Niet bij je Bitcoins kunnen omdat de politie je telefoon heeft

| AE 12458 | Regulering | 8 reacties

Iets waar niet iedere Bitcoin bezitter rekening mee houdt, wat te doen als de politie je telefoon heeft? Dat las ik bij het onvolprezen Betablog. Hij wees op een recent strafvonnis waarbij de verdachte tegen precies dit probleem aanliep: “zegt de veroordeelde tegen zijn moeder dat hij over geld in Bitcoins beschikt, maar dat hij daar niet bij kan komen omdat de politie zijn telefoon in beslag heeft genomen.”

De veroordeelde is betrokken geweest bij het verhandelen van verdovende middelen op de darknet markets Dream Market en Nightmare Market onder de vendor namen DrugsTradeCenter en Mr.Ted, zo lees ik in het vonnis. Ik vermoed dat men deze persoon op het spoor kwam door een actie in 2020 van internationale opsporingsdiensten, waaronder Europol, tegen onder meer deze twee darknetmarkten. (Darknet is een lekenterm voor semi-anoniem communiceren en dan drugs per post sturen.)

Bij de verdachte werd een laptop aangetroffen met daarop de nodige administratie van de drugsverkoop, waaruit de rechter concludeert dat hij niet zomaar een naïeve loopjongen was. Ook hielp niet mee dat hij niet wilde aangeven wie dan de ‘achterman’ was en hoe hij dan wel aan zijn geld kwam. En dan heb je bij een ontnemingszaak echt een probleem gezien de omgekeerde bewijslast die dan geldt.

Ten slotte zijn ook twee tapgesprekken die de veroordeelde na zijn aanhouding vanuit de PI met zijn moeder heeft gevoerd veelzeggend. Daarin zegt de veroordeelde tegen zijn moeder dat hij over geld in bitcoins beschikt, maar dat hij daar niet bij kan komen omdat de politie zijn telefoon in beslag heeft genomen. De verklaring van de veroordeelde ter terechtzitting dat hij dit enkel heeft gezegd om stoer te doen is geenszins aannemelijk, omdat niet valt in te zien waarom hij tegenover zijn moeder uit stoerdoenerij zou liegen. Die strekking had dit gesprek in het geheel niet, zo valt uit de context op te maken.

Gezien het vorenstaande kan buiten redelijke twijfel worden vastgesteld dat de veroordeelde zelf van de drugshandel heeft geprofiteerd. En inderdaad is het wel een interessante dat je na zo’n inbeslagname (die is ter bevriezing voor het onderzoek) niet meer bij je geld, je bitcoins immers, zou kunnen. Ik zie daar niet direct een bezwaarmogelijkheid tegen, als de enige sleutel voor je geheime kluis aan een in beslag genomen sleutelring zit dan heb je ook even pech vermoed ik.

Arnoud

Wanneer is een mail aangekomen als deze in een spamfilter blijft hangen?

| AE 12422 | Ondernemingsvrijheid, Regulering | 107 reacties

Een lezer vroeg me:

Naar aanleiding van een discussie die ik had met andere IT’ers over de macht van MS en Google in de wereld van e-mail en hun interne reputatie systeem vroeg ik me af of een mail juridisch gezien is ‘aangekomen’ als mailprovider Microsoft of Google besluit deze als spam aan te merken en weg te gooien?
Hoofdregel bij communicatie is dat de afzender moet bewijzen dat de ontvanger deze heeft ontvangen. Daarbij maakt het niet uit of je met aangetekende post, e-mail of een WhatsApp-bericht communiceert. Het bewijs mag op iedere manier worden geleverd: een screenshot van twee blauwe vinkjes in de WhatsApp client is prima bewijs, een handtekeningbriefje aangeleverd door PostNL ook.

Bij e-mail is er eigenlijk geen goed mechanisme. Het beste werkt nog altijd de reply door de ontvanger zelf. Ook als deze in de reply zegt “hier klopt niets van” of “ik weiger uw e-mail en wens alleen post te ontvangen” (die kreeg mijn incassobureau eens). Waar het om gaat, is of de mail is aangekomen. En dat is ‘ie, als je daarop reageert.

