Kantonrechtersrant over falend geautomatiseerd systeem van CJIB

Een rantende kantonrechter, altijd mooi om te zien. Maar eigenlijk is het om te huilen want het is bepaald stuitend om te zien hoe slecht een overheids-ICT-systeem in werkelijkheid functioneert. Het incassosysteem van het CJIB blijkt van een dusdanige simpelheid dat je er depressief van kunt raken. En niemand lijkt de behoefte te gevoelen daar wat aan te doen (via).

In deze zaak was een verzoek tot gijzeling ingediend van de houder van een motorvoertuig, omdat hij de boete voor het onverzekerd zijn van dat voertuig niet had betaald. Bij de incasso bleek er niets te halen, het rijbewijs innemen kon ook niet en de auto afvoeren was geen optie want meneer had geen auto. Eh wacht, wat?

Ja precies. In die situatie iemand gijzelen (insluiten) om te dwingen dat er alsnog betaald wordt, doet ahem ietwat gek aan. Maar dit is geen handmatig genomen beslissing van een officier na zorgvuldige bestudering van het dossier en de opties. Het blijkt simpel een onvermijdelijk gevolg te zijn van het geautomatiseerde proces bij het CJIB dat voor iedere boete dezelfde stappen afloopt, waar kennelijk geen mens inhoudelijk op toeziet of toetst of het nog wel redelijk is wat er gebeurt.

Het verbaast de kantonrechter met welk gemak deze vorderingen landelijk door de officier van justitie te Leeuwarden worden ingesteld en voorts verbaast het de kantonrechter met welk gemak deze vordering vervolgens landelijk -zonder noemenswaardige motivering- via een standaardformulier worden toegewezen.

Al in 2012 klaagde deze zelfde rechter over deze gekke situatie. in die zaak speelde vrijwel exact dezelfde feiten, tot en met de onverzekerde auto zonder auto. Uit die zaak blijkt dat het nogal een puinhoop is met het CJIB informatiesysteem: niemand kan meneer vertellen hoe veel boetes hij moet betalen en of er nog meer gijzelingsverzoeken gaan komen. Het systeem is verbazingwekkend simpel en ijzerenheinig:

Dit incasseren gebeurt via strikt gescheiden afzonderlijke trajecten, waarbij steeds opnieuw bij iedere (nieuwe) zaak de reeks: boete/sanctie, 1e en 2e verhoging, verhaal met of zonder dwangbevel, toepassing dwangmiddelen (inname rijbewijs/ buitengebruikstelling voertuig) en gijzeling wordt afgewerkt/afgelopen. In dat traject is kennelijk niemand in staat of bereid om een probleemgeval, bestaande uit een opeenstapeling van boetes bij één persoon, te onderkennen en op te lossen.

En zelfs maar een beslistak met “niets te halen met incasso, goto :jammerdan” zit er niet in. Waaróm is het toch zo moeilijk, overheid en ICT?

Arnoud

De voorintekening voor ons boek “Reclame” is geopend!

Het is ons meest uitgestelde boek ooit: al in 2011 stond het op de site. Maar nu gaat het dan toch echt gebeuren, ons boek Reclame: Deskundig en praktisch advies gaat uitkomen als een echte gebundelde stapel papier. (Ja, het ebook komt ook.) Welke wetten en regels gelden er voor reclame op internet, van spamwetgeving tot cookiegebruik en adverteren op andermans merknaam.

Het boek telt zeven hoofdstukken:

  • Eisen aan reclame-uitingen
  • Promoten van bijzondere producten
  • Gebruik van merken
  • Reclame per mail en telefoon
  • Privacy en profielen
  • Tracking en cookies
  • Recensies en reputatie

Het boek wordt op 24 september 2013 verwacht en kost € 19,95 inclusief BTW. Wie voorintekent, krijgt het boek zonder verzendkosten geleverd.

Teken nu in!

