Legaal elektronisch factureren

Een digitale factuur bespaart 90.000 bomen per jaar, bericht Ewald Smits in Sync.

In Nederland worden er jaarlijks meer dan 1 miljard facturen geproduceerd en verstuurd. 69% van Nederlanders is actief met internetbankieren. Deze actieve groep ontvangt circa 80% van alle nota’s.

Maar is een digitale of elektronische factuur eigenlijk wel legaal?

Ja natuurlijk, was mijn eerste gedachte. Overeenkomsten mag je elektronisch sluiten (zelfs per e-mail), dus waarom niet de factuur? Nou ja, omdat de belastingdienst regels heeft over facturen. En meer in het bijzonder zijn er ook regels voor elektronische facturen:

  • De afnemer moet akkoord gaan met de factuur. Het is dus handig zoiets in je algemene voorwaarden te regelen.
  • <li><strong>Op de factuur moeten</strong> de <a href="http://www.belastingdienst.nl/zakelijk/omzetbelasting/ob02/">wettelijk verplichte gegevens</a> staan, met name de BTW.</li>
    
    <li><strong>De factuur moet authentiek en integer zijn.</strong> de afnemer moet er zeker van kunnen zijn dat de
    

    factuur werkelijk van de leverancier afkomstig is. Bovendien moeten beiden er zeker van zijn dat de factuur niet is veranderd.

    <li><strong>De Belastingdienst moet de factuur kunnen controleren.</strong> De gegevens van de factuur moeten dus worden bewaard. </li>
    

Met name dat stukje over “authentiek en integer” is de uitdaging. Op papier is het genoeg als je briefpapier met het bedrijfslogo gebruikt, maar voor elektronische facturen is een digitale handtekening gewenst, alhoewel de Belastingdienst ook “sommige andere methoden” goedkeurt.

En komt dat even mooi uit: elektronisch factureren via internetbankieren is een “sommige andere methode.”

Sinds maart van dit jaar kunnen die facturen over de digitale snelweg worden afgeleverd bij gebruikers van internetbankieren. De Digitale Nota is feitelijk een nieuwe wijze van factureren, betalen en communiceren. Via de Digitale Nota kunnen alle gebruikers van internetbankieren hun rekeningen voortaan digitaal ontvangen en betalen. De papieren versie verdwijnt hiermee.

Hoe werkt dit?

Nota bekijken
In internetbankieren ziet de klant een overzicht met alle nota`s. Deze staan op volgorde van datum. Ongelezen nota’s herkent men aan een gesloten envelop. Met een muisklik kan de notaspecificatie geraadpleegd worden. De digitale nota kan er precies zo uitzien als de papieren pendant die de klant vroeger ontving.

Nota betalen
Betalen van de nota vindt plaats op de vertrouwde manier. Hiermee is het overtypen van acceptgiro`s door de klant verleden tijd. De betaling wordt bevestigd via de normale identificatiemethode van internetbankieren.

Er staat zelfs een demo online.

Arnoud

Het vervolg: iPhone unlocken in Nederland: is het legaal?

Macwereld maakt er een serie van: de iPhone unlocken, is het legaal?

Zoals in het eerste deel is uitgelegd, is het verwijderen van een simlock in Nederland in principe gewoon toegestaan. In dit deel kijken we specifiek naar de iPhone zelf, en de juridische aspecten die komen kijken bij het unlocken ervan.

Lees verder in iPhone unlocken in Nederland: is het legaal?, deel 2 bij macwereld.nl.

Arnoud

Nieuw op Iusmentis: Het verwijderen van simlocks bij mobiele (GSM) telefoons

Naar aanleiding van mijn eerste artikel op Macwereld schreef ik dit artikel over simlocks.

De simlock van een GSM verwijderen (“unlocken”) is legaal. Sterker nog, een provider is verplicht om na één jaar de telefoon simlock-vrij te maken als de klant daarom vraagt. Firmware hacken mag echter niet.