Er zijn trucjes met cookies of transparante pixels waarmee je ontvangstbevestigingen kunt proberen te construeren. Als een bepaalde pixel wordt ingeladen die enkel en alleen in die e-mail was ingevoegd, dan zal die e-mail wel geopend zijn door de ontvanger, is dan het idee. Nog nooit getest, maar het zou kunnen. Maar veel mailprogramma’s blokkeren zulke trucs, en dan sta je nog nergens. Wie écht zekerheid wil, stopt berichten in een portaal en logt wanneer de ontvanger daarop inlogt om het bericht aan te klikken.

Maar goed, de spamfilter. Als jij een spamfilter instelt (bv. alles met “Advertisement” in de subject weggooien) dan is dat jouw risico natuurlijk. Hanteert de provider van de afzender een spamfilter, dan is dat zijn risico. Die twee zijn makkelijk.

Wanneer je een e-maildienst bij een derde afneemt, zoals Microsoft of Google, en deze besluit mail weg te gooien zonder jou in te lichten of zelfs maar in een mapje Spam te zetten, dan ben ik geneigd gewoon te concluderen dat de mail bij de ontvanger is aangekomen. Dat hij een spamdienst afneemt die zo agressief opereert, dat is zijn risico. (Microsoft als postbodebijtende hond?)

Het lastige blijft natuurlijk te bewijzen dát de mail in dat spamfilter is aangekomen. Maildiensten melden dat zelden tot nooit terug, vanwege de overlast die dat geeft. Praktisch gezien heb je er dus weinig aan, behalve in het geval dat iemand zegt “ah ja ik zie je mail nu, hij zat al drie weken in de spam”.

Arnoud

Ga er maar aanstaan als deskundige: moet die broncode opnieuw geschreven?

| AE 12312 | Ondernemingsvrijheid | 40 reacties

Deskundige vereist voor beoordeling gebrekkige broncode, meldde ITenRecht onlangs. In een automatiseringsgeschil tussen softwareontwikkelaar Capgemini en haar klant Equihold (die de software wilde inzetten bij onder meer FC Barcelona) ontstond discussie over de kwaliteit van de tot dan toe gemaakte broncode. Een mooi voorbeeld van hoe de rechtspraak omgaat met inhoudelijk diepgaande issues. Ik las laatst weer dat rechters moeten leren programmeren omdat ze anders dit soort zaken niet kunnen doen. Onzin, wat mij betreft. Daar heb je deskundigen voor. Maar bij deze zaak denk ik dan wel, blij dat ik die deskundige niet ben.

In 2002 ontwikkelde Equihold een sportapplicatie met de naam 1-2 Focus. Deze applicatie was geschreven in de programmeeromgeving en programmeertaal VB6. In 2004 besloot men deze om te werken naar Microsoft .NET, waarna men in 2005 een raamovereenkomst sloot met Capgemini om het werk te laten doen. Ik zal u de verdere tijdlijn besparen, maar in 2010 eindigde het feest met een brief aan Capgemini met als titel “1-2Focus; developed by Capgemini A Showcase of Bad Practices”.

Wat was er nu precies aan de hand met die broncode? Helaas is dat in het arrest niet in detail te achterhalen. We moeten het doen met uitspraken als

Volgens [B] , een voormalig werknemer van Equihold, heeft de broncode niet de gewenste laagstructuur, bestaat deze uit onnodig veel regels en is deze onsamenhangend. Zijn conclusie is dat de broncode van zo bedroevende kwaliteit is dat het volledig herschrijven daarvan onvermijdelijk is. SQMI is volgens [appellant] een gerenommeerde en onafhankelijke partij die een onderzoeksmethode gebruikt die is ontwikkeld door het Institute for Software Quality (IfSQ). Het rapport SQMI concludeert dat de broncode een hoog aantal ‘defect indicators’ heeft, dat de onderhoudskosten van de software onnodig hoog zijn en dat de software ongeschikt is als platform voor verdere ontwikkeling. Graham Bolton, oprichter van IfSQ en directeur van SQMI, (verder Bolton) voegt daar in een schriftelijke verklaring aan toe dat het verbeteren van de geconstateerde gebreken meerdere jaren in beslag zou nemen, en zelfs meer tijd zou kosten dan het geheel opnieuw schrijven van de applicatie.

Capgemini kon daar echter een ander rapport tegenover stellen dat juist aantoont dat de onderhoudbaarheid marktconform is.

