Israëlische wet verbiedt ‘wraakporno’, hoe zit dat bij ons?

Geplaatst op in Privacy, Regulering, 8 reacties

porno.jpgIsraël heeft het uploaden van seksueel getinte foto’s en filmpjes zonder toestemming van de personen in beeld verboden, om ‘wraakporno’ tegen te gaan, las ik bij Tweakers. Wie seksueel expliciete afbeeldingen van een ander publiceert, is strafbaar als hij geen toestemming heeft. Daarmee wil men het fenomeen ‘revenge porn’ oftewel wraakporno aan banden leggen: het publiceren van expliciet privébeeld om zo de ex-partner terug te pakken. En hoe zit dat in Nederland?

In Nederland is geen aparte wetgeving tegen wraakporno. Er zijn twee sporen waarlangs een dergelijke publicatie kan worden aangepakt: smaad en portretrecht.

Van smaad is sprake als je opzettelijk iemands eer of goede naam aanrandt. Dat kan ook per foto: in 2008 werd een man veroordeeld voor het verspreiden van naaktfoto’s van zijn exvriendin via internet. Door deze foto’s te voorzien van haar naam, was het duidelijk dat zijn doel was haar reputatie te beschadigen.

Wel moet daarbij sprake zijn van een publiek aanbieden, zo leerden we afgelopen juli. Een filmpje met één persoon delen via WhatsApp is geen smaad; daarmee komt het filmpje niet “voor het publiek” beschikbaar en dat is een vereiste bij smaad.

Een ander discusiepunt is of de publicatie wel bedoeld is om iemands reputatie te beschadigen. Dat klinkt evident, maar in de Manon Thomas-zaak werd in hoger beroep bepaald dat daar geen sprake van was. Kennelijk is het voor een BN-er een compliment als je naakt over internet gaat?

Thomas kreeg wél gelijk op het punt van portretrecht. Wie herkenbaar in beeld is (wat ook zonder je gezicht mogelijk is, bv. omdat mensen je naam erbij zetten), kan zich verzetten tegen publicatie van dat beeld. Daarbij onderscheidt de wet twee situaties. Als de foto’s in opdracht van het model zijn gemaakt, dan is toestemming nodig. Zijn de foto’s zonder opdracht gemaakt (zoals bij straatkiekjes) dan is een belangenafweging nodig tussen nieuwswaarde en privacy (of ander portretrechtbelang).

Veel wraakporno is door het slachtoffer zelf gemaakt of door diens toenmalige partner, je mag dan veronderstellen dat dit in opdracht is gemaakt. De expartner mag dit dan niet publiceren zonder toestemming. Echter, als de partner de foto’s stiekem maakte dan zou je inderdaad spreken van een portret zonder opdracht, zodat het slachtoffer zou moeten aantonen dat de privacy zwaarder weegt dan de publicatiewaarde. Maar de nieuwswaarde van zulke foto’s lijkt me minimaal en de privacyschending maximaal, dus dat zou wel een héél uitzonderlijke situatie moeten zijn die publciatie rechtvaardigt.

Een aparte wet tegen dit fenomeen lijkt me dus niet echt nodig. Maar ja, het klinkt stoer.

Arnoud

Er zit een nieuwe EULA in mijn update!

Geplaatst op in Intellectuele rechten, 26 reacties

apple-app-store.pngEen lezer vroeg me:

Steeds vaker zie ik bij apps dat de EULA ineens wordt veranderd bij een update. Je moet dat dan accepteren anders werkt de app niet meer. Mag dat zomaar? En kunnen ze dan álles anders doen met die voorwaarden?

Nee, dat kan niet zomaar, maar het kán wel. Hier is wettelijk nog maar weinig voor geregeld helaas. EULA’s zijn contracten, en daarmee in principe gewoon rechtsgeldig als algemene voorwaarden. (Soms roepen mensen wel eens “EULA’s mogen niet tegen de wet zijn”, maar dat blijkt zelden een probleem.)

Hoofdregel uit de wet is “contract is contract”, oftewel een partij mag niet zomaar eenzijdig dingen aanpassen, hoe graag hij dat ook wil. In veel algemene voorwaarden wordt echter een aanpassingsclausule opgenomen, waarin dan weer wél staat dat men eenzijdig het contract mag openbreken of veranderen. Dat is toegestaan, maar het is bij consumenten wel vermoedelijk onredelijk bezwarend (art. 6:237 sub c BW) om dan géén opzegrecht te geven.

