Internetrecht door Arnoud Engelfriet

Misschien dat disclaimers bij e-mails toch niet zo onverstandig zijn. Wat nu als mensen je out-of-office mededeling als antwoord op hun offerte of vraag beschouwen? Je zou denken dat dat niet voor zou moeten komen, maar de praktijk is anders. Wat te denken van dit bord:

(bron: BBC news)

Het Engels is prima leesbaar, maar de Welsh tekst betekent “Ik ben niet op kantoor, maar mail uw vertaalwerk gerust.” Pijnlijk.

Als je nu als Welshtalige vrachtwagenchauffeur toch linksaf gaat, en je krijgt een boete, zou je daar dan vanaf kunnen komen met dit bordje?

En gebeurt dit in Friesland ook wel eens?

Arnoud

Tsja, wat moet je met zo’n clausule in algemene voorwaarden? Het staat bij de site Muzikanten-in-jouw-stad.nl, waar je je als beginnend muzikant ‘gratis’ kunt aanmelden. Gratis tussen aanhalingstekens ja, want als je je accountgegevens niet netjes invult, krijg je een mailtje met deze tekst:

Ten laste van je gebruikers-account zijn 10 euro aanmanings-kosten geboekt. Uitzondering: in het geval dat je een geldig lidmaatschap hebt, kun je de reden omschrijven waarom je je niet hebt gehouden aan onze spelregels.

Iets waar Satuka op haar Volkskrantblog nogal van opkeek, en met goede reden natuurlijk. Kan dat zomaar?

Op zich kun je best in een contract boetes afspreken voor het geval een partij zich niet aan haar kant van de overeenkomst houdt. Maar daarbij moet je mensen wel eerst aanmanen voordat je de boete mag opleggen. Oh ja, en je moet natuurlijk wel in het contract zetten dat de boete verschuldigd is bij bepaalde overtredingen. En dat is hier dus niet het geval. Die algemene voorwaarden hebben het alleen over de mogelijkheid van opzeggen.

Nog leuker: die algemene voorwaarden zijn niet van toepassing bij mensen die zich op deze site registreren. De voorwaarden staan in een floepvenster (popup) zonder mogelijkheid om ze op te slaan. Hierdoor heeft Muzikanten-in-jouw-stad.nl niet aan haar verplichtingen voldaan, zodat er geen algemene voorwaarden gelden bij de overeenkomst.

Hoe ga je dat Muzikanten-in-jouw-stad.nl uitleggen? Wat dacht u hiervan:

Geachte heer, mevrouw,

Met verbazing heb ik kennisgenomen van uw e-mail van [datum] waarin u mij meldt “aanmanings-kosten” te hebben geboekt. Ik zou niet weten op welke grond u meent mij deze kosten in rekening te kunnen brengen.

Kennelijk meent u dat uw algemene voorwaarden u daartoe het recht geven. Dan moet ik u teleurstellen: uw algemene voorwaarden zijn niet van toepassing op mijn registratieovereenkomst. U heeft deze namelijk in een floepvenster (”popup”) aangeboden zonder eenvoudige mogelijkheid om de tekst op te slaan voor latere kennisneming. Daarmee heeft u uw informatieplicht krachtens art. 6:234 lid 1 sub c BW geschonden. Ik beroep me bij deze dan ook op art. 6:233 sub b BW en vernietig bij deze uw algemene voorwaarden.

Overigens bevatten de algemene voorwaarden geen enkel beding op grond waarvan u een boete zou kunnen opleggen voor welke wanprestatie van mijn kant dan ook. Dus zelfs als deze van toepassing zouden zijn, kunt u mij geen kosten in rekening brengen.

Ik zie dan ook niet in wat ik met uw e-mail aanmoet. Ik verzoek (en voor zover nodig sommeer) u bij deze om het verzenden van dergelijke ongefundeerde en misleidende e-mails te staken.

Verder verzoek ik hierbij op grond van de Wet Bescherming Persoonsgegevens verwijdering van mijn account en andere gegevens die u over mij opgeslagen mocht hebben. U bent verplicht aan dit verzoek gehoor te geven.

Indien u aan bovenstaande geen gehoor geeft, zal ik mij genoodzaakt zien juridische stappen te nemen teneinde uw onacceptabel handelen een halt toe te roepen.

Hebben jullie verbeteringen?

