Octrooirechtszaak uitgevochten per weblog

Octrooirechtszaken worden meestal in de rechtbank uitgevochten, of in vertrouwelijke besprekingen om tot een schikking te komen. Maar nu hebben we er eentje die geheel in het openbaar wordt gevoerd via de blogs van de beide CEO’s. Op 5 september meldde NetApp’s CEO dat men een proces tegen Sun was begonnen over wederzijdse octrooiinbreuk:

With respect to Sun’s patent claims, our lawsuit explains that we do not infringe, and – in fact – that they are not even valid. As a result, we don’t think we should be paying Sun millions of dollars.

On the flip side, our suit points out that Sun’s ZFS appears to infringe several of NetApp’s WAFL patents. It looks like ZFS was a conscious reimplementation of our WAFL filesystem, with little regard to intellectual property rights.

Jonathan Schwartz van Sun reageerde meteen met zijn eigen blogpost:
Their objectives were clear – number one, they’d like us to unfree ZFS, to retract it from the free software community. Which reflects a common misconception among proprietary companies – that you can unfree, free. You cannot.

Second, they want us to limit ZFS’s allowable field of use to computers – and to forbid its use in storage devices. Which is quizzical to say the least – in our view, computers are storage devices, and vice versa (in the picture on the right – where’s the storage? Answer: everywhere). So that, too, is an impractical solution.

Het is nog wat vroeg om uit te maken wie er gelijk heeft. NetApp begon de rechtszaak, en ook nog eens in het beruchte district of East Texas. Aan de andere kant, Sun is begonnen met wapperen, de juridisch-technische term voor dreigen met octrooien. Groklaw vond uiteraard een connectie van Sun met Microsoft, wat er op wijst dat Microsoft er weer eens achter zit. Pardon, NetApp met Microsoft.

Een beetje eng vond ik dat er op TV een reclame voorbij kwam voor My Little Pony op het moment dat ik dit stukje typte.

Via The Register.

Arnoud

Nieuw op Iusmentis: De werking van Usenet nieuwsgroepen (in Usenet > Technologie @ iusmentis.com)

Usenet nieuwsgroepen worden steeds meer gebruikt om bestanden mee te verspreiden. NZB-bestanden en speciale Usenet-zoekmachines maken dit bijzonder gemakkelijk. Maar hoe werkt downloaden en verspreiden via Usenet nu eigenlijk?

Usenet wordt in Nederland ook wel nieuwsgroepen genoemd. Nieuwsgroepen zijn een onderdeel van het internet. In het begin werd dit netwerk vooral gebruikt voor het plaatsen van berichten, later werden deze nieuwsgroepen ook gebruikt om bestanden mee te verspreiden. De laatste paar jaren zijn de nieuwsgroepen aan een opmars bezig als het gaat om het verspreiden van films en muziek. Vele honderdduizenden Nederlanders gebruiken dit netwerk om auteursrechtelijk beschermd materiaal binnen te halen. Dit netwerk zit echter technisch een stuk lastiger in elkaar dan bijvoorbeeld een p2p-netwerk. Een goed besef van hoe dit systeem in elkaar steekt, is van groot belang voor de juridische kwalificatie van alle onderdelen.

Lees verder in De werking van Usenet nieuwsgroepen (in Usenet > Technologie @ iusmentis.com).

Dit artikel is geschreven door jurist Gunnar Oudshoorn.

Arnoud

Handel met voorkennis in domeinnamen

ICANN, de autoriteit over namen en nummers op internet, is een onderzoek begonnen over registratie met voorkennis van domeinnamen, melden Ars Technica en Tweakers.

Naar eigen zeggen heeft de Icann van enkele registrars en juristen klachten ontvangen over de praktijk die ‘domain name front running’ is gedoopt. Medewerkers van domeinregistrars kunnen nagaan welke domeinen populair zijn, zelfs als ze nog niet geregistreerd zijn. Op basis hiervan kan worden berekend hoeveel verkeer ze zouden opleveren op het moment dat het domein wel zou bestaan. Als dat positief uitvalt, wordt de domeinnaam geregistreerd en vervolgens voor aanzienlijk meer geld doorverkocht.