Heel formeel betekent dit dat er eigenlijk in de AV moet staan “Wij mogen wijzigen maar dan mag u opzeggen”. Als dat er niet zo staat, dan kan de wederpartij de wijziging afwijzen maar niet zomaar opzeggen. Hij kan alleen verlangen dat zijn oude contract wordt gehandhaafd. Een bedrijf dat een héél goed verhaal heeft waarom haar mogelijkheid eenzijdige wijzigingen wél redelijk zijn, kan er echter mee wegkomen. En in zakelijke contracten is het in principe gewoon toegestaan om eenzijdig het contract te wijzigen, mits dat in de voorwaarden staat natuurlijk.

Samengevat: als je die nieuwe voorwaarden niet leuk vindt, dan mag je de app weggooien en zit je nergens aan vast. Maar hoewel dat opzegrecht handig is bij traditionele contracten voor dienstverlening (waar het voor bedacht is), heb je daar niet zo veel aan bij apps en andere software. Daar zou het handiger zijn als de oude versie door bleef hobbelen wanneer je de voorwaarden van de nieuwe afwijst.

Tijd voor een nieuwe regel op de zwarte lijst voor algemene voorwaarden denk ik.

Arnoud

E-mail is rechtsgeldig, is dat niet belachelijk eigenlijk?

Geplaatst op in Privacy, 16 reacties

Een lezer vroeg me:

Ik was geschokt toen ik uw artikel las dat e-mail rechtsgeldig kan zijn bij het sluiten van een overeenkomst. Hoe kan dat in vredesnaam als bewijs gelden? Iedereen kan mails uit mijn naam sturen, en dan zou ik daar aan vast zitten? Stel je voor dat mijn dochter van 16 vanaf mijn mailaccount een dure Maserati koopt, dat mág zij niet eens. En dan zou het rechtsgeldig zijn omdat het per e-mail op mijn naam gaat?

De vraagsteller hier lijkt er vanuit te gaan dat ‘rechtsgeldig’ betekent dat de overeenkomst niet meer te annuleren is enkel omdat deze per e-mail gesloten is. Dat is onjuist. ‘Rechtsgeldig’ betekent niet “doe het op deze manier en het is 100% bindend zonder enige mogelijkheid van weerlegging”.

Er zijn geen eisen voor hoe je een overeenkomst moet sluiten; juridisch gesproken is het sluiten van een overeenkomst vormvrij (art. 6:217 BW), behalve bij enkele specifieke gevallen zoals aankoop huis of arbeidsovereenkomst met concurrentiebeding. Het gebruikte communicatiemiddel doet dus niet ter zake. Je mag mondeling een overeenkomst sluiten, per e-mail of met rooksignalen als je dat graag wilt. Maar bewijzen dat de boodschap is aangekomen, is lastig bij deze middelen. Een schriftelijk ondertekend stuk geeft meer zekerheid als bewijs.

E-mail kan dus bewijs opleveren van het bestaan (en/of de inhoud) van een overeenkomst. En hoewel de overeenkomst dan ‘rechtsgeldig’ te noemen is nadat het e-mailbewijs is geaccepteerd, is deze niet automatisch onaantastbaar. Alles in het recht is vatbaar voor discussie, weerlegging en tegenbewijs. Zelfs een notariële akte of een proces-verbaal van een ambtenaar in functie.

Natuurlijk kan een communicatiemiddelmiddel onbetrouwbaar zijn, en ik geef de vraagsteller direct gelijk dat e-mail eenvoudig te vervalsen is. Er is dus potentieel voor valse contractsluitingen. Echter, om op die grond nou categorisch te verbieden dat overeenkomsten per e-mail mogen worden gesloten gaat me te ver. Ik sluit vanuit mijn bedrijf dagelijks overeenkomsten per e-mail, en heb in 5+ jaar nog nooit een dispuut gehad met als stelling “die mail heb ik niet gestuurd”. Wel “zo had ik dat niet bedoeld” of “ik dacht dat ik nog even mocht nadenken na het akkoord” of “ik moest het mijn directeur nog vragen”.