Arnoud

Ziet u het verschil tussen BREIN en een computervirus? Ars Technica meldde dinsdag dat er een nieuwe techniek in omloop is om computers te infecteren met virussen, Trojans en wormen. De techniek is gebaseerd op de aloude truc om een interessant uitziend mailtje met bijlage te sturen. Wie de bijlage opent, wordt besmet. Kennelijk is mevrouw Kournikova niet hot genoeg meer, en trappen mensen ook niet meer in mailtjes die leuke screensavers beloven of een filmpje waarop Bin Laden aanhouden, doodgeschoten of wat dan ook wordt.

Nee, de nieuwste truc is om de mailtjes zogenaamd afkomstig te laten zijn van het controversiële bedrijf Media Defender. Wie Slashdot of Tweakers leest, weet dat dit bedrijf de RIAA en MPAA helpt bij opsporing en bestrijding van filesharing. En die twee clubs dagen zelfs omaatjes van tachtig die niet eens een PC hebben voor 80.000 dollar voor de rechter. Dus als je daar een mailtje van krijgt, dan ga je dat wel even lezen.

In de mails wordt de lezer beschuldigd illegaal muziek of films verspreid te hebben via Bittorrent. Na eng klinkende verwijzingen naar 17 USC 502 en andere cryptische wetsartikelen meldt de mail dat het bewijs in de bijlage zit. Tsja, en wie gaat er dan niet meteen klikken op de bijlage?

Op dit moment is dit nog een incident. Ik vraag me wel af wat er gaat gebeuren als namen van bv. BREIN of Buma/Stemra op grote schaal gebruikt worden door verspreiders van virussen en Trojans. Wie nu een mail krijgt van deze instanties, weet dat hij serieus om moet gaan met de beschuldigingen daarin. Maar wat moet je nu doen als er een kans van 30% is dat de mail een virus is? Of 50%? Bij welk percentage mag je als ontvanger redelijkerwijs twijfelen aan de authenticiteit van zo’n mail?

Of wat te denken van een overactief spamfilter dat zulke mails automatisch weggooit. Ben ik aansprakelijk voor mails die dankzij mijn virus- of spamfilter niet aankomen?

Arnoud

Reden voor een feestje: IE-blog Boek 9 heeft een nieuwe huisstijl, en belangrijker, heeft eindelijk paginatitels die overeenkomen met waar de pagina over gaat.

Bij deze beloof ik dus plechtig niet meer naar deze blog te verwijzen als “Volledig bericht, pardon Boek 9″.

Alleen, waarom zegt de RSS feed afkomstig te zijn van Energierecht.nu?

Arnoud

Ik dacht eerst dat het aan mij lag, maar toen las ik iemand bij Slashdot die hetzelfde had: de hoeveelheid spam in mijn inbox is dramatisch omlaag gegaan de laatste tijd. Hetzelfde geldt voor de spam die op mijn blog binnenkomt. Ergens wel goed, want mijn spamfilter en ik werden er nogal moe van, maar wel raar.

De meest gehoorde speculatie is dat dit komt omdat veel spam vanuit botnets in Rusland wordt verstuurd, en al die botnets nu bezig zijn om Georgië aan te vallen. Intrigerend.

Hoe is dat bij jullie?

Arnoud
PS: vergeet niet in te tekenen op mijn boek!

Octrooien zijn nog steeds een mooie graadmeter van waar techneuten zich mee bezighouden. Jaren geleden woonde ik een lezing bij van Octrooicentrum Nederland (het BIE, toen nog). Daar vertelde een onderzoeker dat het aantal octrooien op stille winkelwagentjes flink was toegenomen sinds er aandacht vanuit de politiek was voor herrie op zaterdagochtend door, inderdaad, luidruchtige winkelwagentjes op asfalt.

Vandaag de dag spelen winkelwagentjes een minder prominente rol dan, zeg, bestrijding van terrorisme. Er worden allerlei nuttige en minder nuttige dingen bedacht om aanslagen te voorkomen of de effecten te minimaliseren. Neatorama maakte een top 10 van de vreemdste uitvindingen.

Ik vond deze antizelfmoordaanslagparaplu het sterkste idee:

En u?

Via Schneier on Security.

Arnoud

Stel je wilt een videoclip maken maar je hebt geen geld voor een camera. Wat doe je dan? Dan zoek je plekken op waar ze veel beveiligingscamera’s hebben, je treedt recht voor de lens op en je vraagt de firma vervolgens om inzage in je persoonsgegevens. Want een videopname waar je herkenbaar op staat, is een persoonsgegeven.

Dit is namelijk precies wat de Engelse band The Get Out Clause heeft gedaan met hun laatste nummer (ik krijg de embed niet werkend, sorry).

