Uw nieuwe wachtwoord: “gemutileerde zeehond”

Geplaatst op in Iusmentis, Security, 2 reacties

Is dit slim of zie ik iets over het hoofd?

Al die sites die eisen dat je een naam en wachtwoord kiest, zijn eigenlijk heel onveilig. Vrijwel iedereen gebruikt tegenwoordig zijn e-mailadres als gebruikersnaam, en vaak heb je niet eens meer een aparte gebruikersnaam. De veiligheid komt dan volledig te liggen op het wachtwoord. Zo hoort het ook, alleen als mensen zelf wachtwoorden mogen kiezen, kiezen ze vaak hele onveilige.

Nu kwam ik van het weekend dit voorstel tegen: schaf gebruikersnamen af, en verzin voor iedereen die zich registreert, een lange, makkelijk te onthouden maar moeilijk te raden zin (een passphrase):

  • A user should enter only his password. Login is not needed for this scheme. Certainly, a password should be unique for each user.

    • <li>The password is not chosen by user, but generated by the program. There is nothing new here: passwords are often generated by software using secure random number generators.</li>

  • The password is a random sentence. Raskin proposes to put together two random adjectives and one noun from a large dictionary (e.g., about 10 000 words):
    old free papaya
    exclusive malformed seal
    savoury manlike oracle 

    • <li>User can choose to use another type of password. As Raskin says, you can give user a choice from five methods of generating easy-to-remember passwords. I would also add that you can use Koremutake algorithm (passwords like “habakysomagri” or “gafevipromystu”), a random sentence generator (”old free papaya” or “exclusive malformed seal”) and several other generators.</li>

Wel een beetje opletten natuurlijk wat je genereert, want “gemutileerde zeehond” is dan misschien makkelijk te onthouden maar niet voor iedereen een even fijn wachtwoord.

Arnoud

Conservatoir beslag op domeinnaam

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 1 reacties

Bram Heerink -mister 112.nl- meldde onlangs:

Ter voorbereiding van het door mij aangekondigde hoger beroep inzake de door mij aan de Staat kwijtgeraakt domeinnaam www.112.nl is door mijn advocaat Q. Meijnen beslag gelegd.

Heerink was de aanvrager van de persoonsgebonden domeinnaam www.112.nl. In mei vonniste de rechter dat hij deze domeinnaam moest afgeven aan de Staat, waar Heerink tegen in hoger beroep gaat.

Beslag leggen is een niet ongebruikelijke procedure als je bang bent dat de wederpartij zich gaat ontdoen van datgene wat jij via een rechtszaak op wilt eisen. In het geval van een domeinnaam bijvoorbeeld door de naam op te heffen of door te geven aan een ander. Iets wat in zaken over .com-domeinnamen nog wel eens wil gebeuren. “Haha, ik heb de naam gisteren aan een Chinees bedrijf overgedaan!”

De SIDN heeft hiervoor een uitgewerkte regeling. Begin jaren ’00 was daar nog de nodige discussie over. Uit de actuele jurisprudentie blijkt dat dit geen probleem meer zou moeten zijn.

Arnoud

RIAA-optreden mogelijk mededingingsbeperkend

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Intellectuele rechten, nog geen reacties

Een originele verdediging tegen een beschuldiging van inbreuk op auteursrecht: de eiser is lid van een verboden kartel. Ars Technica citeert uit een pleitnota in een van de vele RIAA-zaken over muziek op internet:

The plaintiffs, who are competitors, are a cartel acting collusively in violation of the antitrust laws and of public policy, by tying their copyrights to each other, collusively litigating and settling all cases together, and by entering into an unlawful agreement among themselves to prosecute and to dispose of all cases in accordance with a uniform agreement, and through common lawyers, thus overreaching the bounds and scope of whatever copyrights they might have.

Een kartel is een overeenkomst tussen bedrijven, een besluit van een ondernemersvereniging of een wat zo mooi heet “onderling afgestemde feitelijke gedraging” met als strekking of gevolg dat de mededinging wordt verhinderd, beperkt of vervalst. Kartels zijn verboden op grond van de Mededingingswet.