Het is ook niet zo dat als een mail je als afzender vermeldt, je automatisch aan die mail vastzit. De rechter kijkt nooit naar één bewijsstuk maar altijd naar het totaalplaatje.

Plus, als je ontkent de mail gestuurd te hebben dan moet de wederpartij proberen bewijzen dat jij dat wel deed. Die Maserati-dealer zal de vraagsteller ongetwijfeld uitnodigen voor een proefrit, en als dan een jongedame van 16 jaar zonder rijbewijs verschijnt dan is het snel uit met de pret. En bij online dienstverlening stuurt de wederpartij normaliter een bevestiging, dus dan kun je als vermeende afzender direct in het geweer komen en protesteren dat jij de aanvraag nooit hebt gestuurd.

Het is ergens wel bijzonder dat het zo vaak goed gaat en dat “die mail heb ik nooit gestuurd!” zo zelden in rechtszaken als argument naar voren komt. Trollen genoeg, maar dit is kennelijk geen interessante vorm van pesterij?

Arnoud

Een medewerker heeft onze software ge-opensourcet, wat nu?

Geplaatst op in Intellectuele rechten, Ondernemingsvrijheid, 38 reacties

Een lezer vroeg me:

Wij zijn een klein softwarebedrijf dat snel wil groeien, dus we hebben recent een aantal mensen aangenomen. Nu blijkt eentje daarvan in zijn vrije tijd aan een opensourceproject te werken. Op zich prima, alleen brengt hij code in dat project die hij voor zijn werk geschreven heeft. Hij zegt dat het standaardcode is en dat we er alleen maar baat bij hebben, maar volgens mij bepaal ik nog altijd wat wij hier open sourcen. Wat kan ik nu doen?

Een werknemer kan inderdaad niet zelfstandig besluiten dat software die eigendom is van de werkgever, onder een opensourcelicentie beschikbaar mag zijn voor derden. Dat is een bedrijfsbeslissing. En als het bedrijf daarin volgens de werknemer de verkeerde beslissing neemt, dan heb je dat als werknemer te accepteren.

Hier is het duidelijk dat de code van de werkgever is, de software is voor het werk geschreven. Maar er zijn genoeg situaties met twijfelgevallen: het is niet letterlijk dezelfde code, maar men schrijft gelijksoortige code in eigen tijd. Of men schrijft volledig eigen code maar wel aan een project dat werkgerelateerd is. Een webbouwer die in zijn vrije tijd PHP modules ontwikkelt bijvoorbeeld. Dan kom je in de discussie of het werk binnen het kader van het dienstverband valt of niet. En dat is geen kwestie van “het was na 17 uur gemaakt” of “ik gebruikte mijn privélaptop”.

Goed, dus de code is van de werkgever. In principe kan deze nu gewoon naar het opensourceproject stappen en eisen dat deze de code verwijdert. Het project gebruikt de code immers zonder toestemming van de rechthebbende, inbreuk op auteursrecht dus.

Of niet? Het project zou kunnen zeggen, wij mochten erop vertrouwen dat deze werknemer gemachtigd was dit te doen. De wet kent namelijk een beschermingsconstructie voor situaties als deze. Als de werkgever de indruk heeft gewekt bij het project dat de werknemer dit mocht, dan zegt 3:61 BW dat het bedrijf gebonden is aan de licentie, ook als in feite de werknemer niet gemachtigd was dat te doen.

Wat kan zo’n indruk nu opwekken? Enkel dat de werknemer het doet, lijkt me niet genoeg. Een verklaring op de site van het bedrijf dat men open source steunt en belangrijk vindt in combinatie met gebruik van het zakelijke mailadres van de werknemer, dat zou ik wel een moeilijke vinden om te weerleggen. Dat het bedrijf het opensourcepakket (met werknemersbijdragen) zelf in producten stopt, lijkt me ook wel een overtuigend verhaal.

Los daarvan kun je je afvragen of je echt een discussie moet starten bij het opensourceproject. Dat gaat een hoop gedoe en negatieve PR opleveren. Is dat je code echt waard?

Arnoud<br/> PS meer weten over open source? Volg ons webinar open source de 28e.

‘Ruim van tevoren uw contract opzeggen is helaas niet toegestaan’

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, 45 reacties

account-opheffen-sluiten-annuleren-verwijderen.pngOké, onverwacht schriftelijk: wat betekent ‘opzegtermijn’ volgens u?

