Sabam eist auteursrechten voor doorplaatsen van YouTube-video’s

| AE 7609 | Auteursrecht | 9 reacties

embed.jpgWanneer iemand YouTube-video’s plaatst op zijn persoonlijke website, eist Sabam een vergoeding. Dat las ik in de Morgen gisteren (haha). Het gaat hier om het embedden (via de gewone Youtubeknoppen) van op Youtube geplaatste video’s. Maar hee, dat mocht toch van het Svensson- en Bestwater-arrest? Inderdaad, maar Sabam ziet dat anders.

In die arresten werd bepaald dat het embedden van video’s (of ander materiaal) geen inbreuk is op het auteursrecht. Althans, wanneer de bronsite deze ook voor het algemene publiek aanbiedt. Wordt een video slechts voor een beperkt publiek aangeboden middels een betaalmuur of dergelijk middel, dan is een embedden (of linken) waarmee dat middel wordt omzeild, niet toegestaan.

Wat zegt nu Sabam echter, zoals in de Morgen staat:

Wij hebben YouTube voor onze inhoud een exploitatierecht toegekend tegen een procentuele vergoeding, maar enkel voor persoonlijke en niet-commerciële doeleinden. Als een gebruiker die inhoud op zijn website gebruikt met bijvoorbeeld een banner bovenaan, dan haalt die persoon een economisch voordeel uit onze inhoud.

Ik lees dit als: er is wél een nieuw publiek want wij hadden niet bedoeld dat mensen video’s embedden en er dan geld mee verdienen. Maar sorry, zo werkt het arrest niet. Het nieuw publiek is gedefinieerd als een publiek dat anders is dan het publiek dat je op de bronsite wilde bereiken met de site zoals daar gebouwd. Dus bijvoorbeeld alleen je betalende abonnees, of wellicht alleen mensen wiens IP-adres aan Duitsland te relateren is of aan Shell-medewerkers. (Ik twijfel of dat genoeg is maar ik weet geen beter voorbeeld.) Het gaat nadrukkelijk niet om de status van dat publiek, alleen consumerende particulieren of ook commercieel hergebruikende partijen.

Ik geloof onmiddellijk dat Sabam niet bedoeld had om Youtube-gebruikers toe te staan video’s te embedden. Hun afspraken met Youtube lijken dat ook te ondersteunen. Alleen: dat is dan het probleem van Sabam met Youtube. Of Youtube leeft het contract niet na (oeps aan hun kant) of Sabam heeft niet laten vastleggen wat zij hadden bedoeld (oeps aan Sabam’s kant). Je kunt dat een eindgebruiker niet verwijten, net zo min als je een embedder kunt tegenhouden met “het was onze bedoeling dat dit artikel achter een betaalmuur zou komen”.

Het is precies die ergelijke gewoonte van rechthebbenden om elk hen tegenvallend uitspraak als een niet relevante specifieke feitengebonden uitspraak te zien die nog maar eens aangevochten moet worden (en natuurlijk elke uitspraak in hun voordeel als dé jurisprudentie die voor nu en altijd bepaalt dat zij nog meer rechten hebben) waardoor de hekel aan auteursrecht alleen maar groter wordt.

Arnoud

Mag je een Youtube-video embedden en daarbij de reclame weglaten?

| AE 7566 | Auteursrecht | 12 reacties

Een lezer wees me op dit artikel waarin wordt uitgelegd hoe je een Youtube-video kunt embedden op je eigen site. Niets bijzonders, zou je denken, maar de daar gegeven uitleg stelt je in staat om de advertenties en aangepaste opmaak van de Youtuber in kwestie weg te laten:

Verder heb ik aan het bovenstaande filmpje nog iets veranderd, dat heeft te maken met de parameters. Meer over het toevoegen van paramaters is te lezen op de developers-pagina. Met mijn toevoeging zorg ik ervoor dat er geen ‘player’ zichtbaar is en er bestaat enkel de mogelijkheid om het filmpje te bekijken. Ook heb ik de suggesties na het filmpje verwijderd.

Het embedden van content is legaal, bepaalde het Europese Hof eind vorig jaar. Als de rechthebbende iets zelf op internet zet, dan mag je daarnaar linken en dat oproepen middels hyperlinks, embedcodes en wat al niet meer. Of de rechthebbende dat nou leuk vindt of niet. Zit je site ineens in iemands frames, of staat je plaatje ineens geëmbed bij een ander, dan had je dat maar niet online moeten zetten.

