Failliet verklaard vanwege een halve bitcoin, kan dat?

| AE 10482 | Informatiemaatschappij | 4 reacties

Het bitcoinbedrijf Koinz Trading is failliet. Dat meldde Emerce onlangs. Het Nederlandse bedrijf verzorgde het minen van bitcoins voor klanten waarbij de klant de apparatuur kocht en Koinz het beheer uitvoerde, maar kwam al snel in de problemen omdat beloofde uitbetalingen niet werden gerealiseerd. Er zou sprake zijn geweest van een piramidespel, waarbij uitbetalingen werden gerealiseerd met inleg van nieuwe klanten in plaats van met echt gedolven bitcoins. Uiteindelijk sprak de rechtbank het faillissement uit, met als opmerkelijk feitje dat een van de schuldeisers geen Euro’s maar een halve bitcoin (0,591 BTC) eiste. Failliet verklaard vanwege een halve bitcoin, kan dat?

Iemand wordt failliet verklaard wanneer hij “in de toestand verkeert dat hij heeft opgehouden te betalen”, aldus artikel 1 Faillissementswet. In de praktijk wil dat zeggen dat er twee schuldeisers zijn die allebei hun vorderingen niet voldaan krijgen terwijl ze daar wel gewoon recht op hebben. De hoogte van die vorderingen doet er niet toe; je kunt dus in theorie vanwege twee open facturen van 100 euro failliet verklaard worden. Natuurlijk gebeurt dat niet snel, want wie heeft er geen tweehonderd euro over om dat af te wenden? (En wie dat niet heeft, is volgens mij de facto ook echt failliet.)

In principe gaat het om geldvorderingen, maar de schuldeiser die hier het faillissement aanvroeg was met een halve (0,591) bitcoin aangekomen als claim. De rechtbank kreeg dus de vraag, zijn bitcoins geld. Die vraag hebben we vaker gehad (nee, ruilmiddel, nee, diensten), en de tussenconclusie is volgens mij dat we nog steeds niet weten wat geld nu eigenlijk is. Iedere wet heeft zijn eigen rol voor geld, schuld en betaling en bitcoin moet dus in elk van die situaties apart in dat hokje gepropt worden.

Voor een faillissementsaanvraag kan een bitcoin wel degelijk als vordering worden gezien, aldus de rechtbank:

Een bitcoin bestaat, zo begrijpt de rechtbank, uit een unieke, digitaal versleutelde reeks van cijfers en letters opgeslagen op de harde schijf van de computer van de rechthebbende. Bitcoins worden ‘geleverd’ door het verzenden van bitcoins van de ene wallet naar de andere wallet. Bitcoins zijn op zichzelf staande waarde-bestanden, die bij een betaling rechtstreeks door de betaler aan de begunstigde worden geleverd. Hieruit volgt dat een bitcoin een waarde vertegenwoordigt en overdraagbaar is. Naar het oordeel van de rechtbank vertoont het hiermee kenmerken van een vermogensrecht. Een vordering tot betaling in bitcoin is dus te beschouwen als een vordering die voor verificatie in aanmerking komt.

Een vermogensrecht is een niet-stoffelijk recht dat tot voordeel strekt, en stoffelijk voordeel op (kunnen) leveren. Ook dergelijke rechten kunnen als vordering worden gebruikt, en daarmee een hele of halve (oké, of 0,591) bitcoin ook. Daarmee kun je met deze vordering (plus nog eentje van een ander als steun, en die waren er diverse) een faillissement aanvragen.

Arnoud

Geldt de Wet Koop op Afstand ook bij een failliet bedrijf?

| AE 8446 | Ondernemingsvrijheid | 13 reacties

wegens-omstandigheden-faillietEen lezer vroeg me:

Onlangs zijn diverse winkelketens failliet gegaan. Hun webwinkels zijn nog wel open, vaak wel met waarschuwingen dat ze failliet zijn. Nu vroeg ik me af, als ik daar wat bestel en ik wil het retourneren, kan dat nog gewoon? Of geldt de wet koop op afstand niet meer na een faillissement?

De Wet koop op afstand (iets preciezer: artikel 6:230o BW) kent geen uitzondering voor het geval de leverancier failliet is. Ook de Faillissementswet zegt nergens dat consumentenrechten vervallen als je iets koopt bij een winkel die failliet is. In theorie geldt het recht om binnen 14 dagen je bestelling ongedaan te maken dus ook gewoon bij een failliete webwinkel.

Echter, in de praktijk is dat recht er eigenlijk niet meer. De leveranciers van de webwinkel zullen niet meer leveren, en de kans dat er nog voorraad is waaruit aan jou geleverd wordt, is dus vrij klein. Bovendien heeft de curator weinig reden om jou je geld terug te betalen. Je komt pas aan de beurt als alle grote schuldeisers zijn geweest. Ik zou dit dus alleen nog wagen als ik een achterafbetaaloptie kon vinden.

Volgens de juridische theorie kun je nog betogen dat zulke vorderingen (tot levering van het bestelde) buiten de boedel vallen, omdat ze na het faillissement zijn ontstaan en aangemerkt moeten worden als ‘boedelvorderingen’. Daarvoor is wel vereist dat ze door toedoen van de curator zijn aangegaan, en die lat haal je niet met een gewone bestelling bij een webwinkel.

