Mag Sync.me mijn adresboek gebruiken voor hun omgekeerde telefoonboek?

| AE 8339 | Privacy | 33 reacties

sync-meEen lezer vroeg me:

Op de website https://sync.me kun je willekeurige telefoonnummers invullen en zien welke naam daarbij hoort. Een omgekeerd telefoonboek dus. Maar wat valt me op: de gegevens zijn niet altijd officieel (zoals je in het telefoonboek staat), zo zijn er nummers die “Werk Papa” of “Oma” als bijbehorende naam geven. Dat komt dus gewoon uit iemands uitgelezen adresboek. Mag het zo dan wel, in hun voorwaarden staat daar vast een zin over.

Omgekeerde telefoonboeken zijn in Nederland eigenlijk altijd illegaal. Voor opname in een officiële telefoongids geldt een wettelijke opt-outregeling, maar voor andere gidsen en ook voor omgekeerd zoeken geldt juist opt-in. Zonder toestemming mag je niet worden gevonden op je nummer.

Update (08:47) op Twitter wijst Gerrit-Jan Zwenne erop dat de OPTA omgekeerd zoeken geen inbreuk op deze opt-in regel vindt omdat het “op zich” niet zou worden ervaren als inbreuk op de persoonlijke levenssfeer, en in het buitenland er meer van zulke diensten zijn. Oké, ik ben alweer rustig.

Wat Sync.me doet, is de oude juridische truc van stal halen dat mensen in de Terms of Use beloven volledig legaal te handelen en te garanderen dat ze alle benodigde toestemmingen hebben geregeld. Ja precies, en ik had ook nog een brug in Rotterdam te koop voor een spotprijsje.

Hier. Lachen (auch auf Deutsch):

If you chose to activate the “Sync.ME search” feature, you would be asked to explicitly warrant that you have all necessary permissions to share your contacts’ information, and that you have no knowledge of any objection, on the behalf of any of your respected contacts, to include their names and phone numbers in the phonebook directory, which is available for other registered users. Please be sure not to share any other person details without his or her prior consent, and that the information you share is accurate and up-to-date.

Geloof je het zelluf. En ik kop hem dan toch maar even in: dit is zinloze prietpraat onder onze privacy- en telecomwetgeving. Toestemming als deze moet expliciet worden gegeven, en het is te enen male onmogelijk dat via Terms of Use of privacyverklaring te doen. Gewoon niet.

Sync.me is onder Europees recht gewoon de ‘verantwoordelijke’ voor dit soort persoonsgegevens, en moet dus zorgen dat dat zorgvuldig gebeurt. Simpelweg achter een juridische schaamlap wegduiken is niet zorgvuldig.

En nee, claimen dat ze slechts een hostingprovider zijn, gaat hem hier niet worden. Ze geven niet 1-op-1 opgeslagen informatie door, zoals een webhoster, forum of chatbox dat doet. Ze compileren de informatie en bouwen daar een eigen zoekdienst bovenop. Dat gaat te ver om immuniteit te claimen en met notice/takedown weg te komen.

Ik wil het niet elke dag zeggen, maar dit is dus een pracht van een datalek waar de Wbp-met-tanden voor bedoeld is. “Firmly committed to ensure that the personal information is safeguarded and protected”, moehaha.

Arnoud

Geen principiële uitspraak over acquisitiefraude in proefproces MKB Nederland

| AE 5144 | Iusmentis | 9 reacties

verlengen-fax-fraudeGrr. Ik begin me steeds meer te ergeren aan het onderwerp acquisitiefraude en hoe rechters daarmee omgaan. Want in een recent vonnis wordt wederom op zeer formele gronden een claim tegen acquisitiefraude afgewezen. Oké, het was een proefproces en daarin mag je best wat principiëler zijn, maar toch.

Brancheorganisatie MKB Nederland had het proefproces in 2011 gestart tegen drie online telefoongidsen waar de nodige klachten over waren gekomen. En dan denk je al snel aan acquisitiefraude: een vaag telefoontje of je je gegevens wilt controleren, een fax die met 5 punts Arial vermeldt “dit is een offerte mompelmompel 150 euro per maand mompel drie jaar” en dan ineens een factuur. MKB was het zat en besloot een principiële zaak te starten tegen deze drie gidsen.