Quizvragen voor wie wil weten of het boek de prijs waard is:

  1. Waarom is deze Burger King-reclame verboden?
  2. Hoe controleer je als slijterijwebwinkel of je koper wel oud genoeg is om alcohol te mogen kopen?
  3. Mag je iemand een nieuwsbrief sturen als ‘ie op je site een gratis IQ-test komt doen en dat adres opgeeft om Magde uitslag te krijgen?
  4. Is het toegestaan jezelf Porschespecialist te noemen als je geen dealer bent?
  5. Mag je in advertenties bij dit sojaproduct een kaasschaaf tonen?

De drie best gemotiveerde antwoorden winnen een gratis exemplaar. Dus kom maar op! 🙂

Arnoud

Zelden zo zitten lachen om een uitspraak van de rechter

slotfather-zoomeffectHet gebeurt niet vaak dat je in een vonnis de tekst “verweer uit de categorie roept u maar” ziet staan. Of een rechter die zelfreflecterend opmerkt dat “Zelfs de voorzieningenrechter weet dat er ontelbare computer games zijn en dat die allemaal zijn bedacht en ontworpen.” En ook in hoger beroep wordt het gewapper en gedreig met auteursrechten tot de grond toe afgefakkeld. Wát was u denkende.

Twee bedrijven waren actief in de goksoftware, “digitale slotmachines”. Daarin zat een zoomfeature die werd geactiveerd bij een winnende combinatie (zie plaatje, het middelste icoon), en op die feature claimde de eiser Betsoft auteursrecht. Iedereen die deze blog leest, weet dat dát hem niet gaat worden. Een dergelijk idee zou wellicht octrooieerbaar kunnen zijn (mits voldoende technisch vernuftig uitgewerkt) maar er is geen octrooi te vinden hierover.

Om de stelling kracht bij te zetten, kwam Betsoft met een specifiek verweer: er is concreet broncode overgenomen. En dát mag natuurlijk niet van het auteursrecht. Vervolgens zag Betsoft aanleiding om klanten van Bubble alvast te informeren over deze vermeende inbreuk, en Bubble stapte daarop naar de rechter want zij vond dit ‘wapperen’: evident zonder grond dreigen dat er IE-inbreuk plaatsvindt.

Ter onderbouwing van de inbreuk werd gewapperd met een deskundigenrapport van een of ander ABCitsupport dat concludeert dat de overname inderdaad integraal was. Maar je hóórt de rechter dat stuk papier heen en weer draaien en gefronst bekijken:

De voorzieningenrechter constateert tevens dat het overgelegde rapport niet is ondertekend. Wie of wat ABCitsupport precies is staat er niet in en de persoon of de personen die het onderzoek hebben gedaan zijn er niet in vermeld.

Dus daar gaan we weinig mee doen. Er waren nog meer stukken, zoals een bewijs van depot bij het US Copyright Office en een ontvangstbevestiging van het Europees octrooibureau, maar wát daar dan was ingediend blijft volstrekt onduidelijk. Ook de advocaatkeuze verbaasde de rechter: Betsoft is op Cyprus gevestigd en laat een advocaat op Curacao het eveneens op Cyprus gevestigde Bubble aanschrijven. Alles bij elkaar wordt de rechter hier niet vrolijk van:

De veelheid aan kwestieuze bewijsstukken waarvan Betsoft zich in dit kort geding heeft bediend hebben bij de voorzieningenrechter de indruk gewekt dat Betsoft hierin willens en wetens onzorgvuldig opereert. De houding van Betsoft is niet bepaald van het type “foutje, bedankt”.