Er gaan al jaren geruchten dat sommige van die “controleer hier of uw gewenste domeinnaam nog vrij is”-vakjes door malafide websites aangeboden worden om zo interessante domeinnamen snel te registreren en zo de uiteindelijke klant een poot uit te draaien.

Ik zou zo snel geen wet weten die dit verbiedt. Als jij aan een willekeurig iemand vertelt dat je weetikveel.nl zou willen registreren, dan is het grotendeels je eigen schuld als die iemand dat vervolgens snel zelf registreert.

Arnoud

Hergebruik van andermans idee, mag dat?

Een lezersvraag over de mogelijkheid andermans idee te hergebruiken:

In een Amerikaans boek kwam ik iets interessants tegen. Een bekende designer heeft een systeem ontworpen waarmee hij alle vrouwen in kan delen in 48 types (wel zo gemakkelijk toch?). Helaas doet hij hier verder weinig mee (hij heeft dus alleen dat boek geschreven). Ik vind dat zijn ideeën ook in Nederland verspreid moeten worden. De inhoud, titel, vormgeving moet dan echter wel drastisch worden veranderd (te Amerikaans). De opzet van het boek is verder prima. In hoeverre schend ik zijn auteursrecht wanneer ik “zijn theorie en ideeën” als uitgangspunt neem voor een eigen boek?

Een idee is vrij. Je mag dus je eigen boek schrijven over 48 types vrouwen. Wat niet mag, is de uitwerking uit dat boek vertalen en in je eigen boek overnemen. De namen en beschrijvingen van die 48 types zul je dus zelf moeten invullen. Maar ik denk dat Nederlandse vrouwen onvergelijkbaar zijn met Amerikaanse, dus dat zou geen probleem moeten zijn. (Toch? Dames, laat van u horen, tot nu toe is deze blog men only gebleken)

Vermeld je zijn theorie, dan mag je stukken citeren uit zijn boek (ook in vertaling), mits je dat maar zo kort mogelijk houdt en uiteraard de bronvermelding noemt.

Geheel los van het auteursrecht en andere juridische zaken denk ik dat het wel zo netjes is om te noemen op wiens werk je je baseert. Het kan worden gezien als plagiaat om zonder bronvermelding je eigen uitwerking van andermans idee te presenteren. Ook als er geen sprake is van inbreuk op het auteursrecht.

Arnoud

“Comcast saboteert BitTorrent-verkeer”

De Amerikaanse provider Comcast nam wel een heel aparte maatregel om ongewenst Bittorrent-verkeer tegen te gaan, meldt Tweakers. Een klant merkte dat zijn Bittorrent-verkeer wel erg traag ging, en ging op onderzoek uit:

In twee van de drie gevallen mislukte de overdracht, in het derde geval begon deze pas na tien minuten. Toen de onderzoekers nagingen waarom het misging, bleek dat de sessie werd gesloten doordat beide computers een zogenaamd ‘reset’-packet ontvingen, een verzoek om de communicatie te staken. Het afzendadres was dat van de andere computer. Uit de netwerklogs van de computers bleek echter dat zij deze packets niet hadden verzonden. De conclusie was dat ze ergens in het netwerk van Comcast waren toegevoegd.

Ars Technica dook er dieper in, en vond dit citaat uit de New York Times:

Another Comcast executive told the New York Times that the company “occasionally” delays P2P traffic, “postponing” it in some cases. His rather clumsy analogy was that of getting a busy signal when making a phone call and eventually getting through after several attempts. “It will get there eventually,” is the takeaway message.

Alleen, het gaat hier niet om afknijpen of vertragen. Dat men Bittorrent (P2P)-verkeer minder prioriteit geeft, zou tot daar aan toe zijn. Bij een grote download doen tien minuten er niet echt toe. Dan liever mijn mailtjes en chatboodschappen (en de pingtijd van mijn online games) wat sneller.

Wat Comcast doet, is echter het opzettelijk sturen van “reset” packets. Dat is een speciaal soort IP-pakket, dat wordt gestuurd om een verbinding dicht te doen. Inderdaad, dat pakketje zorgt voor die cryptische “Connection reset by peer” boodschap.