Inderdaad ja, de uiterlijke termijn waarop je opzegging binnen moet zijn bij de wederpartij. Mis je die termijn (een deadline dus, eigenlijk), dan wordt je contract automatisch verlengd.

Toch zijn er nog veel bedrijven die de termijn opvoeren als de vroegst mogelijke termijn waarop je mag zéggen dat je van het contract af wil. Wie eerder piept, heeft pech en wordt genegeerd. En dat is echt belachelijk. Ik kan me dan ook ernstig opwinden als ik zie dat de NS Webcare met deze flauwekulinterpretatie aan komt zetten.

Op Twitter werd ze de vraag gesteld waarom men niet nu al een contract mocht opzeggen dat eind 2014 zou gaan eindigen. “Eerder dan 3 maanden van tevoren is dat niet mogelijk”, was de reactie, want “Daar zijn in het verleden veel problemen mee geweest.” Eh.

Vervolgens wordt gegooid met de algemene voorwaarden, waar in artikel 5.2 staat

Als het eerste Abonnementsjaar is verstreken, heeft u het recht het Abonnement voor onbepaalde tijd op te zeggen tegen dezelfde dag van de maand als de dag waarop uw Abonnement is gestart. (…)

Dit leest de NS dus kennelijk als “in het eerste abonnementsjaar mag u niet tegen ons zeggen dat u het Abonnement wilt opzeggen”. Wat een onzin. Het is logisch (en toegestaan) dat het contract minstens één jaar moet duren, maar het is volstrekt legaal om te willen opzeggen ruim voor het einde van dat eerste jaar. Je kunt bij wijze van spreken vijf minuten na contractsluiting al een opzegging ervan doen. Die krijgt pas effect aan het einde van de eerste contractsperiode natuurlijk maar hij is rechtsgeldig gedaan en moet dus worden gehonoreerd.

En waar mijn bloeddruk dan gevaarlijk hoog van wordt, is van opmerkingen als “Daarover verschillen we dan van mening denk ik.” Toegegeven, het recht is een bak meningen bij elkaar maar déze mening van @NS_online zou op het tentamen contractenrecht toch sterk afwijken van de mening van het modelantwoord, gok ik zo.

Argh. En ja leuk zo’n rant maar hier gaat de NS écht haar beleid niet van bijstellen. Je mag in je handjes knijpen dat je een herinnering gaat krijgen tegen de drie maanden voor einde contract, want eigenlijk kun je het toch maar het beste gewoon in je agenda zetten. Argh.

Arnoud

Van school gestuurd vanwege een DDoS-aanval, kan dat?

Geplaatst op in Security, 23 reacties

Kun je van school worden gestuurd als je een DDoS-aanval hebt uitgevoerd? Een minderjarige leerling op een ROC zag zich met die sanctie geconfronteerd nadat zijn school stevig onder dienstontzeggingsvuur was gekomen. En dat ondanks zijn medewerking aan het onderzoek en het feit dat hij alleen maar geïnteresseerd was in hoe goed de school hiertegen beveiligd zou zijn.

Vanaf september begonnen diverse DDoS-aanvallen op het netwerk van ROC West Brabant, waar de jongen een opleiding volgde. Na onderzoek werd de leerling uitgenodigd voor een gesprek (waarom is me onduidelijk) en in dat gesprek bekende hij een korte aanval te hebben uitgevoerd, maar niet álle aanvallen. Hij liet zijn laptop onderzoeken en daarop werden sporen gevonden van twee DDoS-aanvallen.

Na aangifte werd de jongen een nachtje op het bureau gehouden, want men vond de aanval kennelijk sterk genoeg om artikel 161septies Strafrecht in te zetten. Dat voelt wat pittig, immers dat artikel gaat over “gemeen gevaar” oftewel grote storingen. Bedoeld voor ‘gewoon’een DDoS aanval is artikel 138b Strafrecht, dat maximaal een jaar cel oplevert.

De school ging vervolgens over tot schorsing in afwachting van definitieve verwijdering, waarop de ouders bezwaar maakten. Dat bezwaar had geen succes, waarop de moeder naar de rechter stapte.

