Briefgeheim voor privéberichten bij forums

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, Privacy, Security, 4 reacties

De meeste forumsoftware heeft de mogelijkheid ingebouwd om deelnemers elkaar privéberichten (pb’s) te laten sturen. Alleen de ontvanger kan die dan lezen – en de beheerder natuurlijk, want de beheerder kan alles. Maar mag dat wel, zo vroeg een lezer van deze blog me onlangs.

Ik zou zeggen van niet, tenzij de beheerder een dringende reden heeft die te maken heeft met de goede werking van het forum. Het heet niet voor niets privébericht: mensen verwachten dat de inhoud daarvan privé is en blijft. En dan hebben zij er recht op dat de beheerder uit het bericht blijft.

Een dringende reden kan bijvoorbeeld zijn dat iemands inbox verstopt is, dat de beheerder een bevel van justitie kreeg om de inhoud van een pb af te geven of dat de virusscanner aangaf dat er een probleem was met een bericht.

Er is geen briefgeheim voor e-mail, en dus ook niet voor privéberichten op forums. Maar specifiek voor beheerders (administrators) zijn er wel regels over geheimhouding van privé communicatie van gebruikers.

Medewerkers van bedrijven die een telecommunicatiedienst (“dienst die geheel of gedeeltelijk bestaat in het overbrengen van signalen via een elektronisch communicatienetwerk”) aanbieden, zijn strafbaar als ze kennisnemen van de inhoud van die overgebrachte communicatie. artikel 273d Wetboek van Strafrecht. Afhankelijk van hoe je de definities leest is goed verdedigbaar dat de beheerder van een forum daar ook onder valt.

Je zou als beheerder in je forumreglement kunnen aangeven dat alle berichten, ook pb’s, gelezen worden. Dan wordt het een ander verhaal. Als je weet dat alles gelezen zal worden, heb je geen privacy. Maar dat moet dan wel heel expliciet vermeld worden, ik zou zelfs zeggen bij het scherm waar je de pb’s schrijft.

Arnoud

Telephone spam from the bike police

Geplaatst op in Iusmentis, Uitingsvrijheid, nog geen reacties

Technology Law CultureVoor Olivier Oosterbaan’s blog Technology Law Culture schreef ik deze Engelstalige gastcolumn over mijn aanvaring met agent Van Geel:

Recently, I was enjoying a rare quiet evening when my phone rang. No caller ID. At 9:30pm, I wasn’t expecting a telemarketeer, so I took the call. It turned out to be a telemarketeer after all, but a peculiar kind: a police officer told me in a stern voice that I had been seen biking at night without my bicycle lights on. That couldn’t be right: if I had been seen, my lights must have been working!

Lees verder in Telephone spam from the bike police op Technology Law Culture.

Arnoud

[Powerpoint zondag] De Powerpoint zondag

Geplaatst op in Iusmentis, nog geen reacties

Vanaf nu is elke eerste zondag van de maand Powerpoint zondag: een serie artikel over hoe je op een effectieve manier van Powerpoint gebruik kunt maken.

Er zijn twee soorten handleidingen over presenteren. De eerste soort gaat over het belang van een goede opbouw en gebruik van lichaamstaal, en meldt in hoofdstuk vijf dat een diashow op de computer een nuttig visueel hulpmiddel kan zijn. De tweede soort heet Extreem snel Powerpoint 2009 in 24 uur voor nitwits of iets in die trant en besteedt hele hoofdstukken aan knippen en plakken of het invoegen van complete interactieve websites in een presentatie.

Dit artikel is geen van beiden. Ik ga ervan uit dat je om kunt gaan met Powerpoint, en dat je niet opziet tegen het idee om een presentatie te geven. Mijn doel is er voor te zorgen dat je presentatie beter wordt dan presentaties zoals deze:

<br/> (Foto: Brevity door Zach Graham)

En ik vertel ook nog waarom de iPod wit is.