In hoger beroep werd het nóg leuker. Want weet u nog, dat ABCitsupport rapport? Daar waren wel een paar héél opmerkelijke dingen over te vinden. De gelijkenissen tussen de code van Bubble en de door Betsoft aan dat ABC gegeven code waren zó groot dat het niet mooi meer was. Daarop werden de eigen programmeurs van Bubble gevraagd hoe dat kon, en die kwamen met de opmerkelijke conclusie dat Betsoft een programma van Bubble – althans het op het inzoomeffect betrekking hebbende deel daarvan – had gedecompileerd en dát met het spel Dr. Magoo van Bubble heeft laten vergelijken. Tsja, en als je een programma met zichzelf vergelijkt dan zullen de gelijkenissen best groot zijn.

Toen nam het Hof een korte pauze om even op Wikipedia na te lezen wat “reverse engineering” en “decompilen” is (“niet bij wijze van bewijs, doch teneinde meer inzicht te verkrijgen”). Daarna pakte men de originele door Betsoft in de VS gedeponeerde computercode erbij. Als je Amerikaans auteursrecht wilt kunnen uitoefenen dan moet je het werk namelijk deponeren bij de Copyright Office van de Library of Congress. En daar kwamen tien bladzijden computercode vandaan die met een blauw lint bij elkaar waren gebonden. En laat nou díe code totaal niet lijken op de code die in het ABCitsupportrapport werd vergeleken.

Dus ja, dan begin je toch nattigheid te voelen als rechtbank. Twee verschillende broncodes, geen duidelijkheid hoe de te vergelijken broncode tot stand kwam en we weten niet eens wie of wat dat ABCitsupport nu eigenlijk is. “Mitsdien is er zelfs geen begin van bewijs aanwezig dat met de spellen van Bubble inbreuk wordt gemaakt op de broncode van Betsoft”, aldus het Hof. Wacht, we zetten even de vaststaande punten op een rijtje en dan mag u zich nu díep gaan schamen:

  • Van inbreuk, gepleegd met software van Bubble, op de (op het Expandicon-effect betrekking hebbende) broncode van Betsoft is niet gebleken.
  • Betsoft weet dat er van zodanige inbreuk op de broncode geen sprake is.
  • Betsoft legt willens en wetende aan de rechter rapporten voor waaraan gemanipuleerde uitgangspunten ten grondslag liggen.
  • Betsoft geeft er blijk van bereid te zijn om derden te benaderen met de stelling dat met van Bubble afkomstige computerspellen inbreuk wordt gemaakt op intellectuele eigendomsrechten van Betsoft, terwijl Betsoft weet dat ofwel van zodanig intellectueel eigendomsrecht, ofwel van inbreuk daarop geen sprake is. Het hof verwijst naar het door Betsoft zelf aangehaalde citaat (mvg sub 23) uit het arrest HR 29 september 2006, LJN AU6098 (Stork-Bakels).
  • BubbleBetsoft* schrijft waar ook ter wereld, met het inschakelen van waar ook ter wereld kantoorhoudende advocaten, andere partijen aan en beticht deze van auteursrechtinbreuk als het gaat om spellen welke qua effect ook maar in de buurt komen van Betsofts eigen inzoomeffect, zonder haar eigen acties te vervolgen en zonder te reageren op verzoeken van de aangeschreven partijen om toelichtingen waaruit van het bestaan van het auteursrecht van Betsoft en/of de inbreuk door van Bubble afkomstige spellen kan blijken
  • Update (8:54) Het arrest vermeldt ‘Bubble’ maar het lijkt me evident dat Betsoft bedoeld is.

Dus ja. Moet ik daar nog iets aan toevoegen? Ik moest lachen maar het is eigenlijk diep triest als je met zulke feiten de rechtszaal in gaat.

Wie nog meer juweeltjes in vonnis of arrest weet te vinden: ik hoor het graag!

Arnoud

Hela, onze vergadering wordt gelivestreamed!

skype-chat-meetingEen lezer vroeg me:

Tijdens een vergadering, waarbij ik een presentatie hield, werd tijdens de voordracht op initiatief van de voorzitter alles opgenomen. Dit omdat -zo hoorde ik achteraf- er ook mensen vanaf thuis wilden meekijken. Heb ik dat zomaar te slikken?