Een rechter mag een besluit van een school niet zomaar overdoen. Hij mag slechts ‘marginaal toetsen’, oftewel kijken of de school in redelijkheid tot dat besluit had kunnen komen. In het vonnis (via) gaat de rechter echter best wel ver met die marginale toetsing.

De scholier had een account op een website waar je DDoS-aanvallen kunt laten uitvoeren. Eh, oké. De logs uit dat account laten drie aanvallen zien op het ROC-netwerk. Zijn verweer: hij heeft een website voor zijn bedrijf, en had dat account genomen om te testen dat zijn site tegen DDoS-aanvallen bestand was. Eh, okéé. En toen het nieuws over de DDoS tegen zijn school verscheen, raakte hij geïnteresseerd of de school beter beschermd zou zijn dan zijn eigen site, vandaar. Ehh, okéééé.

Er was geen bewijs voorhanden dat de jongen achter de ‘grote’ aanvallen zaten. Sterker nog, eentje daarvan vond plaats tijdens dat gesprek met de schooldirectie. Plus, hij werkte mee aan het onderzoek.

Niet aannemelijk is geworden dat [naam zoon] anders dan uitsluitend vanwege pure interesse is overgegaan tot een DDos-aanval op het netwerk van gedaagde. Hij heeft de aanval gestopt zodra hij zag dat de aanval het netwerk vertraagde. Dat de school van zijn handelingen enige schade heeft ondervonden, is niet komen vast te staan.

Daar komt bij dat de school hem in eerste instantie na het onderzoek geen sancties oplegde. Pas nadat de IT-leverancier aangifte deed en de jongen werd gearresteerd, werd tot schorsing en (dreigende) verwijdering) overgegaan. Dat is een beetje laat; het wekt de indruk dat je de actie niet zo erg vindt en pas na de ophef (en publiciteit?) stevig je spierballen wilt laten zien. En dát is niet zoals het hoort.

De school had dus in redelijkheid niet tot het besluit kunnen komen de jongen van school te sturen. Daarom wordt de school veroordeeld hem per direct weer toe te laten.

Mooi zo. Ik erger me al geruime tijden aan de neiging bij scholen (en werkgevers) om ICT-gerelateerde incidenten véél strenger te behandelen dan andere incidenten. De krant lezen op je werk? Henk, leg die krant weg. Zitten Nu.nl-en op je werk? Ontslag op staande voet wegens misbruik bedrijfsmiddelen, overtreding ICT-reglement en op kosten jagen van de werkgever. Dat werk. Ook bij scholen. Doe je het schoolhek op slot met een stevig fietsslot, heel grappig, ga maar een week papiertjes prikken. Pleeg je een ddos, van school gestuurd en aangifte. Is dat “ik snap ict niet dús het is gevaarlijk”?

Arnoud

Juridische voorspellingen voor 2014 (en terugblik op die van 2013)

Geplaatst op in Informatiemaatschappij, 6 reacties

Hm, ik ben niet zo’n goede voorspellende geest geloof ik.

  • In hoger beroep blijft de TPB-blokkade gehandhaafd. Wel komt het Europese Hof met een uitspraak die een dergelijke blokkade illegaal lijkt te verklaren, maar de Nederlandse rechtspraak trekt zich daar weinig van aan. Het hoger beroep is bepleit maar het arrest is uitgesteld tot januari 2014. De zeergeleerde mening van de advocaat-generaal bij het Europese Hof in een andere zaak lijkt juist ruimte te scheppen voor een specifieke blokkade, mits deze ‘haalbaar’ is en ‘evenredig’ is gezien alle omstandigheden van het geval. Wat ik dan weer lees als, ik heb geen mening. Maar dat terzijde.
  • Een hackende journalist krijgt daadwerkelijk straf (een boete, verwacht ik) voor computervredebreuk bij iets dat hij claimt dat journalistiek werk is. Goed! Henk Krol kreeg een pluim én een boete voor zijn ‘hack’ van het EPD.
  • De OPTA publiceert nieuw beleid over de cookiewet en staat first-party anonieme analytics cookies toe. Iedereen vat dit op als “Google Analytics mag”, en de OPTA doet te weinig om dat tegen te spreken. Mwa. Niet de OPTA (tegenwoordig ACM) maar de minister kwam met een plan voor een wetsvoorstel om dit mogelijk te maken. Maar dat voorstel laat op zich wachten, ik vermoed omdat het eigenlijk niet kan binnen het Europese recht.
  • Geen van bovenstaande drie voorspellingen komt uit. Flauw, ik weet het.
  • De gecrowdsourcete: Er wordt ook in Nederland een ontsleutelplicht voor verdachten ingevoerd. Dank, Corné. Ja, achteraf makkelijk kiezen natuurlijk. Hij werd het niet helemaal (het is nog steeds een voorstel) maar het tekent voor mij een zorgelijke trend: het is internet/ICT, dus eng, dus is elke maatregel gerechtvaardigd.