Is dit nou strafbaar? Je zou het kunnen zien als het veroorzaken van een “stoornis in de gang of in de werking van werk voor telecommunicatie”, en dat is strafbaar als netwerkvandalisme (art. 161sexies Strafrecht). Maar ik verwacht niet dat de politie snel prioriteit zal geven aan een actie als deze.

Wel kun je je afvragen of Comcast zo wanprestatie pleegt: zij schrijft in haar voorwaarden immers

Our customers enjoy unfettered access to all the content, services, and applications that the Internet has to offer. We respect our customers’ privacy and we don’t monitor specific customer activities on the Internet or track individual online behavior such as which Web sites they visit.

Als je onbeperkte toegang belooft, en vervolgens opzettelijk dingen gaat frustreren, houd je je niet aan jouw kant van het contract. De klant kan dan schadevergoeding eisen.

Arnoud

Zijn foto’s van schilderijen auteursrechtelijk beschermd?

Wikipedia zegt wat anders dan ik, zo meldde een lezer mij. Nou ja zeg. En het gaat nog over auteursrecht ook. Heel stellig staat er namelijk op de pagina over het Van Dale/Romme arrest:

Een fotografische reproductie van bijvoorbeeld De Nachtwacht kan nooit auteursrechtelijk beschermd zijn, aangezien het geen persoonlijk stempel van de maker draagt.

Let op dat nooit (mijn cursivering).

Mijn iets langere tekst over originaliteit bij foto’s:

De vereiste originaliteit kan hier liggen in bijvoorbeeld de invalshoek, de compositie van het gefotografeerde, de belichting enzovoorts. In de praktijk blijkt dat de rechter al snel aanneemt dat er sprake is van een originele foto. Alleen puur mechanisch tot stand gekomen foto’s, zoals uit pasfotohokjes en beveiligingscamera’s, zijn niet beschermd.

Het is niet automatisch zo dat een foto van een schilderij beschermd is, enkel en alleen omdat het een foto is. Maar het is ook niet automatisch zo dat een foto van een schilderij nooit beschermd is. Zoals altijd: het hangt er vanaf.

Ik pak er maar even een paar bronnen bij: het standaardwerk Auteursrecht van Spoor/Verkade/Visser, 2005), dat op pagina 107 schrijft:

Dat daarmee iedere foto een werk zou zijn, gaat echter te ver (…) Twijfels kunnen dan ook rijzen over het werkkarakter van foto’s met een – als foto – sterk ’technisch’ karakter, zoals productfoto’s voor advertenties en catalogi. Hetzelfde geldt voor foto’s van schilderijen etc. die in musea e.d. te koop zijn of in tentoonstellingscatalogi worden fgedrukt (foto’s van driedimensionale voorwerpen zullen eerder een werkkarakter hebben).

Iets toegankelijker is Beelddatabanken Stilstaand beeld in beweging? (ITeR reeks nr. 54, Babette Aalbers):

Toch wordt er verschillend gedacht over de vraag of individuele foto’s met een sterk technisch karakter, zoals foto’s van schilderijen die in musea hangen of in tentoonstellingscatalogi worden afgedrukt, voldoende oorspronkelijk karakter hebben.

Beide bovengenoemde citaten verwijzen naar een vonnis uit 1990 (Rb. Maastricht 29 nov. 1990 (Bankstel in showroom), Informatierecht/AMI 1992, p. 32 m.nt. J. Spoor) waarin ’technisch perfecte’ foto’s van een bankstel niet creatief genoeg geacht werden. Dat lijkt me logisch: iets zo exact mogelijk reproduceren sluit uit dat je eigen creativiteit toepast.

De grote vraag bij een foto van een schilderij is dus of de fotograaf creativiteit heeft gebruikt bij die foto. Ging het alleen om een exacte reproductie, een ’technisch perfecte’ foto die het schilderij zo getrouw mogelijk weergeeft, dan zal de foto niet beschermd zijn. Een schilderij op de scanner leggen, levert dus geen auteursrecht op de scan op.