De wet eist dat het filmen van mensen in een besloten ruimte duidelijk wordt aangekondigd, en een vergaderruimte is een ‘besloten’ ruimte. Zou dit buiten of in een openbare ruimte spelen, dan geldt dit verbod niet. (Buiten geldt alleen een dergelijke eis bij het filmen met een “aangebrachte” camera.) Hetzelfde geldt voor het opnemen van gesprekken: dat mag niet heimelijk gebeuren. Aankondigen is dus eigenlijk sowieso verplicht.

Als je beelden van mensen vastlegt, dan verwerk je persoonsgegevens: beelden laten gegevens over die mensen zien: man/vrouw, jong/oud – én etnische afkomst, wat de gegevens meteen gevoelig maakt. Idem voor geluidsopnamen waar mensen herkenbaar op staan. Als hoofdregel geldt dat toestemming toestemming nodig van de gefilmde personen, tenzij de beelden een dringend eigen belang dienen dat zwaarder weegt dan de privacy én je zo veel mogelijk rekening houdt met de privacy van mensen die in beeld komen. Cameratoezicht ter beveiliging is zo’n dringend eigen belang. Maar het filmen van een presentatie voelt als een categorie minder dringend dan camerabewaking.

Een ander belang is de uitvoering van de overeenkomst. In dit geval is dat de arbeidsovereenkomst. De werkgever mag je persoonsgegevens verwerken zonder je toestemming als dat noodzakelijk is om de arbeid te laten verrichten. Hij moet bijvoorbeeld je bankrekeningnummer weten om je salaris uit te betalen, en hij is zelfs verplicht een kopie van je identiteitsbewijs te bewaren.

De vraag komt dus neer op, is het nódig voor het werk dat die collega’s je presentatie zien via de audio/videoverbinding? Dat is een afweging die eigenlijk niet in het algemeen te maken is. Hoe belangrijk is de presentatie, kan er niet een whitepaper of de Powerpoint zelf worden opgestuurd, en wat gebeurt er achteraf met de beelden? Alleen live streamen lijkt mij eerder te rechtvaardigen dan opslaan en via intranet nog jaren toegankelijk houden.

Wel lijkt het me dat hoe dan ook een goed werkgever vooraf zegt “we gaan je presentatie streamen naar de collega’s in Groningen/Limburg/Polen”. En iedere werkgever is wettelijk verplicht ‘goed’ te zijn, dus dáár kun je je altijd wel op beroepen als werknemer.

Arnoud

Gastauteurs gevraagd!

Over een paar weken ga ik weer met vakantie, en net zoals vorige jaren heb ik dan geen gelegenheid om te bloggen. Maar wel houd ik jullie graag voorzien van relevante content. Dus: wie heeft er zin om een gastbijdrage te doen?

Het hoeft niet moeilijk juridisch complex te zijn: je eigen mening over het ICT-recht of een onderdeel daarvan is prima. Alleen de mening dat jouw product of dienst hartstikke goed is en mijn lezers het moeten kopen, is niet acceptabel.

Als alternatief/aanvulling overweeg ik de stellingweek: elke dag een andere stelling (door mij of een lezer aangedragen), waar we dan over kunnen discussiëren.

Andere suggesties voor drie weken contentvulling zijn ook welkom! 😉

Arnoud

Geen principiële uitspraak over acquisitiefraude in proefproces MKB Nederland

verlengen-fax-fraudeGrr. Ik begin me steeds meer te ergeren aan het onderwerp acquisitiefraude en hoe rechters daarmee omgaan. Want in een recent vonnis wordt wederom op zeer formele gronden een claim tegen acquisitiefraude afgewezen. Oké, het was een proefproces en daarin mag je best wat principiëler zijn, maar toch.