Goed, en dan mijn voorspellingen voor 2014:

  • In hoger beroep blijft de TPB-blokkade gehandhaafd en Brein pakt dit aan om blokkades te eisen van alle torrentsites die ze kunnen bedenken, daarbij gemakshalve vergetend dat in de TPB-uitspraak ook meewoog dat een Nederlandse rechter eerder had bepaald dat TPB onrechtmatig handelt.
  • De Europese privacywet (Verordening bescherming persoonsgegevens) komt er maar het blijkt een monstrum van onduidelijke regels die elkaar intern tegenspreken.
  • Een werknemer wordt door zijn werkgever verplicht tot afstaan van een werkgerelateerd social media account.
  • Getty Images blijft sommatiebrieven sturen maar pakt niet door bij de rechter.
  • En ik crowdsource graag wederom de laatste!

Jaaroverzicht: hoe kwamen mensen hier terecht?

Geplaatst op in Iusmentis, 14 reacties

google-zoeken-blog.pngVan het weekend zat ik in mijn logfiles te kijken, en het is toch opmerkelijk waar men zoal op zoekt en dan vervolgens hier uitkomt. Dus vandaag een bloemlezing uit de tre

Veel voorkomend zijn natuurlijk mijn naam, in alle mogelijke fout gespelde varianten. Toch leuk dat Google daar dan een autocorrectie op doet. Ook de naam en url van deze blog zijn populaire zoektermen (waarom zoek je op een url?). En “blog Arnoud” is ook een populaire; maar ik geef bij deze de blogs van Arnoud Greidanus en DJ Arnoud even een Google-boost omdat ze volgens mij bedolven worden onder mijn bloggeweld.

Goed. De trefwoorden waar men het meest op zocht:

  • getty rechtszaak deurwaarder: Jaja, Getty blijft een koploper in de zoekresultaten en blogs hier. Waar men eerst zelf auteursrechtclaimbrieven uitstuurde, werd dat op zeker moment een Nederlands advocatenkantoor, daarna heel kort een Belgisch kantoor en nu zit incassobureau Atradius er bovenop. Benieuwd of díe gaat doorpakken bij de rechter.
  • afluisteren partner strafbaar: Nee, dat is niet het. Maar netjes is het niet, dus het baart me toch zorgen dat hier zo veel op gezocht wordt.
  • toestemming opnemen telefoongesprek arnoud: de neutralere versie van het vorige resultaat, en kennelijk is mijn voornaam dan een handige query limiter.
  • mijn buren hebben camera opgehangen: overigens in diverse varianten. De rijdende rechter zou er een dagtaak aan hebben. Gelukkig heb ik een standaardmail hiervoor.
  • marktplaats oplichters: Ik kan er nog steeds niet over uit dat de jurisprudentie hier neerkomt op “vette pech, had je maar niet zo stom moeten zijn met een hotmailadres zaken te doen en vooruit te betalen”.
  • waar is mijn kind: 🙁

Maatschappijkritiek tref je ook aan: 

    <li>decryptieplicht wat nou als je de wachtwoord bent vergeten</li>
<li>auteursrecht veranderen internet</li>
<li>copyright belachelijk</li>
<li>overdraagbaarheid itunes internetrecht</li>
<li>bits of freedom zegt: het is een schijnoplossing. er zijn maar </li>

En de wat meer filosofische, als jullie kunnen bedenken wat voor informatie men hier zocht dan hoor ik het graag.

  • grote bedrijven gebruiken geen digid voor belasting
  • kun je juridisch ongewenst naakt
  • is er in foto voor van hem
  • ongewenst naakt via whatsapp niet online

En hela mijn giecheltoets is gemuteerd in het spraakgebruik: iusmentis gniffeltest

Hoe kwamen jullie voor het eerst deze blog tegen? Of wat deed je besluiten te reageren?

