Heel internet stukmaken, mag dat? (2)

Internet stukmaken kan op heel veel manieren. En nu hebben we er weer eentje: met een paar slim gekozen TCP/IP pakketten is het mogelijk om vrijwel elke op internet aangesloten computer plat te leggen, meldt Webwereld.

Bijzonder aan deze aanval is dat hij kennelijk al jaren bekend was bij ontdekkers Outpost24. Men komt echter nu pas naar buiten, omdat er nog steeds geen oplossing voor is en de aandacht misschien mensen stimuleert om deze te gaan zoeken. Op 17 oktober zullen de ontdekkers de aanval demonstreren, maar geen diepe technische details geven.

En dat was waar een lezer me over mailde: zouden ze die wel mogen geven eigenlijk? Met die details kan iedereen aan de slag om een exploit te maken en systemen platleggen. Niemand die dat kan stoppen, want er is dus geen oplossing bekend. Dat lijkt nogal onverantwoordelijk. Maar is het strafbaar?

Als ik de artikelen goed begrijp, dan gaat het hier om een vorm van denial of service, een aanval waarbij de toegang tot een geautomatiseerd werk wordt belemmerd door bepaalde gegevens op te sturen. Dat is strafbaar onder artikel 138b Wetboek van Strafrecht. De meeste mensen denken bij een DoS-aanval vooral aan grote hoeveelheden onzingegevens zoals bij mailbommen of pingfloods. Maar ook een enkel slim gekozen pakketje valt onder deze strafbepaling (winnuke’t u nog wel eens iemand?).

Ook strafbaar is het om technische hulpmiddelen aan te bieden die “hoofdzakelijk geschikt gemaakt of ontworpen” zijn om een DoS-aanval mee uit te voeren (art. 139d lid 2 sub a Strafrecht). Bij diefstal van diensten bepaalde de Hoge Raad in 2005 dat een tijdschrift met een stappenplan een verboden hulpmiddel was (om gratis Canal+ te mogen kijken). Maar dat ging alleen goed omdat artikel 326c van het Wetboek van Strafrecht spreekt van het aanbieden van een “voorwerp en/of gegevens”. En een tijdschrift bevat gegevens, zo oordeelde de Hoge Raad.

Artikel 139d lid 2 spreekt van een “technisch hulpmiddel”, wat mij toch een stuk beperkter lijkt dan “een voorwerp of gegevens”. Valt een proof of concept exploit, een stuk code dat laat zien dat een aanval echt mogelijk is, daar nu onder? Het is een hulpmiddel, maar is het geschikt gemaakt of ontworpen om ook werkelijk aanvallen mee uit te voeren? En dan dus niet demonstratie-aanvallen in het lab, maar echte aanvallen in het wild.

Ik vind het een erg lastige vraag. Het gaat me wat ver om code ter ondersteuning van beveiligingsonderzoek strafbaar te stellen. Aan de andere kant, als die code uitlekt hebben alle script kiddies ook weer maandenlang plezier met het platleggen van internet en dat is ook bepaald onwenselijk.

Wat vinden jullie? Mag die code worden gepubliceerd, of moeten ze daarmee wachten tot iedereen gepatcht is? En maakt het daarbij uit dat dit een fout met een heel brede impact is, in tegenstelling tot een eenvoudige buffer overflow in versie X van één bepaald stuk software?

Arnoud

Domeinnaam niet getaart

taart-gefeliciteerd-gefelicitaart.jpgHet lijkt de laatste tijd wat rustiger te zijn met rechtszaken over vermeende domeinkaping. Vorige week was er dan toch weer eentje: Taartenwinkel tegen GefeliciTAART, over de domeinnaam taartwinkel.nl. Net als Netlin/Netline van maart ook gebaseerd op handelsnaamrecht. Taartenwinkel vond dat taartwinkel.nl te veel leek op haar handelsnaam, en concurrent GefeliciTAART zou deze daarom moeten inleveren. Maar het vonnis maakt duidelijk dat dat niet zomaar opgaat bij zulke beschrijvende handelsnamen.