Niet elke foto van een schilderij is bedoeld om ’technisch perfect’ te zijn. Foto’s en schilderijen zijn verschillende mediums, en een mooi uitziend schilderij kan een bleke foto opleveren. Of wat te denken van een foto van een groot schilderij. Daar zul je als fotograaf toch creatief uit de hoek moeten komen om een mooie foto bij te maken. Je zou dan een representatief, herkenbaar deel kunnen nemen. Niet de hele Nachtwacht, maar alleen kapitein Frans Banning Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh. En dat is dan een creatieve keuze, zodat de foto auteursrechtelijk beschermd wordt. Ook kan er met de foto digitaal geknutseld zijn, en dat “oppoetsen” kan best creatief zijn.

Wel moet die creativiteit uit de foto blijken. Zie bijvoorbeeld dit arrest van het Gerechtshof Leeuwarden, waarin de eiser betoogde dat hij had “aangegeven van welke afstand en uit welke hoek gefotografeerd moest worden”. Dat bleek volgens het Hof echter niet uit de foto’s, en daarom werden die foto’s geen beschermde werken geacht.

De vraag is dus: is er aan de foto van het schilderij iets te zien waaruit de creativiteit, het persoonlijk stempel van de fotograaf te herkennen is?

En die vraag is niet in het algemeen te beantwoorden. Dat kan alleen van geval tot geval.

Wil iemand die het met mij eens is, dit even aanpassen in Wikipedia? 🙂

En wie nog een stempel van de maker wil: als het goed is, zijn ze bij de collega’s van Volledig bericht, pardon Boek 9 nog gewoon verkrijgbaar.

Arnoud

Nieuw op Iusmentis: Beschermen van een idee – is vastleggen genoeg?

Een idee of concept beschermen is lastig. Octrooi- en auteurswetten eisen een behoorlijke mate van uitwerking of concretisering voordat een concept beschermd kan worden. Het idee opschrijven en ergens deponeren (‘vastleggen’) biedt meestal maar zeer weinig bescherming.

Een goed idee kan veel geld waard zijn. Een slimme verbetering voor een product, een concept voor een spel of marketingtechniek of zelfs maar een naam voor een dienst kunnen het verschil maken tussen middenmoter en marktleider. Alleen kan iedereen met zo’n idee aan de haal. Hoe bescherm je nu je idee tegen namaak of imitatie?

Een abstract idee is juridsch niet of nauwelijks te beschermen. Via intellectueel eigendomsrechten zoals octrooien, auteursrecht of merken zijn uitgewerkte ideeën vaak wel van bescherming te voorzien. Ook kan een geheimhoudingsovereenkomst soms handig zijn, zodat een idee kan worden besproken zonder dat de andere partij er zomaar mee vandoor kan gaan.

Registratie of depot van een beschrijving van het idee biedt geen bescherming. Weliswaar ligt daarmee vast op welke datum het idee bestond, maar dat geeft geen juridische rechten.

Lees verder in Beschermen van een idee – is vastleggen genoeg? (in Innovatie @ iusmentis.com).

Arnoud

“Het bekijken van onze HTML-code is verboden”

Weer eentje in de categorie maffe algemene voorwaarden: de User Agreement/Privacy Policy van Dozier Internet Law.

As you may know, you can view the HTML code with a standard browser. We do not permit you to view such code since we consider it to be our intellectual property protected by the copyright laws. You are therefore not authorized to do so.

Grapjassen. Moet ik nog citaatrecht zeggen?

U kent Dozier misschien nog van hun auteursrechtelijk beschermde blafbrief.

Via Techdirt.

Arnoud

Anonieme Wikipedia-bijdragen leveren verrassend hoge kwaliteit

Wie leveren de bijdragen met de hoogste kwaliteit op Wikipedia, denkt u? De enkeling die twee keer iets typt, of de harde kern die al jaren meedoet? Inderdaad, de enkeling. Dat is de verrassende conclusie in het rapport van Denise Anthony en Sean Smith, onderzoekers aan de universiteit van Dartmouth:

We find that quality is associated with contributor motivations, but in a surprisingly inconsistent way. Registered users’ quality increases with more contributions, consistent with the idea of participants motivated by reputation and commitment to the Wikipedia community. Surprisingly, however, we find the highest quality from the vast numbers of anonymous “Good Samaritans” who contribute only once. Our findings that Good Samaritans as well as committed “zealots” contribute high quality content to Wikipedia suggest that it is the quantity as well as the quality of contributors that positively affects the quality of open source production.
Kwaliteit wordt hier gedefinieerd als “wijzigingen die nog steeds in het artikel staan”.

