Auteursrecht op foto’s bestaat niet, aldus privacy-waakhond

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Privacy, nog geen reacties

In een artikel van het CBP foto’s en ander beeldmateriaal op internet een bijzonder opmerkelijk stukje:

Uw foto kan worden gezien als een bijzonder persoonsgegeven omdat het iets zegt over uw ras. De houder van de website mag geen foto’s van u op zijn website plaatsen zonder dat hij u daarover heeft geïnformeerd en uw uitdrukkelijke toestemming heeft gevraagd. Als u de beelden zelf openbaar heeft gemaakt, bijvoorbeeld door ze op uw eigen website te plaatsen, dan is het niet verboden om de foto verder te publiceren.

Ik denk dat de fotograaf toch nog wel iets te zeggen heeft over het herpubliceren van zijn foto’s.

Via Planet, wier vergelijking van het CBP met “een aap [die kijkt] naar een verroest horloge: niet wetend wat te beginnen” ik absoluut hilarisch vond.

Arnoud

AT&T respecteert vrije meningsuiting in algemene voorwaarden

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, Uitingsvrijheid, nog geen reacties

Begin oktober werd bekend dat AT&T in haar algemene voorwaarden een verbod had opgenomen op het leveren van kritiek op het bedrijf. Wie dat toch deed, kon per direct worden afgesloten.

Dat gaf nogal wat herrie in de tent, vandaar dat AT&T nu bijgedraaid is. In haar terms of service staat over dit onderwerp nu:

5.1 Suspension/Termination. AT&T respects freedom of expression and believes it is a foundation of our free society to express differing points of view. AT&T will not terminate, disconnect or suspend service because of the views you or we express on public policy matters, political issues or political campaigns. …

Via Slashdot.

Arnoud

Eén trol maakt nog geen “patentbarrage” – Linux onderwerp van octrooirechtszaak

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Onder de zeer tendentieuze kop Patentenbarrage op Linux begint meldt Planet over een octrooirechtszaak tegen Linux-distributeurs Red Had en Novell. Kom op zeg. Het was toch ook geen “barrage” toen Acacia het octrooi tegen Apple inzette. Afgaande op de in het artikel geciteerde bronnen baseert Planet zich daarbij vooral op het de laatste tijd nogal hysterische Groklaw, dat achter elk juridisch hobbeltje voor Linux een Microsoft-samenzwering ziet. (Tweakers bericht neutraal trouwens)

Die samenzwering bestaat, als ik het goed begrijp, uit drie dingen:

  1. Ballmer heeft onlangs gezegd “dat alle Linux-gebruikers schatplichtig aan Microsoft zijn”. 

    2. <li>Al eerder riep Microsoft-octrooidirecteur Brad Smith dat <a href="http://money.cnn.com/magazines/fortune/fortune_archive/2007/05/28/100033867/">Microsoft meer dan 200 octrooien heeft</a> waar Linux inbreuk op maakt.</li>

<li>De octrooihouder in kwestie is "<a href="http://blogs.ocregister.com/morningeye/archives/2006/07/acacia_ceo_were_not_a_patent_troll.html">wij zijn geen trol</a>" <a href="http://www.buildingipvalue.com/06US_Can/113_116.htm">octrooitrol</a> Acacia, waar twee <a href="http://blogs.cnet.com/8301-13505_1-9796697-16.html">voormalige Microsoft octrooimensen zijn gaan werken</a>.</li>

Alleen is het octrooi afkomstig van Xerox, niet van Microsoft. Wat dit dus met Microsoft IP te maken heeft, weet ik niet.

Verder was Ballmer een beetje dom toen hij dat getal riep. Dat was geen eigen Microsoft-onderzoek, maar een citaat uit de studie van Dan Ravicher’s Public Patent Foundation uit 2004. En die studie concludeerde alleen dat er mogelijk sprake was van inbreuk op 283 octrooien, niet dat dat zeker zo was. Laat staan trouwens dat die 283 van Microsoft waren. Ravicher vond er 27, geen 283.

Maar nu even serieus. Octrooien en open source blijven een lastige combinatie, dat is waar. Maar octrooirechtszaken zijn niet uniek voor open source. Ook de manier waarop deze zaal zal worden opgelost -een schikking– is niet uniek.