Brancheorganisatie MKB Nederland had het proefproces in 2011 gestart tegen drie online telefoongidsen waar de nodige klachten over waren gekomen. En dan denk je al snel aan acquisitiefraude: een vaag telefoontje of je je gegevens wilt controleren, een fax die met 5 punts Arial vermeldt “dit is een offerte mompelmompel 150 euro per maand mompel drie jaar” en dan ineens een factuur. MKB was het zat en besloot een principiële zaak te starten tegen deze drie gidsen.

MKB had stevig ingestoken en een verklaring voor recht geëist dat acquisitiefraude (zoals door haar op een rijtje gezet) altijd misleidend zou zijn. Met zulke jurisprudentie is het dan véél eenvoudiger om toekomstige claims aan te pakken. Maar dat wijst de rechter af, omdat het toch van de precieze omstandigheden van het geval afhangt of een telefonische acquisitie telt als misleiding. Argh. Wéér zo’n formalistische opstelling. Het zal wel aan mij liggen maar als je zo’n “bevestigingsbrief” ontvangt met in kleine lettertjes “dit is een offerte en het kost 150 euro per maand voor 3 jaar”, welke omstandigheden kunnen dát dan rechtbreien?

Ook wil de rechtbank niet in het algemeen verklaren dat de regels over oneerlijke handelspraktijken ook kleine ondernemers mogen beschermen. Reflexwerking is echter wederom iets dat per geval moet worden beoordeeld. In het algemeen verklaren dat MKB-ondernemers altijd recht hebben op dezelfde bescherming als consumenten bij misleidende handelspraktijken is niet de taak van de rechter maar die van de wetgever.

De in het proefproces meeprocederende gedupeerde ondernemer krijgt echter wél reflexwerking: (a) Stichting Gilde is een kleine vrijwilligersorganisatie met een beperkt budget, terwijl Telefoongids.com een commerciële onderneming is die zich beroepshalve bezig houdt met het sluiten van overeenkomsten als de onderhavige; (b) Stichting Gilde heeft een contract gesloten buiten het eigenlijke terrein van haar werkzaamheden (vrijwillgerswerk); (c) Telefoongids.com heeft in casu het initiatief genomen tot het opnemen van telefonisch contact; (d) De overeenkomst die tussen Stichting Gilde en Telefoongids.com is gesloten betreft de vermelding in een zogenaamde online-telefoongids en is een overeenkomst die ook door een consument zou kunnen worden gesloten.

Op grond van de Wet oneerlijke handelspraktijken mag de rechter de bewijslast omkeren: het bedrijf moet bewijzen dat er volledig en juist is geïnformeerd over de prijs en wijze van contracteren. En dat vindt de rechter hier passend, want Telefoongids.com heeft het als core business om langs deze weg contracten te sluiten, dus mag je verwachten dat ze dit goed kunnen. Maar hee, wat vervelend nu, nét van het eerste gesprek is geen geluidsopname gemaakt. De fax is ook niet heel expliciet over de kosten, en in het verificatiegesprek werd “nauwelijks hoorbaar” iets over 150 euro gezegd maar níet dat de totale contractswaarde 5400 euro zou zijn.

In de beschikbare gegevens is naar het oordeel van de rechtbank onvoldoende bewijs gelegen dat Stichting Gilde juist en volledig is geïnformeerd en (dus) dat de bejegening door Telefoongids.com niet misleidend is geweest. Telefoongids.com heeft geen nader bewijs aangeboden van haar stellingen op dit punt. Daarom dient Stichting Gilde gevolgd te worden in haar standpunt dat zij voorafgaand aan de totstandkoming van de overeenkomst is misleid.

De eisen tot rectificatie van de publiciteit die MKB had gekregen nadat ze aangekondigd had juridische stappen te nemen, worden afgewezen. MKB Nederland mócht hard in actie komen tegen acquisitiefraude, mede gezien wat er in de uitzending van TROS Opgelicht?! voorbij was gekomen.