Dat geldt dus ook voor Youtubevideo’s. Alleen: wat hier gebeurt gaat net even een stapje verder dan enkel een video embedden. Door de advertenties en aangepaste zaken weg te halen, verandert de indruk die de bezoeker krijgt. Ook mis je advertentie-inkomsten.

Voor zover ik kan zien, maakt dat echter niet uit bij het Hof van Justitie. Men kijkt alleen of het werk “vrij” op internet is gezet en dat gaat over beperkingsmaatregelen omzeilen, zoals een betaalmuur. Een advertentie op een video is niet hetzelfde als een inlogcode of tijdelijke URL die niet mag worden gedeeld.

Of het van de Youtube-regels mag, is nog een interessante vervolgvraag waar ik het antwoord niet op kan vinden. Volgens de FAQ is het de bedoeling dat advertenties altijd vertoond worden, zodat je geld verdient als mensen je video embedden. Maar als er werkelijk parameters zijn om dit uit te zetten, dan zou je denken dat Youtube het ergens ook goed vindt dat advertenties verborgen kunnen worden bij embedded vertoningen. En als Youtube vindt dat het goed is, dan heb je je daarnaar te schikken als Youtuber.

Bij de vraagsteller zag ik nog deze update met een reactie van juridische zaken Wegener-media:

Aangezien de advertentie binnen de YouTube video wordt vertoond, is het waarschijnlijk te verdedigen dat het plaatsen van de video op een manier dat de reclame niet zichtbaar is, betekent dat de video wordt bewerkt of ‘uitgekleed’. Als je een YouTube video embedt, mag je hem niet bewerken of elementen verwijderen.

Ik zou alleen niet weten op welke wet men dit antwoord baseert. Embedden van een videostream is geen inbreuk op auteursrecht, en als je de videostream daarbij bewerkt dan wordt dat niet anders lijkt me. Stream blijft stream. Nogmaals, pas als je beveiligingen omzeilt loop je tegen de grenzen van de uitspraak van het Hof aan. Of mis ik iets?

Arnoud

Misbruik van de DMCA, hoe werkt dat eigenlijk?

| AE 7141 | Aansprakelijkheid | 13 reacties

youtube-dmca-takedown-noticeOnlangs las ik bij Popehat weer een prachtig verhaal over hoe de DMCA misbruikt wordt om onwelgevallige meningen te verwijderen. Het ging hier om een videospelmaker die een recensie op Youtube niet beviel en deze wegens auteursrechtschending weg liet halen. Dat is natuurlijk een werkelijk schandálige inbreuk op free speech en the American way. Nee maar serieus: kan dat zomaar, iets weg laten halen via de DMCA als de inhoud je niet bevalt?

De DMCA oftewel Digital Millennium Copyright Act is een aanpassing aan de Amerikaanse Auteurswet die onder meer een beperking van aansprakelijkheid voor internetdienstverleners zoals webhosters regelt. Zij zijn niet aansprakelijk voor auteursrechtinbreuk door een handeling van een gebruiker, mits ze maar direct na een klacht het materiaal offline halen. De gebruiker mag vervolgens reageren op de klacht, en daarna mogen klager en gebruiker het met elkaar uitzoeken en zit de provider er niet meer tussen.

Of nou ja, ik zeg wel beperking maar eigenlijk is het weer een verruiming: op grond van eerdere wetgeving (de Communications Decency Act, CDA) was een provider in de VS namelijk nérgens voor aansprakelijk als klanten of gebruikers het online zetten. Of het nu ging om smaad, haatzaaien, privacyschending of kinderporno: geen aansprakelijkheid want het gaat hier om meningsuitingen en daar is men fel op in de VS. Maar auteursrechten zijn ook heel belangrijk, dus vandaar dat die wél weg moesten na een klacht.

In ieder geval, dat is dus het proces dat de DMCA introduceerde. Na een klacht (notice) gaat het materiaal offline (takedown) en daarná kijken we eens of dat terecht was en hoe en wat. En de klager moet weliswaar een gezworen verklaring doen, maar die betreft alleen het feit dat hij namens de auteursrechthebbende spreekt. Formeel is het niet verboden een DMCA notice in te dienen terwijl je weet of redelijkerwijs moet weten dat de publicatie geen auteursrechtschending oplevert.