Een handelsnaam als Taartenwinkel voor een taartenwinkel is op zich toegestaan. In tegenstelling tot merken hoeven handelsnamen niet uniek te zijn – geen onderscheidend vermogen te hebben, zoals de merkenwet dat noemt. Dat betekent dat een taartenwinkel die Taartenwinkel heet, niet hoeft te tolereren dat zijn buurman ook een taartenwinkel begint en die Taartenwinkel noemt.

Wel is die bescherming erg zwak, omdat het zo’n beschrijvende handelsnaam is. Zelfs met een geringe afwijking kan die buurman ineens legaal handelen. Denk aan “De Taartenwinkel” of, zoals hier, “Taartwinkel” zonder ‘en’.

De rechter oordeelt dan ook dat GefeliciTAART niets fout deed:

Daarbij stelt de voorzieningenrechter voorop dat GefeliciTAART de domeinnaam taartwinkel.nl slechts gebruikt om bezoekers door te leiden naar haar website, die onder een andere domeinnaam wordt gepubliceerd, te weten gefelicitaart.nl, en dat zij op die website haar diensten uitsluitend aanbiedt onder de naam “GefeliciTAART”. Voor zover deze wijze van gebruik van de domeinnaam kan worden aangemerkt als handelsnaamgebruik, moet worden aangenomen dat de eventueel door dat gebruik veroorzaakte verwarring gering is. GefeliciTAART heeft namelijk onweersproken aangevoerd dat de website waarnaar de domeinnaam doorleidt, “onmiskenbaar duidelijk” maakt dat de bezoeker bij een online taartwinkel van GefeliciTAART is terecht gekomen. Daar komt bij dat GefeliciTAART met de keuze van de domeinnaam taartwinkel.nl enige afstand heeft genomen van de handelsnaam Taartenwinkel.nl.

Het gebruik van een domeinnaam als ‘sluis’ zou dus waarschijnlijk niet eens handelsnaamgebruik zijn, als ik het goed begrijp. Terecht ook. Via deze manier een domeinnaam gebruiken is wat anders dan je eigen site presenteren op die domeinnaam. Maar zelfs als het handelsnaamgebruik zou zijn, is er niets mis mee. De kans op verwarring is voldoende klein gezien de sterk beschrijvende handelsnaam.

Via Boek9.nl.

Wat ik niet helemaal begrijp, is wat het oplevert om taartwinkel.nl te registreren en alleen maar door te verwijzen. Zijn er echt mensen die gewoon taartwinkel.nl intypen in de hoop bij een taartwinkel uit te komen?

Arnoud

Geld verdienen met Youtube filmpjes, mag dat? (2)

Vaste lezers opgelet: voor geld verdienen met Youtube-filmpjes gelden nu andere regels. Een lezer wees me erop dat Youtube haar voorwaarden heeft aangepast. Men is nu veel strenger over verboden commercieel gebruik.

De voorwaarden vermelden nu expliciet:

Het is u niet toegestaan om zonder de voorafgaande schriftelijke goedkeuring van YouTube ten behoeve van zakelijke toepassingen gebruik te maken van de Website of van enigerlei Dienst (met inbegrip van de YouTube-player).
Wie dus op welke manier dan ook geld verdient met Youtube-filmpjes, heeft toestemming nodig van Youtube. De voorwaarden noemen twee voorbeelden:

  1. Het doorverkopen van (toegang tot) filmpjes.
  2. Het opzetten van je eigen betaalde “Best of Youtube” site.

Beide voorbeelden hebben als gemeenschappelijk element dat je daarmee concurreert met Youtube. Je zou dus kunnen concluderen dat commercieel gebruik dat niet concurreert met Youtube geen probleem is, maar het algemene verbod sluit ook elk ander soort commercieel gebruik uit.

In de FAQ wordt wel gezegd dat filmpjes embedden op een blog met “algemene advertenties” geen probleem is. Dat helpt een beetje, maar lang niet genoeg voor iedereen. Hoe algemeen moeten advertenties zijn om hieraan te voldoen?

Heeft iemand wel eens een klacht van Youtube gehad dat zijn embedded filmpje eraf moest? Of kunnen ze dat gewoon zelfstandig aan hun kant uitzetten?