Een mobiele telefoon (GSM) met simlock is geprogrammeerd om alleen met SIM-kaarten van één bepaalde telecomaanbieder te werken. De klant kan zo niet overstappen naar een andere aanbieder met die telefoon. Dankzij deze techniek worden mobiele telefoons vaak gratis of goedkoop aangeboden bij een abonnement of prepaid toegang. De provider kan de kosten van de telefoon terugverdienen met de gesprekskosten.

In Nederland moet een simlock één jaar na aanschaf verwijderd worden door de provider (gratis!) als de klant daarom vraagt. Mensen doen dit ook wel zelf, met op internet gevonden codes, of schakelen een bedrijf in om hun toestel simlock vrij te maken. Dit soort unlocken is legaal maar gebeurt natuurlijk wel op eigen risico. Het laten aanpassen of vervangen van de firmware (de software in de telefoon) is daarentegen illegaal, want het schendt het auteursrecht.

Lees verder in Het verwijderen van simlocks bij mobiele (GSM) telefoons (in Beveiliging @ iusmentis.com).

Arnoud

Bewakers bewaakt: de opkomst van de Sousveillance-cultuur (bij Livre)

Een mooi artikel op Livre: Bewakers bewaakt: de opkomst van de Sousveillance-cultuur. Cameratoezicht is ondertussen een bekend (en soms zorgelijk) verschijnsel.

Volgens Edwin Mijnsbergen lijkt het erop dat er een soort tweedeling ontstaat in de samenlevingen die worden geconfronteerd met het alsmaar toenemend cameratoezicht. Een grote groep lijkt de alomtegenwoordigheid van spiedende camera’s zonder morren te willen aanvaarden, maar er is ook een groep die zich wel degelijk zorgen maakt over de ontwikkelingen. Een nieuw verschijnsel zijn zij die zich vol overgave storten op een verschijnsel dat ‘sousveillance’ genoemd wordt: bewaking vanaf de onderkant.

Arnoud

“Laagste unieke bod”-veiling is stiekem een kansspel

Een ‘omgekeerde veiling’, waarbij het laagste unieke bod wint, is een kansspel en is daarmee zonder vergunning niet toegesstaan. De onlangs geopende site Bidster zou dus gelijk weer dicht kunnen, aldus het ministerie van Justitie in NU.nl. Iets wat ze eind 2006 ook zeiden over de verkoop van het sms-huis

Volgens de Wet op de Kansspelen is het verboden om “gelegenheid te geven om mede te dingen naar prijzen of premies” tenzij de deelnemers overwegende invloed kunnen uitoefenen op het resultaat. Een loterij mag dus niet (tenzij met vergunning), een kermisattractie waarbij de beste schutter een teddybeer van twee meter krijgt wel.

Hoe zit dat met een veiling? In principe kun je daarbij invloed uitoefenen op het resultaat. Als je genoeg geld meeneemt, win je elke veiling. Bij een omgekeerde veiling, een Dutch Auction, ligt dat iets subtieler. Daar begint de veilingmeester met een maximumprijs, en verlaagt deze met kleine stapjes. Dan moet je net op het goede moment “verkocht” roepen. Daar zit een stukje gokken in, maar wederom: met genoeg geld ga je met de tulpen naar huis.

Bidster claimt dan ook dat zij volstrekt legaal zijn omdat zij ook een omgekeerde veiling hanteren. Maar die van hun is iets subtieler: het laagste unieke bod wint. Dat heet eigenlijk geen omgekeerde veiling maar een unique bid auction. Bij dit systeem zit je niet met zijn allen in een zaal te kijken naar een veilingklok, maar moet je een bod insturen zonder dat je weet wat anderen gaan bieden. Je moet dus laag gaan zitten, en tegelijkertijd iets kiezen dat niemand anders kiest.

En dat maakt het meer een gokspel: raad een getal dat niemand anders weet te raden.

Arnoud

Diefstal van game-credits – kun je daar eigenaar van zijn?

