereld over de (il)legaliteit van het unlocken van de iPhone.

In de eerste twee delen bespraken we het SIM unlocken van telefoons in het algemeen, en het activeren van de iPhone. In dit derde en laatste deel: de unlock zelf, en of het legaal is in Nederland.

Lees verder in iPhone unlocken in Nederland: is het legaal? (deel 3) bij macwereld.nl.

En nee, het is niet zo simpel als ik eerder riep: de iPhone heeft geen simlock zoals gewone GSM’s. Het is legaal om simlocks van GSM’s te verwijderen, omdat dat simpelweg codes zijn die je moet intoetsen en dan wordt de sim-controle uitgeschakeld. Allemaal voorgeprogrammeerde functionaliteit, de enige truc is uiteindelijk hoe je aan die code komt. Bij de iPhone moet je heel wat meer doen, en dat is juridisch een stuk ondeugender allemaal.

UPDATE: (28 september) via Macwereld nog de mededeling dat de nieuwste firmware van Apple alle benodigde technische trucs ongedaan maakt. Mooi is dat!

Arnoud