De RIAA is, net als bij ons de BUMA of BREIN, wel te zien als een ondernemersvereniging of een serie afspraken tussen bedrijven – de auteursrechthebbenden dus. De vraag is dus of de handelwijze van de RIAA er voor zorgt dat de mededinging, de concurrentie wordt vervalst. Welke concurrentie? Nou ja, die tussen platenmaatschappijen, of misschien zelfs die tussen liedjes.

In een vrije markt zou je kunnen verwachten dat sommige maatschappijen uit concurrentieoverwegingen filesharing aanmoedigen, of goedkopere licentietarieven vragen dan anderen. Maar hier reageren ze allemaal precies hetzelfde. Want let wel, het zijn en blijven de maatschappijen die de rechtszaken aanspannen. Niet de RIAA zelf. Toevallig zijn al die rechtszaken wel identiek, zo ongeveer tot en met de voetnoten in de pleitnota’s. En dat is voor kartelwaakhonden normaal reden tot fronzen van wenkbrauwen.

Slashdot gaat er uitgebreid op verder, met o.a. deze nuttige comment

If the RIAA labels were actually competing among themselves, then any one of them would be happy to see the others suffer alleged loss of sales. Paying RIAA lawyers to safeguard their alleged competitors’ profits is therefore direct anti-competitive collusion, rather than mere pooling of legal costs: they pay shared lawyers to perform actions which they know will support their “competitors”.

Het is wel eens vaker geroepen, maar deze rechtszaak ziet er iets serieuzer uit dan de eerdere pogingen.

Arnoud

TLC: welke Creative Commons-licentie kan op een verzamelwerk?

Geplaatst op in Intellectuele rechten, nog geen reacties

Technologie- en media-advocaat Olivier Oosterbaan is bezig met een fotoboek over Japan, waar hij graag publiek beschikbare foto’s van anderen in wil gebruiken. Dat leidt tot gepuzzel over portretrecht, de vraag wat is “commercieel”, hoe zit het met het publiek domein, en dan nu : welke licentie kan hij op het verzamelwerk plaatsen?

If I also use content of others, I must make sure that whatever license I end up applying, or would like to apply in the future, does not conflict, in whole or in part, with the license or licenses applicable to the works I use. Carving out or replacing those parts is likely to be a painstaking process. For example, if there is a chance that how I use the works could be seen as Commercial, for example because money changes hands for the hard-copy version, then I cannot use works licensed under a Non-Commercial license.

Japan Picture Book, 6: Choosing A Creative Commons License.

Arnoud

Online betalen grootste risico bij zakelijke e-commerce

Geplaatst op in Security, nog geen reacties

Op Techzine las ik over de risico’s van online betalen zoals gemeten in de ICT Barometer van Ernst & Young:

Bijna de helft van de ondervraagde bedrijven zegt regelmatig te kampen te hebben met criminaliteit op het internet. Dit geldt in het bijzonder voor de middel- en kleinbedrijven. Betalen met een creditcard is in de ogen van twee op de vijf ondervraagden het meest riskant. Een op de vijf ondervraagden vindt betalen met het betalingssysteem iDeal gevaarlijk.

Nu kleven er zeker risico’s aan creditcard-betalingen, maar die zijn grotendeels hetzelfde als bij offline betalen met je creditcard: je geeft een nummer aan een bedrijf, dat dan belooft niet meer af te boeken dan je moet betalen.

En nee, er liggen echt geen hackers op de loer bij uw ADSL-verbinding in de hoop dat ze die zestien cijfers plus vervaldatum en CVV langs zien komen. Waarom zouden ze? Gewoon de database bij de winkel hacken is veel efficiënter. In tegenstelling tot uw verbinding met die winkel is die database zelden versleuteld en vaak nog via internet toegankelijk ook.

En nog een opmerking uit het -niet linkbare(!)- persbericht, van Jacob Verschuur, directeur ICT Leadership bij Ernst & Young:

Op de meeste plekken ter wereld kun je zelf aangeven wanneer je de bestelde online goederen geleverd wilt hebben, terwijl dat hier nog steeds tussen de traditionele kantooruren is. We lopen in Nederland ver achter op dit gebied en dat kan gezien de snelheid waarmee online winkelen zich ontwikkelt echt niet meer.