‘Een principieel verschil met het pikken van andermans knikkers is er niet.’ Planet – Arjan Dasselaar maakt zich boos over de sensatiezoekende berichtgeving over de pogingen om de Runescape-credits in te pikken.

Sinds wanneer komt het NOS Journaal opdraven op het moment dat een leerling van een middelbare school een paar tikken krijgt? Nou, sinds er internet bij kan worden gehaald.

Hoe die discussie afloopt, leest u bij zijn column op Planet. Ik was zelf meer geinteresseerd in of het nou strafbaar is, iemands credits aftroggelen. Natuurlijk is mishandeling en bedreiging strafbaar, ongeacht de reden waarom. Maar er zijn genoeg manieren om iemands credits of ander bezit bij Habbo, Runescape en World of Warcraft te pakken te krijgen. Mag dat?

In principe mag alles dat van de spelregels mag. Als ik weken bezig ben een duur harnas te pakken te krijgen, en mijn karakter wordt daarna door een medespeler vermoord, dan ben ik het harnas kwijt. Jammer maar helaas, dat zijn de spelregels. Het wordt twijfelachtig als die medespeler een bot gebruikt, dat is een vorm van valsspelen. Dan moet ik bij de spelleiding gaan klagen, zodat zij de boel ongedaan maken. Het via de rechter verhalen van schade door iemands overtreden van de spelregels kan vaak ook. Een voetballer die na een grove tackle ‘op de man’ zijn been breekt, kan de ziekenhuiskosten terug krijgen.

Het wordt juridisch relevant wanneer spelobjecten verhandeld worden voor echt geld. Je kunt op diverse sites bieden op zulke “in-game objects”. Na betaling komt er dan in het spel een karakter naar je toe, dat je het object geeft. Er gaat zo veel geld om in die activiteit dat het voor Korea al aanleiding was om er belasting op te heffen. Dan gaan er mensen beginnen over “eigendom” en “diefstal”, want die zijn hun dure investering kwijt.

Via R-win.com vond ik het boek Recht in een virtuele wereld (Word-bestand) over de juridische aspecten van Massive Multiplayer Online Role Playing Games (MMORPG), door Arno Lodder (red.) van het NVvIR met veel nuttige observaties over dit onderwerp.

Wie iets maakt of iets koopt, heeft daar gewoon het eigendomsrecht op. Alleen, dat iets moet dan wel een “voor menselijke beheersing vatbaar object” zijn, zo staat in het Burgerlijk Wetboek. Abstracte dingen zijn geen “zaken” en die kun je dus niet in eigendom hebben. Sommige abstracte zaken kun je met een intellectueel eigendomsrecht beschermen. Op een tekst heb je auteursrecht, en op een uitvinding kun je octrooi aanvragen. Je bent dan nog steeds geen “eigenaar van de uitvinding” maar je kunt wel anderen verbieden die commercieel toe te passen.

Hoe tastbaar is nu een spelobject? Genoeg om met een tafel of auto vergelijkbaar te zijn? Dat blijkt een lastige vraag. Je kunt heel natuurkundig kijken: een spelobject bestaat uit elektrische stroompjes of magnetische velden in een computersysteem, en die stroompjes of velden zijn uniek en bovendien voor menselijke beheersing vatbaar. De alfa’s die het Burgerlijk Wetboek hebben geschreven, wilden daar niet aan: “het begrip zaak mag niet worden vereenzelvigd met ‘stof’ in natuurwetenschappelijke zin, en uitsluitend de eisen van het ‘praktische rechtsleven’ bepalen wat het recht als zaak beschouwt.”

Oftewel: als maar genoeg mensen vinden dat ze eigenaar zijn van hun Habbo-meubilair of zeldzame Warcraft-uitrusting, dan is dat ook zo.

Voor zelf ontworpen objecten (bv voor in Second Life) zou de ontwerper waarschijnlijk wel auteursrecht kunnen claimen. Het zijn creatieve werken, en tekeningen op de computer zijn net zo goed beschermd als tekeningen op papier.