Arnoud<br/> Ja, er ging wat mis in de tekst. Excuses, ik had kennelijk de enalaatste versie livegezet.

Nieuwe internetwetgeving in 2013

netneutraliteitEen nieuw jaar, een nieuw wetboek. Of nou ja, zó uitgebreid gaat de wet niet op de schop maar er komen wel vele wetswijzigingen aan. Ik selecteer een paar voor internet relevante zaken. Aanvullingen zijn welkom!

Zeer controversieel (om het zacht te zeggen) is de thuiskopieheffing die wordt uitgebreid naar opslagapparatuur zoals smartphones, telefoons met mp3-speler, tablets, hdd recorders en externe harde schijven. De tarieven zijn zo’n € 2,50 à € 5 per product. Maar volgens de staatssecretaris kan het niet anders.

Iets minder controversieel maar wel opmerkelijk is de netneutraliteitswet. Skype blokkeren, WhatsApp filteren of Youtube tegen premiumtarief: allemaal verboden. Maar óók verboden zijn grappen als niet bij poort 25 of 139 kunnen vanaf je treininternet of alle sites in de categorie “Dangerous” van een of andere filterboer preventief blokkeren.

De cookiewet was al van kracht en blijft dat ook gewoon. Alleen treedt per 1 januari de omgekeerde bewijslast in werking: sites die cookies inzetten die ruiken als tracking cookies, moeten bewijzen dat ze géén persoonsgegevens verwerken met zulke cookies. En hoewel er plannen zijn om de cookiewet te versoepelen, zal dat nog wel even duren.

Voor alle, dus ook voor internetondernemers geldt dat de KVK bijdrage wordt afgeschaft. Ik voorspel de nodige spookfacturen van Kamers voor Klanten en Kantoren voor Koophandelaren. En oh, facturatie wordt eenvoudiger, met name elektronisch factureren.

Later dit jaar mogen we een wetsvoorstel voor elektronische handel verwachten: dit moet op grond van de Europese Consumentenrechtenrichtlijn. Maar dat wordt pas wet in 2014 gok ik.

Wel mogelijk dit jaar al van kracht is de Privacyverordening, die de oude regels rond persoonsgegevens gaat vervangen. Onder meer komt er een meldplicht datalekken en een recht te worden vergeten.

Oh, en gelukkig nieuwjaar! 😉

Arnoud

Juridische voorspellingen voor 2013 (en terugblik op die voor 2012)

Net zoals elk jaar deed ik eind 2011 vijf voorspellingen voor 2012. Eens zien wat daarvan terechtgekomen is:

Mijn voorspellingen voor 2012 waren:

  1. XS4All en Ziggo hoeven The Pirate Bay niet te blokkeren, en Brein gaat in hoger beroep. Fout. Ze moesten wél TPB blokkeren en gingen dus zelf in hoger beroep.
  2. Een forum wordt aangeklaagd wegens privacyschending voor het noemen van de naam van een persoon, zonder dat sprake is van smaad of laster. Fout. Althans, ik kon er geen vinden.
  3. Niemand gaat procederen over de vraag of de Wet Van Dam ook geldt voor bestaande contracten, en eind 2012 krijgen dan ook we precies dezelfde discussie over eind 2011 aangegane contracten die in 2012 voor het eerst verlengd worden. Fout. (Gaat lekker zo!) Er is soort-van wel een uitspraak: omdat de wet “de codificatie van de reeds bestaande maatschappelijke visie” over stilzwijgend opzeggen is, mocht ook een bestaand contract worden opgezegd terwijl de wet eigenlijk nog niet eens gold. Sindsdien niets meer van vernomen.
  4. Een webwinkel krijgt een boete van de Consumentenautoriteit voor schending van de Wet koop op afstand. Niet echt. Hoewel men in januari nog meldde dat er scherp toezicht op webwinkels zou komen, bleef het bij enkele waarschuwingen. Ook de Consumentenbond volstond met dreigen. Wel verloor de LOI een rechtszaak over de annuleringstermijn van zeven werkdagen.
  5. De gecrowdsourcete: de boete voor Google laat nog héél even op zich wachten, want het bedrijf mag in januari een laatste voorstel doen. En zowel hyperlinks als embedden werd op de valreep nog auteursrechtinbreuk verklaard, tegen tien jaar internetjurisprudentie in.

