Spellenmaker Hasbro is een rechtszaak begonnen om de online variant Scrabulous van internet te krijgen, meldde Slashdot vorige week. De site was in 2006 begonnen maar kreeg veel aandacht doordat men een versie ontwikkelden voor de sociale site Facebook: 2.3 miljoen gebruikers. En dat vond Hasbro dus niet leuk, want het is hun spel. Toch?
Eerst maar het makkelijke deel: als je een bordspel waarbij je woorden moet leggen met letters “Scrabulous” noemt, en daarbij zegt “Play the world’s favorite word game here for free!”, dan is het wel duidelijk dat je op de populariteit van Scrabble® aan het meeliften bent. Dat is merkinbreuk en dat mag dus niet.
Maar goed, dan noemen ze het “Letterblock” of zo, een naam die de schijn van aanhaken bij “Scrabble” vermijdt. En ze geven de blokjes en het bord een andere kleur. Dan wordt het lastig. Want dan kan Hasbro alleen nog in stelling brengen dat hun spelconcept overgenomen is.
Een spelconcept is als zodanig niet auteursrechtelijk beschermd. Een uitgewerkt concept kan beschermd zijn. Je mag dus niet iemands handleiding overtypen, het bord natekenen of de speelkaarten onder het kopieerapparaat leggen en het resultaat als je eigen werk verkopen. Maar op basis van het concept een eigen spel maken, mag wel.
Waar ligt de grens? Dat is, zoals altijd in het recht, lastig aan te geven. “Ontlenen” kan ook doordat je hetzelfde werk op je eigen manier weergeeft. In de Engelse vertaling van deze blogpost zal geen woord van het origineel terug te vinden zijn (behalve het woord Scrabble dan misschien), maar toch is het inbreuk op het auteursrecht om dit te vertalen. Gelukkig maar dat mijn licentie dit toestaat.
De rechter zal kijken of de twee spellen erg veel op elkaar lijken. Hoe meer punten van overeenstemming er zijn, hoe groter de kans dat er afgekeken dan wel ontleend is natuurlijk. En als ze erg lijken, draait de bewijslast om: de aangeklaagde persoon moet dan bewijzen dat hij het spel helemaal zelf bedacht heeft.
In een geval als dit:

(uit Hoge Raad 29 juni 2001, MB v Impag, met dank aan Dick van Engelen) bleek dat niet te doen. En ik vrees dan ook het ergste voor Scrabulous: de layout, spelregels, alles eigenlijk is zo duidelijk afgekeken van het bordspel van Hasbro dat de rechter toch heel snel inbreuk op Hasbro’s auteursrecht zal aannemen.
Arnoud
Dingen
Verstandiger is dan ook om de
Andermans website nabootsen kan onrechtmatig zijn, zo besliste de rechtbank in Leeuwarden afgelopen woensdag. Het ging hier om slaafse nabootsing van een website en een bedrijfsplan van de franchisegever.
Is het goed of juist slecht dat je informatie steeds minder in doosjes kunt verpakken? Met die vraag opent deel twee van de vrije film Steal This Film. Zoals ze
Crux van de film is dat internet wezenlijk anders is dan eerdere kopieermechanismen. Dat zit hem in het gebrek aan centrale controle. Toezicht op een gilde van drukkers lukt nog wel. En een stuk of wat televisie- en radiostations is ook nog wel in de gaten te houden. De mogelijkheid van toezicht zat van nature ingebouwd in het systeem. Maar op internet kan iedere computer alles doen. Er is geen centraal toezicht, en er is geen toestemming van anderen nodig om iets te gaan aanbieden. En dat is, zacht gezegd, even wennen.
De beheerder van een forum mailde mij:
Voor Netters.nl schreef ik een kort artikel over eigendom van community sites:
Ik lees 120 sites per dag. Ja, ik ben gek. Maar ik bespaar me daarbij wel een heleboel werk omdat ik mijn RSS reader het werk laat doen. RSS is een gestandaardiseerd formaat voor berichten en artikelen. Het is vrij kaal: je krijgt een titel, tekst en de link naar het origineel. Maar om snel te zien wat er allemaal bijgekomen is op een site, of wie er heeft gereageerd op je reactie ergens, is dat meer dan genoeg. Meer uitleg
Het privé onder werktijd mailen, surfen en bellen is het afgelopen jaar enorm toegenomen,