Arnoud

Jaaroverzicht: de populairste artikelen van 2013

Geplaatst op in Iusmentis, 30 reacties

Net zoals elk jaar is het weer tijd voor de jaaroverzichten. Ik vind het zelf altijd interessant om te kijken wat veel gelezen wordt, waar de meeste reacties vandaan komen en natuurlijk wíe er allemaal reageren.

Vandaag eens kijken wat de populairste artikelen van 2013 zijn. Ik kan kijken naar het aantal visits, en dan kom ik op deze uit:

  1. Mag je OpenOffice verkopen en daarbij aanhaken bij Microsoft’s bekendheid? Ik vermoed vanwege aandacht door Webwereld dat navraag deed bij Microsoft.
  2. Het auteursrecht na een scheiding, geen idee waarom.
  3. Mag Netflix haar proefabonnement wel stilzwijgend omzetten naar een betaald abonnement? Ja, gewoon schaamteloos meeliften op de publiciteit rond Netflix.
  4. Een brakke beveiliging hebben, waarom is dat niet strafbaar?
  5. Een pakketje bij de boze buren, uit 2012 maar kennelijk nog steeds actueel

Je kunt ook kijken naar het aantal reacties:

  1. Hyperlink leggen is onrechtmatig, ook zonder winstoogmerk: 132 reacties naar aanleiding van de uitspraak dat hyperlinken naar wiskunde-uitwerkingen onrechtmatig was
  2. De schade bij een online auteursrechtinbreuk: 105 reacties, logisch wel gezien dat met name fotografen nog steeds met een hark schadeclaims schrijven terwijl dit arrest duidelijk zegt hoe het moet.
  3. De aansprakelijkheid van het Brandweerforum voor foto’s geplaatst door leden: 97 reacties, alweer iets met auteursrecht. Je gaat haast denken dat auteursrecht niet goed samengaat met internet.
  4. Heb ik garantie op een gebrickte tablet? 94 man gingen los op hoe je een tablet foutief kunt rooten en wiens schuld dat dan is.
  5. Ik mag mijn eigen foto’s niet publiceren?! 82 reacties, en hela weer auteursrecht.

En als ik dan toch bezig ben, de mínste reacties dit jaar oftewel mijn saaiste artikelen:

  1. Zijn mijn workshops annuleerbaar onder de Wet koop op afstand?, één reactie. Jullie annuleren kennelijk zelden je workshops.
  2. Open draad: wat vinden jullie van het internetrecht?, één reactie. Maar toegegeven, een herhaling van een eerdere met wél een respectabel aantal reacties. En in de vakantieperiode ook nog.
  3. Eindelijk: Richtsnoeren voor beveiliging van persoonsgegevens van de toezichthouder, drie reacties. Mja. Het was ook vage materie.
  4. Mag ik een hosted dienst afsluiten bij wanbetaling, drie reacties. Volgens mij was ik te genuanceerd?
  5. Hela, onze vergadering wordt gelivestreamed!, vier reacties. Gebeurt het te weinig?

Oh, en de top reageerders mag natuurlijk ook niet ontbreken:

1012 Wim ten Brink
316 N.P.
266 MathFox
234 hAl
202 Richard
129 Corné
107 MathFox
82 Ruud Harmsen
81 Elroy
72 Bastiaan

Wat was julie populairste/leukste/favorietste artikel? En wat moet ik écht niet meer doen qua onderwerpen of behandeling daarvan?

Arnoud

Fijne feestdagen!

Geplaatst op in Iusmentis, 1 reacties

Iedereen fijne feestdagen en een gelukkig alsmede juridisch correct 2014!

Net zoals voorgaande jaren mag u zich vermaken met een gepatenteerde kerstboom want het is ook voor mij kerstvakantie. Wel komen er deze week diverse jaaroverzichten! Verzoekjes om interessante statistieken zijn welkom.

kerst-US20130021788

(Bron: US20130021788, een kerstkaart met verlichting die zichzelf oplaadt door energie te onttrekken aan de persoon die de kaart om zijn hals hangt. Eh, wacht, wat?)

Arnoud