In principe zou dit in Nederland ook moeten kunnen. Ook bij ons zijn afbeeldingen en opnamen van mensen persoonsgegevens, zolang ze er maar herkenbaar op staan. Je zou dus bij de Blokker een kopietje moeten kunnen krijgen van de beveiligingsbeelden van het moment dat je in de winkel was. Maar of dat in de praktijk ook gaat werken?

Via Slashdot.

Arnoud

Een belangwekkend vonnis voor online games? In ieder geval vermakelijk om te lezen. In 2001 deed een man mee met het tv-programma Weekend Miljonairs. De vraag voor 32.000 euro was “Wat ontdekte Robert J.L. Guppy in 1866?” Niet spieken! De vier mogelijke antwoorden waren: a. een aquariumvisje; b. een pygmeeënstam; c. radium; d. Hawaï. Meneer koos antwoord b, en na ongeveer een half uur (althans, zo lang duurt dat voor mijn gevoel als ik kijk) gaf Robert ten Brink aan dat het toch echt antwoord a had moeten zijn.

Daar was deze meneer het niet mee eens, en hij stapte naar de rechter om alsnog zijn 32.000 euro te incasseren. De motivatie: meneer Guppy ontdekte helemaal geen aquariumvisje. Hij ontdekte weliswaar een bepaald visje in Trinidad, maar anderen hebben dat visje naar Robert Guppy genoemd. Bovendien zat het visje dat hij had ontdekt, helemaal niet in een aquarium. De vraagstelling was dus zodanig slordig dat Weekend Miljonairs hem niet zomaar kan verwijten het foute antwoord gegeven te hebben.

Maar nee:

De vraagstelling in samenhang met de daarop te geven antwoorden is verder ook zodanig dat, ook indien iemand zou weten dat Guppy niet de ontdekker maar de naamgever van de vis was, geen van de andere antwoorden in aanmerking komt zodat ook in dat geval het door gedaagde als juist aangemerkte antwoord zou zijn gegeven. Het is ten slotte heel wel mogelijk dat men een vis die thans veel in aquaria wordt gehouden een aquariumvis noemt zonder dat daarmee wordt gesuggereerd dat deze vis in een aquarium is ontdekt.

Natuurlijk is het wat slordig om ‘ontdekker’ en ‘naamgever’ met elkaar te verwarren. Maar dat is nog niet zodanig slordig dat je alsnog je prijzengeld mag incasseren.

Bovendien had het tv-programma in haar spelregels opgenomen dat de beslissing van de spelleiding bindend is. En ja, daar zit je dan aan vast als de spelleiding zegt dat antwoord a het juiste moet zijn.

Via Jurofoon.

Arnoud

Toen ik een hele tijd geleden een Google Adsense account opende, maakte Google 79 cent naar me over om te verifiëren of mijn bankrekeningnummer klopte. Toch leuk als eerste inkomsten. Er zijn meer diensten die dat doen, onder andere Schwab en E*Trade. Kun je rijk worden van die centjes? Ene Michael Largent (sic) heeft het geprobeerd, las ik op NU.nl. De truc:

Largent schreef een computerscript dat hem automatisch vele malen aanmeldde. Zo opende hij zo’n 58 duizend beleggingsrekeningen, waarop de kleine bedragen binnenkwamen. Ook van Googles betaaldienst Checkout wist hij op vergelijkbare wijze ruim achtduizend dollar los te peuteren.

Op zich is dat legaal. Alleen, die bedrijven houden natuurlijk bij wie er een account opent, dus je zult heel veel bedrijven moeten vinden om hier rijk mee te worden. Of je neemt natuurlijk een valse naam aan met een eveneens vals rekeningnummer. En dat heet fraude.

Wie weet er legale trucs om rijk te worden met Adsense of andere internetdiensten?

Arnoud

In de categorie “zei ze dat écht”:

In het algemeen kan gesteld worden dat commerciële reclame een stuwende rol speelt bij de ontwikkeling van het internet. De mogelijkheden hiervoor moeten in principe niet beperkt worden.

Bron: minister Jorritsma in 2000, naar aanleiding van Kamervragen over e-mailspam verzonden door Nederlandse bedrijven.

Gelukkig is de wetgeving tegenwoordig toch zo streng dat de mogelijkheden voor ongevraagde commerciële e-mail wel heel erg beperkt zijn.

Met dank aan de onbekende maar intrigerende bona fides die nog meer post dan ik.

Arnoud