Hear hear. En het zou al heel wat zijn als zo’n leverancier kan zeggen wanneer hij er is. En dan bedoel ik niet “tussen tien en vier uur” maar een tijdstip met een marge van laten we zeggen een half uur.

Arnoud

Bookmark dit: IEPT – rechtspraak over intellectueel eigendom

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, nog geen reacties

Zeer nuttige nieuwe site voor juristen met interesse in intellectueel eigendom: IEPT.

IEPT ontsluit jurisprudentie voor de IE-professional. Het is een zuster-site van IE-Portal. Het doel van IEPT is voor de IE-praktijk relevante rechtspraak op een overzichtelijke wijze en in een handzaam formaat beschikbaar te stellen.
Met name nuttig en leuk zijn de korte samenvattingen en de plaatjes (!) bij elk gepubliceerd vonnis.

De site wordt beheerd door Dick van Engelen, hoogleraar aan de Universiteit Utrecht en advocaat bij Ventoux Advocaten te Utrecht.

Via het ditmaal enigzins zure Volledig bericht, pardon Boek 9.

Arnoud

Nieuw op Iusmentis: Peer-to-peer (P2P) File sharing

Geplaatst op in Iusmentis, 1 reacties

Langzaam maar zeker ben ik mijn site Iusmentis aan het herverbouwen. Dankzij deze blog wordt steeds duidelijker welke onderwerpen er nu voor internetrecht relevant zijn, en dat vertaal ik dan naar nieuwe thema’s op de site. De nieuwste toevoeging:

Verspreiding van muziek, films en ander auteursrechtelijk beschermd materiaal via zogeheten file sharing (“bestanden delen”) netwerken wordt steeds populairder.

Peer-to-peer (P2P) File sharing (iusmentis.com) door Arnoud Engelfriet.

Arnoud

Psychoanalyse van Powerpoint

Geplaatst op in Iusmentis, nog geen reacties

Eindelijk weer eens een goed boek over Powerpointen, na alle Extreme Powerpoint voor dimwits 2007 Vista Ultimate boekjes van de afgelopen tijd. En dan bedoel ik Clear and to the Point: 8 Psychological Principles for Compelling PowerPoint Presentations door psycholoog Stephen M. Kosslyn. Garr Reynolds van Presentation Zen is erg enthousiast:

Clear and to the point gives a great amount of specific advice that’s rooted in well-known psychological principles. I have no issues at all with the principles outlined by the author, but any time you give specific do’s & don’ts in a book like this you are bound to have people disagree with some of your example treatments. I have some minor issues with only a few of the slide examples in the book, but all-in-all I would say that this is one of the most useful books on PowerPoint to ever be printed. Why this is not getting more press and more sales is a huge mystery — it’s as if Oxford Press or the author do not want this book to do well. Odd. This is not a how-to-use-PowerPoint book, nor does it prescribe a method (which are two of its attractive features to me). But this is a very good book and it deserves some buzz.

Een paar voorbeelden uit het boek staan op Powerpoint for Martians.

Arnoud

Nieuw op Opinieweblog: Van kopijrecht naar auteursrecht

Geplaatst op in Innovatie, Intellectuele rechten, Iusmentis, nog geen reacties

In de serie ¡Viva la Creación! schreef ik het tweede artikel:

Hoe kun je geld verdienen met content, zonder je krampachtig aan het copyright vast te klampen? Als jurist moet ik dit vast een ongepaste vraag vinden. Auteursrecht is een wettelijk geregeld monopolie. De auteur heeft de beslissing over wat er met zijn werk gebeurt. Inbreuk is piraterij en schandalig. Zo staat het in de wet. Nou ja behalve dat ’schandalig’ dan. Dus hoezo auteursrecht loslaten? Straks gaan we zeker ook eigendom afschaffen!

Lees verder: Van kopijrecht naar auteursrecht.

Arnoud