Arnoud

Geomyidae: publiek domein, behalve als u niet netjes handelt

gopher-holes.jpgEentje voor de categorie “maffe algemene voorwaarden”, subcategorie “rare constructies met open source”. Een lezer mailde me over de licentie van een Gopher server genaamd ‘Geomyidae‘. Of nou ja, licentie:

Geomyidae is released into the public domain. If someone decides to not honor the developers, by selling or releasing Geomyidae without a notice about who develops it, applies the GPL Version 2.

Grapjassen. Het is publiek domein zeggen ze, wat kennelijk wil zeggen dat je alles mag doen wat je wilt. Maar als je hun naam er niet bij zet, wordt het ineens GPL? Dat dacht ik even niet.

Je kunt als auteur te allen tijde eisen dat men je naam bij een publicatie van jouw werk zet. Maar als iemand dat niet doet, kun je hooguit eisen dat ze dat alsnog doen, een rectificatie plaatsen of schadevergoeding betalen. Niet dat ze zich dan ineens aan de GPL houden.

Gophert u nog wel eens?

Arnoud

Ik presenteer zaterdag over open source bij de NLLGG

Ja, het was een rustige zondag hier, dank u. Mocht u komende zaterdag niets te doen hebben, dan kunt u mij komen beluisteren tijdens de bijeenkomst van de Nederlandse Linux Gebruikers Groep in Utrecht (Liefland College).

Het reguliere programma heeft voor ieder wat wils. Zo trappen we af met een keynote over vrije leermiddelen door Wiebe van der Worp. Het onderwerp heeft momenteel opnieuw wat (politieke) belangstelling gekregen en Wiebe zal ons tijdens deze lezing bijpraten. Vervolgens zal Arnoud Engelfriet, ICT-jurist en juridisch open source expert een lezing verzorgen over de verschillende open source licenties en hun eisen. Tijdens zijn lezing geeft Arnoud ook een aantal pratijkvoorbeelden. Daarnaast verzorgt NLLGG-bestuurslid Hein-Pieter van Braam een lezing over RockBox, een alternatieve opensourcefirmware voor MP3-spelers. Rockbox werkt op veel MP3-spelers waaronder ook de iPod.

Fred Mobach verzorgt een lezing over de ergenis van menig computergebruiker: spam. Tijdens deze lezing geeft Fred een overzicht van bekende anti-spam maatregelen met een gedetailleerd verslag gegeven van zijn zoektocht in 2007 hoe bepaalde spammers kunnen worden gestopt. In het dagelijkse werkzame leven is Willem Gielen arts. Echter hij is ook bekend voor zijn werk binnen de Pardus Linux community. Willem presenteert de laatste stand van zaken mbt Pardus Linux, een uitermate gebruiksvriendelijke Linux-distributie die wordt ontwikkeld met steun van de Turkse regering.

Met tevens gelegenheid om gesigneerde exemplaren van mijn boek te verwerven!

Arnoud

Je eigen werk publiek domein maken, kan dat?

Drie lezers vroegen me vorige week of het nu echt niet mogelijk is om je eigen werk in het publiek domein te plaatsen. Dus toch maar even een blogpost eraan gewijd.

Nee, dat kan niet. Auteursrecht is overdraagbaar, en je kunt het in licentie geven, maar het opheffen, intrekken of laten vervallen is niet mogelijk. Natuurlijk kun je wel eenzijdig verklaren dat je je auteursrecht tegen niemand zult inzetten, en anderen kunnen je dan aan die verklaring houden. Maar daarbij speelt altijd nog het recht om je te verzetten tegen verminking van je werk (artikel 25 Auteurswet). Van dat recht kun je geen afstand doen, en dus ook niet in zo’n eenzijdige verklaring.

Spoor/Verkade/Visser schrijven ook dat het niet mogelijk is om je auteursrecht volledig te laten vervallen. Dat gebeurt echt pas 70 jaar nadat je dood bent. Zij noemen ook een praktische reden: waar laat je de akte of ander bewijs dat dit gebeurd is?

Waarom zou je eigenlijk je werk publiek domein maken in plaats van een heel liberale licentie erop te zetten?