Arnoud<BR/> (inspiratie voor het idee Powerpoint zondag is security guru Bruce Schneier’s Friday Squid Blogging)

Vergelijkende reclame: mag dat, dat Datzo?

Geplaatst op in Ondernemingsvrijheid, 15 reacties

Nou kijk ik geen reclame, maar dankzij Arjan kwam ik toch deze advertenties tegen (op Geenstijl, of all places):

datzonu.png

Het gaat hier om een guerilla-marketingactie van nieuwe verzekeraar Ditzo. Via deze speelse vorm van vergelijkende reclame wil men snel aandacht krijgen, en dat lukt nog ook. Maar is dat geen merkinbreuk?

Vergelijkende reclame is in Nederland toegestaan. Artikel 6:194a BW zegt dat het noemen van een concurrent, en het vergelijken van producten of diensten met die van de concurrent mag, maar wel onder bepaalde voorwaarden. Kort gezegd moet de vergelijking eerlijk, objectief en niet misleidend zijn. Ook mag je geen verwarring stichten over van wie de reclame afkomstig is.

Nu zou je kunnen denken, ach het is een parodie en die mogen toch? Niet bij reclame. Want een parodie moet primair als grap bedoeld zijn en geen (direct) commercieel motief hebben. In de zaak hiernaast was volgens Beemsterkaas sprake van een parodie op de Melkunie-campagne met Peer “Nog zo gezegd: geen bommetje!” Mancini, en je concurrent komt met de advertentie uit de linkermarge, dan sta je mooi te kijk. Die concurrent profiteert van de herkenbaarheid van jouw reclame, dus van jouw reclame-investeringen, om zo gemakkelijk te scoren. Ook al komen ze, heel grappig, met een disclaimer aan het begin: “Nee nee, ik ben een broer!” (via Reclameblog. Die Beemsterkaas-reclame werd dan ook verboden (foto via IEPT).

In een andere zaak was gebruik van een lookalike van Katja Schuurmans geen geoorloofde parodie op de Gouden Gids reclame. Een parodie kenmerkt zich door het ontbreken van concurrentiemotieven en het ontbreken van verwarringsgevaar, aldus het vonnis. Ook liftte de concurrent mee op de bekendheid en de goodwill van Gouden Gids, door gebruik te maken van een advertentie die zozeer gelijkend is aan de omslag van Gouden Gids. En ook dat mag niet.

Ditzo/Datzo komt daar natuurlijk wel heel dicht bij in de buurt. Ze zetten al haar concurrenten op de Datzo-site neer als duur, ondoorzichtig en complex, en dat kan best eens als oneerlijke reclame gezien worden. Hoewel ik de disclaimer voor de disclaimer wel hilarisch vond, maar dat terzijde. Er staan alleen geen directe vergelijkingen op de site, en ook worden er geen concurrenten met naam genoemd. Je moet zelf weten dat dit bewerkingen van de logo’s van van Centraal Beheer en OHRA zijn. Dus zo uitgemaakt als deze twee zaken is het niet.

Maar, zoals Molblog schrijft, is er een veel betere manier om dit soort ongein aan te pakken dan een rechtszaak:

Zo zag Ohra de bui blijkbaar al een tijdje hangen en hebben ze snel dit-zo.nl geregistreerd. Om daar vervolgens een gephotoshopte afbeelding van een Datzo abri op te plaatsen (leuk detail: de abri op de desbetreffende foto staat voor het kantoor van Ohra in Arnhem). Puntje voor Datzo.

Datzo gephotoshopt door Ohra (foto: Molblog)<br/> Foto: Molblog

Meer parodierende reclames bij JMTC Merkenbureau.