MKB had stevig ingestoken en een verklaring voor recht geëist dat acquisitiefraude (zoals door haar op een rijtje gezet) altijd misleidend zou zijn. Met zulke jurisprudentie is het dan véél eenvoudiger om toekomstige claims aan te pakken. Maar dat wijst de rechter af, omdat het toch van de precieze omstandigheden van het geval afhangt of een telefonische acquisitie telt als misleiding. Argh. Wéér zo’n formalistische opstelling. Het zal wel aan mij liggen maar als je zo’n “bevestigingsbrief” ontvangt met in kleine lettertjes “dit is een offerte en het kost 150 euro per maand voor 3 jaar”, welke omstandigheden kunnen dát dan rechtbreien?

Ook wil de rechtbank niet in het algemeen verklaren dat de regels over oneerlijke handelspraktijken ook kleine ondernemers mogen beschermen. Reflexwerking is echter wederom iets dat per geval moet worden beoordeeld. In het algemeen verklaren dat MKB-ondernemers altijd recht hebben op dezelfde bescherming als consumenten bij misleidende handelspraktijken is niet de taak van de rechter maar die van de wetgever.

De in het proefproces meeprocederende gedupeerde ondernemer krijgt echter wél reflexwerking: (a) Stichting Gilde is een kleine vrijwilligersorganisatie met een beperkt budget, terwijl Telefoongids.com een commerciële onderneming is die zich beroepshalve bezig houdt met het sluiten van overeenkomsten als de onderhavige; (b) Stichting Gilde heeft een contract gesloten buiten het eigenlijke terrein van haar werkzaamheden (vrijwillgerswerk); (c) Telefoongids.com heeft in casu het initiatief genomen tot het opnemen van telefonisch contact; (d) De overeenkomst die tussen Stichting Gilde en Telefoongids.com is gesloten betreft de vermelding in een zogenaamde online-telefoongids en is een overeenkomst die ook door een consument zou kunnen worden gesloten.

Op grond van de Wet oneerlijke handelspraktijken mag de rechter de bewijslast omkeren: het bedrijf moet bewijzen dat er volledig en juist is geïnformeerd over de prijs en wijze van contracteren. En dat vindt de rechter hier passend, want Telefoongids.com heeft het als core business om langs deze weg contracten te sluiten, dus mag je verwachten dat ze dit goed kunnen. Maar hee, wat vervelend nu, nét van het eerste gesprek is geen geluidsopname gemaakt. De fax is ook niet heel expliciet over de kosten, en in het verificatiegesprek werd “nauwelijks hoorbaar” iets over 150 euro gezegd maar níet dat de totale contractswaarde 5400 euro zou zijn.

In de beschikbare gegevens is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende bewijs gelegen dat Stichting Gilde juist en volledig is geïnformeerd en (dus) dat de bejegening door Telefoongids.com niet misleidend is geweest. Telefoongids.com heeft geen nader bewijs aangeboden van haar stellingen op dit punt. Daarom dient Stichting Gilde gevolgd te worden in haar standpunt dat zij voorafgaand aan de totstandkoming van de overeenkomst is misleid.

De eisen tot rectificatie van de publiciteit die MKB had gekregen nadat ze aangekondigd had juridische stappen te nemen, worden afgewezen. MKB Nederland mócht hard in actie komen tegen acquisitiefraude, mede gezien wat er in de uitzending van TROS Opgelicht?! voorbij was gekomen.

Arnoud<br/> Ja, er ging wat mis in de tekst. Excuses, ik had kennelijk de enalaatste versie livegezet.

Einde van de Telefoongids?

| AE 4483 | Privacy | 6 reacties

Het lijkt er sterk op dat de papieren Telefoongids vanaf volgend jaar niet langer bezorgd wordt, meldde Webwereld gisteren. Ongetwijfeld compleet los van de opkomende verkiezingen meldden diverse politici dat het nu toch eens tijd wordt de wet te wijzigen zodat het bezorgen van de Telefoongids kan stoppen.

Directe aanleiding van een en ander was Alexander Klöpping’s SterfTelefoongidsSterf.nl, waarmee hij een statement wil maken over de papier- en andere verspilling rond de dodebomenmensenzoekmachine. Een succesvol statement: als je het object van je actie zó boos kunt maken dat ze met juridische stappen gaan dreigen, doe je het goed.