Bij standaard spelobjecten gaat die redenering niet op. Die zijn door de spelontwerper gemaakt, en de spelers kunnen ze alleen gebruiken en aan elkaar geven. Een speler kan dus geen intellectueel eigendomsrecht claimen.

Arnoud

iPhone unlocken in Nederland: is het legaal?

De iPhone komt naar Europa, en met een beetje geluk binnen afzienbare tijd ook naar Nederland. Nu zit dat ding goed op slot, wat dus de vraag oproept: mag je de iPhone unlocken?

Op deze vraag (waar ik eerder nog ongenuanceerd ja op zei) probeer ik nu in een serie artikelen op Macwereld.nl antwoord te geven.

De laatste tijd is er veel in het nieuws over het unlocken van Apple’s iPhone. Europese klanten willen niet alleen graag een iPhone aanschaffen, maar deze ook gebruiken met hun eigen SIM-kaart.

Maar is het SIM-unlocken van de iPhone in Nederland eigenlijk wel legaal? MacWereld.nl ging op onderzoek uit.

Lees verder in iPhone unlocken in Nederland: is het legaal? (Deel 1) – macwereld.nl.

Arnoud

Geen PDF voor massavernietigingswapens

Ook informatierecht: in hoeverre moet een bedrijf de inzet van haar software bij de ontwikkeling van massavernietigingswapens tegengaan? Een lastige voor de juristen, maar Adobe doet haar best. Wie Acrobat wil downloaden, moet deze vragen beantwoorden:

Een verstandige zet, want elke handleiding is in PDF tegenwoordig. En als de terroristen liegen, kan Adobe ze wegens contractbreuk aanpakken. Dat zal ze leren.

Via The Register.

Arnoud

Big Brother Awards Nederland

Hij is er weer: de verkiezing van de Big Brother Award. Nee, niet die van dat huis met camera’s, maar van die mensen die wel snappen wat met Big Brother is watching you werd bedoeld. Met de Big Brother Awards worden personen, bedrijven, overheden en voorstellen te kijk gezet die het afgelopen jaar bij uitstek controle op burgers en inbreuken op privacy hebben bevorderd. Uit de aankondiging:

De Belastingdienst, de NS, minister Rouvoet, Google, De Nederlandsche Bank, Schiphol, Maurice de Hond, Mark Rutte, het voorstel implementatie bewaarplicht verkeersgegevens, de plannen voor het Elektronisch Kinddossier, het voorstel nieuwe bevoegdheden voor de AIVD en het PNR Data Agreement zijn dit jaar door de jury van de Big Brother Awards genomineerd voor een Award.

Vaste klant ondertussen is de bewaarplicht verkeersgegevens. Dit “al jaren durend schimmig politiek spel met onze rechten op privacy en vertrouwelijkheid van communicatie”, aldus de Big Brother Awards, is bedoeld om verkeers- en communicatiegegevens over Internetgebruik anderhalf jaar vast te leggen. Inderdaad, elk e-mail adres met wie u correspondeert, elk webadres dat u bezoekt en iedere gebruikersnaam met wie u chat. Anderhalf jaar lang. De kosten hiervan komen voor rekening van de provider.

Een onderzoek van de Erasmus universiteit uit 2005 legt uit waar het bij de bewaarplicht om gaat:

Doordat er momenteel geen verplichting bestaat voor de aanbieders van telecommunicatie en Internet Service Providers tot het opslaan van verkeersgegevens bestaan er verschillen tussen de geleverde gegevens van de verschillende aanbieders. Het verdient dan ook aanbeveling een eenduidige verplichting te scheppen voor alle aanbieders van telecommunicatie en internettoegang en –diensten tot het opslaan van een “standaardset” aan verkeersgegevens. Gelet op de internationale wens tot ontwikkeling van een standaardset verdient het de voorkeur om de set van gegevens in ieder geval de momenteel reeds gevorderde gegevens te laten bevatten.

Het rapport ziet niet echt nut in het uitbreiden van de te bewaren gegevens.

