De algemene-voorwaardenknop van de zelfscanner van Albert Heijn

| AE 6442 | Informatiemaatschappij | 33 reacties

Dit soort dingen geeft mijn nou juridische hoofdpijn. Hartstikke leuk dat Albert Heijn gaat werken met zelfscannen: je krijgt een scanner, scant elk product dat je in je wagentje legt en bij de betaalpaal ben je extra snel klaar.

Logisch ook dat Albert Heijn voorwaarden stelt aan zo’n nieuwe dienst. Wettelijk is er nog weinig geregeld, en dan wil je toch zelf wat spelregels stellen. Alleen, tsja, hoe melden we dat? Weet je wat, we doen gewoon wat alle luie webdesigners doen en we stoppen een “akkoord”-knopje in de scanner. Wát zullen we nou krijgen:

albert-heijn-akkoord-voorwaarden-nee-nee-nee

Nee. Nee. Néé. Algemene voorwaarden moet je ter hand stellen: als stuk papier aan de klant geven. En precies omdat dat voor winkels als Albert Heijn best wel irritant gedoe is, is er een uitzondering in de wet opgenomen: zij mogen volstaan met verwijzen en op verzoek opsturen/afgeven aan de klant. En precies de Albert Heijn gaat dan toch weer moeilijk doen met een schermpje waarop je voorwaarden kunt lezen die je niet wilt lezen, en waarbij je op akkoord moet klikken op de scanner.

Hoe moet het dan wel? Een sticker op het apparaat “vraag naar de voorwaarden”. Of – je moet een Bonuskaart hebben – bij aanvraag van de Bonuskaart mensen erop wijzen dat voor deze dienst voorwaarden gelden. Echt. Jéuk krijg ik hiervan.

Arnoud<br/> (Foto: Jolie van der Klis)

Op staande voet ontslagen wegens Facebookcomment?

| AE 6380 | Ondernemingsvrijheid | 35 reacties

Onderstaande screencap met zeer vermoeiend “be like”-bijschrijft doet de ronde. Dat roept natuurlijk de vraag op, kán dat, iemand via Facebook ontslaan? En vooral zo per direct zoals het bericht lijkt te suggereren?

ah-be-like

Je onterecht ziekmelden mag natuurlijk niet, maar is geen automatische grond voor een ontslag. In het arbeidsrecht geldt algemeen dat je proportionele sancties moet opleggen, en ontslag wordt gezien als een uiterst middel in plaats van het eerste ding dat je inzet. Een waarschuwing en een dag geen loon zou bijvoorbeeld meer voor de hand liggen.

Een ‘staandevoetje’ oftewel ontslag wegens een dringene reden is helemaal moeilijk. Het moet zo ernstig zijn dat er “redelijkerwijs niet gevergd kan worden” dat de arbeidsovereenkomst voortgezet wordt. Diefstal of mishandeling van collega’s zijn standaardvoorbeelden. Het standaard tegenvoorbeeld is detentie: wie veroordeeld wordt tot een celstraf, mag niet om die reden worden ontslagen op staande voet.

Werkweigering, oftewel niet komen werken terwijl je dat wel kunt, is genoemd als een grond voor ontslag op staande voet. Maar het moet dan gaan om een ernstige vorm van werkweigering. Onterechte ziekte wordt daar niet snel onder gerekend. De eis uit de rechtspraak is dat enkel loon inhouden te mager is als sanctie.

Zou Dynabyte de ziekmelding hebben willen betwisten op grond van het gegeven dat [appellant], in strijd met de verzuimvoorschriften, niet thuis was toen de controleur kwam, al dan niet in combinatie met de activiteiten die [appellant] volgens haar ondertussen elders ontplooide, dan had Dynabyte de loondoorbetaling kunnen opschorten. Het enkele feit dat controlevoorschriften niet zijn nageleefd, is volgens vaste rechtspraak onvoldoende voor ontslag op staande voet (zie ook HR 8 oktober 2004, JAR 2004/259), tenzij bijkomende omstandigheden dat anders maken.

In dit geval lijkt het vrij evident dat er sprake is van een onterechte ziekmelding, maar er zijn ook genoeg situaties denkbaar waarin iemand wél ziek is en toch gaat shoppen of sporten of iets dergelijks. Ziek zijn is niet per se hetzelfde als in bed liggen met een thermometer in je mond. Natuurlijk zal dit wel meestal in overleg met de arts moeten, maar het kan dat je in het kader van herstel een dag er tussenuit gaat, terwijl je toch niet in staat bent om te werken.