Auw. Dat deed ik niet best dit jaar. Misschien moet ik dan maar omgekeerd gaan voorspellen: bedenken wat ik zou willen en dan het tegenovergestelde opschrijven? Of een ander juridisch trucje, eens zien.

  1. In hoger beroep blijft de TPB-blokkade gehandhaafd. Wel komt het Europese Hof met een uitspraak die een dergelijke blokkade illegaal lijkt te verklaren, maar de Nederlandse rechtspraak trekt zich daar weinig van aan.
  2. Een hackende journalist krijgt daadwerkelijk straf (een boete, verwacht ik) voor computervredebreuk bij iets dat hij claimt dat journalistiek werk is.
  3. De OPTA publiceert nieuw beleid over de cookiewet en staat first-party anonieme analytics cookies toe. Iedereen vat dit op als “Google Analytics mag”, en de OPTA doet te weinig om dat tegen te spreken.
  4. Geen van bovenstaande drie voorspellingen komt uit.
  5. En natuurlijk crowdsource ik ook nu weer de laatste. Kom maar op!

Arnoud

Jaaroverzicht: populairste artikelen en actiefste reageerders

Net zoals elk jaar is het weer tijd voor de jaaroverzichten. Ik vind het zelf altijd interessant om te kijken wat veel gelezen wordt, waar de meeste reacties vandaan komen en natuurlijk wíe er allemaal reageren.

De top vijf artikelen dit jaar:

  1. Ik moet heel juridisch lachen om die “Facebook Privacy Notice” Geen flauw idee waarom maar hij stak met kop en schouders (8.000 visitors) uit boven alle andere artikelen.
  2. WhatsApp als bewijs van een gemoedstoestand, waarschijnlijk vanwege de vele media-aandacht die het concept “WhatsApp is rechtsgeldig” kreeg.
  3. Mag Google Analytics nog onder de cookiewet? want árgh wat is die cookiewet irritant.
  4. Die privacyverklaring van de Albert Heijn bonuskaart
  5. Gaat Getty Images procederen in Nederland?, ik gok omdat ze ook dit jaar weer enkele batches blafbrieven hebben uitgedaan.

Kijken we naar het aantal reageerders per artikel, dan is er enige overlap maar toch niet helemaal:

  1. Gaat Getty Images procederen in Nederland? – 887 reacties
  2. Mag Google Analytics nog onder de cookiewet? – 311 reacties
  3. Een cynisch stukje piratenbaaifrustratie – 298 reacties
  4. Stilzwijgende verlenging aan banden gelegd? – 251 reacties
  5. Royaltyfree is niet gratis! – 215 reacties

De poedelprijs 2012 gaat naar Studiemiddag: agile softwareontwikkeling juridisch bekeken met maar één reactie en daarmee de laagste woord/reactie verhouding.

De actiefstereageerdertrofee gaat ook dit jaar naar Wim ten Brink, met 808 reacties. De volledige top 10:

808Wim ten Brink
301Richard
285MathFox
233N.P.
197hAl
163Matthijs Wensveen
141Elroy
126Ruud Harmsen
116Corné
102Jeroen Hellingman

Verder krijgen alle reageerders een eervolle vermelding want zonder reacties zou deze blog nooit zijn geworden wat ze is. 😀

Wie meer statistiekjes of kerngetallen wil, roept u maar!

Arnoud