UPDATE (2 december) en als je er op let, zie je ineens overal reclame, nu ook de antireclame van de geparodieerden:

googledatzo.png

Arnoud

Plaatjes op je website (videopresentatie bij VCASMO)

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Iusmentis, 19 reacties

Bij wijze van experiment heb ik eens een videopresentatie gemaakt bij VCASMO over plaatjes op je website. Gewoon, om te kijken of dit überhaupt praktisch is. Ondertussen is hij al gelekt, dus dan kan ik hem net zo goed aankondigen ook:

(Met dank aan Pierre Gorissen voor de praktische tips van videopresentaties)

En ja, dit filmpje embedden op je eigen blog (of waar dan ook) mag gewoon. Ik heb er namelijk in de licentie toestemming voor gegeven. Sterker nog, bij VCASMO moet je als auteur expliciet een licentie kiezen en aangeven of je embedden wilt toestaan of niet.

Ik ben heel benieuwd wat u er van vindt!

Nog veel meer vrije plaatjes vind je via Presentation Zen trouwens.

Arnoud

Gedeeltelijk ontbinden van koop op afstand

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, 7 reacties

Stel ik koop een hengel en wat levend aas bij een online viswinkel, mag ik dan de hengel binnen zeven dagen terugsturen?

Op grond van de Wet Koop op Afstand, art. 7:46d BW om precies te zijn, heeft de consument het recht om binnen zeven werkdagen na de ontvangst van de zaak de koop op afstand zonder opgave van redenen te ontbinden. Logisch ook, want bij een webwinkel kun je maar gedeeltelijk inschatten wat je nu precies koopt. Die mooie trui kan in het echt behoorlijk vloeken bij je garderobe. En de hengel kan ook vies tegenvallen. Die mag je dus terugsturen, en de verkoper moet je dan je geld teruggeven. Alleen de kosten van het terugsturen komen voor jouw rekening.

Een pak melk mag niet worden geretourneerdNu gelden daarbij wel een aantal uitzonderingen. De belangrijkste hier is zaken die snel kunnen bederven of verouderen. Een pak melk online bestellen moet kunnen, maar dat na zeven dagen terugsturen is niet bepaald de bedoeling. Ook niet als het nog ongeopend is. Hetzelfde geldt voor een bestelling van levend aas. Die mag je dus niet retourneren.

Als je een hengel en levend aas koopt en de hengel zou willen retourneren, dan wil je juridisch gezien de overeenkomst gedeeltelijk ontbinden. De Wet Koop op Afstand zegt nergens of dat kan. Ook de Europese Richtlijn waar deze wetsbepalingen uit komen, regelt hier niets over.

Elders in de wet (art. 6:265 BW) staat dat je een overeenkomst gedeeltelijk mag ontbinden als de wederpartij tekortschiet. Stel de leverancier heeft alles geleverd op één artikel na, dan kun je de overeenkomst ontbinden voor dat ene artikel en dan blijft de rest gewoon jouw eigendom. Zou je de hele overeenkomst ontbinden (dat mag ook), dan moeten alle artikelen terug.

Nou is in het geval van de koop op afstand de verkoper niet tekort geschoten, dus strikt gesproken helpt deze bepaling hier niet. Maar je zou naar analogie kunnen redeneren dat dit mechanisme ook zou moeten gelden voor koop op afstand.

De bedoeling van deze regeling uit de Wet koop op afstand is tenslotte dat mensen artikelen terug kunnen sturen als ze na ontvangst toch tegenvallen. Dan moeten de uitzonderingen beperkt worden uitgelegd. Het recht om een hengelsportuitrusting van 900 euro te mogen retourneren, mag niet worden aangetast door het feit dat er 1 potje levende wormen bij zit.