Opvallend was dat de kwaliteit van anonieme gebruikers daalde naarmate ze meer meedoen, terwijl geregistreerde gebruikers met veel bijdragen juist gemiddeld een hogere kwaliteit leverden.

Geldt dit nu ook voor open source? Open content en open source software hebben veel gemeen. Ze worden door een groot aantal mensen samen ontwikkeld, er is geen direct financieel motief bij een bijdrage en het resultaat komt voor iedereen vrij beschikbaar. Het rapport trekt ook een aantal keer die lijn.

Ik vroeg het Ruben van Wendel de Joode (Twynstra Gudde), die in 2005 promoveerde op het organisatievermogen van open source communities, en die reageerde als volgt:

De auteurs stellen open source gelijk aan open content. Daar ben ik het op een hoog abstractieniveau wel mee eens. In veel opzichten lijken beide op elkaar: zo is bij beide de kern open, kan iedereen een bijdrage leveren, is het sterk modulair opgezet, etc.

Echter, bij het type onderzoek dat men doet in dit paper vind ik het niet terecht. Ik heb het hele rapport (nog) niet gelezen, maar ik vind het wel een wezenlijk verschil over men kwaliteit van software of kwaliteit van open content onderzoekt. Zo stellen de onderzoekers dat de kwaliteit van bijdrages door een persoon die slechts 1 bijdrage levert aan Wikipedia verrassend hoog is, zelfs hoger dan bijdrages van mensen die vaak een bijdrage leveren. Dat idee lijkt mij intuitief niet van toepassing bij software. In software zal men zich toch goed moeten inwerken voordat men een bijdrage kan leveren. Bij Wikipedia daarentegen kan een specialist op een bepaald onderwerp zeer eenvoudig een artikel doorlezen en een kwalitatief super bijdrage te leveren. Bij software is dat toch minder makkelijk denk ik.

Via the Inquirer, dat nog steeds boos is over de verwijdering van de pagina van hun hoofdredacteur.

Arnoud

Kroes: “Microsoft zal haar API’s voor open source beschikbaar stellen”

Microsoft luistert naar Eurocommissaris Kroes. In een persbericht vandaag verklaart ‘Steely’ Neelie Kroes dat zij overeenstemming bereikt heeft met Microsoft over o.a. gebruik van haar interoperabiliteitsinformatie door open source ontwikkelaars:

I told Microsoft that it had to make interoperability information available to open source developers. Microsoft will now do so, with licensing terms that allow every recipient of the resulting software to copy, modify and redistribute it in accordance with the open source business model.

I told Microsoft that it should give legal security to programmers who help to develop open source software and confine its patent disputes to commercial software distributors and end users. Microsoft will now pledge to do so.

Alleen dat “commercial” is wat ongelukkig. Ook open source verspreiders zijn commercieel. Het verschil zit hem in de manier van zakendoen. Geen royalties per kopie, maar bijvoorbeeld geld voor diensten of bijkomende producten. Ik hoop dat MS dit niet interpreteert als “we hoeven alleen hobbyisten gratis octrooilicenties te geven”. Dat zou wel erg makkelijk zijn, want hobbyisten kunnen per definitie geen inbreuk maken op octrooien. Alleen commercieel gebruik van een octrooi kan inbreuk zijn.

Al eerder gaf Microsoft namelijk een gratis octrooilicentie aan “hobbyisten”:

Many software developers, often referred to as “hobbyists,” write code not with the expectation of making money, but because they enjoy solving technical challenges and participating in a community of enthusiasts who recognize and encourage one another’s talents. One such community of hobbyist developers participate in the development of open source software. To further encourage these efforts, this pledge provides non-compensated individual hobbyist developers royalty-free use of Microsoft patents as set forth below.

Via Yahoo (via Reuters) nog de opmerking dat het overleg tijdens diverse diners in Rotterdam plaatsvond. Kroes betaalde; mag ook wel als de ander je al driekwart miljard euro heeft betaald.

Arnoud