Dan krijg je dus de situatie dat partijen elkaar tegenspreken, en dat je als rechter dan moet vaststellen wat er nu waar is. In een geval als dit is dat erg lastig, allereerst natuurlijk omdat broncode op kwaliteit toetsen sowieso ingewikkeld is (de een z’n ***var is de ander z’n nachtmerrie) maar ten tweede omdat dit om zo’n grote codebase gaat dat er een hele partij werk in gaat zitten. Oh ja, en omdat er natuurlijk niet echt objectieve standaarden zijn om codekwaliteit vast te stellen.

Een belangrijke factor in het geschil was de onderhoudbaarheid: kun je op lange termijn hiermee door, ook (denk ik) met een andere onderhoudspartij dan Capgemini zelf. Bij grote applicaties is langdurig gebruik te verwachten, dan heb je andere verwachtingen qua onderhoud en aanpasbaarheid voor de toekomst dan bij een snelle app voor een event begin volgend jaar.

Dus, ik gooi hem eens in de groep, voor al die IT-ers die denken dat rechters meer verstand van software nodig hebben: hoe zouden jullie bij deze berg aan code objectief vaststellen of de kwaliteit voldoet aan de contractuele eis van ‘high quality software’?

Arnoud

Dus je kunt worden ontslagen door appjes die je baas stiekem meeleest op de desktop Whatsapp

| AE 12059 | Ondernemingsvrijheid | 39 reacties

?Een Amsterdams hotel heeft een assistent-manager op staande voet ontslagen, omdat zij loog dat ze ziek was. Dat meldde het AD vorige week. Het kwam uit omdat de werkgever zonder haar medeweten kon meelezen met haar whatsapp-berichten. Daaruit bleek glashard dat ze haar ziekte simuleerde – en sterker nog, dat ze ging solliciteren bij een… Lees verder

Sinds wanneer zijn Youtube-video’s bewijs van feiten van algemene bekendheid?

| AE 12016 | Regulering | 10 reacties

Wanneer mag de rechter internetbronnen gebruiken als bewijs, en maakt het daarbij uit of ze zoeken naar feiten van algemene bekendheid? Die vraag speelt al enige tijd, en in twee recente rechtszaken kwam de vraag weer langs. Daarom even de gelegenheid om een en ander weer op te frissen. Want als de raadsheren van de… Lees verder

Een kopie identiteitsbewijs bewijst niet dat je een contract sloot

| AE 11895 | Ondernemingsvrijheid | 42 reacties

Leuk als je via internet contracten sluit en mensen kopie identiteitsbewijs laat opsturen, maar het bewijst niets. Dat vonniste de rechtbank Rotterdam onlangs. Telecombedrijf Tele2 dacht zo’n 1800 euro te krijgen van een internetklant wegens niet-betaalde abonnementskosten en restprijs telefoon, maar liep tegen het bekende probleem aan dat iedereen wel via internet een contract kan… Lees verder

Beter blijf je van je telefoon en WhatsApp af als de ACM binnenvalt

| AE 11666 | Regulering, Security | 20 reacties

De Autoriteit Consument & Markt (ACM) heeft aan een bedrijf een boete van 1.84 miljoen euro opgelegd omdat ze een onderzoek van de ACM heeft belemmerd. Dat meldde de toezichthouder onlangs. Medewerkers van het bedrijf dat wordt onderzocht voor het maken van concurrentievervalsende afspraken, hebben WhatsApp groepen verlaten en chats gewist tijdens een inval van… Lees verder

Mag de politie de telefoon van een getuige leegtrekken?

| AE 11564 | Regulering | 13 reacties

Via Twitter een ietwat verontrustend item van de BBC over speciale apparatuur waarmee de politie telefoons in één keer geheel uit kan lezen. Die technologie wordt ingezet bij arrestaties, maar kennelijk ook bij telefoons van getuigen. En dan heb ik het over alles, van foto’s tot chatberichten, cache-informatie en prullenbakbestanden. De journaliste vraagt zich af… Lees verder

Hoe bewijs je of een creditcard echt of vals gebruikt wordt?

| AE 11473 | Informatiemaatschappij | 8 reacties

Stel er wordt een creditcard op je naam aangevraagd en gebruikt, hoe bewijs je dan dat jij dat niet was? Met die vraag zag een man in Noord-Holland zich onlangs geconfronteerd, toen hij werd gedagvaard door American Express wegens het niet voldoen van de schuld die op die kaart was opgebouwd. De kaart was via… Lees verder