Het belangrijkste is echter dat dit soort overspannen retoriek niet goed is voor open source. Open source draait om samenwerken, en daarbij moet je op een normale manier met elkaar kunnen praten. Ook over risico’s en bedreigingen. Wat schiet je op met dit soort retoriek en holle kreten? Het is een mooi verhaal, maar wat moet een bedrijf met een claim dat er een “barrage” aan octrooirechtszaken aankomt? Dat klinkt vreselijk. Stoppen met Linux dan maar?

Al in 2004 schreef David McGowan dan ook terecht:

If the F/OSS community wants to be in commercial space, community members will have to learn to deal calmly with IP litigation. The F/OSS production model will work where it makes sense, and it will not work where it doesn’t. It’s really just that simple. Particular claims in individual suits—even one against a flagship program such as the GNU/Linux OS—will not determine the fate of the community. Such cases present factual issues that will get resolved one way or another; they do not represent a crisis for F/OSS production as a whole. Norm entrepreneurial rhetoric that plays off such cases should be treated as entertainment. Enjoy it if you like it, take inspiration from it if you must, but don’t confuse it with the way things actually get done.

En Jerry Rosenthal van Open Invention Network (waar Red Hat, Novell en mijn werkgever oprichters van zijn, samen met nog Sony, IBM en NEC) zei al eerder:

This is not the first time that unsubstantiated claims of patent infringement have been leveled at Linux. Moreover, just as in the past, these claims are made without disclosing any evidence. It’s time to stop the accusations and show the evidence. What’s happening with these accusers is the equivalent of declaring four aces while being unwilling to show even a pair of deuces.

Laten we dus eerst maar eens kijken wat er in die octrooiclaims staat.

Arnoud

De auteursrechtelijk beschermde blafbrief

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, Uitingsvrijheid, 2 reacties

Blafbrieven zijn boos klinkende brieven van advocatenkantoren waarin in dure juridische taal iets met de strekking van “u doet iets en wij willen dat u daarmee ophoudt” wordt geroepen, liefst met de nodige algemene dreigementen zoals “wij behouden ons alle opties voor, inclusief de gang naar de rechter”. Natuurlijk mag een advocaat wel dreigen, maar dan moet er wel iets aan de hand zijn. Een blafbrief is puur bedoeld als intimidatie naar een juridische leek.

Als tegenreactie op dat soort acties hebben veel internetters tegenwoordig de hobby om blafbrieven integraal op internet te zetten. Tussen je lezers zit vast wel iemand met juridische kennis die er dan een paar mooie gaten in kan schieten. En als die brief naar meerdere mensen is gestuurd, valt dat nu op en dan kan er misschien een collectieve tegenactie worden gestart.

Zo ook de Amerikaanse club Public Citizen. Deze had wat onaardigs gezegd over de infomercials van DirectBuy, waarop de huisadvocaat reageerde met, inderdaad, een blafbrief. En wat staat daar nu onderaan:

Please be aware that this letter is copyrighted by our law firm, and you are not authorized to republish this in any manner. Use of this letter in a posting, in full or in part, will subject you to further legal causes of action.

Dit komt wel vaker voor, meldt Techdirt. Door te roepen dat er auteursrecht op de brief rust, hoopt men te voorkomen dat de ontvanger deze publiceert, zodat de zaak geen ongewenste aandacht krijgt.

Nu kan een mooi geschreven stuk juridisch proza best beschermd zijn door het auteursrecht, maar dit is toch niet bepaald waar auteursrecht voor bedoeld is. Verkoopt de advocaat normaal licenties op deze teksten? Welke Cedar-afdeling moet ik hebben voor de rechten van juridische tekstschrijvers?

Nog even afgezien van het Amerikaanse recht op fair use, het mogen hergebruiken van een werk voor een legitiem doel zoals kritiek. Dat gaat hier zeker op, meldt William Patry, Google’s Copyright Counsel. De advocaat heeft dus geen poot om op te staan.

Via Slashdot en Ars Technica.