Deze redenering is alleen nog nooit toegepast in de rechtszaal, en in de literatuur heb ik er nog niets over kunnen vinden. Als mensen dit willen gaan uitproberen, succes! 😉

Arnoud

Van idee tot lopend vuur

Geplaatst op in Innovatie, Iusmentis, 2 reacties

The tipping point, of ‘het kantelpunt’ is het magische moment waarop een idee, trend of sociaal gedrag over een drempel heengaat, kantelt en zich verspreidt als een lopend vuur. Sanne Roemen blogt over The Tipping Point, visuele boekrecensie door Marina Noordegraaf. En die recensie ziet er zo uit:

Arnoud

Miljoenen kinderprofielen illegaal wegens schending privacywet

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, Privacy, 3 reacties

Alle profielen met persoonsgegevens van kinderen tot 16 jaar op sites als Sugababes/Superdudes, Hyves en Cu2 zijn in feite illegaal, meldt Planet naar aanleiding van een symposium over sociale netten, tieners en privacy gisteren. Inderdaad.

<BR/>Privacy
Planet citeert artikel 37 van de Wet Bescherming Persoonsgegevens, maar veel relevanter is en ook het hoofdartikel artikel 5. Dit artikel bepaalt dat de voor verwerking noodzakelijke toestemming door de ouders gegeven moet worden als de persoon in kwestie nog geen zestien jaar is. Artikel 37 gaat alleen over verzoeken tot verwijderen of corrigeren van gegevens.

Hyves, Habbo en al die anderen schenden dus de privacywet omdat ze de ouders niet om toestemming vragen om profielen van minderjarige deelnemers aan te maken en te publiceren.

In Nederland is het namelijk alleen toegestaan om iets te doen met persoonsgegevens als er toestemming is van de betrokkene, de persoon om wiens persoonsgegevens het gaat. Zonder toestemming persoonsgegevens verwerken mag alleen onder strenge voorwaarden en in hele specifieke gevallen. Een krant mag bijvoorbeeld iemands naam publiceren als dat relevant is voor een verhaal. Een site mag persoonsgegevens verwerken in het kader van beveiliging, bijvoorbeeld door IP-adressen en gebruikersnamen te loggen.

Als de betrokkene dus nog geen zestien is, moeten de ouders die toestemming geven. Zoals Sjaak Nouwt van de Universiteit van Tilburg al uitlegde, zijn de regels hier strenger dan bij kinderen die iets kopen in de winkel. Ook daarvoor is formeel toestemming van de ouders nodig, maar die wordt geacht te zijn gegeven als de aankoop “normaal” is voor een kind van die leeftijd. Bij de privacywet moeten ouders echt elke keer expliciet die toestemming geven, en mag de site niet aannemen dat deze gegeven is omdat vrijwel alle kinderen online zitten.

Arnoud

Ben je bij publiceren op Youtube je copyright kwijt?

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 58 reacties

Een vraag van een lezer:

Als ik een eigen filmpje met een “performance” die ik heb gemaakt, zonder daarbij werk van anderen te gebruiken, op You Tube zet, lijkt mij dat dat filmpje mijn eigen copyright / auteursrecht. Maar ik hoorde dat alles wat op You Tube wordt gepubliceerd van Google is. Nu weet ik dat de Verenigde Staten een ander soort copyright hanteren dan wij hier in Europa en dat je voor de Verenigde Staten apart je copyright zou moeten aanvragen. Maar is het echt waar dat als ik mijn eigen filmpje op You Tube zet ik mijn copyright over mijn eigen filmpje verlies?

Zodra iemand een werk maakt, heeft hij daar automatisch auteursrecht op. U hoeft niets aan te vragen of te registreren. Dit is dan ook geldig in de Verenigde Staten, wederom zonder enige formaliteit.

Wanneer de maker een film plaatst op Youtube, geeft hij Youtube toestemming het werk te publiceren en aan anderen te laten zien. Dit staat in artikel 10 van de Terms of Use bij Youtube:

10.1 Als u Content naar YouTube uploadt of op de Website plaatst, dan verleent u:

1. YouTube een wereldwijde, niet-exclusieve, royaltyvrije, overdraagbare licentie (met het recht tot sublicentie) voor het gebruik, de verveelvoudiging, de verspreiding, het maken van afgeleide werken, het tonen en uitvoeren van die Content in verband met de verlening van de Diensten en anderszins in verband met het aanbieden van de Website en de ondernemingsactiviteiten van YouTube, waaronder ten behoeve van het geheel of gedeeltelijk promoten en verder verspreiden van de Website (en daarvan afgeleide werken), in welke media-formats en via welke mediakanalen dan ook; alsmede
2. iedere gebruiker van de Website een wereldwijde, niet-exclusieve, royaltyvrije licentie voor het zich via de Website toegang verschaffen tot de door u Geplaatste Content, alsmede voor het gebruik, de verveelvoudiging, de verspreiding, het maken van afgeleide werken, het tonen en uitvoeren van die Content, voor zover op grond van de functionaliteit van de Website en ingevolge de Voorwaarden is toegestaan.

Youtube wordt dus geen eigenaar van het werk. De auteursrechten blijven bij de maker liggen. Deze kan de film dus bijvoorbeeld nog steeds aan anderen verkopen of weggeven via andere kanalen. Youtube mag het werk wel aan iedereen vertonen, doorgeven en verspreiden. Logisch ook lijkt me.

Die licentie is niet eeuwigdurend, zo staat eveneens in die voorwaarden: Overigens vervalt dat recht wanneer de maker zelf de video verwijdert van Youtube.

10.2 De bovenbedoelde door u met betrekking tot Gebruikersvideo’s verleende licenties vervallen, als u uw Gebruikersvideo’s van de Website verwijdert. De bovenbedoelde door u met betrekking tot Opmerkingen van Gebruikers verleende licenties zijn eeuwigdurend en onherroepelijk, doch laten anderszins uw eigendomsrechten, die door u worden behouden (zoals in lid 8.2 hierboven vermeld), onverlet.

Vanaf dan mogen anderen het werk niet meer uploaden naar Youtube (of andere videosite).

Arnoud

Sorry, maar dat staat nu eenmaal in onze algemene voorwaarden (Jurofoon)

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, nog geen reacties

Laat je niet van de wijs brengen als de winkelier zegt dat het nu eenmaal in de algemene voorwaarden staat, zo schrijft Jurofoon. Algemene voorwaarden blijven een lastig onderwerp. Op vrijwel elke koop, elk contract en zelfs de meeste diensten op internet zijn algemene voorwaarden van toepassing. Deze kleine lettertjes (maar niet té klein) zijn echter berucht vanwege hun vaak zeer eenzijdige inhoud.

Wie de moeite neemt ze toch door te lezen, verdwaalt al snel in de juridische termen en lange volzinnen. Toch zijn de algemene voorwaarden zeer belangrijk, omdat ze de rechtsverhouding bepalen tussen de consument en een winkelier, met name wanneer er onenigheid ontstaat over de levering, defecten aan het product, de schadevergoedingsplicht, de betaling enzovoort. Ze zijn bovendien voor beide partijen erg handig. Als je een aankoop doet, ga je meestal mondeling akkoord of leg je de belangrijkste afspraken schriftelijk vast in een contract van één A4’tje. Stel je eens voor dat je bij elke aankoop ook nog moet onderhandelen over alles wat eventueel mis kan gaan en wat daar de juridische gevolgen van zijn!

De eerste vraag is altijd of ze wel rechtsgeldig ter beschikking zijn gesteld. Zo niet, dan gelden ze simpelweg niet. Dat moet in principe op papier, alhoewel je soms ook kunt volstaan met aanbieden via de website. De bewijslast dat ze overhandigd zijn ligt bij de gebruiker trouwens, niet bij de consument.

Ook inhoudelijk zijn er grenzen. Bij contracten mag je in principe alles afspreken, maar algemene voorwaarden zijn meestal niet onderhandelbaar. Daarom is de wet daar strenger: die mogen niet “onredelijk bezwarend” zijn. Zo kan de directie zich honderd keer niet aansprakelijk stellen, hun aansprakelijkheid blijft meestal gewoon staan.

Lees meer bij Jurofoon.

Arnoud