Belangrijk twistpunt is ook hoe lang deze bewaarplicht moet duren. Het rapport meldt dat drie maanden in de praktijk genoeg blijkt. Het Europese Kaderbesluit noemt een termijn van één jaar. Nederland wil een bewaartermijn van anderhalf jaar invoeren.

UPDATE: (23 september) U heeft gewonnen!

Arnoud

Microsoft-veroordeling in stand gehouden bij Europese Hof

EU-rechters keuren boete voor Microsoft goed, meldt NU.nl. Tweakers gaat als eerste in Nederland wat meer de diepte in:

Het Hof stelt de Europese Commissie op nagenoeg al haar punten in het gelijk. Zo heeft Microsoft volgens de rechters bijvoorbeeld niet aannemelijk kunnen maken waarom Windows Media Player standaard geleverd moet worden met Windows. De eis van de EC dat Microsoft een Windows-versie zonder mediaspeler op de markt brengt, blijft dan ook overeind. Wel benadrukt het Hof dat Microsoft de gebundelde versies van Windows gewoon mag blijven verkopen.

Van die boete ligt Microsoft vast niet wakker. En Windows N wil ook niemand hebben. Het gaat om de APIs, de interfaces waarmee anderen uitbreidingen en andere software voor Windows gebouwd kunnen worden. Microsoft maakte grote bezwaren tegen de eis om deze te publiceren, en vooral om daar iedereen gratis en voor niets (lees: met open source) toegang tot te geven.

Microsoft heeft een economische machtspositie (een “monopolie”) in de markt, en dan gelden er speciale regels. Een bedrijf mag normaal kiezen met wie het zaken doet, maar een dominant bedrijf niet. Een klant weigeren kan er dan voor zorgen dat die klant niet meer normaal zaken kan doen, en dat is schadelijk voor de mededinging. Zo zijn er in de auto-industrie diverse zaken geweest over reserve-onderdelen, die met octrooien, auteursrecht of modelrechten werden beschermd om zo de verkoop exclusief te houden. Wanneer mag dat nu?

Intellectuele eigendomsrechten zijn bedoeld om anderen uit te sluiten, dus in principe is er niets mis met je octrooi of auteursrecht gebruiken om een concurrent tegen te houden. Alleen in uitzonderlijke gevallen kan dat anders liggen. Een weigering is, zo oordeelt het Hof, verboden wanneer aan drie eisen is voldaan:

– in the first place, the refusal relates to a product or service indispensable to the exercise of a particular activity on a neighbouring market;

– in the second place, the refusal is of such a kind as to exclude any effective competition on that neighbouring market;

– in the third place, the refusal prevents the appearance of a new product for which there is potential consumer demand.

Als aan deze eisen voldaan is, en het bedrijf heeft geen objectieve rechtvaardiging om toch te weigeren, dan maken ze misbruik van hun dominante positie. Het is dan toegestaan om het bedrijf te verplichten licenties te geven aan derden. En dat is precies wat het Hof zegt dat Microsoft moet doen.

807 Thus, Microsoft is first of all required to draw up the interoperability information within the meaning of Article 1(1) of the contested decision and to implement the evaluation mechanism referred to in Article 5(c) of that decision.

808 At the second stage, Microsoft is required to give access to the interoperability information to the undertakings wishing to develop and distribute work group server operating systems in order to allow them to evaluate the business value to them of implementing that information in their products (recital 1008(i) to the contested decision). The conditions on which Microsoft authorises that evaluation must be reasonable and non-discriminatory.

809 At the third stage, Microsoft is required to give access to the information concerned to any undertaking interested in all or part of the interoperability and to authorise that undertaking to implement that information in work group server operating systems (recital 1003 to the contested decision). In that context too, the conditions which it intends to impose must be reasonable and non-discriminatory (recitals 1005 to 1008 to the contested decision).

Het hoeft dus niet per se gratis maar het moet wel onder redelijke voorwaarden.

Zodra ik het vonnis (300 pagina’s of daaromtrent) wat beter gelezen heb, kom ik hierop terug.

Arnoud