Arnoud

Europarlement keurt helemaal geen three-strikes beleid goed

three-strikes.jpgHet Europees Parlement heeft een pakket maatregelen goedgekeurd om de telecomsector te hervormen. Mooi initiatief, omdat de positie van de consument flink versterkt wordt. Zo wil het voorstel bijvoorbeeld dat je na een jaar je abonnement per maand kunt opzeggen. En oh ja, er zou stiekem een achterdeur in zitten waardoor mensen na drie keer illegaal downloaden afgesloten worden van internet. Tenminste, als ik bepaalde mensen moet geloven. Maar ik lees liever dan dat ik mensen op hun woord geloof. Waar staat dat, vroeg ik dan ook in juli.

Ik was eigenlijk van plan mijn donderdagavond vrij te houden, maar ik kreeg er zo veel mails over dat ik de 250 pagina’s juridisch geneuzel toch maar heb door zitten lezen. Research heet dat, iets dat sensatiebeluste journalisten ook eens zouden moeten doen. En ik kan nergens iets vinden over verplichtingen tot afsluiten of zelfs maar bevoegdheid tot afsluiten van mensen wegens vermeende schending van auteursrechten.

Wat staat er wel in dan over auteursrechten?

Allereerst dit:

(12c) In order to address public interest issues with respect to the use of communications services, and to encourage protection of the rights and freedoms of others, the relevant national authorities should be able to produce and have disseminated, with the aid of providers, information related to the use of communications services. This information should include warnings regarding copyright infringement, other unlawful uses and dissemination of harmful content, and advice and means of protection against risks to personal security, which may for example arise from disclosure of personal information in certain circumstances, privacy and personal data.

Oftewel: het lijkt ons een goed idee als overheden aan voorlichting gaan doen omtrent onder andere wanneer je auteursrechten schendt of andere illegale dingen op internet doet. Daar kan ik me alleen maar bij aansluiten.

Die informatieplicht komt nog een paar keer terug, met name in de vorm van verplichtingen voor providers om zulke foldertjes op te sturen naar klanten. Bevoogdend, misschien. Maar de mogelijkheid tot afsluiten? Ik zie het niet staan.

Het meest dreigend is nog dit:

6a. Member States shall ensure that subscribers are clearly notified in the event of repeated breaches of copyright and related rights so that they are able to cease their unlawful activities.

Maar: notified – op de hoogte gesteld dus. Het zal wel aan mij liggen, maar ik vind de hellend-vlak redenering die van een brief sturen naar verplicht detecteren en afsluiten toch bepaald vergezocht.

In het het persbericht staat dit nog een keer:

Community law does not define what content is lawful or harmful, nor any penalties, since this is up to each Member State. However, all consumers must be informed of national rules on this.

Let met name op dat stukje “since this is up to each Member State”. Bepalingen van strafrecht mogen helemaal niet worden ingevoerd in Richtlijnen, want daar is de Europese Unie niet toe bevoegd. Strafrechtelijke regelingen kunnen alleen via een zogeheten Kaderbesluit worden ingevoerd. En ja, een overheidsverplichting om een klant een sanctie op te leggen is een bepaling van strafrecht.

Weet iemand trouwens waarom de bepaling over netneutraliteit uit het Engelstalige persbericht ontbreekt in de Nederlandse versie?

Arnoud

Buma/Stemra probeert het weer: “embedden = betalen”

papier-licentie-huis-buma-stemra.jpgIk word een beetje moe van de BS van B/S. Webwereld bericht over het ‘licentiehuis’ van de collectieve rechtenorganisaties. B/S heeft de muziekgebruikerswereld in een 3×5 matrix in kaart gebracht, die de drie mogelijke manieren van aanbieden op internet afzet tegen de vijf mogelijke businessmodellen voor aanbieders. (Heerlijk toch, zo’n overzichtelijke wereld.) Op elke combinatie kan dan een vergoeding worden geplakt.