Het is natuurlijk mogelijk dat de vrouw in haar proeftijd zit, of via een uitzendbureau werkzaam is. In dat geval is het een stuk makkelijker. Een werkgever hoeft dan eigenlijk geen reden te hebben. (Maar als hij die heeft, mag dat geen ‘verboden’ reden zijn zoals dat de vrouw zwanger blijkt of religieus actief is.)

Een ontslagmelding via Facebook is als zodanig toegestaan. Ontslag hoeft niet per se op schrift, tenzij in de arbeidsovereenkomst staat van wel.

Het is niet de eerste keer dat zoiets via Facebook opduikt en het zal ook niet de laatste zijn. En dat roept bij mij de vraag op: hoe ver mag je kijken als werkgever? Mag je bv. verlangen dat je gevriend wordt op Facebook zodat je dit soort updates kunt zien?

Arnoud

Die privacyverklaring van de Albert Heijn Bonuskaart

| AE 2852 | Privacy | 43 reacties

albert-heijn-bonuskaart.jpgIn het voorjaar van 2012 gaat Albert Heijn een grote groep Bonuskaartgebruikers extra waarderen en bedanken met aanbiedingen op maat, meldde de grootgrutter. Vertaling: op basis van je geregistreerde aankopen krijg je aanbiedingen op veel gekochte producten, gepersonaliseerde aanbiedingen dus. Hm, heb ik daar ooit toestemming gegeven, vroeg ik me af.

Het privacybeleid er dus even bijgepakt, en daar staat inderdaad letterlijk in dat men dit gaat doen:

Uw persoonsgegevens worden door AH verwerkt … voor het verstrekken van (eventueel op basis van uw aankopen) kortingen en voordelen;

en als ik dan bij het Cbp controleer (registratienummer 1062641, dieplinken niet mogelijk want daar is het nog 1998) zie ik keurig hetzelfde staan:

Doel(en) van verwerking: … De AH Bonus Kaarthouder (eventueel individueel op basis van zijn koopgedrag) informeren over de producten en diensten, die door of via Albert Heijn on- danwel offline worden aangeboden, alsmede voordelen en kortingen te kunnen verstrekken.

Iets zegt me alleen dat die tekst er vorige week nog niet stond. Dus eens zien hoe dat eerder zat. Gelukkig had het Internet Archive enkele oude teksten nog. In de oudste beschikbare versie (april 2010) vermeldde men héél wat anders:

Albert Heijn behandelt alle persoonsgegevens en uw spaar-, en boodschappengegevens strikt vertrouwelijk en gebruikt deze uitsluitend om u de voordelen te bieden die met de AH Bonuskaart verbonden zijn.

En ja, dat is ook hoe ik het me herinner uit 2006 of daaromtrent toen ik die kaart kreeg. De voordelen die je tóen kreeg waren korting op de Bonusaanbiedingen en een poging tot terugbezorgen van je verloren sleutelbos met bonuskaart eraan (en Justitie laten meekijken als dat gevorderd werd). Pas als je je apart registreerde bij de Mijn Voordeel dienst, kreeg je regelmatig persoonlijke kortingen, recepten en speciale acties.

Nu wordt dus in feite Mijn Voordeel over alle klanten uitgerold, als ik het goed zie. En dát is privacytechnisch iets nieuws. Toestemming is namelijk doelgebonden(*), oftewel dat je instemt met opslag in ruil voor toegang tot Bonusaanbiedingen, wil nog niet zeggen dat je instemt met profilering en gepersonaliseerde aanbiedingen.

Ik zie dus niet hoe de AH haar plan kan invoeren zonder apart aan bonuskaarthouders (pardon “houders van een AH Bonus Kaart®”) hiervoor toestemming te vragen. Dat zal niet zo moeilijk zijn natuurlijk gezien de worst (of andere voordeeltjes) die men de klant voorhoudt, maar het moet wel.

Arnoud<br/> Off-topic frustratie: mijn boek is ooit afgekeurd bij een universiteit als lesboek enkel omdat het hoofdstuk over privacy niet de term ‘doelbinding’ gebruikte.