Arnoud

Leren presenteren van Bill of Steve

Geplaatst op in Iusmentis, 3 reacties

In de nieuwste post op Presentation Zen een vergelijking tussen de presentatiestijlen van Bill Gates en Steve Jobs. U kunt vast wel raden welke sheet van wie is:

Jobs heeft inderdaad een minimalistische stijl, wat een stuk rustiger overkomt. Maar het is niet alleen een kwestie van minder op je sheet proppen, zo schrijft Reynolds:

But the biggest difference is not the fact that Steve’s slides are simpler with fewer elements and fewer bullet points, the biggest difference is in the way they are used. If you want to appreciate the difference you have to watch both presentations. The difference is that Steve’s slides flow smoothly with his talk. Bill’s slides aren’t really necessary; they are more of an ornament or a decoration off to the side. Bill would have been better off just pulling up a stool and sharing his ideas and then answering questions that audience members could have submitted before the talk so that Bill could select which ones he’d answer.

Inderdaad. Ik roep het al vaker, maar toch nog maar een keer: Powerpoint is geen autocue. Sheets zijn er om je gesproken tekst visueel aan te vullen, zodat je boodschap beter overkomt bij je publiek. Niet om later terug te lezen wat jij verteld hebt.

Mensen luisteren namelijk met hun linker hersenhelft, en ze kijken met de rechter. Zet je alleen tekst op je sheet, dan moeten mensen hun linker hersenhelft gebruiken om die te begrijpen. Terwijl ze dat doen, kunnen ze niet naar jou luisteren. Als ze dus naar jou luisteren en tegelijkertijd een sheet bekijken met een visuele boodschap, wordt het effect van jouw tekst versterkt.

Meer tips in Laat je presentaties plakken.

Arnoud

Wie deze grappig vindt, is een nerd

Geplaatst op in Iusmentis, Ondernemingsvrijheid, Security, 3 reacties

Zoals altijd briljant maar wel voor een gespecialiseerd publiek: de nieuwe xkcd van Randall Munroe.

En nee, een dergelijke voornaam krijg je in Nederland er niet door voor je kind. Maar het is wel het probleem van de instantie met de databank als de spelling van je naam niet in hun systeem past, of erger nog daar gekke dingen doet.

Arnoud

MSNBC koopt sociale nieuwssite – inclusief comments?

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten, nog geen reacties

MSNBC koopt de sociale nieuwssite Newsvine, meldt Planet. Bij Newsvine kun je (net als bij Digg, NUjij en collega’s) nieuwsberichten aanmelden waar dan op gestemd kan worden. Ook worden artikelen voorzien van tags of trefwoorden, zodat iedereen precies kan lezen wat hij wil. Het belangrijkste aspect is echter het commentaar dat mensen achter kunnen laten, plus de mogelijkheid om eigen artikelen of columns te schrijven op de site.

Bij de aankoop van zo’n site is natuurlijk altijd de vraag wat er gebeurt met al die user-generated content. In principe liggen de rechten daarop bij de schrijvers er van. Dat kun je veranderen via een contract, en dat is ook precies wat Newsvine gedaan heeft:

By transmitting or submitting User Content to the Site, you hereby (a) grant Newsvine a non-exclusive, irrevocable, royalty-free, perpetual and fully sublicensable and transferable right to use, reproduce, modify, adapt, translate, distribute, publish, create derivative works from and publicly display and perform such User Content in any media, now known or hereafter devised; and (b) grant Newsvine, its affiliates and sublicensees the right to use the name, identifier, or any portion thereof, submitted in connection with such User Content, if they so choose.

Vrij vertaald staat hier dat Newsvine alles mag doen met het werk, behalve claimen dat ze de eigenaar er van zijn. Inclusief wijzigen of doorverkopen.

Wat ik wel mis, is wat er met de overeenkomst gebeurt als Newsvine van eigenaar verandert. Newsvine is een Inc, een beursgenoteerde firma. Deze wordt dus gekocht door MSNBC, maar blijven ze bestaan als zelfstandige entiteit? Zo ja, dan is er niets aan de hand: het contract tussen Newsvine en de deelnemers blijft dan geldig. Gaat MSNBC de firma opheffen en de content onderbrengen bij henzelf, dan hebben ze een probleem. Het contract vermeldt namelijk niet dat de licentie dan overgaat naar de nieuwe entiteit.

Via Rough Type.

Arnoud

Chatlogs als bewijs bij ruzie over geldschuld

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, 1 reacties

Een chatlogfile is prima als bewijs te gebruiken, ook al is deze triviaal te vervalsen.