Nu wil ik best geloven dat muziekwinkels, radiostations en advertentie-gebaseerde aanbieders zoals Youtube daar in passen. Hoe je het ook wendt of keert, zij verspreiden muziek en als dat B/S-repetoire is dan moeten zij daarvoor betalen. Maar wat me stoort, is de hernieuwde poging om embedded players onder de auteurswet te laten vallen:

Bij embedded players is er namelijk sprake van twee soorten openbaarmaking, stelt De Waij. “Een player embedden noemen we een secundaire openbaarmaking. Nederlandse websites die embedded players gebruiken met muziek en bedrijfmatig van aard zijn zullen we geld gaan vragen”, aldus De Waij. Maar de particuliere blogger hoeft voor het gebruik van ingebedde muziek en muziekvideo’s geen factuur op de mat te vrezen, zo benadrukt hij.

Over dat laatste had ik laatst al geblogd. Zoals ik ook daar al schreef, embedden is geen openbaarmaken. Het werk wordt niet door de embedder verspreidt. Hij faciliteert slechts de openbaarmaking door bijvoorbeeld Youtube. Daarom moet Youtube betalen – en volgens het bericht gaat Youtube dat ook doen.

Is er sprake van openbaarmaking zonder dat de openbaarmaker betaalt, dan moet B/S daar langsgaan. Niet bij degene die met een player verwijst naar dat liedje.

In welk hokje gaan torrentsites vallen trouwens? Of zijn die gewoon per definitie illegaal?

Arnoud

WBP gebruikt tegen publicatie op website

Voor zover mij bekend de eerste keer dat iemand met succes de Richtsnoeren persoonsgegevens op internet weet in te zetten om zijn naam van internet te krijgen. Op NJBlog bespreekt Folkert Jensma een in juli gewezen vonnis over de grenzen van de meningsuiting. De website Kleintje Muurkrant had in een bericht de naam van een zakenman genoemd en in herinnering gebracht dat hij ooit gehoord was in een strafrechtelijk onderzoek naar Johan de V. alias ‘de Hakkelaar’. De man begon een rechtszaak omdat daarmee zijn persoonsgegevens onterecht op internet terechtkwamen en bovendien zijn privacy geschonden was.

Voor deze verwerking was geen toestemming, en dus moet de site laten zien dat er een noodzaak was om de gegevens te publiceren. Maar dat lukt ze niet. De connectie die men rapporteerde, was gedateerd en weinig relevant, zo staat in het vonnis. Een opmerkelijke motivatie volgt:

Het zou te dol voor woorden zijn als iedereen die ooit in een strafrechtelijk onderzoek is gehoord maar nooit is vervolgd, dat nog decennia later in besmuikte zin op internet tegengeworpen krijgt.

De rechter benoemt de publicatie als een “hetze” en wijst de vordering toe. Al in juli meldde Peter Olsthoorn hierover:

Hiermee gaat de rechter ver in de journalistieke beoordeling. Je kunt je afvragen of die niet te ver gaat. In elk geval is het een vonnis om goed rekening mee te houden. Zeker voor Kleintje Muurkrant. Moet dat voortaan meer bronnen gaan noemen en/of om wederhoor gaan vragen?

Wat ik persoonlijk zorgelijker vind, is de grondslag van dit vonnis. De Wet Bescherming Persoonsgegevens gaat niet over dit soort dingen. Een publicatie waarin iemand besmaad wordt, behoort niet als verwerking van persoonsgegevens gezien te worden. Het is smaad, belediging, laster, aantasting van iemands goede naam, wat dan ook, maar het heeft niets te maken met iemands naam in een kaartenbak stoppen.

De WBP stelt (te) strenge eisen aan verwerkingen op internet, en al helemaal wanneer het gaat om publicaties in journalistieke context.

Arnoud

Mijn boek is er! (schaamteloze zelfpromotie)

Een paar mensen waren al wat ongerust: waar blijft dat boek nou waar ik zo keurig voor had ingetekend en betaald? Excuses, die tweede week van september werd de vierde maar de drukker is nu klaar:

boek-binnen.jpg

Bij Meisje van de Slijterij nog een video-interview met een geheim woord dat recht geeft op korting!

En ik ben nu naar het postkantoor om ze allemaal op de post te doen! Nog heeeel even geduld dus!

Update (18:25) zo veel boeken is best zwaar, maar het is gelukt. Ze zijn allemaal vandaag met de post mee, dus met een beetje geluk zit het morgen in uw brievenbus.

Voor de mensen die op bedrijfsadressen hadden besteld: Hoe snel is jullie postkamer?

Arnoud