Ondertussen zie ik nu overal dat “een wijziging van de Telecomwet nodig” zou zijn om te regelen dat de gids niet langer verplicht door de bus gepropt wordt. Want dat is de spin van DTG: wij zijn wettelijk verplicht de gids te bezorgen, dus mogen wij die nee-nee sticker van u negeren ondanks dat de gids bomvol staat met advertenties en dus gewoon papieren spam is.

Zoals ik vorig jaar al schreef, nergens staat in de wet dat iedere Nederlander een gids onder de neus geduwd moet krijgen. De wet spreekt van “beschikbaar zijn” van deze faciliteit, maar er is geen enkele reden waarom je daar alleen aan kunt voldoen door de gids door de bus te duwen.

En ja dat staat in de wet, maar de wet wijzigen is niet eens nodig om hier eens expliciet een einde aan te kunnen maken. De wet bevat namelijk een plugin interface, pardon een delegatieregeling: er is bepaald dat nadere regels over dat “beschikbaar zijn” door de minister gesteld mogen worden in het BUDE.

Het BUDE is een zogeheten Algemene Maatregel van Bestuur, en een AMvB wijzigen is een stuk eenvoudiger dan een wet wijzigen. De minister kan zelf een wijziging doorvoeren, formeel is daarvoor niet eens instemming van de Tweede Kamer voor nodig. En het lijkt me zonder meer mogelijk om in het BUDE op te nemen dat “Telefoongidsen worden op papier uitsluitend verspreid met aparte voorafgaande toestemming van de ontvanger” of iets dergelijks. Dat hoeft absoluut niet in de telecommunicatiewet zelf.

Juridisch gezien kan dit dus prima op korte termijn geregeld worden. Met een beetje goede wil zelfs voor de verkiezingen.

Arnoud
Foto: huppetee weg ermee die telefoongids! van ‘CatChat.nl’.

“Mag ik even een bevestiging van onze overeenkomst”

| AE 2093 | Informatiemaatschappij | 3 reacties

Weer een bedrijvenregister dat het deksel op de neus krijgt bij de rechter. VKM, exploitant van www.bedrijven2day.nl, had telefonisch contact gezocht met ene meneer Q en gemeld “Ik wil nog even een geluidsopname maken van uw opdracht tot vermelding van uw bedrijfgegevens op onze website”. De kantonrechter Groningen noemt deze vorm van acquisitie een “overval”… Lees verder

Hoe bruikbaar is een gespreksopname als bewijs?

| AE 2031 | Informatiemaatschappij | 26 reacties

Een bewijsmiddel in de vorm van een CD-opname dient met de nodige behoedzaamheid te worden gewaardeerd, aldus de kantonrechter Assen in een ouder maar recent gepubliceerd vonnis. Hoewel je gesprekken mag opnemen en die opnames in beginsel als bewijs bruikbaar zijn, bieden de huidige audio-technieken dusdanig veel mogelijkheden voor vals spel dat de rechtbank niet… Lees verder

Hoe verboden is omgekeerd zoeken in telefoongidsen eigenlijk?

| AE 1979 | Ondernemingsvrijheid, Privacy | 11 reacties

Een lezer vroeg me: Op diverse sites kun je “omgekeerd zoeken” in telefoongidsen, dus op basis van een nummer de naam- en adresgegevens van een abonnee achterhalen. Als je dat wil aanbieden, moet je wel een CD-foongids kraken of iets anders illegaal doen. Maar stel nu dat je legaal bij die gegevens zou kunnen, mag… Lees verder

Weer misleidende reclame van TG-Online Telefoongids

| AE 1255 | Informatiemaatschappij | 5 reacties

Het is bijna ouderwets: een fax met een misleidende reclame-uiting. Leest er iemand nog reclamefaxen? Het beruchte bedrijf TG-Online stuurde een fax met aangehechte acceptgiro, met daarbij een klantnummer en de mededeling “Betaling gaarne binnen 14 dagen”. Dit in verband met een vermelding in een online telefoongids/bedrijvengids. De fax ziet er uit als een factuur,… Lees verder