Want nee, een recensie met daarin videobeelden van een spel zal niet snel auteursrechtschending zijn onder Amerikaans recht. Zoiets wordt al heel snel ‘fair use’ genoemd: het opnemen van delen van een werk voor commentaar (al dan niet abject en infaam, dat mag immers van free speech) daarop is in principe legaal.

Maar negatieve reviews zijn bepaald onprettig, dus het auteursrecht biedt dan een haakje een klacht in te dienen. Een tekstuele review is niet aan te pakken vanwege die CDA: je kunt de provider niet aanklagen wegens beweerdelijke smaad. Maar eentje met beeld of geluid uit je spel kan wél: auteursrecht immers. En onder Amerikaans recht hoeft/mag de provider géén inhoudelijke afweging maken: na een klacht gaat het werk offline en daarna gaan we praten. Hinderlijk, zeker bij bedrijven als Youtube waar het hele proces automatisch gaat en je bovendien na drie klachten je account verliest.

In Europa zijn de regels iets anders. Een provider is niet aansprakelijk voor wat hij doorgeeft, mits hij maar ingrijpt bij terechte klachten. Dat betreft niet alleen auteursrechten maar ook bijvoorbeeld smaad, privacyschending of (in theorie) het ten onrechte gebruiken van de meester-titel door een gebruiker. De provider moet de klacht dus inhoudelijk onderzoeken, en als deze evident juist is, het materiaal offline halen. Hij mag daarbij de input van de gebruiker vragen.

Er zit dus in Europa geen automatisme in dat na een klacht het offline móet. Dat maakt de discussie iets fairder, hoewel een provider natuurlijk nog steeds snel kan beslissen dat de klacht terecht is. En met goede algemene voorwaarden is een tegenclaim wegens te snel offline halen snel te pareren.

Ik moet zeggen, ik weet niet welk systeem fairder is. Het Amerikaanse systeem is te automatiseren, en je vangt alleen de speciale gevallen op waarin mensen piepen voor handmatige afhandelingen. Bovendien is auteursrecht nog wel te beoordelen, in tegenstelling tot zeg een privacyschending of dat voeren van de mr-titel. In het Europese systeem moet je elke klacht evalueren en dat levert meer werk op, zeker als je ook in andere rechtsgebieden moet oordelen. Maar het is iets gebalanceerder omdat een takedown niet zomaar mag gebeuren.

Arnoud

Mag je docenten opnemen (en al dan niet op Youtube zetten?)

| AE 6476 | Arbeidsrecht, Privacy | 36 reacties

Een lezer vroeg me: Op onze hogeschool krijgen wij met enige regelmaat klachten van docenten over dat hun (hoor)college’s worden opgenomen. Meestal gaat het dan om mensen die een college opnemen voor studie (later terugluisteren), maar soms komen opnames ook op Youtube terecht. Mag een docent dit verbieden of hiertegen optreden? Het opnemen van een… Lees verder

Kan een Youtuber me verbieden zijn films te embedden op mijn site?

| AE 5251 | Auteursrecht, Contracten | 12 reacties

Een lezer vroeg me: Op mijn site bied ik diverse filmpjes aan met relevante informatie voor mijn bezoekers. Deze embed ik vanaf Youtube, met de gewone code die Youtube daarvoor biedt. Nu kreeg ik gisteren een boze mail van een Youtuber dat ik dit niet mocht, omdat hij me als concurrent zag en hij niet… Lees verder

Wanneer mag je nou op straat filmen (en dat op Youtube zetten)?

| AE 2144 | Meningsuiting, Privacy, Strafrecht | 76 reacties

Naar aanleiding van GeenStijl’s berichtje van gisteren kreeg ik een hoop vragen over wat er nou wel en niet mag met filmen van mensen op de openbare weg. Ik geef dan ook maar even een samenvatting. Hoofdregel is dat filmen en fotograferen op de openbare weg mag, omdat dat valt onder de vrijheid van informatiegaring… Lees verder

Naaktfotodief krijgt in hoger beroep strafverlaging

| AE 2089 | Auteursrecht, Beveiliging | 12 reacties

Het publiceren van naaktfoto’s op internet is op zichzelf genomen geen belediging. Dat blijkt uit een arrest van het Hof Leeuwarden van vorige week. De zaak was het hoger beroep in de Manon-Thomaszaak van vorig jaar april, waarin de verspreiding van foto’s en filmpje van de presentatrice naast auteursrechtenschending ook een belediging jegens haar werd… Lees verder