Onlangs wees ik op een artikel van Jurofoon over de rechtsgeldigheid van e-mail. Daarin werd verwezen naar prints van MSN-gesprekken als bewijs.

Een lezer wees mij op het LJN van die chatzaak: LJN AZ2287. In deze zaak ging het om de vraag hoe veel de gedaagde nog schuldig was aan de eiseres. De gedaagde zei 600, de eiseres had meer verwacht. Dat was het moment om de chatlogs er even bij te pakken (wie wat logt, die heeft wat):

[21:08:07] [gedaagde]: eej..weet je nog van die berekening van het geld? was toen 600..heb ik nu 2 of 3 x 50 gegeven..ik dacht zelf 2x..
[21:08:42] [gedaagde]: ik ga [x en y] om geld vragen en wil ik vanalles in 1x afbetalen..dan heb ik nog maar 1 pot
[21:08:56] [eiseres]: ja was volgens mij nog maar 2x idd
[21:09:02] [gedaagde]: ja dacht ik ook al
[21:09:03] [eiseres]: ow mja da’s wel handig 😀
[21:09:53] [gedaagde]: ja joh..want [z] heb ik ook gegeven (…) maar ik wil nu gewoon van alles af! maar dan hoor je dat nog van me en krijg je het in 1x.

Wat zien wij daar op 21:08:07? Inderdaad, gedaagde die 600 euro meent schuldig te zijn. En, belangrijker, op 21:08:56 eiseres die impliciet toegeeft dat dat klopt. Hier had zij dus moeten piepen dat het meer dan 600 euro was.

Natuurlijk zijn logfiles triviaal te vervalsen, maar daar ging het hier niet om. Bewijs is zo veel waard als de rechter het waard vindt. En in deze zaak waren beide partijen het eens over de inhoud van de chat op die datum. En dan is een logfile prima bewijs.

Arnoud

Octrooi op portable datacentrum

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Advertentiereus annex zoekmachine Google is al een tijd bezig met portable datacentrums in de vorm van containers. Ik geloof niet dat iemand ze ooit gefotografeerd heeft (al zijn er wel veel foto’s van een portable Sun datacentrum), maar Google heeft er ondertussen wel octrooi op. Dat is opvallend, want dit idee bestond allang.

Het octrooi beschermt een combinatie van twee zeecontainers. In de ene is een verzameling computersystemen gemonteerd zodanig dat ze gewoon werken in de zeecontainer, en in de andere zit de koeling. Als je de twee aan elkaar schakelt, heb je een werkend datacenter.

Wat verbaast is dat het idee niet nieuw was. Eind 2005 schreef Bob Cringely als eerste over deze Google “datacenters-in-een-container”:

This shipping container is a prototype data center. Google hired a pair of very bright industrial designers to figure out how to cram the greatest number of CPUs, the most storage, memory and power support into a 20- or 40-foot box. We’re talking about 5000 Opteron processors and 3.5 petabytes of disk storage that can be dropped-off overnight by a tractor-trailer rig. The idea is to plant one of these puppies anywhere Google owns access to fiber, basically turning the entire Internet into a giant processing and storage grid.

Foto (mockup) uit het Petabox paper, fotograaf onbekendMaar de octrooiaanvraag is uit december 2003. Het ging dan ook niet zozeer om deze column, maar om dit artikel van Bruce Baumgart, waarin hij ten behoeve van het Internet Archive beschrijft hoe de Petabox er uit zou kunnen zien. En dat artikel was al op 8 november 2003 gepubliceerd. Prior art dus; wat in dat artikel staat, kan Google niet rechtsgeldig in een octrooi claimen.

Wat ik helemaal opvallend vond, was de column van Cringely waarin hij meldt dat Bruce Baumgart het idee diverse malen in het openbaar zou hebben gepresenteerd – met Larry Page van Google in het publiek.

Een verschil is wel dat de container van Baumgart de koeling regelt via een serie airco’s die aan de buitenkant van de container is gemonteerd. Google stopt ze in een aparte container, wat het voordeel heeft dat beide containers via standaard methoden verplaatst kunnen worden. Airco’s aan de buitenkant maken het lastig om deze containers dicht op elkaar te plaatsen bijvoorbeeld.

Container uit het paper van Baumgart

Via Slashdot en Nicholas Carr, die dit trouwens trailer park computing noemt.

Arnoud