Arnoud

Wat moet ik doen als mijn mediabureau failliet gaat?

| AE 8149 | Informatiemaatschappij | 22 reacties

gallery-website-templates.pngEen lezer vroeg me:

Ik heb een website laten bouwen bij een fullservice mediabureau. Zij hosten, doen vormgeving, hebben de domeinnaam geregistreerd en regelen gewoon alles. Erg prettig, maar nu zitten zij in zwaar weer en is er een bewindvoerder aangesteld. Daarmee gaat het allemaal een stuk minder vlot. Ik wil graag naar een ander, maar dat kan niet want ik krijg de content en de domeinnaam niet. Hoe los ik dat op?

Het uitbesteden van ontwikkeling of beheer van software, websites en dergelijke heeft veel praktische voordelen, maar een groot praktisch nadeel: je bent een stuk controle kwijt. En zeker in situaties zoals van de vraagsteller, bij faillissement of surseance, krijg je die niet eenvoudig terug.

Veel mensen denken dat je in deze situatie ‘gewoon’ je data en je domeinnaam opeist en daarmee naar een ander gaat. Dat doe je ook met je administratie als de boekhouder failliet gaat of met de inhoud van je opslagbox als de archieflocatie moet sluiten. Alleen, zo werkt het niet.

Data is niets, juridisch gezien. Ik noem het altijd gestolde dienstverlening. Het lijkt een ding, een zaak maar dat is het zeker niet. Het is een bijproduct van een dienst, en dergelijke bijproducten hebben geen status in de wet. Je kunt dus niet op grond van de wet ‘je’ website of ‘je’ content opeisen bij een dienstverlener die als dienst deze beheert, onderhoudt of ontwikkelt. Juridisch gezien kun je niet eens het woord ‘je’ gebruiken om die dingen mee aan te duiden – pardon, het zijn niet eens dingen.

De enige juridisch remedie is dat je contractueel afspreekt dat men je een kopie van de data in kwestie verschaft in bepaalde gevallen. Dat is dat gewoon een extra dienst (waar al of niet een extra vergoeding voor wordt gerekend) maar het nadeel is wel dat je nu afhankelijk bent van een correcte nakoming door de dienstverlener. In geval van faillissement nakoming afdwingen is een vrijwel kansloze zaak.

Ook hoor ik wel eens de insteek van opeisen op grond van auteursrecht of databankrecht. Dat kun je ook vergeten: het is geen inbreuk op auteursrecht of databankrecht om te weigeren toegang tot een kopie van het beschermde werk te verschaffen. “Geen toegang tot de gegevens” hebben is niet het soort schade waar deze intellectuele-eigendomswetten voor gemaakt zijn.

Voor mij is er maar één praktische oplossing: zorg dat je gewoon elke nacht een kopietje van ‘je’ data maakt en buiten de macht van de dienstverlener opslaat. Je kunt het zelf bewaren of dat een derde laten doen, maar dan staat het in ieder geval ergens bereikbaar. Oh, en zorg er voor dat de domeinnaam op jouw naam staat. Ik snap werkelijk niet waarom anno 2015 (of 2016) bedrijven nog een ander ‘hun’ domeinnaam laten registreren.

Arnoud

Curator van Radio Shack wil klantenbestand verkopen, mag dat?

| AE 7544 | Privacy | 11 reacties

De curator van het failliete Radio Shack is van plan hun klantenbestand te verkopen, las ik bij Ars Technica. Dit ondanks de privacyverklaring die men jarenlang hanteerde, waarin netjes “Wij verkopen uw data nimmer aan derden” stond. Mag dat zomaar? Nou ja, het is recht, dus niets mag (of mag niet) zómaar. Maar dit soort… Lees verder

Mijn hoster heeft mijn data kwijtgemaakt, wat nu?

| AE 6086 | Security | 23 reacties

Een lezer vroeg me: Ik host mijn website en de nodige bedrijfskritische data op een virtuele server beheerd door een Nederlands hostingbedrijf. Gisteren kreeg ik bericht dat de server offline is, omdat de leverancier van die hoster zijn dienstverlening heeft gestaakt (waarom is me onduidelijk). Nu ben ik dus mijn data kwijt! Kan ik mijn… Lees verder

Gastpost: Continuïteit(svraagstuk) in de praktijk

| AE 5774 | Informatiemaatschappij | 9 reacties

Deze en volgende week ben ik met vakantie. Daarom vandaag een gastpost van Dennis Wijnberg, reageerder alhier en New Business Manager bij Fundaments B.V. Ik werk voor een IaaS provider in het oosten van het land. Vroeger, toen servers nog op kantoor stonden, was het duidelijk (tenzij lease, koop op afstand of koop op afbetaling… Lees verder

Bij een faillissement heb je echt pech

| AE 4571 | Ondernemingsvrijheid | 56 reacties

Het zal ongetwijfeld met het economische klimaat te maken hebben, maar ik zie een duidelijke toename van het aantal vragen over faillissementen. En dan met name “hoe krijg ik mijn spullen/geld/diensten/data” wanneer de leverancier failliet is gegaan. Het korte antwoord: niet. Wanneer een bedrijf niet langer aan zijn financiële verplichtingen kan voldoen, kan het zijn… Lees verder